فيلڪس جي حضور ۾ الزام

ڪرائي تي ورتل هڪ خطيب پولس کي وبا ۽ سرغنو سڏي ٿو. پولس جواب ڏئي ٿو ته ڪو به ڪجهه ثابت نٿو ڪري سگهي، ۽ اصل ۾ مٿس مقدمو قيامت جي ڪري هلي رهيو آهي. فيلڪس ٽارين ٿو، جڏهن ڳالهه عدالت تي اچي ٿي ته ڊڄي وڃي ٿو، ۽ رشوت جي اميد ۾ کيس ٻه سال قيد رکي ٿو.

باب 24.

پنجن ڏينهن کان پوءِ سردار ڪاهن حننياہ ڪجهه بزرگن ۽ ترتلس نالي هڪ وڪيل سان گڏ هيٺ آيو، ۽ هنن حاڪم جي اڳيان پولس تي الزام لڳايا. جڏهن پولس کي سڏيو ويو، تڏهن ترتلس هيئن چئي الزام شروع ڪيو تہ ”اوهان جي ڪري اسان کي وڏو امن حاصل آهي، ۽ اوهان جي دورانديشيءَ ڪري هن قوم ۾ سڌارا آيا آهن، اي نهايت معزز فيلڪس، اسين هر طرح ۽ هر هنڌ پوري شڪرگذاريءَ سان اهو مڃون ٿا. پر اوهان کي وڌيڪ نہ روڪڻ لاءِ، منهنجي عرض آهي تہ مهرباني ڪري ٿورن لفظن ۾ اسان جي ڳالهه ٻڌو. اسان ڏٺو تہ هي ماڻهو هڪ آفت آهي، جيڪو سڄي دنيا جي سڀني يهودين ۾ فساد ڀڙڪائي ٿو، ۽ ناصري فرقي جو سرغنو آهي. هن هيڪل کي بہ ناپاڪ ڪرڻ جي ڪوشش ڪئي، تنهنڪري اسان کيس پڪڙي ورتو. ^a پاڻ کيس پڇا ڳاڇا ڪري، اهو سڀ ڄاڻي سگھندا جنهن جو اسين مٿس الزام هڻون ٿا.“

يهودين بہ حملي ۾ شامل ٿي، زور ڏيئي چيو تہ اهي ڳالهيون ائين ئي آهن.

حاڪم اشاري سان کيس ڳالهائڻ لاءِ چيو. تڏهن پولس وراڻيو تہ ”مون کي خبر آهي تہ اوهان ڪيترن ئي سالن کان هن قوم جو انصاف ڪندا آيا آهيو، تنهنڪري آءٌ خوشيءَ سان پنهنجي صفائي پيش ٿو ڪريان. اوهان تصديق ڪري سگھو ٿا تہ مون کي يروشلم ۾ عبادت ڪرڻ لاءِ وڃڻ کي ٻارهن ڏينهن کان وڌيڪ نہ ٿيا آهن. هنن مون کي نہ ڪنهن سان بحث ڪندي ۽ نہ ڪنهن ميڙ کي اڀاريندي ڏٺو—نڪي هيڪل ۾، نڪي عبادتخانن ۾، نڪي شهر ۾ ڪٿي بہ. جيڪي الزام هو هاڻي مون تي هڻن ٿا، سي اوهان جي اڳيان ثابت بہ نہ ٿا ڪري سگھن. پر آءٌ اوهان جي اڳيان اقرار ٿو ڪريان تہ هن واٽ تي هلندي—جنهن کي اهي فرقو سڏين ٿا—آءٌ اسان جي ابن ڏاڏن جي خدا جي عبادت ٿو ڪريان، ۽ شريعت سان ٺهڪندڙ ۽ نبين جي ڪتابن ۾ لکيل سڀ ڪجهه مڃان ٿو. مون کي اسان جي پيءُ تي اميد آهي—جنهن تي هنن ماڻهن جي بہ اميد آهي—تہ سچار ۽ بدڪار ٻئي جيئرا ٿي اٿندا. تنهنڪري آءٌ هميشه اسان جي پيءُ ۽ ماڻهن جي اڳيان پنهنجو ضمير صاف رکڻ جي ڪوشش ٿو ڪريان. ڪيترن سالن کان پوءِ آءٌ پنهنجي قوم جي غريبن لاءِ خيراتي تحفا ۽ نذراني کڻي آيس. ان وچ ۾ هنن مون کي هيڪل ۾ پاڪ ٿيل ڏٺو—نہ ڪو ميڙ هو، نہ ڪو هنگامو. جيڪڏهن هنن کي مون خلاف ڪجهه آهي تہ آسيا جا ڪي يهودي هتي اوهان جي اڳيان الزام هڻڻ لاءِ حاضر ٿين ها. يا وري جڏهن آءٌ مجلس اڳيان بيٺو هوس، تڏهن هنن مون ۾ ڪهڙو ڏوهه ڏٺو، سو هي ماڻهو پاڻ ئي ٻڌائين، سواءِ ان هڪ ڳالهه جي، جيڪا مون هنن جي وچ ۾ بيهي ڪوڪي چئي هئي تہ ’مئلن جي جيئري ٿي اٿڻ بابت اڄ اوهان جي اڳيان مون تي مقدمو هلي ٿو.‘“

فيلڪس، جيڪو ان واٽ بابت ڪافي ڄاڻندو هو، ڪارروائي ملتوي ڪندي چيو تہ ”جڏهن ڪمانڊر لوسياس ايندو، تڏهن آءٌ اوهان جي ڪيس جو فيصلو ڪندس.“ هن صوبيدار کي حڪم ڏنو تہ پولس جي نگراني ڪري، پر کيس ڪجهه آزادي ڏي، ۽ سندس ڪنهن بہ دوست کي سندس خدمت ڪرڻ کان نہ روڪي.

ڪجهه ڏينهن پوءِ فيلڪس پنهنجي يهودي زال دروسلا سان گڏ آيو، ۽ پولس کي گھرائي کانئس مسيح يسوع ۾ ايمان بابت ٻڌائين. جڏهن پولس سچائي، نفس تي ضابطي ۽ ايندڙ عدالت بابت ڳالهايو، تڏهن فيلڪس ڊڄي ويو ۽ چيائين تہ ”هينئر لاءِ ايترو ڪافي آهي؛ وڃ. جڏهن مون کي وقت ملندو، تڏهن توکي سڏائيندس.“ کيس اها بہ اميد هئي تہ پولس کيس پئسا ڏيندو، تنهنڪري اڪثر کيس گھرائي ساڻس ڳالهائيندو هو.

ٻن سالن کان پوءِ پورڪيس فيسٽس فيلڪس جي جاءِ تي آيو. يهودين کي خوش ڪرڻ جي خواهش ۾ فيلڪس پولس کي قيد ۾ ئي ڇڏي ويو.