Nanamafy ny Mpino i Paoly

Paulo dia niresaka nandritra ny misasakalina ary tovolahy iray natory teo am-baravarankely no latsaka avy amin'ny rihana fahatelo ka maty; nmidina Paulo, nanoroka azy, ary velona izy. Taty aoriana, fantany fa misy gadra miandry any Jerosalema, dia nilaza tamin'ny loholon'i Efesosy izy mba hiaro ny ondry fiandrasan'i Rayntsika. Nitomany izy ireo satria tsy hahita ny tavany intsony.

Toko 20.

Rehefa nitsahatra ny savorovoro, dia nampiantso ny mpianatra i Paoly ka nandrisika azy ireo sy nanao veloma azy, dia lasa nankany Makedonia. Rehefa nandalo ireo faritra ireo izy ary nanome fampaherezana be ho an’ny mpino, dia tonga tany Gresy. Nitoetra telo volana izy; ary rehefa nikasa hanao tetika hamely azy ny Jiosy, raha efa ho lasa an-tsambo ho any Syria izy, dia nanapa-kevitra ny hiverina amin’ny alalan’i Makedonia. Nanaraka azy i Sopatro zanak’i Pyro avy any Beroia, sy i Aristarko sy Sekondo avy any Tesalonika, sy i Gaio avy any Derbe, sy i Timoty, ary i Tykiko sy Trofimo avy any Azia. Ireo dia nandroso ka niandry anay tao Troasa. Nandeha an-tsambo avy tany Filipy izahay rehefa afaka ny andro Mofo tsy misy Lalivay, ka tonga tao aminy tao Troasa tao anatin’ny dimy andro, ary nitoetra fito andro tao.

Natsangana tamin’ny Maty ny Tovolahy Iray tao Troasa

Tamin’ny andro voalohan’ny herinandro, rehefa nivory izahay hanapaka mofo, dia niresaka taminy i Paoly; ary satria nikasa ny hiala ny ampitso izy, dia nanohy niteny hatramin’ny misasakin’ny alina. Maro ny jiro tao amin’ilay efitra ambony nivoriananay. Nisy tovolahy iray atao hoe Eotyko nipetraka teo am-baravarankely, ary natory mafy izy raha nanohy niteny i Paoly. Rehefa resin’ny torimaso izy, dia nilatsaka avy tany amin’ny rihana fahatelo, ka nasandratra efa maty. Nidina i Paoly, niankohoka taminy ary nanakorona azy ka nanao hoe: « Aza raiki-tahotra, fa ao aminy ny ainy. »

Niakatra indray izy, dia nanapaka mofo sy nihinana, ary niresaka taminy elaela hatramin’ny maraina, dia lasa. Ary nentin’izy ireo tany an-trano velona ilay tovolahy, ka nahazo fampiononana lehibe izy ireo.

Ny Dia nankany Mileta

Nandroso an-tsambo nankany Asosy izahay, ary nikasa haka an’i Paoly hiakatra tao aminay; fa izy no nifidy handeha an-tongotra. Ary rehefa nihaona taminay tany Asosy izy, dia nakanay niakatra tao amin’ny sambo ka tonga tany Mitilene. Nandeha avy teo izahay, ary ny ampitso dia tonga teo anoloan’i Kio; ny ampitson’izay dia nijanona tany Samosy izahay, ary ny manaraka dia tonga tany Mileta. Efa nanapa-kevitra i Paoly ny handalo an’i Efesosy an-tsambo, mba tsy hihelokelo andro any Azia; fa nirotsaka haingana izy mba ho tonga any Jerosalema, raha azo atao, tamin’ny andro Pentekosta.

Avy tany Mileta dia naniraka tany Efesosy izy ka nampiantso ny loholon’ny fiangonana hankao aminy. Rehefa tonga izy ireo, dia hoy izy taminy: « Fantatrareo ny fitondran-tenako teo aminareo nandritra ny fotoana rehetra, hatramin’ny andro voalohany nandaniako tany Azia, nanompo ny Tompontsika Jesosy tamin’ny fanetren-tena tanteraka sy ny ranomaso ary ny fisedrana nanjo ahy noho ny tetika nataon’ny Jiosy tamiko, ary tsy nisalasala tamin’ny zavatra nahasoa anareo aho, fa nanambara izany sy nampianatra anareo teo imason’ny besinimaro sy tao trano tsirairay, nanambara am-pahatokiana tamin’ny Jiosy sy ny Grika ny fibebahana mankany amin’i Raintsika sy ny finoana ny Tompontsika Jesosy. Ary ankehitriny, satria voafatotry ny Fanahy aho, dia mankany Jerosalema, tsy mahalala izay hihatra amiko any, afa-tsy ny Fanahy Masina milaza amiko isan-tanàna fa ny rojo sy ny fahoriana no miandry ahy. Nefa tsy ataoko ho sarobidy ny ainako, na tiako ho ahy ihany, raha vita fotsiny ny diako sy ny fanompoana izay noraisiko tamin’ny Tompontsika Jesosy, dia ny fanambarana ny filazantsaran’ny fahasoavan’i Raintsika.

Ary ankehitriny, fantatro fa tsy hahita ny tavako intsony ianareo rehetra izay nandehanako nitory ny fanjakan’i Raintsika teo aminareo. Koa vavolombelona aminareo aho anio fa madio amin’ny ran’ny olona rehetra, ^a fa tsy nihemotra aho tamin’ny fanambarana aminareo ny fikasan’i Raintsika manontolo. Mitandrema ny tenanareo sy ny ondry rehetra izay nanendren’ny Fanahy Masina anareo ho mpiandrina, mba hiandry ny fiangonan’i Raintsika, izay novidiny tamin’ny ran’ny Zanany. ^b Fantatro fa rehefa lasa aho, dia hisy amboadia masiaka hiditra eo aminareo, tsy hamindra fo amin’ny ondry. Ary hisy lehilahy hitsangana avy eo aminareo, hiteny zavatra mivadika, mba hitaona ny mpianatra hanaraka azy. Koa mitandrema, ary tsarovy fa nandritra ny telo taona, alina sy andro, dia tsy nitsahatra nananatra anareo tsirairay tamin-dranomaso aho. Ary ankehitriny dia ankinako amin’i Raintsika sy amin’ny teny momba ny fahasoavany ianareo, izay mahay manorina anareo sy manome anareo ny lova eo amin’izay rehetra nohamasinina. Tsy nitiavako ny volafotsy na ny volamena na ny akanjon’olona. Ianareo ihany no mahalala fa ireto tanako ireto no nanome ny filako sy ny an’izay nomba ahy. Tamin’ny zavatra rehetra dia nasehoko anareo fa tsy maintsy manampy ny malemy isika amin’ny fiasana mafy toy izao, ary mitadidy ny tenin’ny Tompontsika Jesosy, fa Izy ihany no nilaza hoe: Be fahasambarana kokoa ny manome noho ny mandray. »

Ary rehefa nilaza izany izy, dia nandohalika niaraka taminy rehetra ka nivavaka. Nitomany avokoa izy rehetra; nanakorona an’i Paoly sy nanoroka azy, malahelo indrindra noho ny teniny — fa tsy hahita ny tavany intsony izy ireo — dia nanotrika azy hatrany amin’ny sambo.