Havoriylar 24 FHB Father's Heart Bible™

24 ¹Besh kundan keyin bosh ruhoniy Hananiyo bir necha oqsoqol va Tertull ismli huquqshunos bilan birga keldi. Ular hokim huzurida Pavlusni aybladilar. ²Pavlus chaqirilgach, Tertull ayblovini boshladi: “Siz tufayli biz buyuk tinchlikdan bahramand boʻlyapmiz va sizning uzoqni koʻra bilishingiz tufayli bu xalq uchun islohotlar amalga oshdi, ³ey eng hurmatli Feliks, biz buni har tomonlama va hamma yerda butun minnatdorchilik bilan eʼtirof etamiz. ⁴Lekin sizni koʻproq ushlab turmaslik uchun, bizni bir necha ogʻiz soʻz bilan marhamat qilib tinglashingizni soʻrayman. ⁵Biz bu odamni bir ofat deb topdik: u butun dunyodagi barcha yahudiylar orasida gʻalayonlar qoʻzgʻatadi va nosiralik mazhabining boshligʻidir. ⁶U hatto maʼbadni harom qilishga urindi, shu sababli biz uni qoʻlga oldik. ^a a v6 Eng qadimgi qoʻlyozmalarda bu yerda 7-oyat yoʻq; keyingi nusxalarda shu qoʻshiladi: “Lekin sarkarda Lisiy kelib, uni katta kuch bilan qoʻlimizdan tortib oldi,” ⁸Uni oʻzingiz tekshirib, biz uni nimada ayblayotganimizning hammasini bilib olishingiz mumkin.”

⁹Yahudiylar ham bu hujumga qoʻshilib, bularning hammasi shunday ekanini taʼkidladilar.

¹⁰Hokim unga gapirishga imo qildi. Pavlus javob berdi: “Siz koʻp yillardan beri bu xalqqa hakamlik qilib kelganingizni bilib, oʻzimni mamnuniyat bilan himoya qilaman. ¹¹Men sajda qilish uchun Quddusga chiqqanimga oʻn ikki kundan koʻp boʻlmaganini siz tasdiqlashingiz mumkin. ¹²Ular meni na maʼbadda, na ibodatxonalarda, na shaharning biron yerida hech kim bilan tortishayotgan yoki olomonni qoʻzgʻatayotgan holda topmadilar. ¹³Ular hozir menga qoʻyayotgan ayblovlarini ham sizga isbotlay olmaydilar. ¹⁴Lekin sizga tan olaman: ular mazhab deb ataydigan Yoʻldan yurib, men ota-bobolarimizning Xudosiga sajda qilaman va Tavrotga mos keladigan hamda Paygʻambarlar bitiklarida yozilgan hamma narsaga ishonaman. ¹⁵Men Otamizga umid bogʻlayman — bu odamlarning oʻzlari ham shu umidga egadir — solihlar ham, nosolihlar ham barobar tiriladi, deb ishonaman. ¹⁶Shu sababli men Otamiz oldida va odamlar oldida vijdonimni doimo pok saqlashga tirishaman. ¹⁷Bir necha yildan keyin men xalqimning kambagʻallariga xayr-ehsonlar va qurbonliklar keltirgani keldim. ¹⁸Shu paytda ular meni maʼbadda poklangan holda topdilar — olomon ham, toʻs-toʻpolon ham yoʻq edi. ¹⁹Osiyodan kelgan baʼzi yahudiylar bor edi; agar ularning menga qarshi biror gaplari boʻlsa, ayblash uchun shu yerda, sizning huzuringizda boʻlishlari kerak edi. ²⁰Yoki men kengash oldida turganimda, bu odamlarning oʻzlari mening qanday jinoyatimni topganlarini aytsinlar, ²¹faqat ularning orasida turib baland ovozda aytgan mana bu bir soʻzimdan boshqa: «Men bugun sizlarning oldingizda oʻliklarning tirilishi masalasida sud qilinyapman!»”

²²Yoʻl haqida ancha yaxshi bilgan Feliks sudni keyinga qoldirdi: “Sarkarda Lisiy kelganda, sizning ishingizni hal qilaman.” ²³U yuzboshiga Pavlusni qoʻriqlashni, biroq unga bir oz erkinlik berishni va uning doʻstlaridan hech biriga xizmat qilishdan toʻsqinlik qilmaslikni buyurdi.

²⁴Bir necha kundan keyin Feliks yahudiy boʻlgan rafiqasi Drusilla bilan keldi va Pavlusni chaqirtirib, undan Iso Masihga boʻlgan imon haqida tingladi. ²⁵Pavlus solihlik, oʻzini tiyish va kelgusi hukm haqida gapirganda, Feliks qoʻrqib ketdi va dedi: “Hozircha yetar, bor. Vaqt topganimda, seni chaqirtiraman.” ²⁶U Pavlus unga pul berishidan ham umidvor edi, shu sababli uni tez-tez chaqirtirib, u bilan suhbatlashardi.

²⁷Ikki yildan keyin Feliks oʻrniga Porsiy Festus keldi. Feliks yahudiylarni rozi qilmoqchi boʻlib, Pavlusni zindonda qoldirdi.