Pavlus Oliy kengash oldida
Soʻroqda shapaloq yegan Pavlus tirilishni tilga olib, kengashni ikkiga boʻladi va farziylar bilan sadduqiylar bir-biriga qarshi chiqishadi. Oʻsha kechasi Iso unga Rimda guvohlik berishini aytadi. Qirq kishi uni oʻldirishga qasam ichadi; uning yosh jiyani buni eshitib qoladi va askarlar uni tun qorongʻusida olib ketishadi.
23 1Pavlus Oliy kengashga tikilib qaradi-da, dedi: “Birodarlar, men shu kungacha Otamiz oldida butunlay pok vijdon bilan yashab keldim.”
2Oliy ruhoniy Xananiyo yonida turganlarga Pavlusning ogʻziga urishni buyurdi.
3Pavlus unga dedi: “Ey oqlangan devor, Otamiz seni uradi! Sen qonunga koʻra meni hukm qilgani oʻtiribsan-u, meni urishni buyurib, qonunni buzyapsanmi?”
4Yonida turganlar: “Otamizning oliy ruhoniysini haqorat qilishga jurʼat etyapsanmi?” — deyishdi.
5Pavlus dedi: “Birodarlar, men uning oliy ruhoniy ekanini bilmabman. Chunki Muqaddas Bitikda: «Xalqingning hukmdori haqida yomon gapirma», deb yozilgan.”
6Pavlus ularning bir qismi saduqiy, boshqalari farziy ekanini bilib, Oliy kengashda baland ovozda dedi: “Birodarlar, men farziyman, farziylar naslidanman. Oʻliklarning tirilishiga umid bogʻlaganim uchun sud qilinyapman!”
7U shuni aytganda, farziylar bilan saduqiylar oʻrtasida tortishuv kelib chiqdi va yigʻin ikkiga boʻlinib ketdi. 8Chunki saduqiylar tirilish ham, farishta ham, ruh ham yoʻq, deyishadi; farziylar esa bularning hammasini tan olishadi. 9Katta toʻpolon koʻtarildi. Farziylar tomonidan baʼzi ulamolar oʻrinlaridan turib, qattiq bahslashdilar: “Biz bu odamda hech qanday ayb topmayapmiz. Agar unga ruh yoki farishta gapirgan boʻlsa-chi?” 10Tortishuv shiddatli tus olgach, mingboshi Pavlus ular tomonidan tilka-pora qilinishidan qoʻrqib, askarlarga pastga tushib, uni ularning orasidan olib, qalʼaga olib kirishni buyurdi.
11Keyingi kechasi Rabbimiz Iso uning yonida turib, dedi: “Dadil boʻl! Quddusda Men haqimda qanday guvohlik bergan boʻlsang, Rimda ham shunday guvohlik berishing kerak.”
Pavlusni oʻldirish fitnasi
12Tong otganda, yahudiylar til biriktirib, Pavlusni oʻldirmaguncha na yeyish, na ichishga qasam ichdilar. 13Bu fitnaga qoʻshilganlar qirq kishidan oshar edi. 14Ular oliy ruhoniylar va oqsoqollar oldiga borib, dedilar: “Biz Pavlusni oʻldirmagunimizcha hech narsa totib koʻrmaslikka qattiq qasam ichdik. 15Endi siz Oliy kengash bilan birga, uning ishini batafsilroq tekshirmoqchidek boʻlib, mingboshidan uni oldingizga olib kelishini soʻranglar. Biz esa u yetib kelmasidan oldin uni oʻldirishga tayyormiz.”
16Lekin Pavlusning singlisining oʻgʻli pistirma haqida eshitib, borib qalʼaga kirdi va Pavlusga aytdi. 17Pavlus bir yuzboshini chaqirib, dedi: “Bu yigitni mingboshi oldiga olib boring, uning aytadigan gapi bor.”
18Yuzboshi uni mingboshi oldiga olib borib, dedi: “Mahbus Pavlus meni chaqirib, bu yigitni oldingizga olib kelishimni soʻradi; uning sizga aytadigan gapi bor ekan.”
19Mingboshi uning qoʻlidan ushlab, bir chetga olib borib, maxfiy ravishda soʻradi: “Menga nima aytmoqchisan?”
20Yigit dedi: “Yahudiylar ertaga Pavlusni Oliy kengashga olib borishingizni soʻrashga kelishib olishibdi, goʻyo uning ishini aniqroq surishtirmoqchidek boʻlib. 21Ularga quloq solmang — ularning qirq kishidan ortigʻi uni pistirmada kutib turibdi. Ular uni oʻldirmaguncha na yeyish, na ichishga qasam ichishgan, endi esa sizning roziligingizni kutib, tayyor turishibdi.”
22Mingboshi yigitga: “Bu haqda menga xabar berganingni hech kimga aytma”, — deb buyurib, uni joʻnatib yubordi.
Ota Oʻz guvohini himoya qiladi
23Keyin u ikki yuzboshini chaqirib, dedi: “Bu kecha soat toʻqqizga Kaysariyaga borish uchun ikki yuz askar, yetmish otliq va ikki yuz nayzador tayyorlanglar.” 24U Pavlusni hokim Feliksning oldiga sogʻ-salomat yetkazish uchun unga minadigan ot-ulov tayyorlashni ham buyurdi. 25U quyidagi mazmunda bir maktub yozdi:
26“Men, Klavdiy Liziydan, oliyhazrat hokim Feliksga salom.
27Yahudiylar bu odamni ushlab olib, oʻldirmoqchi boʻlib turishganda, uning Rim fuqarosi ekanini bilib, men askarlarim bilan yetib borib, uni qutqarib qoldim. 28Ular unga qanday ayb qoʻyayotganini bilmoqchi boʻlib, uni ularning Oliy kengashiga olib bordim. 29Men uning ularning qonuniga oid masalalar yuzasidan ayblanayotganini, lekin oʻlim yoki qamoqqa loyiq hech qanday aybi yoʻqligini aniqladim. 30Bu odamga qarshi fitna uyushtirilgani haqida menga xabar berilgach, uni darhol oldingizga joʻnatdim; ayblovchilariga ham unga qarshi daʼvolarini sizning oldingizda bildirishni buyurdim.”
31Shunday qilib, askarlar oʻzlariga berilgan buyruqqa koʻra, Pavlusni olib, kechasi Antipatrisga yetkazishdi. 32Ertasi kuni otliqlarni u bilan birga joʻnatib, oʻzlari qalʼaga qaytishdi. 33Otliqlar Kaysariyaga yetib borib, maktubni hokimga topshirishdi va Pavlusni uning oldiga olib kelishdi. 34Hokim maktubni oʻqib chiqqach, uning qaysi oʻlkadan ekanini soʻradi va uni Kilikiyalik ekanini bilib, 35“Ayblovchilaring kelgach, seni tinglayman”, — dedi. Keyin uni Hirodning saroyida qoʻriqlab turishni buyurdi.