હવે છપાયેલી

પ્રેષિતોનાં કાર્યો 23 FHB Father's Heart Bible™

તમારા પહેલા ઑર્ડર પર 15% છૂટ →
પુસ્તક

ન્યાયસભા સમક્ષ પાઉલ

સુનાવણીમાં તમાચો ખાધા પછી પાઉલ પુનરુત્થાનની વાત કાઢીને સભામાં ફાટ પાડે છે, અને ફરોશીઓ તથા સદૂકીઓ એકબીજા સામે થઈ જાય છે. તે રાત્રે ઈસુ તેને કહે છે કે તે રોમમાં સાક્ષી આપશે. ચાળીસ માણસો તેને મારી નાખવાના સોગંદ લે છે; તેનો યુવાન ભાણેજ એ સાંભળી જાય છે, અને સૈનિકો તેને રાતોરાત ખસેડી લે છે.

અધ્યાય 23.

પાઉલે ન્યાયસભા તરફ એકી ટશે જોઈને કહ્યું, “ભાઈઓ, આજ સુધી મેં આપણા પિતા સમક્ષ પૂરા સારા અંતઃકરણથી મારું જીવન વિતાવ્યું છે.”

અનાન્યા નામના પ્રમુખ યાજકે પાઉલની પાસે ઊભેલાઓને તેને મોઢા પર મારવાની આજ્ઞા કરી.

ત્યારે પાઉલે તેને કહ્યું, “હે ધોળેલી ભીંત, આપણા પિતા તને મારશે! તું ત્યાં નિયમશાસ્ત્ર પ્રમાણે મારો ન્યાય કરવા બેઠો છે, છતાં મને મારવાની આજ્ઞા આપીને નિયમ તોડે છે?”

પાસે ઊભેલાઓએ કહ્યું, “તું આપણા પિતાના પ્રમુખ યાજકનું અપમાન કરવાની હિંમત કરે છે?”

પાઉલે કહ્યું, “ભાઈઓ, એ પ્રમુખ યાજક છે તે હું જાણતો નહોતો; કારણ, શાસ્ત્રમાં લખ્યું છે, ‘તારા લોકોના અધિકારીની નિંદા ન કર.’”

કેટલાક સદૂકી અને બીજા ફરોશી છે એ જાણીને પાઉલે ન્યાયસભામાં મોટેથી પોકારીને કહ્યું, “ભાઈઓ, હું ફરોશી છું, ફરોશીઓનો દીકરો છું. મૃત્યુ પામેલાંઓના સજીવન થવાની આશા સંબંધી મારો ન્યાય થઈ રહ્યો છે!”

તેમણે આમ કહ્યું ત્યારે ફરોશીઓ અને સદૂકીઓ વચ્ચે વાદવિવાદ ઊભો થયો, અને સભામાં ભાગલા પડ્યા. કારણ, સદૂકીઓ કહે છે કે સજીવન થવું જેવું કંઈ નથી, તેમ જ દૂત કે આત્મા પણ નથી; પણ ફરોશીઓ એ બધાંનો સ્વીકાર કરે છે. ત્યાં મોટો ઘોંઘાટ મચી ગયો. ફરોશીઓના પક્ષના કેટલાક શાસ્ત્રીઓ ઊભા થઈને ઉગ્ર દલીલ કરવા લાગ્યા, “આ માણસમાં અમને કશું ખોટું જણાતું નથી. કદાચ કોઈ આત્મા કે દૂત તેની સાથે બોલ્યો હોય તો?” વાદવિવાદ ઉગ્ર બન્યો ત્યારે પાઉલને તેઓ ફાડી નાખશે એવી બીકથી સરદારે સૈનિકોને આજ્ઞા કરી કે નીચે જઈને તેને તેઓની વચ્ચેથી છોડાવીને કિલ્લામાં લઈ આવો.

બીજી રાતે આપણા પ્રભુ ઈસુ તેની પાસે ઊભા રહીને બોલ્યા, “હિંમત રાખ! જેમ તેં યરુશાલેમમાં મારે વિશે સાક્ષી આપી, તેમ રોમમાં પણ તારે સાક્ષી આપવી પડશે.”

પાઉલના જીવ વિરુદ્ધ કાવતરું

સવાર પડતાં યહૂદીઓએ કાવતરું રચીને સોગન ખાધા કે પાઉલને મારી નાખ્યા વિના અમે ખાઈશું કે પીશું નહિ. આ કાવતરામાં સામેલ થયેલા ચાળીસ કરતાં વધારે જણ હતા. તેઓ મુખ્ય યાજકો અને વડીલો પાસે જઈને બોલ્યા, “અમે આકરા સોગનથી બંધાયા છીએ કે પાઉલને મારી નાખ્યા વિના કશું ચાખીશું નહિ. તો હવે, તમે તથા ન્યાયસભા સરદારને વિનંતી કરો કે તેને તમારી પાસે નીચે લાવે, જાણે તેના કેસની વધારે ઝીણવટથી તપાસ કરવી હોય. તે આવી પહોંચે તે પહેલાં તેને મારી નાખવા અમે તૈયાર છીએ.”

પણ પાઉલની બહેનના દીકરાએ આ છાપાની વાત સાંભળીને જઈને કિલ્લામાં પ્રવેશીને પાઉલને ખબર આપી. ત્યારે પાઉલે એક સૂબેદારને બોલાવીને કહ્યું, “આ જુવાનને સરદાર પાસે લઈ જાઓ—તેને કંઈ કહેવું છે.”

એટલે તે તેને સરદાર પાસે લઈ જઈને બોલ્યો, “કેદી પાઉલે મને બોલાવીને વિનંતી કરી કે આ જુવાનને તમારી પાસે લાવું; તેને તમને કંઈ કહેવું છે.”

સરદારે તેનો હાથ પકડીને તેને એક બાજુ એકાંતમાં લઈ જઈને પૂછ્યું, “તારે મને શું કહેવું છે?”

તેણે કહ્યું, “યહૂદીઓએ એવું ઠરાવ્યું છે કે તેઓ તમને વિનંતી કરશે કે આવતી કાલે પાઉલને ન્યાયસભામાં નીચે લાવો, જાણે તેના વિશે વધારે ઝીણવટથી તપાસ કરવી હોય. તમે તેઓનું ન માનશો—કારણ, તેઓના ચાળીસ કરતાં વધારે માણસો તેની લાગમાં છાપો મારવા તૈયાર છે. તેઓએ સોગનથી બંધાઈને નક્કી કર્યું છે કે તેને મારી નાખ્યા વિના ખાઈશું કે પીશું નહિ, અને હવે તમારી સંમતિની રાહ જોઈને તૈયાર છે.”

ત્યારે સરદારે જુવાનને એવી આજ્ઞા આપીને વિદાય કર્યો, “તેં મને આ જણાવ્યું છે એ કોઈને કહીશ નહિ.”

આપણા પિતા પોતાના સાક્ષીનું રક્ષણ કરે છે

પછી તેણે બે સૂબેદારોને બોલાવીને કહ્યું, “આજ રાતે નવ વાગ્યા સુધીમાં કાઈસારિયા જવા માટે બસો સૈનિકો, સિત્તેર ઘોડેસવારો અને બસો ભાલાવાળા તૈયાર કરો.” તેણે તેઓને કહ્યું કે પાઉલને માટે ઘોડાની વ્યવસ્થા કરો, જેથી તેને સૂબા ફેલિક્સ પાસે સલામત પહોંચાડે. અને તેણે આ પ્રમાણે એક પત્ર લખ્યો:

“ક્લોડિયસ લુસિયસ તરફથી, મહામહિમ સૂબા ફેલિક્સને: સલામ.

આ માણસને યહૂદીઓએ પકડ્યો હતો અને તેને મારી નાખવાના હતા, ત્યારે તે રોમન નાગરિક છે એ જાણીને હું મારા સૈનિકો સાથે જઈને તેને છોડાવી લાવ્યો. તેઓ તેની પર કયો આરોપ મૂકે છે તે જાણવા ઇચ્છીને મેં તેને તેઓની ન્યાયસભામાં નીચે આણ્યો. મેં જોયું કે તેઓના નિયમશાસ્ત્રના પ્રશ્નો સંબંધી તેની પર આરોપ મૂકવામાં આવ્યો હતો, પણ મૃત્યુ કે કેદને યોગ્ય કોઈ આરોપ નહોતો. એ માણસ વિરુદ્ધ કાવતરાની મને જાણ થતાં, મેં તરત જ તેને તમારી પાસે મોકલ્યો, અને તેના આરોપ મૂકનારાઓને પણ આજ્ઞા કરી કે તમારી સમક્ષ તેની વિરુદ્ધની પોતાની ફરિયાદ રજૂ કરે.”

એટલે સૈનિકોએ પોતાને મળેલી આજ્ઞા પ્રમાણે પાઉલને લઈને રાતોરાત અંતિપાત્રિસ પહોંચાડ્યો. બીજે દિવસે તેઓ ઘોડેસવારોને તેની સાથે આગળ મોકલીને પોતે કિલ્લામાં પાછા ફર્યા. ઘોડેસવારો કાઈસારિયા પહોંચીને સૂબાને પત્ર આપીને પાઉલને તેમની સમક્ષ રજૂ કર્યો. તે વાંચીને સૂબાએ પૂછ્યું કે તે કયા પ્રાંતનો છે, અને તે કિલીકિયાનો છે એ જાણીને તેણે કહ્યું, “તારા આરોપ મૂકનારા આવી પહોંચશે ત્યારે હું તારી વાત સાંભળીશ.” અને તેણે તેને હેરોદના મહેલમાં ચોકી હેઠળ રાખવાની આજ્ઞા કરી.