Paulus Ngadegkeun Jamaah di Korinta

Paulus nyieun kémah bareng jeung Akuila sarta Priskila, sarta unggal Sabat badami nepi ka panolakan ngadesek manéhna pindah ka imah gigireunana. Sanggeus dititah dina titingalian supaya terus nyarita, manéhna cicing sataun satengah. Galio miceun éta perkara salaku pasea soal kecap-kecap, sarta jalma loba malah ngagebugan Sostenes.

Pasal 18.

Sanggeus kitu, Paulus angkat ti Atena, tuluy ka Korinta. Di dinya anjeunna mendak hiji urang Yahudi anu jenenganana Akuila, asli ti Pontus, anu kakara datang ti Itali jeung bojona, Priskila, lantaran Kaisar Klaudius geus marentah sangkan sakabeh urang Yahudi ingkah ti Rum. Paulus ngadeuheusan aranjeunna, ku lantaran sapagawean, anjeunna cicing sarta digawe bareng jeung aranjeunna — pagaweanana nyieun kemah. Unggal poe Sabat anjeunna sasauran di tempat ibadah, ihtiar ngayakinkeun urang Yahudi jeung urang Yunani. Waktu Silas jeung Timoteus sumping ti Makedoni, Paulus museurkeun diri sagemblengna kana ngawartakeun Pangandika, nyaksian ka urang Yahudi yen Yesus teh Kristus. Waktu maranehna ngalawan jeung ngahina, anjeunna ngebutkeun anggoanana bari saurna, “Getih maraneh tanggung ku sirah maraneh sorangan! Kuring mah beresih tina hal eta. Ti ayeuna kuring rek indit ka bangsa-bangsa sejen.”

Anjeunna angkat ti tempat ibadah tuluy ka imah Titius Yustus, hiji jalma anu ngabakti ka Rama urang, anu imahna gigireun tempat ibadah. Krispus, kapala tempat ibadah, percaya ka Gusti sakulawargana; jeung loba urang Korinta anu ngadenge Paulus, tuluy palercaya sarta dibaraptis.

Dina hiji peuting, Gusti ngadawuh ka Paulus dina hiji titingalan, “Ulah sieun; tetep nyarita, ulah jempe, sabab Kami nyarengan maneh, sarta moal aya anu bakal nyerang nganyenyeri maneh, karana Kami boga loba umat di ieu kota.”

Nya Paulus cicing di dinya sataun satengah, ngawurukkeun Pangandika Rama urang di antara maranehna.

Waktu Galio jadi gupernur di Akaya, urang Yahudi sakait ngalawan Paulus tuluy ngadeuheuskeun anjeunna ka hareupeun pangadilan, pokna, “Ieu jelema ngolo-ngolo jalma sangkan ngabakti ka Allah ku cara anu papalingpang jeung hukum.”

Waktu Paulus rek nyarita, Galio ngomong ka urang Yahudi, “Eh urang Yahudi, lamun ieu teh hiji kasalahan atawa kajahatan anu beurat, tangtu kuring aya alesan pikeun nyabaran aranjeun. Tapi ku sabab ieu teh ngan pasualan ngeunaan kecap, ngaran, jeung hukum aranjeun sorangan, pecakan ku aranjeun sorangan. Kuring embung jadi hakim dina perkara nu kitu. Tuluy maranehna ku anjeunna diusir ti pangadilan.”

Tuluy maranehna kabeh nangkep Sostenes, kapala tempat ibadah, terus digitik di hareupeun korsi pangadilan, tapi Galio teu paduli pisan kana hal eta.

Paulus Mulang ka Antioki

Paulus angger cicing di Korinta sawatara poe deui. Tuluy anjeunna amitan ka dulur-dulur, terus jalan laut ka Siria, dibarengan ku Priskila jeung Akuila. Di Kengkrea anjeunna nyukuran buukna, sabab anjeunna keur ngalakonan hiji jangji sumpah. ^a Maranehna narepi ka Epesus, di dinya Paulus ninggalkeun Priskila jeung Akuila, ari anjeunna sorangan lebet ka tempat ibadah tuluy sasauran jeung urang Yahudi. Waktu maranehna menta supaya anjeunna cicing leuwih lila, anjeunna nampik. Tapi anjeunna angkat bari saurna, “Kuring bakal datang deui ka aranjeun lamun Rama urang ngersakeun,” tuluy jalan laut ti Epesus.

Sanggeus darat di Kesarea, anjeunna angkat ka luhur, nepangan jamaah, tuluy lungsur ka Antioki.

Sanggeus sawatara waktu di dinya, anjeunna angkat ngaliwatan Galata jeung Prigia, nguatkeun sakabeh murid. Aya hiji urang Yahudi anu jenenganana Apolos, lahir di Aleksandria, sumping ka Epesus — hiji jalma anu palinter, pohara ahlina dina Kitab Suci. Anjeunna geus diwurukan ngeunaan jalan Gusti, sarta ku sabab hatena ngagedur ku Roh, anjeunna nyarios jeung ngawulang kalawan bener ngeunaan Yesus — sanajan anjeunna ngan nyaho baptisan Yahya bae. Anjeunna wani nyarios di tempat ibadah. Priskila jeung Akuila ngadenge anjeunna, tuluy nyandak anjeunna ka tempat anu suni, sarta nerangkeun jalan Rama urang leuwih jentre.

Waktu Apolos hayang meuntas ka Akaya, dulur-dulur ngarojong anjeunna sarta nulis surat ka murid-murid supaya narima anjeunna; sanggeus sumping, anjeunna loba pisan mantuan ka jalma-jalma anu geus palercaya ku karana sih kurnia, sabab kalawan teuneung anjeunna ngabantah urang Yahudi di hareupeun balarea, ngabuktikeun tina Kitab Suci yen Yesus teh Kristus.