அப்போஸ்தலர் 22

22 ¹“சகோதரரே, பிதாக்களே, உங்களுக்கு முன்பாக நான் சொல்லும் என் நியாயவாதத்தை இப்பொழுது கேளுங்கள்.” ²அவர் எபிரெயு மொழியில் தங்களிடம் பேசுவதைக் கேட்டபோது, அவர்கள் இன்னும் அதிக அமைதியாயிருந்தார்கள். அப்பொழுது அவர் சொன்னது:

³“நான் ஒரு யூதன்; சிலிசியா நாட்டிலுள்ள தர்சு பட்டணத்தில் பிறந்து, இந்தப் பட்டணத்தில் வளர்க்கப்பட்டு, கமாலியேலின் பாதத்தில் நம்முடைய முன்னோர்களின் நியாயப்பிரமாணத்தின் நுணுக்கத்தின்படி கற்பிக்கப்பட்டு, இன்று நீங்கள் அனைவரும் இருக்கிறதுபோல தேவனுக்காக வைராக்கியமுள்ளவனாயிருந்தேன்.

⁴இந்த மார்க்கத்தைச் சேர்ந்தவர்களை மரணபரியந்தம் துன்பப்படுத்தி, ஆண்களையும் பெண்களையும் கட்டி, சிறைச்சாலையில் ஒப்புவித்தேன்; ⁵இதற்குப் பிரதான ஆசாரியனும் மூப்பர் சங்கம் முழுவதும் சாட்சிகள். அவர்களிடமிருந்து தமஸ்குவிலுள்ள சகோதரருக்கு எழுதிய நிருபங்களைப் பெற்றுக்கொண்டு, அங்கிருந்தவர்களைத் தண்டனைக்காக எருசலேமுக்குக் கைதிகளாகக் கொண்டுவரும்படி போனேன்.”

⁶“நான் பயணம் செய்து மத்தியான வேளையில் தமஸ்குவுக்குச் சமீபமாய் வந்தபோது, வானத்திலிருந்து ஒரு பெரிய வெளிச்சம் திடீரென்று என்னைச் சுற்றிலும் பிரகாசித்தது.”

⁷நான் தரையிலே விழுந்தேன்; அப்பொழுது, “சவுலே, சவுலே, ஏன் என்னைத் துன்பப்படுத்துகிறாய்?” என்று ஒரு சத்தம் என்னிடம் சொல்வதைக் கேட்டேன்.

⁸நான், “கர்த்தாவே, நீர் யார்?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், “நீ துன்பப்படுத்துகிற நசரேயனாகிய இயேசு நானே” என்றார்.

⁹“என்னுடனேகூட இருந்தவர்கள் அந்த வெளிச்சத்தைக் கண்டார்கள், ஆனாலும் என்னிடம் பேசினவருடைய சத்தத்தை அவர்கள் அறியவில்லை.”

¹⁰நான், “கர்த்தாவே, நான் என்ன செய்யவேண்டும்?” என்று கேட்டேன். அதற்குக் கர்த்தர், “நீ எழுந்து, தமஸ்குவுக்குள் போ; நீ செய்யும்படி நியமிக்கப்பட்டிருக்கிற எல்லாவற்றையும் அங்கே உனக்குச் சொல்லப்படும்” என்றார்.

¹¹“அந்த வெளிச்சத்தின் மகிமையினால் நான் பார்வையிழந்தபடியால், என்னுடனிருந்தவர்கள் என்னைக் கைபிடித்து தமஸ்குவுக்குள் அழைத்துச் சென்றார்கள்.”

¹²“நியாயப்பிரமாணத்தின்படி பக்தியுள்ளவனும், அங்கே வாழ்ந்த யூதர்கள் எல்லோராலும் நற்சாட்சி பெற்றவனுமாகிய அனனியா என்னும் ஒருவன், ¹³என்னிடத்தில் வந்து நின்று, ‘சகோதரனாகிய சவுலே, உன் பார்வையைப் பெற்றுக்கொள்’ என்றான். அந்நேரமே நான் நிமிர்ந்து பார்த்து அவனைக் கண்டேன்.”

¹⁴“அவன் சொன்னது: ‘நம்முடைய பிதாக்களின் தேவன் தம்முடைய சித்தத்தை அறியவும், நீதிபரரைக் காணவும், அவருடைய வாயின் சத்தத்தைக் கேட்கவும் உன்னை நியமித்தார்; ^a a v14 “நீதிபரர்” என்பது இயேசுவுக்குப் புதிய ஏற்பாடு கொடுக்கும் பட்டங்களில் ஒன்று — தமஸ்கு மார்க்கத்தில் பவுல் சந்தித்த பாவமில்லாதவர். ¹⁵ஏனெனில் நீ கண்டவைகளையும் கேட்டவைகளையும் குறித்து எல்லா மனுஷருக்கும் அவருக்குச் சாட்சியாயிருப்பாய். ¹⁶இப்பொழுது நீ தாமதிப்பதேன்? எழுந்து, அவருடைய நாமத்தைத் தொழுதுகொண்டு, ஞானஸ்நானம் பெற்று, உன் பாவங்களைக் கழுவிக்கொள்’ என்றான்.”

¹⁷“நான் எருசலேமுக்குத் திரும்பிவந்து, தேவாலயத்தில் ஜெபம்பண்ணிக்கொண்டிருந்தபோது, ஞானதிருஷ்டியடைந்து,”

¹⁸அவர் என்னை நோக்கி, “நீ தீவிரமாய் விரைந்து எருசலேமைவிட்டுப் போ; ஏனெனில் என்னைக்குறித்து நீ சொல்லும் சாட்சியை அவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளமாட்டார்கள்” என்று சொல்வதைக் கண்டேன்.

¹⁹அதற்கு நான், “கர்த்தாவே, உம்மிடத்தில் விசுவாசமாயிருந்தவர்களை நான் ஜெப ஆலயந்தோறும் சிறையிலடைத்து அடித்தேன் என்பதை அவர்களே அறிவார்கள். ²⁰உம்முடைய சாட்சியாகிய ஸ்தேவானுடைய இரத்தம் சிந்தப்பட்டபோது, நானும் அருகில் நின்று, அதற்குச் சம்மதித்து, அவனைக் கொலைசெய்தவர்களின் வஸ்திரங்களைக் காவல்காத்துக்கொண்டிருந்தேன்’ என்றேன்.”

²¹“அதற்கு அவர் என்னை நோக்கி, ‘நீ போ, நான் உன்னைத் தூரமாய் புறஜாதியாரிடத்திற்கு அனுப்புவேன்’ என்றார்.”

²²அந்த வார்த்தைமட்டும் அவர்கள் கேட்டுக்கொண்டிருந்து, பின்பு தங்கள் சத்தத்தை உயர்த்தி, “இப்படிப்பட்டவனைப் பூமியிலிருந்து அகற்றிப்போடு! இவன் உயிரோடிருக்கத் தகுதியல்ல!” என்று கூக்குரலிட்டார்கள்.

²³அவர்கள் கூக்குரலிட்டு, தங்கள் வஸ்திரங்களை எறிந்து, ஆகாயத்தில் புழுதியைத் தூற்றிக்கொண்டிருந்தபோது, ²⁴சேனாதிபதி அவனைக் கோட்டைக்குள் கொண்டுபோகும்படியும், அவனுக்கு விரோதமாய் இப்படி அவர்கள் ஏன் கூக்குரலிட்டார்கள் என்பதை அறியும்படி சவுக்கினால் அடித்து விசாரிக்கும்படியும் கட்டளையிட்டான்.

²⁵வாரினால் அடிக்கும்படி அவனை நீட்டிக்கட்டினபோது, பவுல் அங்கே நின்ற நூற்றுக்கு அதிபதியை நோக்கி, “குற்றவாளியென்று தீர்க்கப்படாத ரோம குடிமகனை சவுக்கினால் அடிக்க உங்களுக்கு நியாயமா?” என்றான்.

²⁶இதைக் கேட்டவுடனே, நூற்றுக்கு அதிபதி சேனாதிபதியினிடத்தில் போய், “நீர் என்ன செய்யப்போகிறீர்? இந்த மனுஷன் ரோம குடிமகனாயிருக்கிறானே” என்று அறிவித்தான்.

²⁷அப்பொழுது சேனாதிபதி வந்து, “நீ ரோம குடிமகனா? எனக்குச் சொல்” என்று கேட்டான். அதற்கு அவன், “ஆம்” என்றான்.

²⁸சேனாதிபதி, “நான் மிகுந்த தொகையைச் செலுத்தி இந்தக் குடியுரிமையைப் பெற்றேன்” என்றான். அதற்குப் பவுல், “நானோ குடிமகனாகவே பிறந்தேன்” என்றான்.

²⁹உடனே அவனை விசாரிக்கப்போனவர்கள் அவனைவிட்டு விலகினார்கள். தான் ஒரு ரோம குடிமகனைக் கட்டினதை சேனாதிபதி அறிந்து பயந்தான். ³⁰மறுநாளிலே, யூதர்கள் அவன்மேல் ஏன் குற்றஞ்சாட்டுகிறார்கள் என்பதை நிச்சயமாய் அறியவிரும்பி, சேனாதிபதி பவுலை விடுதலையாக்கி, பிரதான ஆசாரியர்களும் ஆலோசனைச் சங்கத்தார் அனைவரும் கூடிவரும்படி கட்டளையிட்டு, பவுலைக் கீழே அழைத்துவந்து, அவர்களுக்கு முன்பாக நிறுத்தினான்.