Ginpatindog ni Pablo ang Iglesia sa Corinto

Nagtrabaho si Pablo sing mga tolda upod kay Aquila kag Priscila kag nagapakigsangka kada Adlaw nga Inugpahuway tubtob nga ang pagsumpaki nagpalayas sa iya sa kasunod nga balay. Ginsilingan sa palanan-awon nga magpadayon sa pagsulti, nagpabilin siya sang isa kag tunga ka tuig. Gin-isikway ni Galion ang kaso subong away sa mga pulong lang, kag ang kadam-an ginbunalan si Sostenes.

Kapitulo 18.

Human sini, naghalin si Pablo sa Atenas kag nagkadto sa Corinto. Didto nakita niya ang isa ka Judio nga ginhingalanan Aquila, nga natawo sa Ponto, kag bag-o lang nag-abut halin sa Italia upod ang iya asawa nga si Priscila, kay ginmandoan ni Claudio ang tanan nga Judio nga maghalin sa Roma. Ginduaw sila ni Pablo, kag bangud nga pareho ang ila palangabuhian, nagpabilin sia kag nagpangabudlay upod sa ila—manughimo sila sing tolda. Kada Adlaw nga Igpahuway nagapakigsugilanon sia sa sinagoga, nga nagatinguha sa paghaylo sa mga Judio kag sa mga Griego. Sang pag-abut nanday Silas kag Timoteo halin sa Macedonia, bug-os nga ginhalad ni Pablo ang iya kaugalingon sa pulong, nga nagapamatuod sa mga Judio nga ang Cristo amo si Jesus. Sang nagbato sila kag ginpasipalahan sia, ginpagpag niya ang iya mga panapton kag nagsiling, “Ang inyo dugo yara sa inyo kaugalingon nga mga ulo! Matinlo ako sa sini. Kutob karon makadto ako sa mga Gentil.”

Naghalin sia sa sinagoga kag nagkadto sa balay ni Ticio Justo, isa ka manugsimba sang aton Amay, nga ang iya balay tupad sang sinagoga. Si Crispo, ang pangulo sang sinagoga, nagpati sa Ginoo upod ang iya bug-os nga panimalay; kag madamo sa mga taga-Corinto nga nakabati kay Pablo nagpati kag ginbunyagan.

Isa ka gab-i nagsiling ang Ginoo kay Pablo sa isa ka palanan-awon, “Dili ka magkahadlok; padayon ka sa paghambal, dili ka magpakahipos, kay yara ako upod sa imo, kag wala sing bisan sin-o nga magasalakay sa imo agud halitan ka, kay may madamo ako nga katawohan sa sini nga siudad.”

Gani nagpabilin si Pablo sing isa ka tuig kag anom ka bulan, nga nagatudlo sang pulong sang aton Amay sa tunga nila.

Sang si Galion amo ang gobernador sang Acaya, nagtingob ang mga Judio batok kay Pablo kag gindala nila sia sa atubangan sang hukmanan, nga nagasiling, “Ining tawo nagahaylo sa mga tawo sa pagsimba sa Dios sa mga paagi nga supak sa kasuguan.”

Sang magahambal na si Pablo, nagsiling si Galion sa mga Judio, “Kon ini isa ka kalainan ukon malaut nga krimen, O mga Judio, may kabangdanan ako sa pagbatas sa inyo. Bangud nga ini isa ka pagbinaisay parte sa mga pulong, mga ngalan, kag sa inyo kaugalingon nga kasuguan, husayon ninyo ini sa inyo kaugalingon. Indi ako maghukom sang sining mga butang. Kag gintabuyan niya sila halin sa hukmanan.”

Gani gindakup nila tanan si Sostenes, ang pangulo sang sinagoga, kag ginbunalan sia sa atubangan sang hukmanan, apang wala gid ini ginsapak ni Galion.

Nagbalik si Pablo sa Antioquia

Nagpabilin pa si Pablo sa Corinto sing madamo pa nga mga adlaw. Dayon nagpaalam sia sa mga kauturan kag naglayag pakadto sa Siria, kaupod sanday Priscila kag Aquila. Sa Cencrea ginpagupitan niya ang iya buhok, kay nagatuman sia sing isa ka panaad. ^a Nakaabut sila sa Efeso, kag didto ginbayaan ni Pablo sanday Priscila kag Aquila, apang sia mismo nagsulod sa sinagoga kag nakigsugilanon sa mga Judio. Sang ginpangabay nila sia nga magpabilin pa sing madugay, wala sia magsugot. Apang naghalin sia, nga nagasiling, “Magabalik ako sa inyo kon buot sang aton Amay,” kag naglayag sia halin sa Efeso.

Sang nagdungka sia sa Cesarea, nagtaklad sia kag nangumusta sa iglesia, dayon nagpanaug sia sa Antioquia.

Human nga nagdugay sia didto sing pila ka tion, naglakat sia sa Galacia kag Frigia, nga nagapabakod sa tanan nga mga gintuton-an. Nag-abut sa Efeso ang isa ka Judio nga ginhingalanan Apolos, nga natawo sa Alejandria—isa ka tawo nga maalam, kag hanas sa mga Kasulatan. Gintudloan sia sang dalan sang Ginoo, kag, nga nagadabdab ang iya espiritu, naghambal kag nagtudlo sia sing husto parte kay Jesus—bisan pa nga ang bunyag lamang ni Juan ang iya nahibaluan. Naghambal sia sing maisugon sa sinagoga. Nabatian sia nanday Priscila kag Aquila, gindala nila sia sa isa ka bahin, kag ginpaathag nila sa iya ang dalan sang aton Amay sing mas husto pa.

Sang gusto ni Apolos nga magtabok sa Acaya, ginpalig-on sia sang mga kauturan kag nagsulat sila sa mga gintuton-an nga batunon sia; sang pag-abut niya, nakabulig sia sing daku sa mga nagpati paagi sa bugay, kay sing gamhanan ginpamatukan niya ang mga Judio sa atubangan sang katawohan, nga nagapamatuod paagi sa mga Kasulatan nga ang Cristo amo si Jesus.