Paulus Mbela Dhiri nganggo Basa Ibrani
Ngadeg ing undhak-undhakan beteng, Paulus ngeneng-eneng grombolan kanthi guneman nganggo basa Ibrani lan nyritakake lelakone dhewe: wong Farisi kang digulawentah dening Gamaliel, tukang nganiaya, kang dadi wuta ing dalan. Wong-wong mau ngrungokake nganti dheweke kandha yen dheweke diutus marang bangsa-bangsa liya. Nalika wis dijereng arep dipecut, dheweke nyebutake yen dheweke lair dadi warga Rum.
22 1“Para sadulur lan para bapak, sumangga samenika panjenengan sami midhangetaken anggen kula mbela dhiri wonten ing ngarsa panjenengan sadaya.” 2Bareng wong-wong mau padha krungu Paulus caturan nganggo basa Ibrani, wong-wong mau saya padha meneng. Paulus banjur kandha:
3“Kula punika tiyang Yahudi, lair wonten ing kitha Tarsus, tanah Kilikia, nanging ageng wonten ing kitha punika, dipunwulang wonten ing ngandhap sampeyanipun Gamaliel, kanthi premati bab angger-anggering para leluhur kita, saha kula sregep ngabekti dhateng Gusti Allah kados panjenengan sadaya ing dinten punika.
4Kula sampun nguya-uya para panganut Margi punika ngantos dumugi pejah, kula tangsuli saha kula lebetaken pakunjaran, dadosa jaler dadosa estri, 5kados ingkang saged dipunsekseni dening Imam Agung saha sakabehing parepatan para pinituwa. Saking panjenenganipun kula nampi serat-serat kangge para sadulur ing kitha Damsyik, lajeng kula mangkat mrika supados nyepeng tiyang-tiyang punika, kabekta minangka tawanan dhateng Yerusalem, supados kaukum.”
6“Nalika kula lumampah saha sampun celak kitha Damsyik, watawis wanci tengange, dumadakan wonten pepadhang ageng saking langit ingkang murub sumunar ngubengi kula.”
7Kula lajeng dhawah ing siti saha mireng swanten ingkang ngandika dhateng kula: “Saul, Saul, yagene kowe nganiaya Aku?”
8Kula lajeng munjuk: “Dhuh Gusti, Paduka punika sinten?” Panjenenganipun paring wangsulan: “Aku iki Yesus wong Nasaret, kang koknganiaya.”
9“Tiyang-tiyang ingkang sareng kaliyan kula sami ningali pepadhang punika, nanging boten mangertos swanten ingkang ngandika dhateng kula.”
10Kula lajeng munjuk: “Kula kedah tumindak punapa, Gusti?” Pangandikanipun Gusti: “Ngadega lan lungaa menyang kutha Damsyik. Ana ing kana kowe bakal dikandhani bab samubarang kang wis katemtokake supaya koktindakake.”
11“Sarehning pepadhang ingkang sumunar punika ndadosaken kula wuta, kanca-kanca kula lajeng nuntun kula kanthi nyepeng tangan, mlebet dhateng kitha Damsyik.”
12“Wonten tiyang nama Ananias, tiyang ingkang mursid miturut angger-angger, saha dipunalem dening sakabehing tiyang Yahudi ingkang manggen wonten ing ngriku, 13dhateng saha ngadeg wonten ing sacelak kula, lajeng criyos: ‘Sadulurku Saul, kowe bisaa ndeleng maneh!’ Sanalika punika ugi kula tumenga saha saged ningali piyambakipun.”
14“Piyambakipun lajeng criyos: ‘Gusti Allahe para leluhur kita wis milih kowe supaya ngerti karsane, ndeleng Sang Mahaadil, lan krungu swara saka tutuke piyambak; a a v14 “Sang Mahaadil” iku salah sijine sesebutan ing Prajanjian Anyar kanggo Gusti Yesus — Panjenengane kang tanpa dosa, kang kepanggih dening Paulus ana ing dalan menyang Damsyik. 15awit kowe bakal dadi seksine ana ing ngarsane wong kabeh, bab apa kang wis kokdeleng lan kokrungu. 16Lan saiki, apa kang kokenteni? Tangia, dibaptisa, resikana dosa-dosamu kanthi nyebut asmane.”
17“Sasampunipun kula wangsul dhateng Yerusalem, nalika kula ndedonga wonten ing Padaleman Suci, kula lajeng kadunungan wahyu,”
18saha kula ningali Panjenenganipun ngandika dhateng kula: “Age-age lungaa saka Yerusalem, sabab wong-wong ora bakal nampa paseksimu bab Aku.”
19Kula lajeng munjuk: “Dhuh Gusti, tiyang-tiyang punika piyambak sami sumerep bilih kula sampun medal-mlebet saben papan pangibadah, nahan saha nggebagi tiyang-tiyang ingkang pitados dhateng Paduka. 20Nalika rahipun Stefanus, seksi Paduka, dipunwutahaken, kula ugi wonten ing ngriku, nyarujuki prastawa punika saha rumeksa sandhanganipun tiyang-tiyang ingkang mejahi piyambakipun.’”
21“Panjenenganipun lajeng ngandika dhateng kula: ‘Lungaa, awit Aku bakal ngutus kowe menyang panggonan kang adoh, marang bangsa-bangsa liya.’”
22Nganti tekan kono wong-wong mau isih padha ngrungokake, nanging banjur padha nywara seru lan mbengok: “Wong kaya ngono iku sirnakna saka bumi! Wong iku ora pantes urip!”
23Lan sajrone wong-wong mau padha mbengok-mbengok, uncal-uncalan jubahe, sarta mawur-mawurake bledug menyang awang-awang, 24panggedhening prajurit banjur mrentahake supaya Paulus digawa mlebu ing tangsi lan digebagi, supaya ngerti sebabe apa wong-wong mau padha mbengoki Paulus kaya mangkono.
25Nalika Paulus dibanda arep dilecut, Paulus takon marang perwira kang ngadeg ing kono: “Punapa panjenengan kepareng nggebagi tiyang warga nagari Rum ingkang dereng kaukum ing pangadilan?”
26Bareng krungu bab iku, perwira mau banjur marani panggedhening prajurit lan ngaturi uninga: “Punapa ingkang badhe panjenengan tindakaken? Tiyang punika warga nagari Rum.”
27Panggedhening prajurit banjur marani Paulus lan takon: “Kandhaa marang aku, apa kowe iki warga nagari Rum?” Wangsulane Paulus: “Inggih.”
28Panggedhening prajurit kandha: “Aku tuku hak kawarganegaran iki kanthi ragad akeh.” Nanging Paulus mangsuli: “Nanging kula lair minangka warga nagari Rum.”
29Sanalika wong-wong kang arep mriksa Paulus padha mundur; lan panggedhening prajurit dadi wedi, bareng ngerti yen dheweke wis mbanda wong warga nagari Rum. 30Esuke, sarehne panggedhening prajurit mau kepengin ngerti kanthi cetha apa sebabe Paulus didakwa dening wong-wong Yahudi, Paulus banjur diuculi, lan panggedhening prajurit mrentahake supaya para pangarepe imam lan sakabehing Pradata Agama padha nglumpuk. Paulus banjur digawa mudhun lan kaadhepake ana ing ngarepe wong-wong mau.