رسولن جا ڪم 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹ان کان پوءِ پولس ايٿنز کان نڪري ڪرنٿس ۾ آيو. ²اتي کيس اڪولا نالي هڪڙو يهودي مليو، جيڪو پنتس ۾ ڄائو هو ۽ پنهنجي زال پرسڪلا سان گڏ تازو اٽلي کان آيو هو، ڇاڪاڻ تہ ڪلائوديس سڀني يهودين کي روم مان نڪري وڃڻ جو حڪم ڏنو هو. پولس انهن وٽ ويو، ³هنن جو ڌنڌو هڪ ئي هو، تنهنڪري هو انهن وٽ رهي پيو ۽ انهن سان گڏ ڪم ڪندو رهيو، اهي ڌنڌي ۾ خيما ٺاهيندڙ هئا. ⁴هر سبت ڏينهن عبادتخاني ۾ بحث ڪندو هو ۽ يهودين ۽ يونانين کي قائل ڪرڻ جي ڪوشش ڪندو هو. ⁵جڏهن سيلاس ۽ تيمٿيس مڪدونيه کان آيا، تڏهن پولس ڪلام ۾ پوريءَ طرح غرق ٿي ويو ۽ يهودين اڳيان شاهدي ڏيندو رهيو تہ مسيح يسوع آهي. ⁶جڏهن هنن سندس مخالفت ڪئي ۽ کيس گاريون ڏنيون، تڏهن پنهنجا ڪپڙا جهاڙي چيائين تہ ”اوهان جو رت اوهان جي پنهنجي مٿي تي! آءٌ ان کان پاڪ آهيان. هاڻي کان آءٌ غير قومن ڏانهن ويندس.“

⁷پوءِ عبادتخاني مان نڪري تيتيس يوستس جي گهر ويو، جيڪو اسان جي پيءُ جي عبادت ڪندڙ هو ۽ جنهن جو گهر عبادتخاني جي بلڪل ڀرسان هو. ⁸عبادتخاني جي اڳواڻ ڪرسپس پنهنجي سڄي گهراڻي سان گڏ خداوند تي ايمان آندو. گهڻن ڪرنٿي ماڻهن پولس کي ٻڌو، ايمان آندائون ۽ بپتسمو ورتائون.

⁹هڪ رات خداوند رويا ۾ پولس کي فرمايو تہ ”ڊڄ نہ، ڳالهائيندو رهه ۽ چپ نہ رهه، ¹⁰ڇاڪاڻ تہ آءٌ تو سان گڏ آهيان، ڪوبہ تو تي حملو ڪري توکي نقصان نہ پهچائيندو، ڇاڪاڻ تہ هن شهر ۾ منهنجا گهڻا ماڻهو آهن.“

¹¹تنهنڪري پولس انهن ۾ اسان جي پيءُ جو ڪلام سيکاريندي هڪ سال ۽ ڇهه مهينا اتي رهيو.

¹²جڏهن گليو اخيا جو گورنر هو، تڏهن يهودين گڏجي پولس تي حملو ڪيو ۽ کيس عدالت جي تخت اڳيان آندائون، ¹³چيائون تہ ”هي ماڻهو ماڻهن کي شريعت جي خلاف طريقن سان خدا جي عبادت ڪرڻ لاءِ قائل ڪري ٿو.“

¹⁴جڏهن پولس ڳالهائڻ ئي وارو هو، تڏهن گليو يهودين کي چيو تہ ”اي يهودين! جيڪڏهن هي ڪو ظلم يا بڇڙو جرم هجي ها تہ مون وٽ اوهان کي برداشت ڪرڻ جو سبب هجي ها. ¹⁵جيئن تہ هي لفظن، نالن ۽ اوهان جي پنهنجي شريعت بابت تڪرار آهي، تنهنڪري اوهين پاڻ ئي ان کي نبيرو. آءٌ اهڙن معاملن جو فيصلو نہ ڪندس. ¹⁶پوءِ کين عدالت کان ڪڍي ڇڏيائين.“

¹⁷تڏهن سڀني عبادتخاني جي اڳواڻ سوستني کي پڪڙي عدالت جي تخت اڳيان ماريائونس، پر انهن مان ڪنهن ڳالهه جي گليو کي پرواهه نہ هئي.

پولس انطاڪيا ڏانهن موٽي ٿو

¹⁸پولس ڪرنٿس ۾ ڪيترا ڏينهن وڌيڪ رهيو. پوءِ ڀائرن ۽ ڀينرن کان موڪلائي، پرسڪلا ۽ اڪولا سان گڏ شام ڏانهن ٻيڙيءَ ۾ روانو ٿيو. ڪنخريا ۾ پنهنجا وار ڪپايائين، ڇاڪاڻ تہ هو منت پوري ڪري رهيو هو. ^a a v18 وار ڪپائڻ خدا لاءِ يهودي منت جي رسمي پوري ٿيڻ جو نشان هو. ¹⁹اهي افسس ۾ پهتا، جتي پولس پرسڪلا ۽ اڪولا کي ڇڏيو، پر پاڻ عبادتخاني ۾ داخل ٿي يهودين سان بحث ڪيائين. ²⁰جڏهن هنن کيس وڌيڪ ترسڻ لاءِ چيو تہ هن نہ مڃيو. ²¹پر موڪلائيندي چيائين تہ ”جيڪڏهن اسان جي پيءُ جي مرضي هوندي تہ آءٌ اوهان وٽ وري ايندس،“ ۽ افسس کان ٻيڙيءَ ۾ روانو ٿيو.

²²قيصريه ۾ لهي، مٿي وڃي ڪليسيا کي سلام ڪيائين، پوءِ هيٺ انطاڪيا ويو.

²³اتي ڪجهه وقت رهڻ کان پوءِ، نڪري گلتيه ۽ فروگيه مان لنگهندو سڀني شاگردن کي مضبوط ڪندو ويو. ²⁴اپلوس نالي هڪڙو يهودي، جيڪو اسڪندريه ۾ ڄائو هو، افسس ۾ آيو. هو عالم ماڻهو هو ۽ پاڪ ڪتابن ۾ چڱيءَ طرح ماهر هو. ²⁵کيس خداوند جي راهه جي تعليم ڏني وئي هئي، ۽ روح ۾ جوش سان يسوع بابت صحيح ڳالهائيندو ۽ سيکاريندو هو، جيتوڻيڪ هو رڳو يوحنا جي بپتسمي کي ئي ڄاڻندو هو. ²⁶هو عبادتخاني ۾ ڏاڍي همت سان ڳالهائڻ لڳو. پرسڪلا ۽ اڪولا هن کي ٻڌو، تڏهن کيس هڪ پاسي وٺي اسان جي پيءُ جي راهه وڌيڪ صحيح نموني سمجهايائونس.

²⁷جڏهن اپلوس اخيا ڏانهن وڃڻ چاهيو، تڏهن ڀائرن ۽ ڀينرن کيس همٿايو ۽ شاگردن ڏانهن لکيو تہ کيس قبول ڪن. اتي پهچي، فضل جي ڪري ايمان آندل ماڻهن جي وڏي مدد ڪيائين، ²⁸ڇاڪاڻ تہ هن پاڪ ڪتابن مان ثابت ڪري تہ مسيح يسوع آهي، سرعام يهودين کي زور سان رد ڪيو.