رسولن جا ڪم 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹جڏهن اپلوس ڪرنٿس ۾ هو، تڏهن پولس اندرين علائقي مان لنگهي افسس پهتو، جتي کيس ڪجهه شاگرد مليا. ²کانئن پڇيائين تہ ”ڇا اوهان ايمان آڻڻ وقت پاڪ روح ماڻيو؟“ هنن وراڻيو تہ ”نہ، اسان تہ اهو بہ ڪونہ ٻڌو آهي تہ پاڪ روح آهي بہ.“

³تڏهن هن پڇيو تہ ”پوءِ اوهان ڪنهن ۾ بپتسما ورتي؟“ هنن چيو تہ ”يوحنا جي بپتسما ۾.“

⁴پولس چيو تہ ”يوحنا توبہ واري بپتسما ڏني، ۽ ماڻهن کي چيائين تہ سندس پٺيان ايندڙ تي، يعني يسوع تي ايمان آڻيو.“

⁵اهو ٻڌي هنن خداوند يسوع جي نالي ۾ بپتسما ورتي. ⁶جڏهن پولس مٿن هٿ رکيا، تڏهن مٿن پاڪ روح نازل ٿيو؛ پوءِ ٻين ٻولين ۾ ڳالهايائون ۽ نبوت ڪيائون. ⁷اهي ڪل لڳ ڀڳ ٻارهن مرد هئا.

⁸پولس عبادتخاني ۾ وڃي ٽن مهينن تائين همت سان ڳالهائيندو، اسان جي پيءُ جي بادشاهيءَ بابت بحث ڪندو ۽ قائل ڪندو رهيو. ⁹جڏهن ڪي ماڻهو سخت دل ٿي ايمان آڻڻ کان انڪار ڪرڻ لڳا ۽ ميڙ جي اڳيان ان راهه کي بدنام ڪرڻ لڳا، تڏهن هو کانئن ڌار ٿي، شاگردن کي ساڻ کڻي، ٽرنس جي هال ۾ روز بحث ڪندو رهيو. ¹⁰اهو ٻن ورهين تائين هلندو رهيو، ايتري قدر جو آسيا ۾ رهندڙ سڀني يهودين توڙي يونانين خداوند يسوع جو ڪلام ٻڌو.

¹¹اسان جي پيءُ پولس جي هٿان غير معمولي معجزا ڪيا، ¹²ايتري قدر جو سندس جسم کي لڳل رومال ۽ ايپرن بہ بيمارن وٽ کڻي ويا ويندا هئا، ۽ بيماريون کانئن هليون وينديون هيون ۽ بڇڙا روح انهن مان نڪري ويندا هئا.

¹³ڪجهه گهمندڙ يهودي ڀوت ڪڍڻ وارن بہ بڇڙن روحن وارن تي خداوند يسوع جو نالو وٺڻ جي ڪوشش ڪئي ۽ چيائون تہ ”جنهن يسوع جي پولس منادي ڪري ٿو، تنهن جي نالي ۾ مان اوهان کي حڪم ٿو ڏيان.“ ¹⁴سڪيوا نالي هڪ يهودي سردار ڪاهن جا ست پٽ اهو ڪري رهيا هئا.

¹⁵پر بڇڙي روح کين وراڻيو تہ ”يسوع کي آءٌ ڄاڻان ٿو، ۽ پولس کي بہ سڃاڻان ٿو، پر اوهان ڪير آهيو؟“ ¹⁶پوءِ جنهن ماڻهوءَ ۾ بڇڙو روح هو، سو انهن تي ٽپو ڏئي پيو، کين سڀني کي دٻائي ورتائين ۽ مٿن غالب آيو، ايتري قدر جو اهي ننگا ۽ زخمي ٿي انهيءَ گهر مان ڀڄي نڪتا. ¹⁷اها ڳالهه افسس ۾ رهندڙ سڀني يهودين ۽ يونانين کي معلوم ٿي. سڀني تي خوف طاري ٿي ويو، ۽ خداوند يسوع جي نالي جي وڏي واکاڻ ٿي. ¹⁸جيڪي ايمان آڻي چڪا هئا، تن مان گهڻا بہ آيا، ۽ پنهنجن ڪمن جو اقرار ڪري انهن کي ظاهر ڪيائون. ¹⁹جن مان گهڻن جادو ڪيو هو، تن پنهنجا ورق گڏ ڪري سڀني جي اڳيان ساڙي ڇڏيا. قيمت جو حساب ڪري ڏٺائون تہ پنجاهه هزار ڏينهن جي مزدوريءَ جيتري نڪتي. ^a a v19 هر چانديءَ جو ٽڪرو هڪ درخما هو — مزدور جي لڳ ڀڳ هڪ ڏينهن جي ڏهاڙي. ساڙيل ورقن جي قيمت لڳ ڀڳ پنجاهه هزار ڏينهن جي مزدوريءَ جيتري هئي. ²⁰تنهنڪري خداوند يسوع جو ڪلام زور سان وڌندو ۽ غالب ٿيندو رهيو.

²¹جڏهن اهو سڀ ٿي چڪو، تڏهن پولس پنهنجي روح ۾ ارادو ڪيو تہ مقدونيا ۽ اخيا مان ٿيندو يروشلم وڃي، ۽ چيائين تہ ”جڏهن آءٌ اتي ٿي اچان، تڏهن مون کي روم بہ ڏسڻو آهي.“ ²²هن پنهنجن ٻن مددگارن، تيمٿيس ۽ ارستس کي مقدونيا ڏانهن موڪليو، ۽ پاڻ ڪجهه وقت وڌيڪ آسيا ۾ رهيو. ²³انهيءَ وقت ان راهه بابت وڏو هنگامو برپا ٿيو. ²⁴ڇاڪاڻ تہ ديميتريس نالي هڪ چانديءَ جو ڪاريگر، جيڪو آرتميس جا چانديءَ جا مندر ٺاهيندو هو، ڪيترن ڪاريگرن کي ڪم تي لڳائي رکندو هو. ^b b v24 افسس جي آرتميس شهر جي وڏي ديوي ماءُ هئي. سندس مندر قديم دنيا جي ستن عجوبن مان هڪ هو ۽ شهر جي معيشت جو مرڪز هو. ²⁵کين ۽ ساڳئي ڌنڌي جي ٻين ڪم ڪندڙن کي گڏ ڪري چيائين تہ ”اي ماڻهو، اوهان کي خبر آهي تہ اسان جي خوشحالي هن ڌنڌي مان آهي. ²⁶اوهان ڏسو ٿا ۽ ٻڌو ٿا تہ هن پولس نہ رڳو افسس ۾، پر لڳ ڀڳ سڄي آسيا ۾ ڏاڍن گهڻن ماڻهن کي قائل ڪري ڦيرائي ڇڏيو آهي، ۽ کين چوي ٿو تہ هٿن سان ٺهيل ديوتا ڪي ديوتا ئي ناهن. ²⁷رڳو اهو خطرو ناهي تہ اسان جو ڌنڌو پنهنجي نيڪ نالي کان محروم ٿي ويندو، پر اهو بہ تہ وڏي ديوي آرتميس جو مندر ڪنهن حساب ۾ ئي نہ رهندو، ۽ جنهن جي پوڄا سڄي آسيا ۽ دنيا ڪري ٿي، سا پنهنجي عظمت کان محروم ٿي ويندي.“

²⁸اهو ٻڌي هو ڪاوڙ ۾ ڀرجي ويا ۽ رڙيون ڪري چيائون تہ ”افسسين جي آرتميس وڏي آهي!“ ²⁹سڄو شهر گهڻي ڇڪتاڻ ۾ ڀرجي ويو؛ هو گڏجي ٿيٽر ڏانهن ڊوڙي ويا، ۽ مقدونيا جي رهاڪن گائيس ۽ ارسترخس کي، جيڪي پولس جا سفر جا ساٿي هئا، ڇڪي پاڻ سان وٺي ويا. ³⁰جڏهن پولس ميڙ جي وچ ۾ وڃڻ چاهيو، تڏهن شاگردن کيس وڃڻ نہ ڏنو. ³¹صوبي جي ڪن عملدارن بہ، جيڪي سندس دوست هئا، کيس پيغام موڪلي منٿ ڪئي تہ ٿيٽر ۾ وڃي پاڻ کي خطري ۾ نہ وجهي. ³²ان دوران ڪي ڪجهه رڙيون ڪري رهيا هئا، ڪي ڪجهه ٻيو — ميڙ ۾ ڇڪتاڻ مچي وئي هئي، ۽ گهڻن کي خبر ئي نہ هئي تہ ڇو گڏيا هئا. ³³ميڙ مان ڪن اسڪندر کي ڳالهيون سيکاريون، جنهن کي يهودين اڳتي ڌڪيو هو؛ هن هٿ سان اشارو ڪري ماڻهن جي اڳيان پنهنجي صفائي ڏيڻ چاهي. ³⁴جڏهن کين خبر پئي تہ هو يهودي آهي، تڏهن سڀني هڪ آواز ٿي لڳ ڀڳ ٻن ڪلاڪن تائين رڙيون ڪيون تہ ”افسسين جي آرتميس وڏي آهي!“

³⁵جڏهن شهر جي ڪلارڪ ميڙ کي ماٺ ڪرائي، تڏهن چيائين تہ ”اي افسس جا ماڻهو، ڪنهن کي خبر ناهي تہ افسسين جو شهر وڏي آرتميس جي ۽ آسمان کان ڪريل مورتيءَ جي مندر جو نگهبان آهي؟ ^c c v35 ڪيترن جو ايمان هو تہ هيءَ پاڪ شيءِ آسمان مان ڪريل شهابي پٿر هو — جنهن کي شهر تي آرتميس جي مهربانيءَ جو ثبوت سمجهيو ويندو هو. ³⁶جڏهن اهي ڳالهيون رد ڪري نٿيون سگهجن، تڏهن اوهان کي ماٺ ۾ رهڻ گهرجي ۽ ڪو بہ بيهودو ڪم نہ ڪرڻ گهرجي. ³⁷ڇاڪاڻ تہ اوهان هي ماڻهو هتي آندا آهن، جيڪي نڪي مندر چور آهن ۽ نڪي اسان جي ديويءَ جي توهين ڪندڙ. ³⁸تنهنڪري جيڪڏهن ديميتريس ۽ سندس ساٿي ڪاريگرن کي ڪنهن تي ڪو الزام آهي، تہ عدالتون لڳيون پيون آهن ۽ گورنر موجود آهن — اتي هڪ ٻئي تي الزام هڻن. ³⁹پر جيڪڏهن اوهان ڪا وڌيڪ ڳالهه چاهيو ٿا، تہ ان جو فيصلو باقاعدي اجلاس ۾ ٿيندو. ⁴⁰اڄ جي فساد جي ڪري اسان تي الزام لڳڻ جو خطرو آهي، ڇاڪاڻ تہ اسان وٽ هن هنگامي کي صحيح ثابت ڪرڻ جو ڪو سبب ناهي.“ ⁴¹اهو چئي هن اجلاس کي موڪلايو.