Didakwa ing Ngarsane Feliks
Sawijining juru wicara kang diopahi nyebut Paulus pageblug lan pangarep pambrontak. Paulus mangsuli yen ora ana wong kang bisa mbuktekake apa-apa, lan yen sejatine dheweke diadili marga prakara tangine wong mati. Feliks nundha-nundha, dadi wedi nalika rembugan tumuju marang pangadilan, lan nahan dheweke rong taun karo ngarep-arep sogokan.
24 1Sawuse limang dina, Imam Agung Ananias teka karo sawatara pinituwa lan sawijining ahli hukum, yaiku Tertulus, banjur padha ngajokake dakwaan marang Paulus ing ngarsane sang gubernur. 2Bareng Paulus wis diundang, Tertulus wiwit ngaturake dakwaane: “Margi saking panjenengan, kawula sami ngraosaken katentreman ingkang ageng, saha kathah pambenahan ingkang sampun dhumawah dhateng bangsa punika margi saking kawaskitan panjenengan, 3punika kawula akeni kanthi sadaya cara saha wonten ing pundi-pundi, dhuh Feliks ingkang minulya, kanthi raos sukur ingkang tanpa upami. 4Nanging supados boten ngganggu wekdal panjenengan langkung dangu, kawula nyuwun mugi panjenengan karsaa miyarsakaken atur kawula ingkang namung sakedhik. 5Tiyang punika kawula panggih minangka tiyang ingkang damel reribed, ingkang ngojok-ojoki karusuhan ing antawisipun sadaya tiyang Yahudi ing saindenging jagad, saha dados pangarsaning golongan Nasrani. 6Malah tiyang punika nyobi njemberaken Padaleman Suci, pramila lajeng kawula cepeng. a a v6 Naskah-naskah kang paling tuwa ora kamot ayat 7 ing kene; salinan kang luwih anyar nambahake: “Nanging Komandhan Lisias teka lan kanthi pameksa gedhe ngrebut wong iku saka tangan kita,” 8Kanthi mriksa tiyang punika piyambak, panjenengan saged mangertos sadaya ingkang kawula dakwakaken dhateng piyambakipun.”
9Tiyang-tiyang Yahudi ugi sami tumut nyerang, kanthi meksa bilih prakara-prakara mau pancen mangkono.
10Sang gubernur banjur aweh sasmita supaya Paulus guneman. Wangsulane Paulus: “Awit kawula mangertos bilih panjenengan sampun ngadili bangsa punika pinten-pinten taun laminipun, kawula kanthi bingah ngaturaken pambelan tumrap dhiri kawula. 11Panjenengan saged mriksa bilih dereng langkung saking rolas dinten wiwit kawula minggah dhateng Yerusalem prelu ngibadah. 12Tiyang-tiyang mau sami manggih kawula boten bebantahan kaliyan sinten-sinten, lan boten ngojok-ojoki tiyang kathah—boten wonten ing Padaleman Suci, boten ing papan-papan pangibadah, saha boten wonten ing pundia kemawon ing kitha punika. 13Punapa malih piyambakipun boten saged mbuktekaken dhateng panjenengan dakwaan ingkang samenika dipunajokaken tumrap kawula. 14Nanging kawula ngakeni dhateng panjenengan: manut Margi—ingkang dipunwastani golongan dening piyambakipun—kawula ngabekti dhateng Gusti Allahipun para leluhur kawula, kanthi pitados dhateng sadaya ingkang laras kaliyan Toret saha ingkang kaserat ing kitab para nabi. 15Kawula gadhah pangajeng-ajeng dhateng Rama kita—ingkang ugi dipungegem dening tiyang-tiyang punika—bilih tiyang ingkang bener saha ingkang boten bener sami badhe katangekaken. 16Pramila kawula tansah mbudidaya supados swaraning batin kawula tetep resik wonten ing ngarsanipun Rama kita saha ing ngajenging manungsa. 17Sasampunipun sawatawis taun, kawula dhateng mriki prelu ngaturaken pisungsung dana kangge tiyang-tiyang miskin ing bangsa kawula, saha kurban-kurban pisungsung. 18Nalika nindakaken punika, piyambakipun sami manggih kawula sampun sesuci wonten ing Padaleman Suci—boten wonten tiyang kathah, boten wonten karusuhan. 19Sawatawis tiyang Yahudi saking Asia kedahipun wonten ing ngriki ing ngarsa panjenengan prelu ndakwa, menawi gadhah prakawis tumrap kawula. 20Utawi cobi tiyang-tiyang punika piyambak ingkang mratelakaken kalepatan punapa ingkang dipunpanggih nalika kawula ngadeg ing ngarsaning pradata, 21kajawi namung prakawis satunggal punika ingkang kawula sentakaken nalika ngadeg ing antawisipun: ‘Awit saking bab tangining tiyang pejah, kawula kaadili ing ngarsa panjenengan ing dinten punika.’”
22Feliks, kang wis cukup ngerti bab Margi iku, banjur nyuwak pangrungon prakara mau: “Samangsa Komandhan Lisias wis teka, aku bakal mutusake prakaramu.” 23Dheweke banjur mrentahake perwira mau supaya njaga Paulus, nanging aweh kalonggaran marang dheweke, sarta ora nglarang mitra-mitrane ngladeni dheweke.
24Sawatara dina sabanjure, Feliks teka karo bojone, Drusila, kang wong Yahudi, banjur nyeluk Paulus, sarta ngrungokake dheweke bab pracaya marang Kristus Yesus. 25Nalika Paulus ngrembug bab kabeneran, nguwasani dhiri, lan pangadilan kang bakal teka, Feliks dadi wedi, banjur kandha: “Saiki wis cukup; kana lungaa. Mengko yen aku duwe wektu, kowe bakal dakceluk maneh.” 26Kajaba iku dheweke uga ngarep-arep supaya Paulus menehi dhuwit marang dheweke, mula dheweke kerep nyeluk Paulus lan ngajak omong-omongan.
27Sawuse rong taun, Porkius Festus nggentosi Feliks. Amarga kepengin gawe senenge wong-wong Yahudi, Feliks ninggal Paulus tetep ana ing pakunjaran.