ମୁଦ୍ରଣରେ ଉପଲବ୍ଧ
ପୁସ୍ତକ

ପାଉଲ ମହାସଭା ସମ୍ମୁଖରେ

ଶୁଣାଣି ସମୟରେ ଚାପୁଡ଼ା ଖାଇ ପାଉଲ ପୁନରୁତ୍ଥାନର ନାମ ନେଇ ମହାସଭାକୁ ବିଭକ୍ତ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଫାରୂଶୀ ଓ ସାଦ୍ଦୂକୀମାନେ ପରସ୍ପର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଉଠନ୍ତି। ସେହି ରାତିରେ ଯୀଶୁ ତାଙ୍କୁ କୁହନ୍ତି ଯେ ସେ ରୋମରେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେବେ। ଚାଳିଶ ଜଣ ଲୋକ ତାଙ୍କୁ ମାରିବା ପାଇଁ ଶପଥ କରନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଯୁବା ଭଣଜା ଏହା ଶୁଣିପାରେ, ଏବଂ ସୈନ୍ୟମାନେ ଅନ୍ଧାରରେ ତାଙ୍କୁ ସେଠାରୁ ନେଇଯାଆନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 23।

ପାଉଲ ମହାସଭା ଆଡ଼କୁ ସ୍ଥିର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଚାହିଁ କହିଲେ, “ହେ ଭାଇମାନେ, ମୁଁ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁବିବେକରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଜୀବନଯାପନ କରିଅଛି।”

ସେଥିରେ ମହାଯାଜକ ହନାନୀୟ ତାହାଙ୍କ ନିକଟରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପାଉଲଙ୍କ ମୁଖରେ ଆଘାତ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ।

ସେତେବେଳେ ପାଉଲ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ଚୂନ ଲଗାଯାଇଥିବା କାନ୍ଥ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭକୁ ଆଘାତ କରିବେ! ତୁମ୍ଭେ ବ୍ୟବସ୍ଥାନୁସାରେ ମୋହର ବିଚାର କରିବା ନିମନ୍ତେ ସେଠାରେ ବସିଅଛ, ଆଉ ମୋତେ ଆଘାତ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆଜ୍ଞା ଦେଇ ତୁମ୍ଭେ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରୁଅଛ?”

ସେଥିରେ ନିକଟରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନେ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ କʼଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ମହାଯାଜକଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ସାହସ କରୁଅଛ?”

ପାଉଲ କହିଲେ, “ହେ ଭାଇମାନେ, ସେ ମହାଯାଜକ ବୋଲି ମୁଁ ଜାଣି ନ ଥିଲି; କାରଣ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଲେଖାଅଛି, ‘ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ଲୋକମାନଙ୍କ ଅଧିପତିଙ୍କ ବିଷୟରେ ମନ୍ଦ କଥା କୁହ ନାହିଁ।’”

ପାଉଲ କେତେକ ସାଦ୍ଦୂକୀ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଫାରୂଶୀ ବୋଲି ଜାଣି ମହାସଭାରେ ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ କହିଲେ, “ହେ ଭାଇମାନେ, ମୁଁ ଫାରୂଶୀ, ଫାରୂଶୀମାନଙ୍କ ପୁତ୍ର। ମୃତମାନଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନର ଭରସା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ମୋହର ବିଚାର କରାଯାଉଅଛି!”

ସେ ଏହା କହିବାରୁ ଫାରୂଶୀ ଓ ସାଦ୍ଦୂକୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିବାଦ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା, ଆଉ ସଭା ବିଭକ୍ତ ହୋଇଗଲା। କାରଣ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ନାହିଁ, ଆଉ ଦୂତ କି ଆତ୍ମା ନାହିଁ ବୋଲି ସାଦ୍ଦୂକୀମାନେ କହନ୍ତି, ମାତ୍ର ଫାରୂଶୀମାନେ ଏହିସବୁ ସ୍ଵୀକାର କରନ୍ତି। ସେଥିରେ ମହା କୋଳାହଳ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ଫାରୂଶୀ ପକ୍ଷର କେତେକ ଶାସ୍ତ୍ରୀ ଠିଆ ହୋଇ ପ୍ରବଳ ତର୍କବିତର୍କ କରି କହିଲେ, “ଆମ୍ଭେମାନେ ଏହି ଲୋକ ଠାରେ କୌଣସି ଦୋଷ ପାଉ ନାହୁଁ। ଯଦି କୌଣସି ଆତ୍ମା ବା ଦୂତ ତାହାଙ୍କ ସହିତ କଥା କହିଥାଆନ୍ତି?” ବିବାଦ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରବଳ ହେବାରୁ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ପାଉଲ ଛିଣ୍ଡାଯିବେ ବୋଲି ଭୟ କରି ସେନାପତି ତଳକୁ ଯାଇ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତାହାଙ୍କୁ ବଳପୂର୍ବକ ଧରି ଦୁର୍ଗଭିତରକୁ ଆଣିବା ନିମନ୍ତେ ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ।

ତହିଁ ଆରଦିନ ରାତ୍ରିରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କ ପାଖରେ ଠିଆ ହୋଇ କହିଲେ, “ସାହସ ଧର! ତୁମ୍ଭେ ଯେପରି ଯିରୂଶାଲମରେ ମୋʼ ବିଷୟରେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇଅଛ, ସେହିପରି ତୁମ୍ଭକୁ ରୋମ ନଗରରେ ମଧ୍ୟ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେବାକୁ ହେବ।”

ପାଉଲଙ୍କ ପ୍ରାଣ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଚକ୍ରାନ୍ତ

ପ୍ରଭାତ ହୁଅନ୍ତେ ଯିହୂଦୀମାନେ ଚକ୍ରାନ୍ତ କରି ପାଉଲଙ୍କୁ ବଧ ନ କରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୋଜନ କି ପାନ ନ କରିବେ ବୋଲି ଶପଥ କଲେ। ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଚକ୍ରାନ୍ତରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ, ସେମାନେ ଚାଳିଶ ଜଣରୁ ଅଧିକ ଥିଲେ। ସେମାନେ ପ୍ରଧାନ ଯାଜକ ଓ ପ୍ରାଚୀନବର୍ଗଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭେମାନେ ପାଉଲକୁ ବଧ ନ କରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୌଣସି ବସ୍ତୁ ଆସ୍ଵାଦନ ନ କରିବୁ ବୋଲି ଦୃଢ଼ ଶପଥରେ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ଆବଦ୍ଧ କରିଅଛୁ। ଅତଏବ ଏବେ ତାହାର ବିଷୟ ଅଧିକ ସୂକ୍ଷ୍ମରୂପେ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବା ଛଳରେ ତାକୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆଣିବା ନିମନ୍ତେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଓ ମହାସଭା ସେନାପତିଙ୍କୁ ନିବେଦନ କର। ସେ ପହଞ୍ଚିବା ପୂର୍ବରୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ତାକୁ ବଧ କରିବା ନିମନ୍ତେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛୁ।”

କିନ୍ତୁ ପାଉଲଙ୍କ ଭଗିନୀର ପୁତ୍ର ଏହି ଛକିବସିବା କଥା ଶୁଣି ଯାଇ ଦୁର୍ଗଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରି ପାଉଲଙ୍କୁ ଜଣାଇଲା। ସେଥିରେ ପାଉଲ ଜଣେ ଶତସେନାପତିଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, “ଏହି ଯୁବକକୁ ସେନାପତିଙ୍କ ନିକଟକୁ ନେଇଯାଅ—ତାହାଙ୍କୁ ଜଣାଇବାର ଗୋଟିଏ କଥା ଅଛି।”

ଅତଏବ ସେ ତାହାକୁ ସେନାପତିଙ୍କ ନିକଟକୁ ନେଇଯାଇ କହିଲେ, “ବନ୍ଦୀ ପାଉଲ ମୋତେ ଡାକି ଏହି ଯୁବକକୁ ଆପଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣିବା ନିମନ୍ତେ ନିବେଦନ କଲେ; ଆପଣଙ୍କୁ କହିବାର ତାହାର ଗୋଟିଏ କଥା ଅଛି।”

ସେତେବେଳେ ସେନାପତି ତାହାର ହାତ ଧରି ତାହାକୁ ଏକାନ୍ତରେ ପାଖକୁ ନେଇଯାଇ ପଚାରିଲେ, “ମୋତେ କହିବାର ତୁମ୍ଭର କʼଣ ଅଛି?”

ସେ କହିଲା, “ଯିହୂଦୀମାନେ ପାଉଲଙ୍କ ବିଷୟରେ ଅଧିକ ସୂକ୍ଷ୍ମରୂପେ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବା ଛଳରେ ତାହାଙ୍କୁ ଆସନ୍ତାକାଲି ମହାସଭା ନିକଟକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆଣିବା ନିମନ୍ତେ ଆପଣଙ୍କୁ ନିବେଦନ କରିବାକୁ ପରାମର୍ଶ କରିଅଛନ୍ତି। ଆପଣ ସେମାନଙ୍କ କଥାରେ ମନ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ—କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଚାଳିଶ ଜଣରୁ ଅଧିକ ଲୋକ ତାହାଙ୍କ ପାଇଁ ଛକିବସି ଅପେକ୍ଷା କରିଅଛନ୍ତି। ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ବଧ ନ କରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୋଜନ କି ପାନ ନ କରିବେ ବୋଲି ଶପଥରେ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ଆବଦ୍ଧ କରିଅଛନ୍ତି, ଆଉ ଏବେ ସେମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ ଆପଣଙ୍କ ସମ୍ମତି ଅପେକ୍ଷା କରୁଅଛନ୍ତି।”

ସେତେବେଳେ ସେନାପତି ଯୁବକକୁ ବିଦାୟ ଦେଇ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ଯେ ମୋତେ ଏସବୁ ଜଣାଇଅଛ, ଏହା କାହାକୁ କୁହ ନାହିଁ।”

ପିତା ଆପଣା ସାକ୍ଷୀଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି

ତାʼପରେ ସେ ଦୁଇ ଜଣ ଶତସେନାପତିଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, “ଆଜି ରାତ୍ରି ନଅ ଘଣ୍ଟା ବେଳକୁ କାଇସରିୟା ଯିବା ନିମନ୍ତେ ଦୁଇ ଶହ ସୈନ୍ୟ, ସତୁରି ଜଣ ଅଶ୍ଵାରୋହୀ ଓ ଦୁଇ ଶହ ବର୍ଚ୍ଛାଧାରୀଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର।” ପୁଣି ପାଉଲଙ୍କୁ ବସାଇ ଶାସନକର୍ତ୍ତା ଫେଲୀକ୍ସଙ୍କ ନିକଟକୁ ନିରାପଦରେ ପହଞ୍ଚାଇବା ନିମନ୍ତେ ବାହନର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବାକୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ। ଆଉ ସେ ଏହିପରି ଗୋଟିଏ ପତ୍ର ଲେଖିଲେ:

“କ୍ଲାଉଦିୟ ଲୂସିୟ, ମହାମାନ୍ୟ ଶାସନକର୍ତ୍ତା ଫେଲୀକ୍ସଙ୍କ ନିକଟକୁ: ନମସ୍କାର।

ଯିହୂଦୀମାନେ ଏହି ଲୋକକୁ ଧରି ବଧ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହୋଇଥିବା ସମୟରେ ମୁଁ ମୋହର ସୈନ୍ୟଦଳ ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ, ସେ ଜଣେ ରୋମୀୟ ପ୍ରଜା ବୋଲି ଜାଣି ତାହାକୁ ଉଦ୍ଧାର କଲି। ସେମାନେ ତାହା ବିରୁଦ୍ଧରେ କʼଣ ଅଭିଯୋଗ ଆଣୁଅଛନ୍ତି, ତାହା ଜାଣିବା ନିମନ୍ତେ ଇଚ୍ଛା କରି ମୁଁ ତାହାକୁ ସେମାନଙ୍କ ମହାସଭା ନିକଟକୁ ଓହ୍ଲାଇ ନେଇଗଲି। ତେଣୁ ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ, ସେମାନଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ପ୍ରଶ୍ନ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ତାହା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅଭିଯୋଗ କରାଯାଉଅଛି, କିନ୍ତୁ ପ୍ରାଣଦଣ୍ଡ କି କାରାବନ୍ଧନ ଯୋଗ୍ୟ କୌଣସି ଅଭିଯୋଗ ନାହିଁ। ଆଉ ଏହି ଲୋକ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଚକ୍ରାନ୍ତ ହେବା ବିଷୟ ମୋତେ ଜଣାଇ ଦିଆଯିବାରୁ ମୁଁ ତକ୍ଷଣାତ୍ ତାହାକୁ ଆପଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ପଠାଇଲି, ପୁଣି ତାହାର ଅଭିଯୋଗକାରୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ତାହା ବିରୁଦ୍ଧରେ ସେମାନଙ୍କ କଥା ଜଣାଇବା ନିମନ୍ତେ ଆଜ୍ଞା ଦେଲି।”

ଅତଏବ ସୈନ୍ୟମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ ପାଉଲଙ୍କୁ ନେଇ ରାତ୍ରିରେ ଆନ୍ତିପାତ୍ରୀ ନଗରକୁ ଆଣିଲେ। ତହିଁ ଆରଦିନ ସେମାନେ ଅଶ୍ଵାରୋହୀମାନଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ସହିତ ଯିବା ନିମନ୍ତେ ଛାଡ଼ି ଆପଣାମାନେ ଦୁର୍ଗଭିତରକୁ ଫେରିଆସିଲେ। ଅଶ୍ଵାରୋହୀମାନେ କାଇସରିୟା ନଗରରେ ପହଞ୍ଚି ଶାସନକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ପତ୍ର ଦେଇ ପାଉଲଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ କଲେ। ପତ୍ର ପାଠ କଲା ଉତ୍ତାରେ ଶାସନକର୍ତ୍ତା ସେ କେଉଁ ପ୍ରଦେଶର ଲୋକ ବୋଲି ପଚାରିଲେ, ଆଉ ସେ କିଲିକିଆ ପ୍ରଦେଶର ଲୋକ ବୋଲି ଜାଣି, କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭର ଅଭିଯୋଗକାରୀମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭ କଥା ଶୁଣିବି।” ପୁଣି ସେ ତାହାଙ୍କୁ ହେରୋଦଙ୍କ ପ୍ରାସାଦରେ ପ୍ରହରୀ ଅଧୀନରେ ରଖିବା ନିମନ୍ତେ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ।