يروشلم ڏانهن سفر

هر پڙاءُ تي اڳتي نه وڃڻ جي خبرداري ملي ٿي، ۽ هڪ نبي پولس جي ڪمربند سان پنهنجا ئي هٿ ٻڌي ٿو. پولس چوي ٿو ته هو اتي مرڻ لاءِ تيار آهي. يروشلم ۾ هيڪل جو ميڙ، اهو سمجهي ته هو ڪنهن يوناني کي اندر وٺي آيو آهي، کيس لڳ ڀڳ ماري ئي ڇڏي ٿو ته سپاهي کيس ڇڏائي ڪڍن ٿا.

باب 21.

انهن کان وڏي مشڪل سان جدا ٿي، اسان ٻيڙي هلائي سڌو ڪوس ويا، ٻئي ڏينهن روڊس ۽ اتان پتارا پهتاسين. فينيڪيءَ ڏانهن ويندڙ هڪ ٻيڙي ملي، تہ اسان ان ۾ چڙهي روانا ٿياسين. ڪپرس نظر آيو تہ ان کي کاٻي پاسي ڇڏي، اسان شام ڏانهن روانا ٿياسين ۽ صور ۾ لهياسين، ڇاڪاڻ تہ اتي ٻيڙيءَ جو سامان لاهڻو هو. اتي شاگردن کي ڳولي لڌوسين ۽ ست ڏينهن رهياسين. هو پاڪ روح جي وسيلي پولس کي بار بار چوندا رهيا تہ يروشلم ۾ پير نہ رکي. جڏهن اتي اسان جو وقت پورو ٿيو، تڏهن نڪري اڳتي هلياسين؛ سڀ زالن ۽ ٻارن سميت اسان سان گڏ شهر کان ٻاهر تائين آيا. سمنڊ جي ڪناري تي گوڏا کوڙي دعا ڪيسين، ۽ هڪ ٻئي کان موڪلائي، اسان ٻيڙيءَ ۾ چڙهياسين ۽ اهي پنهنجي گھرن ڏانهن موٽي ويا.

صور کان پنهنجو سفر پورو ڪري اسان پطلمياس پهتاسين، ڀائرن کي سلام ڪيوسين ۽ ساڻن گڏ هڪ ڏينهن رهياسين.

ٻئي ڏينهن نڪري قيصريه آياسين ۽ ست مان هڪ، خوشخبري ٻڌائيندڙ فلپس جي گھر ۾ داخل ٿي ساڻس گڏ رهياسين. سندس چار ڪنواريون ڌيئرون هيون جيڪي نبوت ڪنديون هيون. جڏهن اسان اتي ڪيترائي ڏينهن رهي رهيا هئاسين، تڏهن اگبس نالي هڪ نبي يهوديه کان هيٺ آيو.

هن اسان وٽ اچي، پولس جو پٽو کڻي، پنهنجا پير ۽ هٿ ٻڌيائين ۽ چيائين تہ ”پاڪ روح فرمائي ٿو تہ جنهن جو هي پٽو آهي، تنهن کي يروشلم ۾ يهودي هيئن ئي ٻڌندا، پوءِ غير قومن جي هٿن ۾ ڏيندا.“

جڏهن اسان اهو ٻڌو، تڏهن اسان ۽ اتان جي ماڻهن پولس کي منٿ ڪئي تہ يروشلم ڏانهن نہ چڙهي. پولس وراڻيو تہ ”اوهان روئي منهنجي دل ڇو ٿا ڀڃو؟ آءٌ تہ خداوند يسوع جي نالي لاءِ يروشلم ۾ نہ رڳو ٻڌجڻ لاءِ، بلڪ مرڻ لاءِ بہ تيار آهيان.“ جڏهن هو نہ مڙيو، تڏهن اسان چپ ٿي وياسين ۽ چيوسين تہ ”خداوند جي مرضي پوري ٿئي.“

انهن ڏينهن کان پوءِ اسان تياري ڪري يروشلم ڏانهن چڙهياسين. قيصريه جا ڪي شاگرد بہ اسان سان گڏ هليا ۽ اسان کي ڪپرس جي رهاڪو، شروعاتي شاگرد مناسون وٽ رهائڻ لاءِ وٺي آيا.

جڏهن اسان يروشلم پهتاسين، تڏهن ڀائرن خوشيءَ سان اسان کي ڀليڪار ڪيو. ٻئي ڏينهن پولس اسان سان گڏ يعقوب کي ملڻ ويو، ۽ سڀ بزرگ اتي حاضر هئا. هن کين سلام ڪيو، پوءِ جيڪي ڪم اسان جي پيءُ سندس خدمت وسيلي غير قومن ۾ ڪيا هئا، سي هڪ هڪ ڪري بيان ڪيائين. اهو ٻڌي هنن اسان جي پيءُ جي واکاڻ ڪئي ۽ کيس چيائون تہ ”ڀاءُ، تون ڏسين ٿو تہ ڪيترائي هزار يهودي ايمان آندو آهي، ۽ اهي سڀ شريعت لاءِ جوشيلا آهن. انهن کي تنهنجي باري ۾ ٻڌايو ويو آهي تہ تون قومن ۾ رهندڙ سڀني يهودين کي موسيٰ کي ڇڏڻ جي تعليم ٿو ڏين، ۽ کين چوين ٿو تہ پنهنجن ٻارن جو ختنو نہ ڪرايو ۽ اسان جي رسمن تي نہ هلو. تہ پوءِ اسان ڇا ڪريون؟ هنن کي ضرور خبر پوندي تہ تون آيو آهين. تنهنڪري جيڪو اسين چئون ٿا سو ڪر. اسان وٽ چار ماڻهو آهن جن منت مڃي آهي. ^a انهن ماڻهن کي وٺي، ساڻن گڏ پاڪ صاف ٿي، ۽ سندن خرچ ڀر تہ جيئن اهي پنهنجا مٿا ڪوڙائين. پوءِ سڀ ڄاڻندا تہ تنهنجي باري ۾ جيڪي ڳالهيون ٻڌايون ويون آهن سي ڪوڙيون آهن، ۽ تون پاڻ شريعت تي هلين ٿو. جيڪي غير قومن مان ايمان آڻيندڙ آهن، تن بابت اسان اڳ ئي پنهنجو فيصلو لکي موڪليو آهي تہ بتن کي چاڙهيل کاڌي، رت، گھُٽي ماريل جانورن ۽ زناڪاري کان پرهيز ڪن.“

پوءِ پولس انهن ماڻهن کي ساڻ ورتو، ۽ ٻئي ڏينهن ساڻن گڏ پاڪ صاف ٿي هيڪل ۾ داخل ٿيو، ۽ ظاهر ڪيائين تہ پاڪائيءَ جا ڏينهن ڪڏهن پورا ٿيندا ۽ هر هڪ لاءِ نذرانو ڪڏهن پيش ڪيو ويندو.

پولس هيڪل ۾ پڪڙيو ويو

جڏهن ست ڏينهن پورا ٿيڻ وارا هئا، تڏهن آسيا مان آيل يهودين کيس هيڪل ۾ ڏسي، سڄي ميڙ کي اڀاريو ۽ کيس پڪڙي ورتائون، ۽ رڙيون ڪندي چيائون تہ ”اي اسرائيل جا ماڻهو، مدد ڪريو! هي اهو ماڻهو آهي جيڪو هر هنڌ سڀني کي اسان جي قوم، شريعت ۽ هن جاءِ جي خلاف تعليم ڏئي ٿو. هن تہ يونانين کي بہ هيڪل ۾ آندو آهي ۽ هن پاڪ جاءِ کي ناپاڪ ڪيو آهي.“ ڇاڪاڻ تہ هنن اڳ ۾ افسسي تروفمس کي شهر ۾ پولس سان گڏ ڏٺو هو، ۽ سمجهيائون تہ پولس کيس هيڪل ۾ آندو آهي.

سڄو شهر هلچل ۾ اچي ويو؛ ماڻهو ڊوڙي گڏ ٿيا، پولس کي پڪڙي هيڪل کان ٻاهر گھليائون، ۽ فوراً دروازا بند ڪيا ويا. جڏهن اهي کيس ماري وجھڻ جي ڪوشش ڪري رهيا هئا، تڏهن لشڪر جي سردار کي خبر پهتي تہ سڄو يروشلم افراتفري ۾ آهي. هو فوري طور سپاهين ۽ صوبيدارن کي ساڻ کڻي انهن ڏانهن ڊوڙي ويو. ميڙ سردار ۽ سپاهين کي ڏسي پولس کي مارڻ ڇڏي ڏنو. سردار اچي کيس پڪڙيو، ٻن زنجيرن سان ٻڌڻ جو حڪم ڏنائين، پوءِ پڇيائين تہ هي ڪير آهي ۽ ڇا ڪيو اٿس. ميڙ ۾ ڪن ڪجھ، ڪن ڪجھ ٻيو رڙيون ڪيون. هنگامي سبب هو سچ ڄاڻي نہ سگھيو، تنهنڪري پولس کي ڇانوڻيءَ ۾ آڻڻ جو حڪم ڏنائين. جڏهن پولس ڏاڪن تي پهتو، تڏهن ميڙ جي تشدد سبب سپاهين کي کيس کڻڻو پيو، ڇاڪاڻ تہ ميڙ پٺيان لڳو رهيو ۽ رڙيون ڪندو رهيو تہ ”هن کي هٽايو!“

پولس ميڙ سان ڳالهائي ٿو

جڏهن پولس کي ڇانوڻيءَ ۾ وٺي وڃڻ وارا هئا، تڏهن هن سردار کي چيو تہ ”ڇا آءٌ توکي ڪجھ چئي سگھان ٿو؟“ هن وراڻيو تہ ”ڇا تون يوناني ڄاڻين ٿو؟“

ڇا تون اهو مصري نہ آهين جنهن اڳ ۾ بغاوت ڀڙڪائي ۽ چار هزار قاتلن کي بيابان ۾ وٺي ويو؟

پولس وراڻيو تہ ”آءٌ يهودي آهيان، ڪيليڪيا جي ترسوس جو، هڪ معمولي نہ پر مشهور شهر جو شهري. آءٌ توکي منٿ ٿو ڪريان تہ مون کي ماڻهن سان ڳالهائڻ ڏي.“

اجازت ملڻ تي پولس ڏاڪن تي بيٺو ۽ هٿ سان ماڻهن کي اشارو ڪيائين. جڏهن ڳوڙهي خاموشي ڇانئجي وئي، تڏهن عبراني ٻوليءَ ۾ کين چيائين تہ