پولس ايمان وارن کي مضبوط ڪري ٿو

پولس اڌ رات کان پوءِ تائين ڳالهائيندو رهي ٿو ۽ دريءَ ۾ سمهيل هڪ جوان ٽين ماڙ تان ڪري مري وڃي ٿو؛ پولس هيٺ لهي، کيس ڀاڪر ۾ وٺي ٿو، ۽ هو جيئرو ٿي پوي ٿو. بعد ۾، اهو ڄاڻندي ته يروشلم ۾ زنجيرون سندس انتظار ۾ آهن، هو افسس جي بزرگن کي چوي ٿو ته اسان جي پيءُ جي ڌڻ جي نگهباني ڪريو. اهي اهو سوچي روئن ٿا ته سندس منهن وري ڪڏهن نه ڏسندا.

باب 20.

جڏهن هنگامو ختم ٿيو تڏهن پولس شاگردن کي گهرائي، کين همت ڏياري، الوداع چئي مڪدونيا ڏانهن روانو ٿيو. جڏهن هو انهن علائقن مان لنگهي، ايمان وارن کي گهڻي همت ڏيئي يونان ۾ پهتو، تڏهن ٽي مهينا اتي رهيو. جڏهن شام ڏانهن ٻيڙيءَ ۾ وڃڻ وارو هو تہ يهودين سندس خلاف سازش ڪئي، تنهنڪري مڪدونيا کان ٿي موٽڻ جو فيصلو ڪيائين. بيريا جو پرس جو پٽ سوپترس، تسلونيڪي جا ارسترخس ۽ سڪندس، دربي جو گائس، تيمٿيس، ۽ ايشيا جا تخيڪس ۽ ٿرفمس سندس سان گڏ ويا. اهي اڳتي وڃي ترواس ۾ اسان جو انتظار ڪري رهيا هئا. اسين بي خميري ماني جي ڏينهن کان پوءِ فلپي کان ٻيڙيءَ ۾ روانا ٿياسين ۽ پنجن ڏينهن ۾ ترواس ۾ انهن وٽ پهتاسين، ۽ اتي ست ڏينهن رهياسين.

ترواس ۾ هڪ نوجوان جيئرو ٿيو

هفتي جي پهرين ڏينهن، جڏهن اسين ماني ڀڃڻ لاءِ گڏ ٿياسين، تڏهن پولس انهن سان ڳالهايو. ٻئي ڏينهن روانو ٿيڻ جو ارادو هئس، تنهنڪري اڌ رات تائين ڳالهائيندو رهيو. جنهن مٿينءَ ڪوٺيءَ ۾ اسين گڏ ٿيا هئاسين، اتي گهڻا ڏيئا ٻري رهيا هئا. يوتخس نالي هڪ نوجوان دريءَ ۾ ويٺو هو، ۽ جڏهن پولس ڳالهائيندو رهيو تہ هو گهري ننڊ ۾ لڙندو ويو. ننڊ جي غلبي هيٺ اچي ٽئين منزل تان ڪري پيو ۽ مئل حالت ۾ کنيو ويو. پولس هيٺ لهي، مٿس نمي، کيس ڀاڪر ۾ کڻي چيو تہ ”گهبرايو نہ، ڇاڪاڻ تہ هن ۾ سندس جان آهي.“

پوءِ مٿي وڃي، ماني ڀڃي، کائي، ڏينهن ٿيڻ تائين گهڻي دير انهن سان ڳالهائيندو رهيو، ۽ پوءِ روانو ٿيو. هنن نوجوان کي جيئرو گهر آندو ۽ کين وڏي تسلي ملي.

ميليتس ڏانهن سفر

اسين ٻيڙيءَ ۾ اڳتي اسس ڏانهن هليا وياسين، جتان پولس کي ٻيڙيءَ تي چاڙهڻ جو ارادو هو، ڇاڪاڻ تہ هن پنهنجي لاءِ خشڪيءَ جو رستو چونڊيو هو. جڏهن هو اسس ۾ اسان سان مليو تڏهن اسان کيس ٻيڙيءَ تي چاڙهيو ۽ ميتلين پهتاسين. اتان ٻيڙيءَ ۾ روانا ٿي، ٻئي ڏينهن خيوس جي سامهون پهتاسين، ايندڙ ڏينهن ساموس ۾ لنگر وڌو، ۽ ان کان پوءِ وارن ڏينهن ميليتس پهتاسين. پولس افسس کان لنگهي وڃڻ جو فيصلو ڪيو هو، تان جو ايشيا ۾ وقت نہ لڳي. هو تڪڙ ۾ هو تہ جيڪڏهن ٿي سگهي تہ پينتيڪست جي ڏينهن تائين يروشلم پهچي.

ميليتس کان هن افسس ڏانهن ماڻهو موڪلي ڪليسيا جي بزرگن کي پاڻ وٽ گهرايو. جڏهن اهي آيا تڏهن چيائين تہ ”اوهان ڄاڻو ٿا تہ جنهن ڏينهن کان مون ايشيا ۾ پير پاتو، تنهن ڏينهن کان وٺي سڄو وقت اوهان وٽ مون ڪيئن گذاريو، اسان جي خداوند يسوع جي پوري عاجزيءَ، ڳوڙهن ۽ يهودين جي منهنجي خلاف سازشن مان آيل آزمائشن سان خدمت ڪندي، ڪيئن مون اوهان جي ڀلائيءَ جي ڪابہ ڳالهه نہ لڪائي، پر اها اوهان کي سرعام ۽ گهر گهر وڃي ٻڌائي ۽ سيکاري، يهودين ۽ يونانين ٻنهي کي شاهدي ڏيندي تہ اسان جي پيءُ ڏانهن توبه ڪريو ۽ اسان جي خداوند يسوع تي ايمان آڻيو. هاڻي روح جو پابند ٿي آءٌ يروشلم ڏانهن وڃان ٿو، ۽ اهو نہ ٿو ڄاڻان تہ اتي مون سان ڇا ٿيندو، سواءِ ان جي تہ پاڪ روح هر شهر ۾ مون کي ٻڌائي ٿو تہ زنجير ۽ ڏک منهنجو انتظار ڪري رهيا آهن. پر آءٌ پنهنجي جان کي ڪا قيمت نہ ٿو ڏيان، نڪي ان کي پنهنجي لاءِ قيمتي ٿو ڄاڻان، فقط اهو چاهيان ٿو تہ پنهنجي ڊوڙ ۽ اها خدمت پوري ڪريان جيڪا مون اسان جي خداوند يسوع کان ورتي، يعني اسان جي پيءُ جي فضل جي خوشخبريءَ جي شاهدي ڏيان.

هاڻي آءٌ ڄاڻان ٿو تہ اوهان سڀني مان، جن ۾ آءٌ اسان جي پيءُ جي بادشاهيءَ جي منادي ڪندو ڦريس، ڪوبہ منهنجو منهن وري نہ ڏسندو. تنهنڪري آءٌ اڄ اوهان اڳيان شاهدي ڏيان ٿو تہ آءٌ سڀني جي رت کان بيقصور آهيان، ^a ڇاڪاڻ تہ مون اسان جي پيءُ جي پوري مرضي اوهان کي ٻڌائڻ کان ڪو ڪيٻو نہ ڪيو. پنهنجي پاڻ جو ۽ ان سڄي ڌڻ جو خيال رکو، جنهن تي پاڪ روح اوهان کي نگران مقرر ڪيو آهي، تہ اسان جي پيءُ جي ڪليسيا کي ڌنار وانگر سنڀاليو، جيڪا هن پنهنجي فرزند جي رت سان خريد ڪئي. ^b آءٌ ڄاڻان ٿو تہ منهنجي وڃڻ کان پوءِ ڏاڍا بگهڙ اوهان ۾ گهڙي ايندا، جيڪي ڌڻ تي رحم نہ ڪندا. اوهان مان ئي ڪي ماڻهو اٿندا، جيڪي ڦيرايل ڳالهيون ڪري شاگردن کي پنهنجي پٺيان ڇڪي وڃڻ جي ڪوشش ڪندا. تنهنڪري سجاڳ رهو ۽ ياد رکو تہ ٽن ورهين تائين، رات ڏينهن، مون ڳوڙها وهائي هر هڪ کي خبردار ڪرڻ بند نہ ڪيو. هاڻي آءٌ اوهان کي اسان جي پيءُ ۽ سندس فضل جي ڪلام جي حوالي ٿو ڪريان، جيڪو اوهان کي اڏڻ ۽ سڀني پاڪ ڪيل ماڻهن ۾ انهيءَ ميراث ڏيڻ جي قابل آهي. مون ڪنهن جي بہ چانديءَ يا سون يا ڪپڙن جي لالچ نہ ڪئي. اوهان پاڻ ڄاڻو ٿا تہ هنن هٿن مون ۽ منهنجي ساٿين جون ضرورتون پوريون ڪيون. مون اوهان کي هر ڳالهه ۾ ڏيکاريو تہ اهڙيءَ طرح محنت ڪري ڪمزورن جي مدد ڪرڻ گهرجي، ۽ اسان جي خداوند يسوع جا اهي لفظ ياد رکڻ گهرجن، جيڪي هن پاڻ چيا تہ وٺڻ کان ڏيڻ وڌيڪ برڪت وارو آهي.“

جڏهن هن اهي ڳالهيون چيون، تڏهن انهن سڀني سان گڏ گوڏا کوڙي دعا ڪيائين. اهي سڀ روئڻ لڳا ۽ پولس کي ڀاڪر پائي چميائون، سندس ان ڳالهه تي تمام گهڻو ڏک ڪندي تہ اهي وري سندس منهن نہ ڏسندا، کيس ٻيڙيءَ تائين ڇڏڻ ويا.

حاشيا

^aرسولن جا ڪم 20:26 — ’سڀني جي رت کان بيقصور‘: پولس چئي رهيو آهي تہ جيڪڏهن هتي ڪو روحاني طرح گم ٿئي، تہ اهو سندس طرفان خبردار ڪرڻ جي گهٽتائيءَ سبب ناهي — هن ڪجهه بہ نہ لڪايو آهي.
^bرسولن جا ڪم 20:28 — يوناني ۾ لفظي طرح ”سندس پنهنجي جي رت جي وسيلي“ آهي، جنهن کي FHB ”پنهنجي فرزند“ ڪري ڏيکاري ٿو — اسان جي پيءُ ڪليسيا کي پنهنجي فرزند جي رت جي قيمت تي حاصل ڪيو. پولس اها ئي سچائي رومين 8:32 ۾ بہ ٻڌائي ٿو: اسان جي پيءُ پنهنجي فرزند کي نہ بچايو پر اسان سڀني لاءِ ڏئي ڇڏيائين.