प्रेषितांची कृत्ये 21

21 ¹ त्यांचा निरोप घेऊन आम्ही जहाजाने निघालो आणि सरळ कोसला गेलो, दुसऱ्या दिवशी रुदाला, आणि तेथून पातराला गेलो. ² फेनिकेकडे जाणारे एक जहाज सापडल्यावर आम्ही त्यात चढून निघालो. ³ कुप्र दृष्टीस पडल्यावर तो डाव्या हाताला ठेवून आम्ही सूरियाकडे निघालो आणि सोरला उतरलो, कारण तेथे जहाजातील माल उतरवायचा होता. ⁴ तेथे आम्हांला शिष्य सापडले आणि आम्ही सात दिवस राहिलो. पवित्र आत्म्याच्या द्वारे ते पौलाला वारंवार सांगत होते की, त्याने यरुशलेमात पाऊल ठेवू नये. ⁵ तेथला आमचा मुक्काम संपल्यावर आम्ही निघालो आणि पुढे गेलो; त्या सर्वांनी बायकामुलांसह आम्हांला नगराबाहेर पोहचवले. समुद्रकिनाऱ्यावर आम्ही गुडघे टेकून प्रार्थना केली, ⁶ आणि एकमेकांचा निरोप घेतला. मग आम्ही जहाजात चढलो आणि ते आपापल्या घरी परतले.

⁷ सोरहून आमचा जलप्रवास संपवून आम्ही तलमैला पोहचलो; तेथे बंधूंना भेटून त्यांच्याजवळ एक दिवस राहिलो.

⁸ दुसऱ्या दिवशी आम्ही निघून कैसरीयाला गेलो आणि सात जणांपैकी एक असलेल्या फिलिप्प सुवार्तिकाच्या घरी जाऊन त्याच्याजवळ राहिलो. ⁹ त्याला चार अविवाहित मुली होत्या, त्या भविष्य सांगत असत. ¹⁰ आम्ही तेथे बरेच दिवस राहिलो असताना यहूदीयाहून अगब नावाचा एक संदेष्टा खाली आला. ¹¹ तो आमच्याकडे आला, त्याने पौलाचा कमरबंद घेतला, स्वतःचे हातपाय बांधले आणि म्हणाला, ‘पवित्र आत्मा असे म्हणतो: या कमरबंदाच्या मालकाला यरुशलेमातील यहूदी अशाच रीतीने बांधतील आणि परराष्ट्रीयांच्या हाती देतील.’ ¹² हे ऐकल्यावर आम्ही व तेथल्या लोकांनी त्याला यरुशलेमास जाऊ नको म्हणून आग्रह केला. ¹³ पौलाने उत्तर दिले, “तुम्ही का रडता आणि माझे हृदय का विदीर्ण करता? प्रभु येशूच्या नावासाठी मी यरुशलेमात केवळ बांधले जायला नव्हे, तर मरायलाही तयार आहे.” ¹⁴ त्याचे मन वळेना, तेव्हा आम्ही स्तब्ध होऊन म्हणालो, “प्रभूची इच्छा पूर्ण होवो.”

¹⁵ या दिवसांनंतर आम्ही तयारी करून यरुशलेमास वर गेलो. ¹⁶ कैसरीयातील काही शिष्यही आमच्याबरोबर आले आणि त्यांनी आम्हांला म्नासोन नावाच्या एका कुप्री माणसाकडे, जो पहिल्यापासूनचा शिष्य होता, त्याच्याजवळ राहण्यासाठी नेले.

¹⁷ आम्ही यरुशलेमात पोहचलो, तेव्हा बंधूंनी आम्हांला आनंदाने स्वीकारले. ¹⁸ दुसऱ्या दिवशी पौल आमच्याबरोबर याकोबाला भेटायला गेला आणि सर्व वडीलजन तेथे हजर होते. ¹⁹ त्याने त्यांना अभिवादन केले आणि आपल्या सेवेच्या द्वारे आमच्या पित्याने परराष्ट्रीयांमध्ये जे जे केले होते ते एकेक करून सांगितले. ²⁰ हे ऐकून त्यांनी आमच्या पित्याचा गौरव केला आणि त्याला म्हणाले, “बंधू, तू पाहतोस की किती हजारो यहूद्यांनी विश्वास ठेवला आहे, आणि ते सर्व नियमशास्त्राविषयी आवेशी आहेत. ²¹ त्यांना असे सांगण्यात आले आहे की, राष्ट्रांमध्ये राहणाऱ्या सर्व यहूद्यांना तू मोशेचा त्याग करायला शिकवतोस, आणि आपल्या मुलांची सुंता करू नका व आपल्या रीतिरिवाजांप्रमाणे चालू नका असे सांगतोस. ²² तर आता आम्ही काय करावे? तू आला आहेस हे ते खात्रीने ऐकतील. ²³ म्हणून आम्ही सांगतो तसे कर. आमच्याजवळ नवस केलेले चार माणसे आहेत. ^a a v23 या माणसांनी नाजीराचा नवस घेतला होता — समर्पणाची एक तात्पुरती प्रतिज्ञा, जी डोके मुंडवून आणि मंदिरात अर्पण सादर करून संपत असे. ²⁴ या माणसांना घे, त्यांच्याबरोबर स्वतःला शुद्ध कर आणि त्यांनी आपली डोकी मुंडवावी म्हणून त्यांचा खर्च दे. मग तुझ्याविषयीच्या बातम्या खोट्या आहेत आणि तू स्वतः नियमशास्त्र पाळतोस हे सर्वांना समजेल. ²⁵ ज्या परराष्ट्रीयांनी विश्वास ठेवला आहे त्यांच्याविषयी आम्ही आधीच आमचा निर्णय लिहून पाठवला आहे: मूर्तींना अर्पिलेले अन्न, रक्त, गळा दाबून मारलेले प्राणी आणि व्यभिचार यांपासून दूर राहावे.

²⁶ तेव्हा पौलाने त्या माणसांना घेतले आणि दुसऱ्या दिवशी त्यांच्याबरोबर स्वतःला शुद्ध करून मंदिरात गेला; शुद्धीकरणाचे दिवस कधी संपतील आणि त्यांच्यापैकी प्रत्येकासाठी अर्पण कधी केले जाईल हे त्याने जाहीर केले.

मंदिरात पौलाला धरले जाते

²⁷ ते सात दिवस संपत आले असताना आशियातील यहूद्यांनी त्याला मंदिरात पाहिले, सर्व लोकसमुदायाला भडकावले आणि त्याला धरले; ²⁸ ते ओरडून म्हणाले, “इस्राएलच्या माणसांनो, मदत करा! आपल्या लोकांविरुद्ध, नियमशास्त्राविरुद्ध व या स्थानाविरुद्ध सर्वत्र प्रत्येकाला शिकवणारा हाच तो माणूस आहे. एवढेच नव्हे, तर त्याने मंदिरात ग्रीक लोकांनाही आणून हे पवित्र स्थान अशुद्ध केले आहे.” ²⁹ त्यांनी यापूर्वी इफिसकर त्रफिमला पौलाबरोबर नगरात पाहिले होते आणि पौलाने त्रफिमला मंदिरात आणले असे त्यांनी गृहीत धरले.

³⁰ सारे नगर खवळले; लोक धावत जमले, त्यांनी पौलाला धरले, मंदिराबाहेर ओढून नेले आणि लगेच दरवाजे बंद केले गेले. ³¹ ते त्याला ठार मारण्याचा प्रयत्न करीत असता, सर्व यरुशलेम गोंधळात आहे अशी बातमी पलटणीच्या सरदारापर्यंत पोहचली. ³² त्याने तत्काळ शिपाई व शताधिपती घेतले आणि त्यांच्याकडे धावत खाली गेला. सरदार व शिपायांना पाहून लोकसमुदायाने पौलाला मारणे थांबवले. ³³ सरदाराने जवळ येऊन त्याला धरले, दोन साखळ्यांनी बांधण्याचा हुकूम दिला आणि मग हा कोण आहे व त्याने काय केले आहे असे विचारले. ³⁴ लोकसमुदायात कोणी एक ओरडत होते, तर कोणी दुसरे. गोंधळामुळे खरे काय ते समजू न शकल्याने त्याने पौलाला किल्ल्यात नेण्याचा हुकूम दिला. ³⁵ तो पायऱ्यांजवळ पोहचला, तेव्हा लोकसमुदायाच्या हिंसकपणामुळे शिपायांना त्याला उचलून न्यावे लागले; ³⁶ कारण लोकांचा घोळका, “त्याला ठार करा!” असे ओरडत मागोमाग येत होता.

पौल लोकसमुदायाशी बोलतो

³⁷ पौलाला किल्ल्यात नेणार, इतक्यात त्याने सरदाराला विचारले, “मी तुम्हांला काही बोलू का?” तो म्हणाला, “तुला ग्रीक येते का?

³⁸ मग जो मिसरी यापूर्वी बंड घडवून चार हजार खुनी माणसांना रानात घेऊन गेला, तो तू नाहीस का?”

³⁹ पौलाने उत्तर दिले, “मी यहूदी आहे, किलिकियातील तार्ससचा; एका सामान्य नसलेल्या नगराचा नागरिक आहे. मी तुम्हांला विनंती करतो, मला लोकांशी बोलू द्या.”

⁴⁰ परवानगी मिळाल्यावर पौल पायऱ्यांवर उभा राहिला आणि त्याने लोकांना हातखुणा केली. सर्वत्र खोल शांतता पसरली, तेव्हा तो त्यांच्याशी इब्री भाषेत बोलला: