တမန်တော်ဝတ္ထု 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹အာပေါလုသည် ကောရိန္သုမြို့၌ ရှိနေစဉ် ပေါလုသည် ကုန်းတွင်းဒေသကိုဖြတ်၍ ဧဖက်မြို့သို့ရောက်ရာ ထိုအရပ်၌ တပည့်တော်အချို့ကိုတွေ့၏။ ²ပေါလုက “သင်တို့သည် ယုံကြည်လာသောအခါ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို ခံယူရကြသလော” ဟုမေး၏။ သူတို့ကလည်း “သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ရှိသည်ဟူ၍ပင် အကျွန်ုပ်တို့မကြားဖူးပါ” ဟုဖြေကြ၏။

³ထိုအခါ ပေါလုက “သို့ဖြစ်လျှင် အဘယ်ဗတ္တိဇံကို သင်တို့ခံကြသနည်း” ဟုမေးရာ သူတို့က “ယောဟန်၏ဗတ္တိဇံကို ခံကြပါ၏” ဟုဆိုကြ၏။

⁴ပေါလုကလည်း “ယောဟန်သည် နောင်တ၏ဗတ္တိဇံကိုပေး၍ မိမိနောက်ကြွလာမည့်အရှင်တည်းဟူသော ယေရှုကို ယုံကြည်ကြရန် လူတို့အားဟောပြော၏” ဟုဆို၏။

⁵ထိုစကားကိုကြားသောအခါ သူတို့သည် သခင်ယေရှု၏နာမတော်၌ ဗတ္တိဇံကိုခံကြ၏။ ⁶ပေါလုသည် သူတို့အပေါ်၌ လက်တင်သောအခါ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် သူတို့အပေါ်သို့ သက်ရောက်တော်မူသဖြင့် သူတို့သည် အခြားဘာသာစကားတို့ဖြင့်ပြော၍ ပရောဖက်ပြုကြ၏။ ⁷ထိုသူအပေါင်းသည် လူတစ်ဆယ့်နှစ်ယောက်ခန့်ရှိ၏။

⁸ပေါလုသည် တရားစရပ်ထဲသို့ဝင်၍ သုံးလပတ်လုံး ရဲဝံ့စွာဟောပြောလျက် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်အကြောင်းကို ဆွေးနွေး၍ ဖြားယောင်းသွေးဆောင်၏။ ⁹အချို့သောသူတို့သည် ခေါင်းမာ၍ မယုံကြည်ဘဲ လူအစုအဝေးရှေ့၌ ထိုလမ်းစဉ်တော်ကို ကဲ့ရဲ့ပြောဆိုကြသောအခါ ပေါလုသည် သူတို့ထံမှ ထွက်ခွာ၍ တပည့်တော်တို့ကိုခေါ်ပြီးလျှင် တုရန္နု၏ဟောပြောရာခန်းမ၌ နေ့စဉ်ဆွေးနွေးလေ၏။ ¹⁰ဤသို့ နှစ်နှစ်ပတ်လုံးဖြစ်သဖြင့် အာရှပြည်၌နေသောသူအပေါင်း၊ ယုဒလူနှင့်ဂရိလူတို့သည် သခင်ယေရှု၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကြားကြရ၏။

¹¹ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ပေါလု၏လက်ဖြင့် ထူးဆန်းသောအံ့ဖွယ်တန်ခိုးများကို ပြုတော်မူသဖြင့်၊ ¹²ပေါလု၏ကိုယ်ကိုထိသော လက်ကိုင်ပဝါနှင့် ခါးစည်းတို့ကိုပင် ဖျားနာသူတို့ထံသို့ ယူဆောင်သွားကြသောအခါ အနာရောဂါများသည် ပျောက်ကင်း၍ နတ်ဆိုးတို့သည်လည်း ထွက်သွားကြ၏။

¹³လှည့်လည်သွားလာသော ယုဒအမျိုးသား နတ်ဆိုးနှင်ထုတ်သူအချို့သည်လည်း နတ်ဆိုးစွဲကပ်သူတို့အပေါ်၌ သခင်ယေရှု၏နာမတော်ကို အသုံးပြုရန်ကြိုးစားကြ၍ “ပေါလုဟောပြောသော ယေရှုအားဖြင့် သင်တို့ကိုငါမှာထား၏” ဟုဆိုကြ၏။ ¹⁴သကေဝအမည်ရှိသော ယုဒယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏သားခုနစ်ယောက်တို့သည် ဤသို့ပြုလျက်နေကြ၏။

¹⁵သို့ရာတွင် နတ်ဆိုးက “ယေရှုကိုငါသိ၏၊ ပေါလုကိုလည်းငါမှတ်မိ၏၊ သို့ရာတွင် သင်တို့ကား အဘယ်သူနည်း” ဟုပြန်ပြော၏။ ¹⁶ထိုအခါ နတ်ဆိုးစွဲကပ်သောသူသည် သူတို့အပေါ်သို့ခုန်တက်၍ သူတို့အားလုံးကိုနိုင်လျက် နှိပ်စက်သဖြင့် သူတို့သည် အဝတ်မပါဘဲ ဒဏ်ရာရလျက် ထိုအိမ်ထဲမှ ထွက်ပြေးကြ၏။ ¹⁷ဧဖက်မြို့၌နေသော ယုဒလူနှင့်ဂရိလူအပေါင်းတို့သည် ဤအကြောင်းကိုသိကြ၏။ ထိုသူအပေါင်းတို့သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းသို့ရောက်ကြ၍ သခင်ယေရှု၏နာမတော်သည် အလွန်ချီးမွမ်းခြင်းကိုခံရ၏။ ¹⁸ယုံကြည်သူဖြစ်လာသောသူများစွာတို့သည်လည်း လာ၍ မိမိတို့ပြုမူခဲ့သောအမှုတို့ကို ဖော်ပြဝန်ချကြ၏။ ¹⁹ပြုစားတတ်မှုကို ကျင့်သုံးခဲ့သူများစွာတို့သည် မိမိတို့၏ကျမ်းလိပ်များကို စုသိမ်းယူဆောင်လာ၍ လူအပေါင်းရှေ့၌ မီးရှို့ကြ၏။ ထိုကျမ်းလိပ်တို့၏တန်ဖိုးကို တွက်ချက်ကြရာ ငွေအလုပ်သမားတစ်ဦး၏ အခ ငါးသောင်းရက်စာ တန်ကြောင်းကိုတွေ့ကြ၏။ ^a a v19 ငွေတစ်ပြားစီသည် ဒြမ်တစ်ပြားဖြစ်၍ အလုပ်သမားတစ်ဦး၏ တစ်နေ့တာ အခ ခန့်ဖြစ်၏။ မီးရှို့လိုက်သော ကျမ်းလိပ်တို့သည် အလုပ်သမား၏ အခ ငါးသောင်းရက်စာ ခန့်တန်၏။ ²⁰ဤသို့ဖြင့် သခင်ယေရှု၏နှုတ်ကပတ်တော်သည် တန်ခိုးကြီးစွာ တိုးပွားအောင်မြင်လျက်ရှိ၏။

²¹ဤအမှုတို့ပြီးဆုံးသောအခါ ပေါလုသည် မာကေဒေါနိပြည်နှင့် အခါယပြည်ကိုဖြတ်၍ ယေရုရှလင်မြို့သို့သွားရန် မိမိစိတ်ဝိညာဉ်၌ဆုံးဖြတ်လျက် “ထိုမြို့သို့ရောက်ပြီးနောက် ရောမမြို့ကိုလည်း ငါမြင်ရမည်” ဟုဆို၏။ ²²ပေါလုသည် မိမိ၏လက်ထောက်နှစ်ဦးဖြစ်သော တိမောသေနှင့် ဧရတ္တုတို့ကို မာကေဒေါနိပြည်သို့စေလွှတ်ပြီးလျှင် မိမိမူကား အာရှပြည်၌ ခဏမျှ ဆက်လက်နေလေ၏။ ²³ထိုအချိန်ခန့်၌ ထိုလမ်းစဉ်တော်နှင့်စပ်လျဉ်း၍ ကြီးစွာသောရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ²⁴အကြောင်းမူကား ဒေမေတရိအမည်ရှိသောသူတစ်ဦးသည် အာတေမိနတ်သမီး၏ ငွေနတ်ကွန်းငယ်များကိုပြုလုပ်သော ငွေပန်းထိမ်သမားဖြစ်၍ လက်မှုပညာသည်များစွာကို အလုပ်ရရှိစေ၏။ ^b b v24 ဧဖက်မြို့၏ အာတေမိနတ်သမီးသည် ထိုမြို့၏ ကြီးမြတ်သော မိခင်နတ်ဘုရားမဖြစ်၏။ သူ့ဗိမာန်တော်သည် ရှေးခေတ်ကမ္ဘာ့အံ့ဖွယ်ခုနစ်ပါးအနက်တစ်ပါးဖြစ်၍ ထိုမြို့၏စီးပွားရေးဗဟိုချက်လည်းဖြစ်၏။ ²⁵ဒေမေတရိသည် သူတို့နှင့် ဆင်တူသောအလုပ်ကိုလုပ်သောအလုပ်သမားတို့ကို စုဝေးစေ၍ “အချင်းတို့၊ ငါတို့၏စည်းစိမ်ဥစ္စာသည် ဤအလုပ်အကိုင်မှ ရရှိကြောင်းကို သင်တို့သိကြ၏။ ²⁶လက်ဖြင့်လုပ်သော ဘုရားတို့သည် ဘုရားမဟုတ်ဟု ဆိုလျက် ဤပေါလုသည် ဧဖက်မြို့၌သာမက အာရှပြည်တစ်ပြည်လုံးနီးပါး၌ပင် များစွာသောလူတို့ကို ဖြားယောင်းသွေးဆောင်၍ လမ်းလွှဲစေသည်ကို သင်တို့မြင်ရကြား ရကြ၏။ ²⁷ငါတို့၏အလုပ်အကိုင်သည် ဂုဏ်သတင်းပျက်ရုံမျှမက ကြီးမြတ်သောအာတေမိနတ်သမီး၏ဗိမာန်တော်သည် အရေးမပါသကဲ့သို့ဖြစ်၍ အာရှပြည်တစ်ပြည်လုံးနှင့် တစ်လောကလုံးကိုးကွယ်သော ထိုနတ်သမီး၏ကြီးမြတ်ခြင်းပင် ဆုံးရှုံးမည့်အန္တရာယ်ရှိ၏” ဟုပြော၏။

²⁸ဤစကားကိုကြားသောအခါ သူတို့သည် အမျက်ပြင်းစွာထွက်၍ “ဧဖက်မြို့သားတို့၏ အာတေမိနတ်သမီးသည် ကြီးမြတ်တော်မူ၏” ဟုကြွေးကြော်ကြ၏။ ²⁹တစ်မြို့လုံးသည် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်၍ ပြည့်နှက်လာသဖြင့် ပေါလု၏ခရီးသွားဖော်ဖြစ်ကြသော မာကေဒေါနိအမျိုးသား ဂါယုနှင့် အာရိတ္တာခုတို့ကို ဆွဲငင်ရင်း ပြဇာတ်ရုံသို့ တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း အုန်းအုန်းကြွက်ကြွက်ဝင်ကြ၏။ ³⁰ပေါလုသည် လူအစုအဝေးထဲသို့ဝင်လိုသောအခါ တပည့်တော်တို့သည် သူ့ကိုခွင့်မပြုကြ။ ³¹ပေါလု၏အဆွေခင်ပွန်းဖြစ်သော ထိုပြည်၏အရာရှိအချို့တို့ကပင် သူ့ထံသို့စကားပေးလိုက်၍ ပြဇာတ်ရုံထဲသို့ မဝင်ရဲ့ရန် တိုက်တွန်းကြ၏။ ³²ထိုအတောအတွင်း အချို့သည် တစ်မျိုး၊ အချို့သည် တစ်မျိုး ကြွေးကြော်ကြသဖြင့် ထိုအစည်းအဝေးသည် ရှုပ်ထွေးလျက်ရှိ၍ အများစုသည် အဘယ်ကြောင့်စုဝေးမိကြသည်ကိုပင် မသိကြ။ ³³လူအစုအဝေးထဲမှ အချို့တို့သည် ယုဒလူတို့တွန်းတင်လိုက်သော အာလေဇန္ဒြုအား သွန်သင်ပေးကြ၏။ သူသည်လည်း လက်ဖြင့်အမှတ်ပြု၍ လူတို့ရှေ့၌ မိမိကိုယ်ကို ချေပပြောဆိုလို၏။ ³⁴သို့ရာတွင် သူသည် ယုဒလူဖြစ်ကြောင်းကိုသိသောအခါ လူအပေါင်းတို့သည် နှစ်နာရီခန့် တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း “ဧဖက်မြို့သားတို့၏ အာတေမိနတ်သမီးသည် ကြီးမြတ်တော်မူ၏” ဟုကြွေးကြော်ကြ၏။

³⁵မြို့စာရေးသည် လူအစုအဝေးကို တိတ်ဆိတ်စေပြီးလျှင် “ဧဖက်မြို့သားတို့၊ ဧဖက်မြို့သည် ကြီးမြတ်သောအာတေမိနတ်သမီး၏ ဗိမာန်တော်စောင့်မြို့ဖြစ်၍ ကောင်းကင်မှကျလာသောရုပ်တုတော်၏ ဗိမာန်တော်စောင့်မြို့ဖြစ်ကြောင်းကို အဘယ်သူမသိသနည်း။ ^c c v35 ဤသန့်ရှင်းသောအရာသည် ကောင်းကင်မှကျလာသော ဥက္ကာခဲဖြစ်သည်ဟု လူများစွာယုံကြည်ကြ၍ အာတေမိနတ်သမီး၏ ထိုမြို့အပေါ်ရှိသောကျေးဇူးပြုခြင်း၏ သက်သေအဖြစ် ယူဆကြ၏။ ³⁶ဤအကြောင်းအရာတို့ကို ငြင်းပယ်၍မရနိုင်သောကြောင့် သင်တို့သည် ငြိမ်သက်စွာနေ၍ အလျင်စလိုမပြုသင့်ကြ။ ³⁷အကြောင်းမူကား ဤသူတို့သည် ဗိမာန်တော်ကိုလုယက်သူလည်းမဟုတ်၊ ငါတို့နတ်သမီးကို ပြစ်မှားပြောဆိုသူလည်းမဟုတ်ဘဲလျက် သင်တို့သည် သူတို့ကို ဤအရပ်သို့ဆောင်ခဲ့ကြ၏။ ³⁸သို့ဖြစ်၍ ဒေမေတရိနှင့် သူ၏လက်မှုပညာသည်ချင်းတို့သည် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို စွပ်စွဲစရာရှိလျှင် ရုံးတော်များဖွင့်လျက်ရှိ၍ မြို့ဝန်များလည်းရှိကြ၏၊ ထိုအရပ်၌ အချင်းချင်းတရားတွေ့ကြစေ။ ³⁹သို့ရာတွင် သင်တို့သည် အခြားတစ်စုံတစ်ရာကိုရှာကြလျှင် ပုံမှန်အစည်းအဝေး၌ ဖြေရှင်းရလိမ့်မည်။ ⁴⁰ယနေ့ဖြစ်ပွားသော ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုအတွက် ငါတို့သည် စွပ်စွဲခြင်းခံရမည့်အန္တရာယ်ရှိ၏၊ အကြောင်းမူကား ဤဆူပူမှုကို ဖြေရှင်းချေပရန် အကြောင်းတစ်စုံတစ်ရာမျှ ငါတို့၌မရှိ” ဟုဆို၏။ ⁴¹ဤသို့ဆိုပြီးလျှင် ထိုအစည်းအဝေးကို လွှတ်လိုက်လေ၏။