پلار په اِفسُس کښې خپل روح نازلوى

په افسس کې دولسو سړو هېڅکله د سپېڅلي روح نوم نه دی اورېدلی. دوه کاله ورځنۍ ښوونه ورپسې کېږي، زموږ پلار د پولس په لاس غيرعادي معجزې کوي؛ پېری شړونکي د هغه روح لخوا ټپي کېږي چې دوی رابللی و، او د جادو طومارونه په اور کې سوځول کېږي. بيا هغه سپين زرګر چې د زيارتځايونو پلور يې له لاسه ورکوي، د ارتميس لپاره چيغې وهي.

څپرکی 19.

کله چې اپلوس په کُرنتهُس کښې وو، نو پولوس د مُلک د دننۀ علاقې نه تېر شو او اِفسُس ته راغلو، چرته چې هغۀ څو مُريدان وموندل. هغۀ ترې تپوس وکړو چې، ”کله چې تاسو ايمان راوړو نو روحُ القُدس مو حاصل کړو څۀ؟“ هغوئ جواب ورکړو چې، ”نه، مونږ خو دا هم نۀ وُو اورېدلى چې روحُ القُدس شته.“

نو هغۀ تپوس وکړو چې، ”بيا تاسو ته کوم قِسم بپتسمه درکړے شوے وو؟“ هغوئ ووئيل چې، ”د يوحنا بپتسمه.“

پولوس ووئيل چې، ”يوحنا د توبې بپتسمه ورکوله او خلقو ته به يې وئيل چې په هغه چا باندې ايمان راوړئ چې د هغۀ نه پس راځى، يعنې په عيسىٰ.“

کله چې هغوئ دا واورېدل، نو د مالِک عيسىٰ په نوم يې بپتسمه واخسته. کله چې پولوس په هغوئ باندې لاسونه کښېښودل، نو روحُ القُدس په هغوئ نازل شو، هغوئ په نورو ژبو خبرې وکړې او نبوت يې وکړو. دوئ ټول شپاړلس کسه نارينه وُو.

پولوس عبادت خانې ته ننوتو او درې مياشتې يې په زړورتيا سره خبرې کولې، او د زمونږ پلار د بادشاهۍ په حقله يې دليلونه ورکول او خلق يې قائلول. کله چې ځنو کسانو زړۀ سخت کړو، ايمان راوړل يې ونۀ منل او د خلقو په مخکښې يې د دې لارې بدى کوله، نو هغه د دوئ نه جُدا شو، مُريدان يې واخستل او هره ورځ به يې د تورنُس په مدرسه کښې دليلونه ورکول. دا دوه کاله روان وو، نو ځکه ټولو هغو کسانو چې په آسيا کښې اوسېدل، چې يهوديان او يونانيان دواړه وُو، د مالِک عيسىٰ کلام واورېدو.

زمونږ پلار د پولوس د لاسونو په وسيله غېر معمولى معجزې وکړې، داسې چې کۀ د هغۀ د بدن سره لګېدلے دستمال يا پوړنے به هم ناروغانو ته يوړے شو، نو ناروغۍ به ترې خلاصې شوې او بد روحونه به ترې ووتل.

ځنو ګرځنده يهودى جنونکشانو هم کوشش وکړو چې هغو کسانو باندې چې بد روحونه ورسره وُو د مالِک عيسىٰ نوم ولولى، او وئيل به يې چې، ”زۀ تاسو ته په هغه عيسىٰ قسم درکوم چې پولوس يې تبليغ کوى.“ داسې کار يو يهودى مشر کاهن سکوا په نوم د اووۀ زامنو کول.

خو بد روح هغوئ ته جواب ورکړو چې، ”عيسىٰ زۀ پېژنم او پولوس هم پېژنم، خو تاسو څوک يئ؟“ او هغه سړے چې بد روح پکښې وو په هغوئ باندې راوټوپ شو، په ټولو يې غالب شو او داسې ورباندې زورور شو چې هغوئ د هغه کور نه بربنډ او ټپى وتښتېدل. ټولو يهوديانو او يونانيانو چې په اِفسُس کښې اوسېدل دا خبره واورېده. په ټولو باندې وېره راغله او د مالِک عيسىٰ نوم ډېر ستائيلے شو. ډېرو هغو کسانو چې مؤمنان شوى وُو هم راغلل او د خپلو کارونو اِقرار او څرګندونه يې وکړه. ډېرو کسانو چې جادو يې کولو خپل طومارونه راټول کړل او د ټولو په مخکښې يې وسوزول. هغوئ د هغو قيمت حِساب کړو او وموندل يې چې د پنځوس زره ورځو مزدورۍ برابر وو. ^a نو د مالِک عيسىٰ کلام په زورور ډول وده کوله او غالب راتلو.

کله چې دا کار پوره شو، نو پولوس په خپل روح کښې فيصله وکړه چې د مکدُنيا او اخايا نه تېر شى او يروشلم ته لاړ شى، او ووئيل يې چې، ”د هلته تلو نه پس، ما له روم کتل هم په کار دى.“ هغۀ د خپلو مددګارانو نه دوه، تيموتيُس او اراستُس، مکدُنيا ته ولېږل، او پخپله يو څۀ نور وخت په آسيا کښې پاتې شو. نژدې هغه وخت د دې لارې په حقله يو سخت ګډوډى پېدا شوه. ځکه چې يو سړے ديمتريُس په نوم، چې يو زرګر وو او د ارتميس د چاندۍ کوچنۍ معبدګانې يې جوړولې، ډېرو دستکارانو ته يې کار ورکولو. ^b هغۀ هغوئ او د داسې کسبونو کارکوونکى راټول کړل او ووئيل يې چې، ”اے سړيو، تاسو ته پته ده چې زمونږ دولت د دې کسب نه راځى. تاسو وينئ او اورئ چې دغه پولوس ډېر خلق قائل کړى دى او اوړولى يې دى، نۀ يواځې په اِفسُس کښې بلکې نژدې ټولې آسيا کښې، او دوئ ته وائى چې په لاسونو جوړ کړى شوى بتان هيڅ خُدايان نۀ دى. خطره يواځې دا نۀ ده چې زمونږ کسب خپل نيک نوم له لاسه ورکوى، بلکې دا هم چې د لويې دېوتۍ ارتميس مندر به بې‌قدره شى، او هغه چې ټولې آسيا او دُنيا يې عبادت کوى، د خپلې لوئۍ نه به محروم شى.“

کله چې هغوئ دا واورېدل، نو په قهر شول او چغې يې ووهلې چې، ”د اِفسيانو ارتميس لويه ده!“ ټول ښار په ګډوډۍ ډک شو، او هغوئ ګډ تياتر ته منډه کړه، او د پولوس هم‌سفر ګايوس او ارستارخُس چې مکدُنى وُو يې راکش کول. کله چې پولوس وغوښتل چې د خلقو مينځ ته ننوځى، نو مُريدانو هغه پرېنښودو. د ولايت ځنو حاکمانو هم چې د هغۀ دوستان وُو پېغام ولېږلو او ټينګار يې وکړو چې هغه دې تياتر ته د ننوتلو خطره ونۀ کړى. په دغه وخت کښې ځنو يو څۀ چغې ووهلې، نورو يو بل څۀ، مجلس په ګډوډۍ کښې وو، او ډېرو ته پته نۀ وه چې ولې راټول شوى دى. ځنو کسانو د خلقو نه الکسندر ته لار ورکوله، چې يهوديانو هغه مخکښې کړو، او هغۀ په لاس اِشاره وکړه، چې د خلقو په مخکښې د ځان دفاع وکړى. خو کله چې هغوئ پوه شول چې هغه يهودى دے، نو ټولو يک آواز نژدې دوه ګنټې چغې ووهلې چې، ”د اِفسيانو ارتميس لويه ده!“

کله چې د ښار مُنشى خلق خاموش کړل، نو هغۀ ووئيل چې، ”اے د اِفسُس خلقو، څوک نۀ دى پوه چې د اِفسيانو ښار د لويې ارتميس او د هغه بُت ساتونکے دے چې د آسمان نه راغورزېدلے وو؟ ^c ځکه چې دا خبرې نۀ شى رد کېدے، نو تاسو له پکار دى چې خاموش پاتې شئ او هيڅ بې‌فکره کار ونۀ کړئ. ځکه چې تاسو دا سړى دلته راوستى دى چې نۀ د مندر غله دى او نۀ زمونږ د دېوتۍ بد وئيلونکى. نو کۀ ديمتريُس او د هغۀ هم‌کسب دستکارانو د چا په خلاف څۀ شکايت وى، نو عدالتونه کُلا دى او صوبه‌دار موجود دى، هغوئ دې هلته د يو بل په خلاف دعوىٰ وکړى. خو کۀ تاسو د دې نه زياته د کوم څۀ طلب کوئ، نو دا به په قانونى مجلس کښې فيصله شى. خطره دا ده چې د نن ورځې د دې فساد تور به راباندې ولګوى، ځکه چې مونږ سره د دې ګډوډۍ د جواز هيڅ وجه نشته.“ او کله چې هغۀ دا ووئيل، نو مجلس يې رخصت کړو.