Lelakon Tumuju menyang Yerusalem

Ing saben papan mampir ana pepenget supaya aja nerusake lakune, lan sawijining nabi naleni tangane dhewe nganggo sabuke Paulus. Paulus kandha yen dheweke wis siyaga mati ing kana. Ing Yerusalem, wong akeh ing Padaleman Suci, kang ngira dheweke nggawa wong Yunani mlebu, meh nggebugi dheweke nganti mati sadurunge para prajurit ngentasake dheweke.

Pasal 21.

Sawise aku kabeh pepisahan karo wong-wong mau, banjur padha lelayaran lan tumuju langsung menyang Kos, esuke menyang Rodus, banjur saka kono menyang Patara. Bareng nemu kapal kang arep nyabrang menyang Foinike, aku kabeh padha munggah ing kapal banjur mangkat lelayaran. Bareng wis katon pulo Siprus, aku kabeh ngliwati pulo mau ing sisih kiwa, banjur lelayaran menyang Siria lan mentas ing Tirus, amarga ing kono kapale arep mbongkar momotane. Ing kono aku kabeh padha nemu para sakabat, banjur nginep pitung dina. Marga saka tuntunane Sang Roh Suci, wong-wong mau tansah ngelikake Paulus supaya aja nginjak ing Yerusalem. Bareng wis tekan wektune, aku kabeh padha mangkat nerusake lelakon, lan wong-wong mau kabeh dalah anak-bojone padha ngeterake aku nganti metu saka kutha. Aku kabeh padha jengkeng ing pinggir sagara banjur ndedonga, lan padha pamitan siji lan sijine. Aku kabeh banjur padha munggah ing kapal, dene wong-wong mau padha mulih.

Sawise ngrampungake lelayaran saka Tirus, aku kabeh tekan ing Ptolemais, banjur mbagekake para sadulur lan nginep sadina ana ing kono.

Esuke aku kabeh padha mangkat menyang Kaisarea lan lumebu ing omahe Filipus, juru Injil, salah sawijine wong pitu mau, banjur nginep ana ing kono. Filipus duwe anak wadon papat kang isih prawan, kang padha medhar wangsit. Nalika aku kabeh isih nginep ana ing kono pirang-pirang dina, ana sawijining nabi jenenge Agabus kang teka saka tanah Yudea.

Agabus nekani aku kabeh, banjur njupuk sabuke Paulus, kanggo nelikung sikil lan tangane dhewe, sarta kandha: “Mangkene pangandikane Sang Roh Suci: Wong Yahudi ing Yerusalem bakal nelikung wong kang nduweni sabuk iki kaya mangkene, banjur masrahake marang tangane wong kapir.”

Bareng krungu bab iku, aku kabeh lan wong-wong ing kono padha nyuwun marang Paulus supaya aja munggah menyang Yerusalem. Wangsulane Paulus: “Yagene kowe padha nangis lan ngremukake atiku? Aku ora mung sumadhiya dibanda, nanging uga sumadhiya mati ana ing Yerusalem kanggo asmane Gusti Yesus.” Sarehne Paulus ora bisa dipenging, aku kabeh banjur padha meneng lan ngucap: “Kersane Gusti kang kelakona.”

Sawise pirang-pirang dina iku, aku kabeh padha cecawis banjur munggah menyang Yerusalem. Ana sawatara sakabat saka Kaisarea kang uga melu bareng karo aku kabeh, lan ngeterake aku menyang omahe Mnason, wong Siprus kang wis suwe dadi sakabat, supaya aku padha nginep ana ing kono.

Bareng aku kabeh tekan ing Yerusalem, para sadulur padha nampani aku kabeh kanthi bungah. Esuke Paulus bebarengan karo aku kabeh sowan menyang ngarsane Yakobus, lan para pinituwa kabeh padha ana ing kono. Sawise mbagekake wong-wong mau, Paulus banjur nyritakake siji-siji apa kang wis katindakake dening Rama kita ana ing antarane bangsa kapir lantaran leladine. Bareng krungu bab iku, wong-wong mau padha memuji marang Rama kita, banjur padha kandha marang Paulus: “Sadulurku, kowe weruh dhewe, pirang-pirang ewu wong Yahudi kang wis padha pracaya, lan kabeh padha sregep banget ngugemi angger-anggering Toret. Wong-wong mau wis padha dikandhani, yen kowe mulang marang sakabehe wong Yahudi kang manggon ing antarane bangsa-bangsa supaya padha ninggal piwulange Nabi Musa, lan kowe uga kandha supaya aja padha nyunati anak-anake utawa nuruti adat-tata cara kita. Dadi kepriye becike? Mesthi wong-wong mau bakal padha krungu yen kowe wis teka. Mulane tindakna apa kang dakkandhakake marang kowe. Ing kene ana wong lanang papat kang lagi padha nduweni nadar. ^a Wong-wong iku gawanen, sucekna awakmu bareng karo wong-wong mau, lan tanggungen wragade supaya padha bisa nyukur sirahe. Kanthi mangkono wong kabeh bakal padha ngerti, yen pawarta bab kowe iku ora bener, lan yen kowe dhewe uga ngugemi angger-anggering Toret. Dene tumrap bangsa kapir kang wis padha pracaya, aku wis padha nulis putusan mangkene: supaya padha nyingkiri panganan kang wis disaosake marang brahala, getih, daging kewan kang mati dicekek, lan laku jina.”

Paulus banjur ngajak wong-wong lanang mau, lan esuke, sawise nucekake awake dhewe bareng karo wong-wong mau, nuli lumebu ing Padaleman Suci, prelu ngabarake mbesuk kapan rampunge dina-dina panyucen lan mbesuk kapan kurban bakal disaosake kanggo saben wong.

Rasul Paulus Dicekel ing Padaleman Suci

Nalika pitung dina mau wis arep rampung, ana wong Yahudi saka tanah Asia kang weruh Paulus ana ing Padaleman Suci, banjur padha ngojok-ojoki wong akeh kabeh, lan nyekel Paulus, karo mbengok-mbengok: “He, wong Israel, padha tulungana! Iki wong kang mulang marang saben wong ana ing endi-endi, nglawan bangsa kita, angger-anggering Toret, lan papan iki. Malah dheweke uga wis nggawa wong Yunani lumebu ing Padaleman Suci, satemah njemberake papan suci iki.” Sadurunge wong-wong mau wis padha weruh Trofimus, wong Efesus, bareng karo Paulus ana ing kutha, mula padha ngira yen Trofimus iku digawa dening Paulus lumebu ing Padaleman Suci.

Sakutha kabeh dadi geger; wong-wong padha mlayu bebarengan, banjur nyekel Paulus lan nggeret metu saka Padaleman Suci, sanalika iku uga gapura-gapurane padha ditutup. Nalika wong-wong mau lagi arep mateni Paulus, ana kabar kang tekan marang panggedhening pasukan, yen sakutha Yerusalem lagi geger. Panggedhe mau sanalika ngajak prajurit lan para perwira, banjur gancang-gancang mudhun nyedhaki wong akeh mau. Bareng padha weruh panggedhening pasukan lan para prajurit, wong akeh mau padha mandheg anggone nggebugi Paulus. Panggedhening pasukan banjur nyedhak, nyekel Paulus, lan prentah supaya Paulus dibanda nganggo rante loro, tumuli takon sapa Paulus iku lan apa kang wis ditindakake. Ing antarane wong akeh mau ana kang mbengok mangkene, ana kang mbengok mangkono. Sarehne ora bisa ngerti kang sabenere marga saka gegere, panggedhe mau banjur prentah supaya Paulus digawa menyang bentenge. Bareng Paulus tekan ing undhak-undhakan, para prajurit kepeksa nggendhong Paulus, marga saka ganasing wong akeh mau, awit wong sagolongan mau tansah padha ngetuti karo mbengok-mbengok: “Sirnakna wong iku!”

Rasul Paulus Micara marang Wong Akeh

Nalika Paulus arep digawa lumebu ing benteng, dheweke matur marang panggedhening pasukan: “Punapa kula kepareng matur sakedhik dhateng panjenengan?” Wangsulane panggedhe mau: “Apa kowe bisa basa Yunani?

Dadi kowe iku rak dudu wong Mesir kang sawatara wektu kepungkur nggawe kraman lan nggiring wong patang ewu golongan tukang rajapati menyang ara-ara samun?”

Wangsulane Paulus: “Kula punika tiyang Yahudi, saking kitha Tarsus ing tanah Kilikia, warganing kitha ingkang boten asor. Kula nyuwun palilah dhateng panjenengan, mugi kula kepareng micara dhateng tiyang kathah punika.”

Sawise diparengake, Paulus banjur ngadeg ing undhak-undhakan lan ngawe-awe marang wong akeh mau nganggo tangane. Bareng kabeh wis padha meneng, Paulus tumuli micara marang wong-wong mau nganggo basa Ibrani: