પ્રેષિતોનાં કાર્યો 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹હુલ્લડ શમી ગયા પછી પાઉલે શિષ્યોને બોલાવ્યા, તેમને ઉત્તેજન આપ્યું, વિદાય લીધી અને મકદોનિયા જવા નીકળ્યા. ²તે પ્રદેશોમાં ફરીને તથા વિશ્વાસીઓને ઘણું ઉત્તેજન આપીને તેઓ ગ્રીસ આવ્યા. ³ત્યાં તેઓ ત્રણ મહિના રહ્યા; જ્યારે તેઓ સિરિયા જવા વહાણમાં બેસવાના હતા, ત્યારે યહૂદીઓએ તેમની વિરુદ્ધ કાવતરું રચ્યું, તેથી તેમણે મકદોનિયા થઈને પાછા ફરવાનું નક્કી કર્યું. ⁴બેરિયાના પુરસના દીકરા સોપાત્રસ, થેસ્સાલોનિકાના અરિસ્તાર્ખસ અને સેકુંદસ, દેર્બેના ગાયસ, તિમોથી તથા આસિયાના તુખિકસ અને ત્રોફિમસ તેમની સાથે ગયા. ⁵આ લોકો આગળ જઈને ત્રોઆસમાં અમારી રાહ જોતા રહ્યા. ⁶બેખમીર રોટલીના દિવસો પછી અમે ફિલિપ્પીથી વહાણમાં નીકળ્યા અને પાંચ દિવસમાં ત્રોઆસમાં તેઓની પાસે પહોંચ્યા; ત્યાં અમે સાત દિવસ રહ્યા.

ત્રોઆસમાં એક યુવાન સજીવન થાય છે

⁷અઠવાડિયાને પહેલે દિવસે, જ્યારે અમે રોટલી ભાંગવા એકઠા થયા, ત્યારે પાઉલ તેઓની સાથે વાત કરવા લાગ્યા; બીજે દિવસે નીકળવાનું હોવાથી તેમણે મધરાત સુધી વાત ચાલુ રાખી. ⁸અમે જે ઉપલા ઓરડામાં એકઠા થયા હતા, ત્યાં ઘણા દીવા સળગતા હતા. ⁹એઉતુખસ નામે એક યુવાન બારીમાં બેઠો હતો, અને પાઉલ વાત ચાલુ રાખતા હતા તેમ તેને ઘસઘસાટ ઊંઘ ચડવા લાગી. ઊંઘમાં ડૂબી જઈને તે ત્રીજા માળેથી નીચે પડ્યો અને તેને ઉઠાવ્યો ત્યારે તે મરી ગયેલો હતો. ¹⁰પાઉલ નીચે ઊતર્યા, તેના પર નમ્યા અને તેને ભેટીને કહ્યું, “ગભરાશો નહિ; તેનામાં જીવ છે.”

¹¹તેઓ પાછા ઉપર ગયા, રોટલી ભાંગી, ખાધું અને તેઓની સાથે પરોઢ સુધી ઘણા સમય સુધી વાત કરીને પછી નીકળ્યા. ¹²અને તેઓ એ યુવાનને જીવતો ઘેર લઈ ગયા અને તેઓને ઘણો દિલાસો મળ્યો.

મિલેતસની મુસાફરી

¹³અમે આગળ વહાણમાં આસોસ ગયા, કેમ કે ત્યાંથી પાઉલને વહાણમાં લઈ લેવાના હતા; તેમણે પોતે જમીનમાર્ગે જવાનું પસંદ કર્યું હતું. ¹⁴અને જ્યારે તેઓ આસોસમાં અમને મળ્યા, ત્યારે અમે તેમને વહાણમાં લઈને મિતુલેને આવ્યા. ¹⁵ત્યાંથી વહાણમાં નીકળીને બીજે દિવસે અમે ખિયોસની સામે આવ્યા, તે પછીને દિવસે સામોસ પહોંચ્યા અને તેના પછીને દિવસે મિલેતસ આવ્યા. ¹⁶પાઉલે એફેસસ ઓળંગીને આગળ વહાણ હંકારવાનું નક્કી કર્યું હતું, જેથી આસિયામાં સમય ન જાય; તેઓ બની શકે તો પચાસમાને દિવસે યરુશાલેમ પહોંચવા ઉતાવળ કરતા હતા.

¹⁷મિલેતસથી તેમણે એફેસસ સંદેશો મોકલીને મંડળીના વડીલોને પોતાની પાસે બોલાવ્યા. ¹⁸જ્યારે તેઓ આવ્યા, ત્યારે તેમણે કહ્યું, “આસિયામાં પગ મૂક્યાના પહેલા દિવસથી માંડીને આખો સમય હું તમારી મધ્યે કેવી રીતે રહ્યો તે તમે જાણો છો, ¹⁹કે મેં પૂરી નમ્રતાથી, આંસુઓથી અને યહૂદીઓનાં મારી વિરુદ્ધના કાવતરાંથી આવી પડેલી કસોટીઓમાં આપણા પ્રભુ ઈસુની સેવા કરી, ²⁰કે તમને હિતકારક એવું કંઈ પણ મેં રોકી રાખ્યું નહિ, પણ જાહેરમાં તથા ઘેરઘેર જઈને તમને તે પ્રગટ કર્યું અને શીખવ્યું, ²¹યહૂદીઓ તથા ગ્રીકો બન્નેની આગળ સાક્ષી આપતાં: આપણા પિતા તરફ પસ્તાવો અને આપણા પ્રભુ ઈસુમાં વિશ્વાસ. ²²હવે આત્માથી બંધાઈને હું યરુશાલેમ જઈ રહ્યો છું, ત્યાં મારી સાથે શું થશે તે હું જાણતો નથી, ²³ફક્ત પવિત્ર આત્મા મને દરેક શહેરમાં સાક્ષી આપે છે કે સાંકળો તથા દુઃખો મારી રાહ જુએ છે. ²⁴પણ હું મારા જીવને કશી કિંમતનો ગણતો નથી, કે પોતાને માટે તેને મૂલ્યવાન માનતો નથી, પણ ફક્ત એટલું જ કે હું મારી દોડ પૂરી કરું અને આપણા પ્રભુ ઈસુ પાસેથી મળેલી સેવા પૂરી કરું, એટલે આપણા પિતાની કૃપાની સુવાર્તાની સાક્ષી આપું.

²⁵અને હવે હું જાણું છું કે તમારામાંનો જેઓની મધ્યે હું આપણા પિતાના રાજનો ઉપદેશ આપતો ફર્યો, તેઓમાંનો કોઈ મારું મુખ ફરી જોશે નહિ. ²⁶તેથી આજે હું તમને સાક્ષી આપું છું કે સર્વના લોહીથી હું નિર્દોષ છું, ^a a v26 ‘સર્વના લોહીથી નિર્દોષ’: પાઉલ કહે છે કે અહીં જો કોઈ આત્મિક રીતે ખોવાયેલો હોય, તો તે તેની તરફથી ચેતવણીના અભાવે નહિ — તેમણે કશું રોકી રાખ્યું નથી. ²⁷કેમ કે આપણા પિતાનો સમગ્ર સંકલ્પ તમને પ્રગટ કરવામાં હું પાછો હઠ્યો નહિ. ²⁸તમે પોતાના વિષે તથા આખા ટોળા વિષે સાવધ રહો, જેના પર પવિત્ર આત્માએ તમને દેખરેખ રાખનાર ઠરાવ્યા છે, કે આપણા પિતાની મંડળીનું પાલન કરો, જે તેમણે પોતાના પુત્રના લોહીથી ખરીદી લીધી. ^b b v28 ગ્રીકમાં શબ્દશઃ એમ લખ્યું છે કે “પોતાનાના લોહીથી”, જેને FHB “પોતાના પુત્ર” તરીકે અનુવાદ કરે છે — આપણા પિતાએ પોતાના પુત્રના લોહીની કિંમત ચૂકવીને મંડળી મેળવી. પાઉલ એ જ સત્ય રોમનો ૮:૩૨માં જણાવે છે: આપણા પિતાએ પોતાના પુત્રને છોડ્યો નહિ, પણ આપણા સર્વને માટે તેમને સોંપી દીધો. ²⁹હું જાણું છું કે મારા ગયા પછી તમારામાં ક્રૂર વરુઓ પેસશે અને ટોળાને છોડશે નહિ. ³⁰તમારામાંથી જ માણસો ઊભા થશે, જેઓ વિપરીત વાતો બોલીને શિષ્યોને પોતાની પાછળ ખેંચી લઈ જશે. ³¹માટે સાવધ રહો, અને યાદ રાખો કે ત્રણ વર્ષ સુધી રાતદિવસ મેં આંસુઓ સાથે તમારામાંના દરેકને ચેતવણી આપવાનું બંધ કર્યું નહિ. ³²હવે હું તમને આપણા પિતાને તથા તેમની કૃપાના શબ્દને સોંપું છું, જે તમને દૃઢ કરવા તથા સર્વ પવિત્ર કરાયેલાઓમાં વારસો આપવા સમર્થ છે. ³³મેં કોઈના ચાંદી, સોના કે વસ્ત્રનો લોભ રાખ્યો નહિ. ³⁴તમે પોતે જાણો છો કે આ હાથોએ મારી જરૂરિયાતો તથા મારી સાથે જેઓ હતા તેઓની જરૂરિયાતો પૂરી પાડી. ³⁵બધી બાબતમાં મેં તમને બતાવ્યું કે આ રીતે સખત પરિશ્રમ કરીને આપણે નબળાઓને મદદ કરવી જોઈએ, અને આપણા પ્રભુ ઈસુનાં વચનો યાદ રાખવાં જોઈએ, કે તેમણે પોતે કહ્યું હતું, ‘લેવા કરતાં આપવામાં વધારે ધન્યતા છે.’”

³⁶અને આટલું કહ્યા પછી તેઓ સર્વની સાથે ઘૂંટણે પડીને પ્રાર્થના કરવા લાગ્યા. ³⁷તેઓ સર્વ રડ્યા; તેઓએ પાઉલને ભેટીને તેમને ચુંબન કર્યું, ³⁸તેમના શબ્દોથી — કે તેઓ તેમનું મુખ ફરી કદી જોશે નહિ — તેઓ સૌથી વધારે દુઃખી થયા, અને તેમને વહાણ સુધી વળાવવા ગયા.