Lelakone Para Rasul 23 FHB Father's Heart Bible™

23 ¹Paulus mandeng marang para anggota pradata, nuli kandha: “Para sadulur, nganti tekan dina iki aku wis nglakoni uripku ana ing ngarsane Rama kita kanthi ati kang temen lan resik.”

²Imam Agung Ananias banjur prentah marang wong-wong kang ngadeg ing sandhinge Paulus, supaya napuk cangkeme Paulus.

³Paulus banjur kandha marang wong iku: “Rama kita bakal napuk kowe, heh tembok kang dikapur putih! Kowe lungguh ing kono arep ngadili aku miturut angger-angger, nanging kok kowe dhewe nerak angger-angger srana prentah supaya aku ditapuk?”

⁴Wong-wong kang ngadeg ing cedhak kono padha kandha: “Kok kowe wani-wani ngina marang Imam Agunge Rama kita?”

⁵Paulus mangsuli: “Para sadulur, aku ora ngerti yen dheweke iku imam agung; awit ana tulisan ing Kitab Suci, mangkene: ‘Kowe aja ngala-ala panggedhene bangsamu.’”

⁶Paulus ngerti yen sabagian iku wong Saduki lan liyane wong Farisi, mula banjur nywara sora ing pradata: “Para sadulur, aku iki wong Farisi, anake wong Farisi. Anggonku diadili iki marga saka pangarep-arep lan tangine wong mati!”

⁷Bareng Paulus ngucapake bab iku, banjur tuwuh pasulayan antarane wong Farisi lan wong Saduki, satemah pakumpulan mau pecah dadi loro. ⁸Awit wong Saduki padha ngandhakake yen ora ana tangine wong mati, lan ora ana malaekat utawa roh, nanging wong Farisi padha ngakoni kabeh mau. ⁹Banjur tuwuh gegeran kang rame. Ana sawetara ahli Toret saka golongane wong Farisi kang padha ngadeg lan madoni kanthi seru: “Aku padha ora nemu kaluputan apa-apa ing wong iki. Kepriye yen pancen ana roh utawa malaekat kang ngandika marang dheweke?” ¹⁰Bareng pasulayan mau saya ndadra, panggedhening prajurit wedi yen Paulus bakal dibedhol-bedhol dening wong-wong mau, mula banjur prentah marang para prajurit supaya padha mudhun, ngrebut Paulus saka ing tengahe wong akeh, lan nggawa menyang markas prajurit.

¹¹Bengine, Gusti Yesus jumeneng ing sandhinge Paulus, banjur ngandika: “Diteteg atimu! Kaya anggonmu wis nekseni bab Aku ana ing Yerusalem, mangkono uga kowe kudu nekseni ana ing Rum.”

Sekuthon kang Ngancam Nyawane Paulus

¹²Bareng esuk, wong-wong Yahudi padha sekuthon lan supata, ora bakal mangan lan ngombe, nganti bisa mateni Paulus. ¹³Cacahe wong kang melu sekuthon iki ana luwih saka patang puluh. ¹⁴Wong-wong mau banjur padha sowan marang para pangarepe imam lan para pinituwa, sarta padha matur: “Kula sami sampun prasetya kanthi supaos ingkang gawat, boten badhe nedha punapa-punapa, ngantos saged mejahi Paulus. ¹⁵Milanipun samangke, panjenengan sakanca sarta pradata, nyuwuna dhateng panggedhening prajurit supados Paulus kabekta mandhap dhateng ngarsa panjenengan, kados-kados badhe nitipriksa prakawisipun kanthi langkung tliti. Kula sampun sami sumadya mejahi piyambakipun saderengipun dumugi ngriki.”

¹⁶Nanging anake lanang sadulure wadon Paulus krungu bab pasang grebegan iku, banjur lunga lumebu ing markas prajurit, sarta ngandhani Paulus. ¹⁷Paulus banjur ngundang salah sawijining perwira, nuli kandha: “Nonoman iki terna menyang ngarsane panggedhening prajurit, awit ana sing arep diaturake.”

¹⁸Perwira mau banjur ngeterake nonoman iku menyang panggedhening prajurit, sarta matur: “Paulus, tiyang tahanan punika, ngundang kula saha nyuwun supados nonoman punika kula bekta dhateng ngarsa panjenengan; piyambakipun gadhah atur dhateng panjenengan.”

¹⁹Panggedhening prajurit mau banjur nyekel tangane nonoman iku, diajak nyimpang menyang panggonan kang sepi, banjur takon: “Ana apa sing arep kokkandhakake marang aku?”

²⁰Wangsulane nonoman mau: “Tiyang-tiyang Yahudi sampun sami sarujuk badhe nyuwun dhateng panjenengan, supados benjing enjing Paulus kabekta mandhap dhateng pradata, kados-kados badhe nitipriksa prakawisipun kanthi langkung tliti. ²¹Nanging panjenengan sampun ngantos nuruti panyuwunipun — awit tiyangipun langkung saking kawan dasa sami ngentosi mbegal piyambakipun. Tiyang-tiyang punika sampun sami prasetya kanthi supaos, boten badhe nedha lan ngombe ngantos saged mejahi piyambakipun, lan samangke sampun sami sumadya, namung ngentosi wangsulan saking panjenengan.”

²²Panggedhening prajurit banjur ngolehake nonoman mau mundur, kanthi dipenging: “Aja kandha marang sapa-sapa yen kowe wis ngaturake bab iki marang aku.”

Rama kita Ngreksa Seksine

²³Panggedhening prajurit banjur ngundang perwira loro, sarta prentah: “Nyawisna prajurit rong atus kanggo mangkat menyang Kaisarea, sarta pasukan jaranan pitung puluh lan prajurit tumbak rong atus, sadurunge jam sanga bengi iki.” ²⁴Panggedhening prajurit uga prentah supaya nyawisake jaran tumpakan kanggo Paulus, supaya bisa nggawa Paulus kanthi slamet menyang ngarsane Gubernur Feliks. ²⁵Panggedhening prajurit mau banjur nulis layang kang surasane mangkene: “”

²⁶“Saka Klaudius Lisias, katur dhumateng Gubernur Feliks ingkang minulya: Salam taklim.

²⁷Tiyang punika dipuncepeng dening tiyang-tiyang Yahudi sarta sampun badhe dipunpejahi, nanging sareng kula dhateng kaliyan prajurit kula, lajeng piyambakipun kula luwari, awit kula sampun mangertos bilih piyambakipun warga nagari Rum. ²⁸Awit kula kepengin mangertos punapa dakwanipun ingkang dipuntedahaken dhateng piyambakipun, pramila piyambakipun kula bekta mandhap dhateng pradatanipun. ²⁹Ing ngriku kula manggih bilih piyambakipun namung dipundakwa ing bab prakawis-prakawis angger-anggeripun piyambak, tanpa wonten dakwa ingkang murwat dipunukum pejah utawi dipunkunjara. ³⁰Sareng kula nampi palapuran bilih wonten sekuthon badhe nyilakani tiyang punika, piyambakipun lajeng kula kintunaken dhateng ngarsa panjenengan, saha para ingkang nggugat kula kengken supados ngaturaken dakwanipun dhateng piyambakipun wonten ing ngarsa panjenengan.”

³¹Mula para prajurit mau, manut marang prentah kang ditampa, banjur padha ngirid Paulus lan nggawa menyang kutha Antipatris ing wayah bengi. ³²Esuke, prajurit mau padha ngolehake pasukan jaranan nerusake laku ngiringake Paulus, dene prajurit liyane padha bali menyang markas. ³³Bareng pasukan jaranan mau tekan ing Kaisarea, banjur masrahake layang mau marang gubernur, sarta ngladekake Paulus ing ngarsane. ³⁴Sawise maca layang mau, gubernur banjur takon Paulus saka propinsi ngendi, bareng ngerti yen Paulus iku saka tanah Kilikia, ³⁵“Aku bakal ngrungokake prakaramu,” kandhane, “samangsa para kang nggugat kowe wis padha teka.” Banjur prentah supaya Paulus ditahan lan dijaga ing gedhong kadhatone Herodhes.