Πράξεις Αποστόλων 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹Αφού αποχωριστήκαμε από αυτούς, σαλπάραμε και πήγαμε κατευθείαν στην Κω, την επόμενη μέρα στη Ρόδο κι από εκεί στα Πάταρα. ²Βρήκαμε ένα πλοίο που περνούσε στη Φοινίκη, επιβιβαστήκαμε και σαλπάραμε. ³Είδαμε την Κύπρο και, αφήνοντάς την αριστερά μας, πλεύσαμε προς τη Συρία και αράξαμε στην Τύρο, όπου το πλοίο θα ξεφόρτωνε το φορτίο του. ⁴Βρήκαμε εκεί τους μαθητές και μείναμε εφτά μέρες. Με το Άγιο Πνεύμα έλεγαν στον Παύλο να μην πατήσει το πόδι του στην Ιερουσαλήμ. ⁵Όταν τελείωσε ο καιρός μας εκεί, φύγαμε και συνεχίσαμε τον δρόμο μας, κι όλοι τους, με γυναίκες και παιδιά, μας συνόδευσαν έξω από την πόλη. Γονατίσαμε στην ακρογιαλιά και προσευχηθήκαμε, ⁶κι αποχαιρετιστήκαμε. Ύστερα επιβιβαστήκαμε στο πλοίο κι εκείνοι γύρισαν στα σπίτια τους.

⁷Τελειώνοντας το ταξίδι μας από την Τύρο, φτάσαμε στην Πτολεμαΐδα, χαιρετήσαμε τους αδελφούς και μείναμε μία μέρα μαζί τους.

⁸Την επόμενη μέρα φύγαμε για την Καισάρεια και μπήκαμε στο σπίτι του Φιλίππου του ευαγγελιστή, ενός από τους εφτά, και μείναμε μαζί του. ⁹Αυτός είχε τέσσερις ανύπαντρες κόρες που προφήτευαν. ¹⁰Ενώ μέναμε εκεί πολλές μέρες, κατέβηκε από την Ιουδαία ένας προφήτης που τον έλεγαν Άγαβο.

¹¹Ήρθε σ' εμάς, πήρε τη ζώνη του Παύλου, έδεσε τα δικά του πόδια και χέρια και είπε: «Αυτό λέει το Άγιο Πνεύμα: τον ιδιοκτήτη αυτής της ζώνης έτσι θα τον δέσουν οι Ιουδαίοι στην Ιερουσαλήμ κι ύστερα θα τον παραδώσουν στα χέρια των εθνικών».

¹²Όταν τα ακούσαμε αυτά, εμείς κι οι ντόπιοι παρακαλούσαμε τον Παύλο να μην ανέβει στην Ιερουσαλήμ. ¹³Ο Παύλος απάντησε: «Γιατί κλαίτε και μου ραγίζετε την καρδιά; Εγώ είμαι έτοιμος όχι μόνο να δεθώ αλλά και να πεθάνω στην Ιερουσαλήμ για το όνομα του Κυρίου Ιησού». ¹⁴Κι επειδή δεν πειθόταν, σωπάσαμε και είπαμε: «Ας γίνει το θέλημα του Κυρίου».

¹⁵Ύστερα από αυτές τις μέρες ετοιμαστήκαμε κι ανεβήκαμε στην Ιερουσαλήμ. ¹⁶Μαζί μας πήγαν και μερικοί μαθητές από την Καισάρεια, φέρνοντάς μας να μείνουμε στο σπίτι του Μνάσωνα, ενός Κύπριου κι από τους πρώτους μαθητές.

¹⁷Όταν φτάσαμε στην Ιερουσαλήμ, οι αδελφοί μας υποδέχτηκαν με χαρά. ¹⁸Την επόμενη μέρα ο Παύλος πήγε μαζί μας να δει τον Ιάκωβο, κι ήταν παρόντες όλοι οι πρεσβύτεροι. ¹⁹Τους χαιρέτησε κι ύστερα διηγήθηκε ένα προς ένα όσα είχε κάνει ο Πατέρας μας ανάμεσα στους εθνικούς μέσω της διακονίας του. ²⁰Ακούγοντάς τα, δόξασαν τον Πατέρα μας κι ύστερα του είπαν: «Βλέπεις, αδελφέ, πόσες χιλιάδες Ιουδαίοι έχουν πιστέψει, κι όλοι τους είναι ζηλωτές του νόμου. ²¹Τους είπαν πως εσύ διδάσκεις όλους τους Ιουδαίους που ζουν ανάμεσα στα έθνη να εγκαταλείψουν τον Μωυσή, λέγοντάς τους να μην κάνουν περιτομή στα παιδιά τους ούτε να ακολουθούν τα έθιμά μας. ²²Τι να κάνουμε λοιπόν; Σίγουρα θα ακούσουν ότι ήρθες. ²³Κάνε λοιπόν αυτό που σου λέμε. Έχουμε τέσσερις άντρες που έχουν κάνει ένα τάμα. ^a a v23 Αυτοί οι άντρες είχαν κάνει ένα τάμα ναζιραίου — μια προσωρινή υπόσχεση αφοσίωσης που τελείωνε με το ξύρισμα του κεφαλιού και την προσφορά μιας θυσίας στον ναό. ²⁴Πάρε αυτούς τους άντρες, εξαγνίσου μαζί τους και πλήρωσε τα έξοδά τους, ώστε να ξυρίσουν τα κεφάλια τους. Τότε όλοι θα μάθουν ότι όσα λέγονται για σένα είναι ψέματα και ότι κι εσύ ο ίδιος τηρείς τον νόμο. ²⁵Όσο για τους εθνικούς που έχουν πιστέψει, τους γράψαμε κιόλας την απόφασή μας: να αποφεύγουν το κρέας που προσφέρεται στα είδωλα, το αίμα, τα πνιγμένα ζώα και την πορνεία».

²⁶Έτσι ο Παύλος πήρε τους άντρες και την επόμενη μέρα, αφού εξαγνίστηκε μαζί τους, μπήκε στον ναό, αναγγέλλοντας πότε θα τελείωναν οι μέρες του εξαγνισμού και θα γινόταν η προσφορά για τον καθένα τους.

Η σύλληψη του Παύλου στον ναό

²⁷Καθώς τελείωναν οι εφτά μέρες, κάποιοι Ιουδαίοι από την Ασία τον είδαν στον ναό, ξεσήκωσαν όλο το πλήθος και τον άρπαξαν, ²⁸φωνάζοντας: «Άντρες Ισραηλίτες, βοηθήστε! Αυτός είναι ο άνθρωπος που διδάσκει παντού και σε όλους ενάντια στον λαό μας, στον νόμο και σ' αυτόν τον τόπο. Έφερε μάλιστα και Έλληνες μέσα στον ναό και βεβήλωσε αυτόν τον άγιο τόπο». ²⁹Είχαν δει νωρίτερα τον Τρόφιμο τον Εφέσιο με τον Παύλο στην πόλη και νόμισαν ότι ο Παύλος τον είχε φέρει μέσα στον ναό.

³⁰Ξεσηκώθηκε όλη η πόλη· ο κόσμος έτρεξε μαζί, έπιασαν τον Παύλο, τον έσυραν έξω από τον ναό κι αμέσως έκλεισαν οι πύλες. ³¹Ενώ προσπαθούσαν να τον σκοτώσουν, έφτασε στον διοικητή της κοόρτης η είδηση ότι όλη η Ιερουσαλήμ βρισκόταν σε αναταραχή. ³²Αμέσως πήρε στρατιώτες και εκατόνταρχους κι έτρεξε κάτω προς αυτούς. Μόλις είδαν τον διοικητή και τους στρατιώτες, το πλήθος σταμάτησε να χτυπάει τον Παύλο. ³³Ο διοικητής ήρθε, τον έπιασε, διέταξε να τον δέσουν με δύο αλυσίδες κι ύστερα ρώτησε ποιος ήταν και τι είχε κάνει. ³⁴Μέσα στο πλήθος άλλοι φώναζαν το ένα κι άλλοι το άλλο. Μη μπορώντας να μάθει την αλήθεια εξαιτίας της φασαρίας, διέταξε να φέρουν τον Παύλο μέσα στον στρατώνα. ³⁵Όταν ο Παύλος έφτασε στα σκαλιά, οι στρατιώτες αναγκάστηκαν να τον σηκώσουν εξαιτίας της βίας του πλήθους, ³⁶γιατί ο όχλος ακολουθούσε φωνάζοντας: «Θάνατος σ' αυτόν!»

Ο Παύλος μιλάει στο πλήθος

³⁷Καθώς ο Παύλος ήταν έτοιμος να οδηγηθεί μέσα στον στρατώνα, ρώτησε τον διοικητή: «Μου επιτρέπεις να σου πω κάτι;» Εκείνος απάντησε: «Ξέρεις ελληνικά;»

³⁸Δεν είσαι εσύ ο Αιγύπτιος που ξεσήκωσε μια επανάσταση πριν από καιρό κι οδήγησε τέσσερις χιλιάδες δολοφόνους στην έρημο;

³⁹Ο Παύλος απάντησε: «Εγώ είμαι Ιουδαίος, από την Ταρσό της Κιλικίας, πολίτης μιας όχι ασήμαντης πόλης. Σε παρακαλώ, άφησέ με να μιλήσω στον λαό».

⁴⁰Αφού πήρε την άδεια, ο Παύλος στάθηκε στα σκαλιά κι έκανε νόημα στον λαό με το χέρι του. Όταν έπεσε βαθιά σιωπή, τους μίλησε στα εβραϊκά: