Τώρα και σε έντυπη μορφή

Πράξεις Αποστόλων 23 FHB Father's Heart Bible™

ΠατέραςΙησούςΠνεύμα
15% έκπτωση στην πρώτη σου παραγγελία →
Βιβλίο

Ο Παύλος μπροστά στο συνέδριο

Χαστουκισμένος στην ακρόασή του, ο Παύλος διχάζει το συνέδριο κατονομάζοντας την ανάσταση, και Φαρισαίοι και Σαδδουκαίοι στρέφονται ο ένας εναντίον του άλλου. Εκείνη τη νύχτα ο Ιησούς του λέει ότι θα δώσει μαρτυρία στη Ρώμη. Σαράντα άνδρες ορκίζονται να τον σκοτώσουν· ο νεαρός ανιψιός του το ακούει, και στρατιώτες τον απομακρύνουν μέσα στο σκοτάδι.

Κεφάλαιο 23.

Ο Παύλος κοίταξε επίμονα το συνέδριο και είπε: «Αδελφοί, έζησα τη ζωή μου μπροστά στον Πατέρα μας με απόλυτα καθαρή συνείδηση μέχρι σήμερα».

Ο αρχιερέας Ανανίας διέταξε αυτούς που στέκονταν κοντά του να χτυπήσουν τον Παύλο στο στόμα.

Τότε ο Παύλος του είπε: «Ο Πατέρας μας θα χτυπήσει εσένα, ασβεστωμένε τοίχε! Κάθεσαι εκεί για να με κρίνεις σύμφωνα με τον νόμο, κι όμως παραβαίνεις τον νόμο διατάζοντας να με χτυπήσουν;»

Αυτοί που στέκονταν κοντά είπαν: «Τολμάς να βρίζεις τον αρχιερέα του Πατέρα μας;»

Ο Παύλος είπε: «Αδελφοί, δεν ήξερα πως είναι αρχιερέας· γιατί η Γραφή λέει: “Μη μιλάς άσχημα για τον άρχοντα του λαού σου”».

Ο Παύλος, ξέροντας πως άλλοι ήταν Σαδδουκαίοι κι άλλοι Φαρισαίοι, φώναξε μέσα στο συνέδριο: «Αδελφοί, εγώ είμαι Φαρισαίος, γιος Φαρισαίων. Δικάζομαι για την ελπίδα και την ανάσταση των νεκρών!»

Μόλις το είπε αυτό, ξέσπασε διαμάχη ανάμεσα στους Φαρισαίους και τους Σαδδουκαίους, και η συνέλευση διχάστηκε. Γιατί οι Σαδδουκαίοι λένε πως δεν υπάρχει ανάσταση, ούτε άγγελος ούτε πνεύμα, ενώ οι Φαρισαίοι τα παραδέχονται όλα αυτά. Ξέσπασε μεγάλη αναταραχή. Μερικοί γραμματείς από την πλευρά των Φαρισαίων σηκώθηκαν και διαμαρτυρήθηκαν έντονα: «Δεν βρίσκουμε τίποτε κακό σ’ αυτόν τον άνθρωπο. Κι αν του μίλησε κάποιο πνεύμα ή κάποιος άγγελος;» Καθώς η διαμάχη γινόταν βίαιη, ο διοικητής, φοβούμενος μήπως τον Παύλο τον κάνουν κομμάτια, διέταξε τους στρατιώτες να κατεβούν, να τον αρπάξουν ανάμεσά τους και να τον φέρουν στο στρατόπεδο.

Την επόμενη νύχτα ο Κύριος Ιησούς στάθηκε κοντά του και του είπε: «Έχε θάρρος! Όπως έδωσες μαρτυρία για μένα στην Ιερουσαλήμ, έτσι πρέπει να δώσεις μαρτυρία και στη Ρώμη».

Συνωμοσία εναντίον της ζωής του Παύλου

Μόλις ξημέρωσε, οι Ιουδαίοι συνωμότησαν και ορκίστηκαν να μη φάνε και να μην πιουν ώσπου να σκοτώσουν τον Παύλο. Ήταν περισσότεροι από σαράντα αυτοί που είχαν μπει σ’ αυτή τη συνωμοσία. Πήγαν στους αρχιερείς και στους πρεσβυτέρους και είπαν: «Δεθήκαμε με βαρύ όρκο να μη γευτούμε τίποτε ώσπου να σκοτώσουμε τον Παύλο. Τώρα λοιπόν, εσείς μαζί με το συνέδριο, ζητήστε από τον διοικητή να τον κατεβάσει σ’ εσάς, τάχα για να εξετάσετε πιο προσεκτικά την υπόθεσή του. Κι εμείς είμαστε έτοιμοι να τον σκοτώσουμε προτού φτάσει».

Ο γιος όμως της αδελφής του Παύλου, όταν έμαθε για την ενέδρα, πήγε, μπήκε στο στρατόπεδο και το είπε στον Παύλο. Ο Παύλος κάλεσε έναν εκατόνταρχο και είπε: «Πήγαινε αυτόν τον νεαρό στον διοικητή· έχει κάτι να του αναφέρει».

Εκείνος λοιπόν τον πήγε στον διοικητή και είπε: «Ο φυλακισμένος Παύλος με κάλεσε και μου ζήτησε να σου φέρω αυτόν τον νεαρό· έχει κάτι να σου πει».

Ο διοικητής τον έπιασε από το χέρι, τον τράβηξε ιδιαιτέρως παράμερα και τον ρώτησε: «Τι έχεις να μου πεις;»

Εκείνος είπε: «Οι Ιουδαίοι συμφώνησαν να σου ζητήσουν να κατεβάσεις αύριο τον Παύλο στο συνέδριο, προσποιούμενοι πως θέλουν να μάθουν πιο ακριβώς γι’ αυτόν. Μην τους ακούσεις· περισσότεροι από σαράντα άντρες τους τον περιμένουν σε ενέδρα. Έχουν δεθεί με όρκο να μη φάνε και να μην πιουν ώσπου να τον σκοτώσουν, και τώρα είναι έτοιμοι, περιμένοντας τη συγκατάθεσή σου».

Ο διοικητής έδιωξε τον νεαρό, διατάζοντάς τον: «Μην πεις σε κανέναν πως μου το ανέφερες αυτό».

Ο Πατέρας μας προστατεύει τον μάρτυρά του

Έπειτα κάλεσε δύο εκατόνταρχους και είπε: «Ετοιμάστε διακόσιους στρατιώτες για την Καισάρεια, και εβδομήντα ιππείς, και διακόσιους λογχοφόρους, ως τις εννιά απόψε». Τους είπε να ετοιμάσουν ζώα για τον Παύλο, ώστε να τον φέρουν με ασφάλεια στον κυβερνήτη Φήλικα. Και έγραψε ένα γράμμα που έλεγε τα εξής:

«Ο Κλαύδιος Λυσίας, προς τον εξοχότατο κυβερνήτη Φήλικα· χαίρε.

Τον άνθρωπο αυτόν τον έπιασαν οι Ιουδαίοι και ήταν έτοιμοι να τον σκοτώσουν, όταν έφτασα εγώ με το στράτευμά μου και τον έσωσα, αφού έμαθα πως ήταν Ρωμαίος πολίτης. Θέλοντας να μάθω την κατηγορία που του έφερναν, τον κατέβασα στο συνέδριό τους. Βρήκα πως τον κατηγορούσαν για ζητήματα του νόμου τους, χωρίς καμία κατηγορία που να του αξίζει θάνατος ή φυλάκιση. Όταν μου ανέφεραν για μια συνωμοσία εναντίον του ανθρώπου, τον έστειλα αμέσως σ’ εσένα, διατάζοντας επίσης τους κατηγόρους του να παρουσιάσουν ενώπιόν σου την υπόθεσή τους εναντίον του».

Οι στρατιώτες λοιπόν, ακολουθώντας τις διαταγές τους, πήραν τον Παύλο και τον έφεραν μέσα στη νύχτα στην Αντιπατρίδα. Την άλλη μέρα άφησαν τους ιππείς να συνεχίσουν μαζί του και οι ίδιοι γύρισαν στο στρατόπεδο. Οι ιππείς έφτασαν στην Καισάρεια, παρέδωσαν το γράμμα στον κυβερνήτη και παρουσίασαν σ’ αυτόν τον Παύλο. Αφού το διάβασε, ο κυβερνήτης ρώτησε από ποια επαρχία ήταν, κι έμαθε πως ήταν από την Κιλικία, «Θα σε ακούσω», είπε, «μόλις φτάσουν οι κατήγοροί σου». Και διέταξε να τον κρατούν υπό φρούρηση στο πραιτώριο του Ηρώδη.