प्रेषितांची कृत्ये 20

20 ¹ गोंधळ शमल्यावर पौलाने शिष्यांना बोलावले, त्यांना उत्तेजन दिले, निरोप घेतला आणि मासेदोनियाकडे निघाला. ² त्या प्रांतांतून जात असताना त्याने विश्वासणाऱ्यांना पुष्कळ उत्तेजन दिले आणि तो ग्रीसमध्ये आला. ³ तेथे तो तीन महिने राहिला; तो सिरियाकडे जहाजाने जाणार होता, तेव्हा यहूद्यांनी त्याच्याविरुद्ध कट रचला, म्हणून त्याने मासेदोनियामार्गे परत जाण्याचे ठरवले. ⁴ बिरुयातील पुर्ऱ्हाचा पुत्र सोपत्र, थेस्सलनीकातील अरिस्तार्ख आणि सकुंद, दर्बेतील गायस, तीमथ्य, तसेच आशियातील तुखिक व त्रफिम हे त्याच्याबरोबर गेले. ⁵ हे पुढे जाऊन त्रोवसमध्ये आमची वाट पाहत होते. ⁶ बेखमीर भाकरीचे दिवस संपल्यावर आम्ही फिलिप्पैहून जहाजाने निघालो आणि पाच दिवसांत त्रोवसमध्ये त्यांच्याकडे पोहचलो, आणि तेथे सात दिवस राहिलो.

त्रोवसमध्ये एका तरुणाला पुन्हा जिवंत केले जाते

⁷ आठवड्याच्या पहिल्या दिवशी, जेव्हा आम्ही भाकर मोडण्यासाठी एकत्र जमलो, तेव्हा पौल त्यांच्याशी बोलला; दुसऱ्या दिवशी निघायचे ठरवल्यामुळे तो मध्यरात्रीपर्यंत बोलत राहिला. ⁸ आम्ही जमलो होतो त्या माडीवरच्या खोलीत पुष्कळ दिवे होते. ⁹ युतुख नावाचा एक तरुण खिडकीत बसला होता, आणि पौल बोलत असताना तो गाढ झोपेत बुडून गेला. झोपेने भारावून तो तिसऱ्या मजल्यावरून खाली पडला आणि त्याला उचलले तेव्हा तो मेलेला होता. ¹⁰ पौल खाली गेला, त्याच्यावर वाकला आणि त्याला मिठी मारून म्हणाला, “घाबरू नका; याचा जीव याच्यात आहे.”

¹¹ मग तो पुन्हा वर गेला, भाकर मोडली, खाल्ली आणि पहाट होईपर्यंत त्यांच्याशी बराच वेळ बोलला; नंतर तो निघाला. ¹² त्यांनी त्या तरुणाला जिवंत घरी नेले, आणि त्यांना फार समाधान वाटले.

मिलेतकडचा प्रवास

¹³ आम्ही पुढे जहाजाने अस्सकडे गेलो; तेथून पौलाला जहाजात घ्यायचे आम्ही ठरवले होते, कारण त्याने स्वतः जमिनीवरून जाण्याचे निवडले होते. ¹⁴ आणि तो अस्समध्ये आम्हांला भेटला तेव्हा आम्ही त्याला जहाजात घेतले आणि मितुलेनेला आलो. ¹⁵ तेथून जहाजाने निघून दुसऱ्या दिवशी आम्ही खियोसच्या समोर आलो, त्याच्या पुढच्या दिवशी सामोसला पोहचलो आणि त्यानंतरच्या दिवशी मिलेतला आलो. ¹⁶ पौलाने इफिस मागे टाकून पुढे जाण्याचे ठरवले होते, म्हणजे आशियात वेळ घालवावा लागू नये; कारण शक्य झाल्यास पेन्तेकॉस्टपर्यंत यरुशलेमला पोहचण्याची त्याला घाई होती.

¹⁷ मिलेतहून त्याने इफिसला निरोप पाठवून मंडळीच्या वडिलांना आपल्याकडे बोलावले. ¹⁸ ते आल्यावर तो त्यांना म्हणाला, “मी आशियात पाऊल ठेवले त्या पहिल्या दिवसापासून, सर्व काळ मी तुमच्यामध्ये कसा वागलो हे तुम्हांला ठाऊक आहे, ¹⁹ पूर्ण नम्रतेने, अश्रूंनी आणि यहूद्यांनी माझ्याविरुद्ध रचलेल्या कटांमुळे आलेल्या परीक्षांमध्ये मी आपला प्रभु येशू याची सेवा केली, ²⁰ तुमच्या हिताचे असे काहीही मी लपवून ठेवले नाही, तर उघडपणे आणि घरोघरी मी ते तुम्हांला सांगितले व शिकवले, ²¹ यहूदी आणि ग्रीक दोघांनाही साक्ष देत राहिलो: आमच्या पित्याकडे पश्चात्ताप आणि आपल्या प्रभु येशूवर विश्वास. ²² आता, आत्म्याने बांधलेला मी यरुशलेमला निघालो आहे; तेथे माझ्यावर काय येईल हे मला ठाऊक नाही, ²³ इतकेच की, बेड्या आणि दुःखे माझी वाट पाहत आहेत, असे पवित्र आत्मा प्रत्येक नगरात मला सांगतो. ²⁴ पण मी माझ्या जिवाला काहीच किंमत देत नाही, आणि तो मी स्वतःसाठी मौल्यवानही मानत नाही; इतकेच की, मी माझी धाव व आपल्या प्रभु येशूकडून मिळालेली सेवा पुरी करावी, आणि आमच्या पित्याच्या कृपेच्या सुवार्तेची साक्ष द्यावी.

²⁵ आणि आता मला ठाऊक आहे की, ज्यांच्यामध्ये मी आमच्या पित्याच्या राज्याची घोषणा करत फिरलो, त्या तुमच्यांपैकी कोणीही माझे तोंड पुन्हा पाहणार नाही. ²⁶ म्हणून आज मी तुम्हांला साक्ष देतो की, सर्वांच्या रक्ताविषयी मी निर्दोष आहे, ^a a v26 ‘सर्वांच्या रक्ताविषयी निर्दोष’: पौल म्हणत आहे की, येथे कोणी आध्यात्मिकदृष्ट्या नाश पावला, तर तो त्याच्याकडून इशारा न मिळाल्यामुळे नव्हे — त्याने काहीही लपवून ठेवले नाही. ²⁷ कारण आमच्या पित्याचा संपूर्ण संकल्प तुम्हांला सांगण्यास मी मागेपुढे पाहिले नाही. ²⁸ स्वतःकडे आणि ज्या सर्व कळपावर पवित्र आत्म्याने तुम्हांला अध्यक्ष नेमले त्या सर्व कळपाकडे लक्ष द्या, म्हणजे आमच्या पित्याच्या मंडळीचे पालन करा, जी त्याने आपल्या स्वतःच्या पुत्राच्या रक्ताने विकत घेतली. ^b b v28 ग्रीक भाषेत शब्दशः “त्याच्या स्वतःच्या रक्ताने” असे वाचले जाते, ज्याचे FHB भाषांतर “त्याच्या स्वतःच्या पुत्राच्या” असे करते — आमच्या पित्याने आपल्या पुत्राच्या रक्ताच्या मोबदल्यात मंडळी मिळवली. हेच सत्य पौल रोम ८:३२ मध्ये सांगतो: आमच्या पित्याने आपल्या स्वतःच्या पुत्राला राखून न ठेवता आपणा सर्वांसाठी त्याला दिले. ²⁹ मला ठाऊक आहे की, माझ्या जाण्यानंतर तुमच्यामध्ये क्रूर लांडगे शिरतील, ते कळपाला सोडणार नाहीत, ³⁰ आणि तुमच्यामधूनच काही माणसे उठतील, विपरीत गोष्टी बोलून शिष्यांना आपल्यामागे ओढून नेतील. ³¹ म्हणून जागृत राहा, आणि हे लक्षात ठेवा की, तीन वर्षे रात्रंदिवस मी अश्रूंनी तुमच्यापैकी प्रत्येकाला इशारा देण्याचे कधीच थांबवले नाही. ³² आता मी तुम्हांला आमच्या पित्याच्या व त्याच्या कृपेच्या वचनाच्या हवाली करतो, जे तुम्हांला उभारण्यास आणि पवित्र केलेल्या सर्वांमध्ये वतन देण्यास समर्थ आहे. ³³ मी कोणाच्याही रुप्याचा, सोन्याचा किंवा वस्त्राचा लोभ धरला नाही. ³⁴ तुम्ही स्वतः जाणता की, माझ्या गरजांसाठी आणि माझ्याबरोबर असणाऱ्यांसाठी या हातांनीच पुरवठा केला. ³⁵ अशा प्रकारे कष्ट करून आपण दुर्बळांना मदत केली पाहिजे, आणि ‘घेण्यापेक्षा देणे अधिक धन्य आहे’ असे आपला प्रभु येशू स्वतः म्हणाला, ही त्याची वचने आठवावी, हे मी सर्व गोष्टींत तुम्हांला दाखवून दिले.”

³⁶ आणि या गोष्टी बोलल्यावर त्याने त्या सर्वांबरोबर गुडघे टेकून प्रार्थना केली. ³⁷ ते सर्व रडले; त्यांनी पौलाला मिठी मारून त्याचे चुंबन घेतले, ³⁸ आपले तोंड ते पुन्हा पाहणार नाहीत, या त्याच्या शब्दांमुळे त्यांना सर्वांत जास्त दुःख झाले; आणि ते त्याला जहाजापर्यंत पोहचवायला गेले.