Πράξεις Αποστόλων 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹Ενώ ο Απολλώς βρισκόταν στην Κόρινθο, ο Παύλος διέσχισε τα ορεινά μέρη και έφτασε στην Έφεσο, όπου βρήκε μερικούς μαθητές. ²Τους ρώτησε: «Λάβατε το Άγιο Πνεύμα όταν πιστέψατε;» Εκείνοι απάντησαν: «Όχι, ούτε καν ακούσαμε πως υπάρχει Άγιο Πνεύμα».

³Τότε ρώτησε: «Σε τι βαφτιστήκατε λοιπόν;» «Στο βάφτισμα του Ιωάννη», είπαν.

⁴Ο Παύλος είπε: «Ο Ιωάννης βάφτιζε με βάφτισμα μετάνοιας, λέγοντας στον λαό να πιστέψουν σ' αυτόν που ερχόταν μετά απ' αυτόν, δηλαδή στον Ιησού».

⁵Όταν το άκουσαν αυτό, βαφτίστηκαν στο όνομα του Κυρίου Ιησού. ⁶Όταν ο Παύλος έβαλε τα χέρια του πάνω τους, ήρθε το Άγιο Πνεύμα σ' αυτούς· μίλησαν σε γλώσσες και προφήτεψαν. ⁷Ήταν όλοι μαζί περίπου δώδεκα άντρες.

⁸Ο Παύλος μπήκε στη συναγωγή και μιλούσε με θάρρος επί τρεις μήνες, συζητώντας και πείθοντας για τη βασιλεία του Πατέρα μας. ⁹Όταν μερικοί σκλήρυναν, αρνούμενοι να πιστέψουν και κακολογώντας την Οδό μπροστά στο πλήθος, απομακρύνθηκε απ' αυτούς, πήρε τους μαθητές και συζητούσε καθημερινά στη σχολή του Τυράννου. ¹⁰Αυτό συνεχίστηκε δύο χρόνια, έτσι που όλοι όσοι ζούσαν στην Ασία, Ιουδαίοι και Έλληνες, άκουσαν τον λόγο του Κυρίου Ιησού.

¹¹Ο Πατέρας μας έκανε εξαιρετικά θαύματα με τα χέρια του Παύλου, ¹²ώστε ακόμη και μαντίλια και ποδιές που είχαν αγγίξει το δέρμα του τα έφερναν στους αρρώστους, και οι αρρώστιες τους έφευγαν και τα πονηρά πνεύματα έβγαιναν απ' αυτούς.

¹³Μερικοί περιπλανώμενοι Ιουδαίοι εξορκιστές δοκίμασαν κι αυτοί να επικαλεστούν το όνομα του Κυρίου Ιησού πάνω σ' εκείνους που είχαν πονηρά πνεύματα, λέγοντας: «Σας διατάζω στο όνομα του Ιησού που κηρύττει ο Παύλος». ¹⁴Αυτό το έκαναν εφτά γιοι κάποιου Ιουδαίου αρχιερέα που τον έλεγαν Σκευά.

¹⁵Αλλά το πονηρό πνεύμα τους απάντησε: «Τον Ιησού τον ξέρω, και τον Παύλο τον γνωρίζω· εσείς όμως ποιοι είστε;» ¹⁶Και ο άνθρωπος που είχε το πονηρό πνεύμα όρμησε πάνω τους, τους κυρίεψε όλους και επικράτησε εναντίον τους, ώστε έφυγαν απ' εκείνο το σπίτι γυμνοί και πληγωμένοι. ¹⁷Αυτό το έμαθαν όλοι οι Ιουδαίοι και οι Έλληνες που ζούσαν στην Έφεσο. Φόβος τους κυρίεψε όλους, και το όνομα του Κυρίου Ιησού δοξαζόταν πολύ. ¹⁸Πολλοί απ' αυτούς που είχαν γίνει πιστοί έρχονταν επίσης, ομολογώντας και φανερώνοντας τις πράξεις τους. ¹⁹Πολλοί που είχαν ασκήσει μαγεία έφεραν μαζί τα βιβλία τους και τα έκαψαν μπροστά σε όλους. Υπολόγισαν την αξία τους και βρήκαν πως άξιζαν πενήντα χιλιάδες μεροκάματα. ^a a v19 Κάθε ασημένιο νόμισμα ήταν μια δραχμή — περίπου το μεροκάματο ενός εργάτη. Τα βιβλία που κάηκαν άξιζαν περίπου πενήντα χιλιάδες μεροκάματα. ²⁰Έτσι ο λόγος του Κυρίου Ιησού συνέχιζε να αυξάνεται δυναμικά και να επικρατεί.

²¹Όταν έγιναν αυτά, ο Παύλος αποφάσισε μέσα του να περάσει από τη Μακεδονία και την Αχαΐα και να πάει στα Ιεροσόλυμα, λέγοντας: «Αφού πάω εκεί, πρέπει να δω και τη Ρώμη». ²²Έστειλε στη Μακεδονία δύο από τους βοηθούς του, τον Τιμόθεο και τον Έραστο, ενώ ο ίδιος έμεινε στην Ασία για λίγο ακόμη. ²³Εκείνο τον καιρό ξέσπασε σοβαρή αναταραχή σχετικά με την Οδό. ²⁴Γιατί κάποιος που τον έλεγαν Δημήτριο, ένας ασημουργός που έφτιαχνε ασημένιους ναούς της Άρτεμης, έδινε πολλή δουλειά σε πολλούς τεχνίτες. ^b b v24 Η Άρτεμη της Εφέσου ήταν η μεγάλη μητέρα-θεά της πόλης. Ο ναός της ήταν ένα από τα εφτά θαύματα του αρχαίου κόσμου και η καρδιά της οικονομίας της πόλης. ²⁵Τους συγκέντρωσε μαζί με τους εργάτες παρόμοιων επαγγελμάτων και είπε: «Άντρες, ξέρετε πως ο πλούτος μας προέρχεται απ' αυτή τη δουλειά. ²⁶Βλέπετε και ακούτε πως αυτός ο Παύλος έπεισε και παρέσυρε πάρα πολύ κόσμο — όχι μόνο στην Έφεσο αλλά σχεδόν σε όλη την Ασία — λέγοντάς τους πως οι θεοί που φτιάχνονται με τα χέρια δεν είναι καθόλου θεοί. ²⁷Ο κίνδυνος δεν είναι μόνο να χάσει το επάγγελμά μας το καλό του όνομα, αλλά και να μη λογαριάζεται για τίποτε ο ναός της μεγάλης θεάς Άρτεμης, και εκείνη, που τη λατρεύει όλη η Ασία και ο κόσμος, να χάσει το μεγαλείο της».

²⁸Όταν το άκουσαν αυτό, γέμισαν οργή και φώναζαν: «Μεγάλη είναι η Άρτεμη των Εφεσίων!» ²⁹Η πόλη γέμισε σύγχυση· όρμησαν όλοι μαζί στο θέατρο, σέρνοντας μαζί τους τον Γάιο και τον Αρίσταρχο, Μακεδόνες, συνοδοιπόρους του Παύλου. ³⁰Όταν ο Παύλος θέλησε να μπει μέσα στο πλήθος, οι μαθητές δεν τον άφησαν. ³¹Ακόμη και μερικοί αξιωματούχοι της επαρχίας, φίλοι του, του έστειλαν μήνυμα παρακαλώντας τον να μη ριψοκινδυνέψει να μπει στο θέατρο. ³²Στο μεταξύ άλλοι φώναζαν το ένα και άλλοι το άλλο — η συνέλευση ήταν μέσα σε σύγχυση, και οι περισσότεροι δεν ήξεραν γιατί είχαν μαζευτεί. ³³Μερικοί μέσα στο πλήθος καθοδήγησαν τον Αλέξανδρο, που οι Ιουδαίοι τον έσπρωξαν μπροστά· κάνοντας νόημα με το χέρι του, ήθελε να απολογηθεί μπροστά στον λαό. ³⁴Όταν κατάλαβαν πως ήταν Ιουδαίος, φώναζαν όλοι μαζί περίπου δύο ώρες: «Μεγάλη είναι η Άρτεμη των Εφεσίων!»

³⁵Όταν ο γραμματέας της πόλης ηρέμησε το πλήθος, είπε: «Άντρες της Εφέσου, ποιος δεν ξέρει πως η πόλη των Εφεσίων είναι νεωκόρος της μεγάλης Άρτεμης και της εικόνας που έπεσε από τον ουρανό; ^c c v35 Πολλοί πίστευαν πως αυτό το ιερό αντικείμενο ήταν ένας μετεωρίτης που είχε πέσει από τον ουρανό — κάτι που το θεωρούσαν απόδειξη της εύνοιας της Άρτεμης προς την πόλη. ³⁶Αφού αυτά δεν μπορούν να αμφισβητηθούν, πρέπει να μένετε ήρεμοι και να μην κάνετε τίποτε βιαστικό. ³⁷Γιατί φέρατε εδώ αυτούς τους άντρες, που ούτε ιερόσυλοι είναι ούτε βλάσφημοι της θεάς μας. ³⁸Λοιπόν, αν ο Δημήτριος και οι συνάδελφοί του τεχνίτες έχουν κατηγορία εναντίον κάποιου, τα δικαστήρια λειτουργούν και υπάρχουν ανθύπατοι — ας κατηγορήσουν ο ένας τον άλλον εκεί. ³⁹Αν όμως ζητάτε κάτι περισσότερο, θα λυθεί στην κανονική συνέλευση. ⁴⁰Κινδυνεύουμε να κατηγορηθούμε για τη σημερινή ταραχή, αφού δεν έχουμε καμιά αιτία να δικαιολογήσουμε αυτή την αναστάτωση». ⁴¹Και αφού είπε αυτά, διέλυσε τη συνέλευση.