ڇپيل
ڪتاب

پولس مجلس آڏو

ٻڌڻيءَ دوران چماٽ کائڻ کان پوءِ، پولس قيامت جو نالو وٺي سڀا کي ورهائي ٿو، ۽ فريسي ۽ صدوقي هڪٻئي جي خلاف ٿي وڃن ٿا. انهيءَ رات يسوع کيس ٻڌائي ٿو ته هو روم ۾ شاهدي ڏيندو. چاليهه ماڻهو کيس مارڻ جو قسم کڻن ٿا؛ سندس جوان ڀاڻيجو اها ڳالهه ٻڌي وٺي ٿو، ۽ سپاهي کيس اونداهيءَ ۾ اتان ڪڍي وڃن ٿا.

باب 23.

پولس مجلس ڏانهن غور سان نهاري چيو تہ ”ڀائرو، آءٌ اڄ ڏينهن تائين پوري نيڪ ضمير سان اسان جي پيءُ آڏو زندگي گذاريندو آيو آهيان.“

سردار ڪاهن حنانياه پنهنجي ڀرسان بيٺلن کي حڪم ڏنو تہ پولس جي وات تي ڌڪ هڻن.

پولس کيس چيو تہ ”اي چوني ڦيريل ڀت! اسان جو پيءُ تو کي ڌڪيندو. تون شريعت موجب منهنجو فيصلو ڪرڻ لاءِ اتي ويٺو آهين، پر مون کي ڌڪ هڻڻ جو حڪم ڏئي شريعت ٽوڙين ٿو؟“

ويجهو بيٺلن چيو تہ ”ڇا تون اسان جي پيءُ جي سردار ڪاهن جي بي عزتي ڪرڻ جي جرئت ٿو ڪرين؟“

پولس چيو تہ ”ڀائرو، مون کي خبر نہ هئي تہ هي سردار ڪاهن آهي، ڇاڪاڻ تہ ڪتاب پاڪ ۾ لکيل آهي تہ ’پنهنجي قوم جي حاڪم کي برو نہ چئو.‘“

پولس اهو ڄاڻي تہ ڪي صدوقي آهن ۽ ڪي فريسي، مجلس ۾ رڙ ڪري چيو تہ ”ڀائرو، آءٌ فريسي آهيان، فريسين جو پٽ. مون تي اميد ۽ مئلن جي جيئري ٿي اٿڻ بابت مقدمو هلي ٿو!“

جڏهن هن اهو چيو، تڏهن فريسين ۽ صدوقين ۾ تڪرار ٿي پيو ۽ جماعت ٻن ڌڙن ۾ ورهائجي وئي. ڇاڪاڻ تہ صدوقي چون ٿا تہ نہ جيئري ٿي اٿڻ آهي، نہ ڪو ملائڪ ۽ نہ روح، پر فريسي اهي سڀ مڃين ٿا. وڏو شور مچي ويو. فريسين جي پاسي وارن ڪن ڪاتبن اُٿي سخت بحث ڪيو تہ ”اسان کي هن ماڻهوءَ ۾ ڪابہ خرابي نہ ٿي ملي. ڇا خبر ڪنهن روح يا ملائڪ هن سان ڳالهايو هجي؟“ جڏهن تڪرار تيز ٿيو، تڏهن ڪمانڊر پولس جي انهن هٿان ٽڪرا ٽڪرا ٿيڻ کان ڊڄي، سپاهين کي حڪم ڏنو تہ هيٺ وڃي کيس انهن مان ڇڪي ڪڍي ڇانوڻيءَ ۾ وٺي اچن.

ٻئي رات اسان جو خداوند يسوع سندس ڀرسان بيهي فرمايو تہ ”همت ڪر! جيئن تو يروشلم ۾ منهنجي باري ۾ شاهدي ڏني، تيئن تو کي روم ۾ بہ شاهدي ڏيڻي آهي.“

پولس جي جان خلاف سازش

صبح ٿيڻ سان يهودين ڪٺا ٿي سازش ڪئي ۽ قسم کڻي چيائون تہ جيستائين پولس کي نہ ماريندا، تيستائين نہ کائيندا نہ پيئندا. چاليهن کان وڌيڪ ماڻهو هن سازش ۾ شامل هئا. اهي وڏن ڪاهنن ۽ بزرگن وٽ ويا ۽ چيائون تہ ”اسان سخت قسم کڻي پاڻ کي پابند ڪيو آهي تہ جيستائين پولس کي نہ ماريون، تيستائين ڪجھ بہ نہ چکنداسين. تنهنڪري هاڻي اوهين ۽ مجلس ڪمانڊر کي عرض ڪريو تہ کيس اوهان ڏانهن هيٺ آڻي، ڄڻ تہ سندس معاملي کي وڌيڪ ويجهڙائيءَ سان جاچڻو اٿو. اسان کيس پهچڻ کان اڳ ئي مارڻ لاءِ تيار آهيون.“

پر پولس جي ڀاڻيجي ان گھات جي خبر ٻڌي، وڃي ڇانوڻيءَ ۾ داخل ٿي پولس کي ٻڌايو. پولس هڪ صوبيدار کي سڏي چيو تہ ”هن جوان کي ڪمانڊر وٽ وٺي وڃ، ڇاڪاڻ تہ هن وٽ ٻڌائڻ لاءِ ڪجھ آهي.“

سو هو کيس ڪمانڊر وٽ وٺي ويو ۽ چيائين تہ ”قيدي پولس مون کي سڏي منٿ ڪئي تہ هي جوان اوهان وٽ وٺي اچان، ڇاڪاڻ تہ هن وٽ اوهان کي ٻڌائڻ لاءِ ڪجھ آهي.“

ڪمانڊر سندس هٿ جهلي کيس هڪ پاسي وٺي ويو ۽ ڳجھي طرح پڇيائينس تہ ”تو وٽ مون کي ٻڌائڻ لاءِ ڇا آهي؟“

چيائين تہ ”يهودين اتفاق ڪيو آهي تہ اوهان کي عرض ڪن تہ سڀاڻي پولس کي مجلس ۾ وٺي اچو، ڄڻ تہ سندس باري ۾ وڌيڪ ٺيڪ ريت پڇا ڳاڇا ڪرڻ گھرن ٿا. انهن جي ڳالهہ نہ مڃجو، ڇاڪاڻ تہ سندن چاليهن کان وڌيڪ ماڻهو سندس لاءِ گھات ۾ ويٺا آهن. هنن پاڻ کي قسم سان پابند ڪيو آهي تہ جيستائين کيس نہ ماريندا، تيستائين نہ کائيندا نہ پيئندا، ۽ هاڻي تيار ٿي اوهان جي رضامنديءَ جي انتظار ۾ آهن.“

ڪمانڊر جوان کي موڪلي ڇڏيو ۽ تاڪيد ڪيائينس تہ ”ڪنهن کي نہ ٻڌائجان تہ تو مون کي اها خبر ڏني آهي.“

پيءُ پنهنجي شاهد جي حفاظت ٿو ڪري

پوءِ هن ٻن صوبيدارن کي سڏي چيو تہ ”ٻه سؤ سپاهي، ستر گھوڙي سوار ۽ ٻه سؤ نيزي وارا، اڄ رات جا نوَ وڳي قيصريا وڃڻ لاءِ تيار ڪريو.“ کين حڪم ڏنائين تہ پولس لاءِ سواريون مهيا ڪن تہ کيس سلامتيءَ سان گورنر فيلڪس وٽ پهچائين. هن هڪ خط لکيو، جنهن جو مضمون هي هو تہ“

”ڪلاوديس لوسياس جي طرفان معزز گورنر فيلڪس ڏانهن سلام.

يهودين هن ماڻهوءَ کي پڪڙيو ۽ مارڻ وارا ئي هئا تہ آءٌ پنهنجي سپاهين سان اچي پهتس ۽ مون کيس ڇڏايو، ڇاڪاڻ تہ مون کي خبر پئجي وئي هئي تہ هو روم جو شهري آهي. مون کي اهو ڄاڻڻ هو تہ هو هن تي ڪهڙو الزام هڻن ٿا، تنهنڪري مون کيس سندن مجلس ۾ آندو. مون ڏٺو تہ هن تي سندن شريعت جي سوالن بابت الزام آهي، پر موت يا قيد جي لائق ڪو الزام ناهي. جڏهن مون کي هن ماڻهوءَ خلاف سازش جي خبر ڏني وئي، تڏهن مون کيس فوري طور اوهان ڏانهن موڪليو، ۽ سندس الزام هڻندڙن کي بہ حڪم ڏنو تہ هن جي خلاف پنهنجو الزام اوهان آڏو پيش ڪن.“

سو سپاهي پنهنجي حڪم موجب پولس کي کڻي رات جو انتپتريس تائين پهتا. ٻئي ڏينهن هنن گھوڙي سوارن کي سندس سان گڏ اڳتي وڃڻ ڏنو ۽ پاڻ ڇانوڻيءَ ڏانهن موٽي آيا. گھوڙي سوار قيصريا پهتا، گورنر کي خط ڏنائون ۽ پولس کي سندس آڏو حاضر ڪيائون. خط پڙهڻ کان پوءِ گورنر پڇيو تہ هو ڪهڙي صوبي جو آهي، ۽ کيس معلوم ٿيو تہ ڪيليڪيا جو آهي، چيائين تہ ”جڏهن تنهنجا الزام هڻندڙ پهچندا، تڏهن آءٌ تنهنجي ٻڌندس.“ پوءِ حڪم ڏنائين تہ کيس هيروديس جي محل ۾ پهري هيٺ رکيو وڃي.