Handelinge 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹Terwyl Apollos in Korinte was, het Paulus deur die binneland getrek en in Efese aangekom, waar hy ’n paar dissipels gekry het. ²Hy het vir hulle gevra: “Het julle die Heilige Gees ontvang toe julle gelowig geword het?” Hulle het geantwoord: “Nee, ons het nie eens gehoor dat daar ’n Heilige Gees is nie.”

³Toe vra hy: “Waarmee is julle dan gedoop?” “Met die doop van Johannes,” sê hulle.

⁴Paulus het gesê: “Johannes het gedoop met ’n doop van bekering en vir die mense gesê om te glo in die een wat ná hom kom—Jesus.”

⁵Toe hulle dit hoor, is hulle gedoop in die naam van die Here Jesus. ⁶Toe Paulus hulle die hande oplê, het die Heilige Gees op hulle gekom; hulle het in tale gepraat en geprofeteer. ⁷Altesaam was daar omtrent twaalf man.

⁸Paulus het in die sinagoge ingegaan en drie maande lank vrymoedig gepraat, waar hy geredeneer en oortuig het oor die koninkryk van ons Vader. ⁹Toe sommige hardnekkig word en weier om te glo en die Weg voor die menigte beswadder, het hy hom van hulle onttrek, die dissipels saamgeneem en elke dag in die leersaal van Tirannus geredeneer. ¹⁰Dit het twee jaar lank aangehou, sodat almal wat in Asië woon, Jode sowel as Grieke, die woord van die Here Jesus gehoor het.

¹¹Ons Vader het buitengewone wonderwerke deur die hande van Paulus gedoen, ¹²sodat selfs sakdoeke en voorskote wat sy vel aangeraak het, na die siekes gedra is, en die siektes het hulle verlaat en die bose geeste het uit hulle uitgegaan.

¹³Sommige rondreisende Joodse duiwelbesweerders het ook probeer om die naam van die Here Jesus aan te roep oor dié met bose geeste, en het gesê: “Ek gebied julle by die Jesus wat Paulus verkondig.” ¹⁴Sewe seuns van ’n Joodse hoëpriester met die naam Skeva was besig om dit te doen.

¹⁵Maar die bose gees het hulle geantwoord: “Jesus ken ek, en Paulus ken ek, maar wie is julle?” ¹⁶En die man met die bose gees het op hulle gespring, hulle almal oorweldig en hulle oorwin, sodat hulle naak en gewond uit daardie huis gevlug het. ¹⁷Al die Jode en Grieke wat in Efese woon, het hiervan te wete gekom. Vrees het hulle almal beetgepak, en die naam van die Here Jesus is hoog geprys. ¹⁸Baie van dié wat gelowig geword het, het ook gekom en hulle praktyke bely en bekend gemaak. ¹⁹Baie wat toorkuns beoefen het, het hulle boekrolle bymekaargebring en dit voor almal verbrand. Hulle het die prys opgetel en bevind dat dit 50 000 dae se loon werd was. ^a a v19 Elke stukkie silwer was ’n dragme—omtrent ’n dag se loon vir ’n arbeider. Die verbrande boekrolle was omtrent vyftigduisend dae se loon werd. ²⁰So het die woord van die Here Jesus kragtig bly groei en die oorhand gekry.

²¹Toe dit gedoen was, het Paulus in sy gees besluit om deur Masedonië en Agaje na Jerusalem te gaan, en hy het gesê: “Nadat ek daar was, moet ek Rome ook sien.” ²²Hy het twee van sy helpers, Timoteus en Erastus, na Masedonië gestuur, terwyl hy self nog ’n ruk langer in Asië gebly het. ²³Omtrent daardie tyd het daar ’n ernstige opskudding oor die Weg ontstaan. ²⁴Want ’n man met die naam Demetrius, ’n silwersmid wat silwer tempeltjies van Artemis gemaak het, het baie ambagsmanne besig gehou. ^b b v24 Artemis van Efese was die stad se groot moedergodin. Haar tempel was een van die sewe wonders van die antieke wêreld en die hart van die stad se ekonomie. ²⁵Hy het hulle en die werkers in soortgelyke ambagte bymekaargeroep en gesê: “Manne, julle weet ons welvaart kom uit hierdie ambag. ²⁶Julle sien en hoor dat hierdie Paulus ’n groot aantal mense oortuig en afvallig gemaak het—nie net in Efese nie maar byna in die hele Asië—deur vir hulle te sê dat gode wat met hande gemaak is, glad nie gode is nie. ²⁷Die gevaar is nie net dat ons ambag sy goeie naam verloor nie, maar ook dat die tempel van die groot godin Artemis as niks sal tel nie, en dat sy, wat deur die hele Asië en die wêreld aanbid word, van haar grootheid gestroop sal word.”

²⁸Toe hulle dit hoor, was hulle woedend en het geskreeu: “Groot is Artemis van die Efesiërs!” ²⁹Die stad het met verwarring gevul; saam het hulle na die teater toe gestorm en Gaius en Aristargus, Masedoniërs, Paulus se reisgenote, saamgesleep. ³⁰Toe Paulus onder die menigte wou ingaan, wou die dissipels hom nie toelaat nie. ³¹Selfs sommige amptenare van die provinsie, sy vriende, het hom laat weet en by hom aangedring om nie die waagstuk te neem om die teater binne te gaan nie. ³²Intussen het sommige een ding geskreeu, ander iets anders—die vergadering was in verwarring, en die meeste het nie geweet waarom hulle bymekaargekom het nie. ³³Sommige in die menigte het vir Aleksander voorgesê, wat die Jode vorentoe gestoot het; met sy hand het hy ’n teken gegee, want hy wou hom voor die volk verdedig. ³⁴Toe hulle besef hy is ’n Jood, het hulle omtrent twee uur lank soos een man geskreeu: “Groot is Artemis van die Efesiërs!”

³⁵Toe die stadsklerk die menigte stil gemaak het, sê hy: “Manne van Efese, wie weet nie dat die stad van die Efesiërs die tempelbewaarder is van die groot Artemis en van die beeld wat uit die hemel geval het nie? ^c c v35 Baie het geglo dat hierdie heilige voorwerp ’n meteoriet was wat uit die lug geval het—beskou as bewys van Artemis se guns oor die stad. ³⁶Aangesien hierdie dinge nie ontken kan word nie, behoort julle kalm te bly en niks onbesons te doen nie. ³⁷Want julle het hierdie manne hierheen gebring wat nie tempelrowers of lasteraars van ons godin is nie. ³⁸As Demetrius en sy mede-ambagsmanne dan ’n aanklag teen iemand het, die howe is in sitting en daar is prokonsuls beskikbaar—laat hulle mekaar daar aankla. ³⁹Maar as julle nog iets anders soek, sal dit in die gereelde vergadering besleg word. ⁴⁰Ons loop gevaar om aangekla te word oor vandag se oproer, aangesien ons geen rede het om hierdie oproer te regverdig nie.” ⁴¹En toe hy dit gesê het, het hy die vergadering ontbind.