Havoriylar 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹Apollos Korinfda boʻlgan vaqtda, Pavlus ichki oʻlkalardan oʻtib, Efesga keldi va u yerda bir necha shogirdni topdi. ²Pavlus ulardan soʻradi: “Imon keltirganingizda Muqaddas Ruhni oldingizmi?” Ular javob berishdi: “Yoʻq, biz Muqaddas Ruh borligini hatto eshitmaganmiz ham.”

³Shunda Pavlus soʻradi: “Unday boʻlsa, qanday tarzda choʻmdirilgansiz?” Ular: “Yahyoning choʻmdirishi bilan,” deyishdi.

⁴Pavlus dedi: “Yahyo tavba choʻmdirishi bilan choʻmdirib, odamlarga oʻzidan keyin Keluvchiga — Isoga imon keltirishni aytar edi.”

⁵Buni eshitgach, ular Rabbimiz Iso nomi bilan choʻmdirildi. ⁶Pavlus ularning ustiga qoʻllarini qoʻyganda, Muqaddas Ruh ularning ustiga tushdi; ular turli tillarda gapirib, bashorat qilishdi. ⁷Ularning hammasi oʻn ikki kishicha edi.

⁸Pavlus ibodatxonaga kirib, uch oy davomida dadillik bilan gapirdi va Otamizning Shohligi haqida dalillar keltirib, odamlarni ishontirdi. ⁹Ammo baʼzilar qaysarlik qilib, imon keltirishni rad etib, olomon oldida Yoʻlga tuhmat qilishganda, Pavlus ulardan ajralib, shogirdlarni oʻzi bilan olib ketdi va har kuni Tirannning maʼruzaxonasida dalillar keltirib gapirdi. ¹⁰Bu ikki yil davom etdi, shuning uchun Asiyada yashovchilarning hammasi — yahudiylar ham, yunonlar ham — Rabbimiz Isoning soʻzini eshitdi.

¹¹Otamiz Pavlusning qoʻllari orqali favqulodda moʻjizalar koʻrsatdi, ¹²shunday qilib, hatto uning tanasiga tegib turgan roʻmolchalar va peshbandlar kasallarga olib borilar, kasalliklar ulardan ketib, yovuz ruhlar ularning ichidan chiqib ketardi.

¹³Sayohat qiluvchi baʼzi yahudiy jinchiqaruvchilar ham yovuz ruhlarga chalingan odamlar ustida Rabbimiz Isoning nomini chaqirishga urinib: “Pavlus voizlik qilayotgan Iso bilan senga buyuraman,” deyishardi. ¹⁴Buni Skeva ismli yahudiy bosh ruhoniyning yetti oʻgʻli qilardi.

¹⁵Lekin yovuz ruh ularga javob berdi: “Isoni bilaman, Pavlusni ham taniyman, lekin sizlar kimsizlar?” ¹⁶Yovuz ruh chalingan odam ularning ustiga tashlanib, hammasini yengib, ularga kuchi yetdi, shuning uchun ular oʻsha uydan yalangʻoch va yarador holda qochib chiqishdi. ¹⁷Efesda yashovchi barcha yahudiylar va yunonlar buni bilib olishdi. Hammasini qoʻrquv bosdi va Rabbimiz Isoning nomi ulugʻ madh etildi. ¹⁸Imonli boʻlganlardan koʻplari ham kelib, oʻz qilmishlarini tan olib, oshkor qilishdi. ¹⁹Sehrgarlik bilan shugʻullangan koʻp kishi oʻz kitob oʻramlarini birga olib kelib, hamma oldida ularni yoqib yuborishdi. Ular narxini hisoblab, uni ellik ming kunlik ish haqiga teng ekanini bilishdi. ^a a v19 Har bir kumush tanga bir draxma boʻlib, taxminan bir ishchining bir kunlik ish haqiga teng edi. Yoqib yuborilgan kitob oʻramlari taxminan ellik ming kunlik ish haqiga teng edi. ²⁰Shunday qilib, Rabbimiz Isoning soʻzi qudrat bilan oʻsib, gʻolib kelaverdi.

²¹Bu ishlar tugagach, Pavlus oʻz ruhida Makedoniya va Axayadan oʻtib, Quddusga borishga qaror qildi va: “U yerda boʻlganimdan keyin, Rimni ham koʻrishim kerak,” dedi. ²²U oʻz yordamchilaridan ikkitasini — Timotey bilan Erastni — Makedoniyaga yubordi, oʻzi esa yana bir muddat Asiyada qoldi. ²³Oʻsha vaqtlarda Yoʻl tufayli jiddiy gʻalayon koʻtarildi. ²⁴Chunki Artemidaning kumush ibodatxonachalarini yasaydigan Dimitriy ismli kumushchi koʻplab hunarmandlarni ish bilan band qilib turardi. ^b b v24 Efes Artemidasi shaharning ulugʻ ona-maʼbudasi edi. Uning ibodatxonasi qadimgi dunyoning yetti moʻjizasidan biri va shahar iqtisodining markazi edi. ²⁵U ularni va shunga oʻxshash hunar bilan shugʻullanadiganlarni yigʻib, dedi: “Birodarlar, boyligimiz shu hunardan kelishini bilasizlar. ²⁶Mana bu Pavlus — faqat Efesda emas, balki deyarli butun Asiyada — qoʻl bilan yasalgan xudolar aslo xudo emas deb, juda koʻp odamni ishontirib, yoʻldan burganini koʻryapsiz va eshityapsiz. ²⁷Xavf shundaki, nafaqat hunarimiz yaxshi nomidan ayriladi, balki ulugʻ maʼbuda Artemidaning ibodatxonasi ham hech narsaga aylanadi va butun Asiya hamda dunyo sigʻinadigan maʼbudaning ulugʻvorligi yoʻqqa chiqadi.”

²⁸Buni eshitib, ular gʻazablanishdi va: “Efesliklarning Artemidasi ulugʻdir!” deb baqirishdi. ²⁹Shahar gʻala-gʻovurga toʻldi; ular Pavlusning hamrohlari boʻlgan makedoniyalik Gay bilan Aristarxni sudrab, birga teatrga yopirilib kirishdi. ³⁰Pavlus olomon orasiga kirmoqchi boʻlganda, shogirdlar unga yoʻl qoʻyishmadi. ³¹Hatto oʻlkaning baʼzi amaldorlari — uning doʻstlari — teatrga kirish xavfini oʻz zimmasiga olmasligini oʻtinib, unga xabar yuborishdi. ³²Shu orada baʼzilar bir narsani, boshqalari boshqa narsani baqirardi — yigʻin gʻala-gʻovur edi va koʻpchilik nega yigʻilganini ham bilmasdi. ³³Olomondagi baʼzilar yahudiylar oldinga turtib chiqargan Iskandarga nima deyishni oʻrgatishdi; u qoʻli bilan ishora qilib, xalq oldida oʻzini oqlamoqchi boʻldi. ³⁴Uning yahudiy ekanini bilib qolishgach, ular ikki soatcha bir ovozdan: “Efesliklarning Artemidasi ulugʻdir!” deb baqirishdi.

³⁵Shahar kotibi olomonni tinchitgach, dedi: “Ey Efes aholisi, Efesliklar shahri ulugʻ Artemidaning va osmondan tushgan tasvirning ibodatxona qoʻriqchisi ekanini kim bilmaydi? ^c c v35 Koʻpchilik bu muqaddas buyumni osmondan tushgan meteorit deb hisoblar edi — buni Artemidaning shaharga boʻlgan iltifoti isboti deb bilishardi. ³⁶Bu narsalarni inkor etib boʻlmagani uchun, tinch turishingiz va shoshqaloqlik bilan hech narsa qilmasligingiz kerak. ³⁷Chunki siz bu yerga keltirgan bu odamlar na ibodatxona oʻgʻrilari, na maʼbudamizni haqoratlaganlardir. ³⁸Shuning uchun Dimitriy va u bilan birga hunarmandlarning kimgadir daʼvosi boʻlsa, sudlar ochiq va prokonsullar bor — oʻsha yerda bir-birini ayblashsin. ³⁹Ammo yana biror narsa talab qilsangiz, bu qonuniy yigʻinda hal qilinadi. ⁴⁰Bu gʻala-gʻovurni oqlaydigan hech qanday asosimiz boʻlmagani uchun, bugungi gʻalayon tufayli ayblanish xavfi ostidamiz.” ⁴¹U buni aytgach, yigʻinni tarqatib yubordi.