လွှတ်တော်ရှေ့တွင် ပေါလု

စစ်ကြောစဉ် ပါးရိုက်ခံရသော ပေါလုသည် ထမြောက်ခြင်းကို ထုတ်ဖော်ပြောခြင်းအားဖြင့် လွှတ်တော်ကို ကွဲပြားစေ၍ ဖာရိရှဲနှင့် ဇဒ္ဒုကဲတို့သည် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ကြ၏။ ထိုညတွင် ယေရှုသည် သူ့အား ရောမမြို့၌ သက်သေခံရမည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။ လူလေးဆယ်တို့သည် သူ့ကို သတ်ရန် ကျိန်ဆိုကြ၏။ သူ၏ တူငယ်သည် ကြားသိသဖြင့် စစ်သားတို့က ညမှောင်ချိန်၌ သူ့ကို ပြောင်းရွှေ့ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။

အခန်း 23။

ပေါလုက လွှတ်တော်ကို စေ့စေ့ကြည့်လျက် “ညီအစ်ကိုတို့၊ အကျွန်ုပ်သည် ယနေ့တိုင်အောင် ငါတို့၏ခမည်းတော်ရှေ့တော်၌ ကိုယ်ကိုကိုယ်သိသော ကြည်လင်သောစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်ခဲ့ပါပြီ” ဟု ဆို၏။

ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း အာနနိက ပေါလု၏ပါးစပ်ကို ရိုက်ရန် သူ၏အနီးတွင် ရပ်နေသူတို့အား အမိန့်ပေး၏။

ပေါလုက သူ့အား “အဖြူသုတ်ထားသောနံရံဖြစ်သော သင့်ကို ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဒဏ်ခတ်တော်မူလိမ့်မည်။ သင်သည် ပညတ်တရားအတိုင်း အကျွန်ုပ်ကို စီရင်ရန် ထိုနေရာတွင် ထိုင်လျက်နှင့် အကျွန်ုပ်ကိုရိုက်ရန် အမိန့်ပေးခြင်းဖြင့် ပညတ်တရားကို ချိုးဖောက်ပါသလော” ဟု ဆို၏။

အနီးတွင် ရပ်နေသူတို့က “ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကို သင်သည် ကဲ့ရဲ့ဝံ့သလော” ဟု ဆိုကြ၏။

ပေါလုက “ညီအစ်ကိုတို့၊ ထိုသူသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းဖြစ်ကြောင်း အကျွန်ုပ်မသိပါ။ အကြောင်းမူကား ‘သင်၏အမျိုးသားတို့ကို အုပ်စိုးသောသူကို မကောင်းသဖြင့် မပြောရ’ ဟု ကျမ်းစာ၌ ရေးထားသောကြောင့်ဖြစ်၏” ဟု ဆို၏။

စည်းဝေးရာ၌ အချို့သည် ဇဒ္ဒုကဲ၊ အချို့သည် ဖာရိရှဲဖြစ်ကြောင်း ပေါလုသိသောအခါ လွှတ်တော်ထဲတွင် “ညီအစ်ကိုတို့၊ အကျွန်ုပ်သည် ဖာရိရှဲဖြစ်၍ ဖာရိရှဲတို့၏သား ဖြစ်ပါ၏။ သေသောသူတို့၏ ထမြောက်ခြင်းဟူသော မျှော်လင့်ခြင်းကြောင့် အကျွန်ုပ်သည် စစ်ကြောစီရင်ခြင်းကို ခံရပါ၏” ဟု ကြွေးကြော်၏။

ဤသို့ ဆိုသောအခါ ဖာရိရှဲတို့နှင့် ဇဒ္ဒုကဲတို့အကြား အငြင်းပွားခြင်း ဖြစ်ပေါ်၍ စည်းဝေးသူများ ကွဲပြားကြကုန်၏။ အကြောင်းမူကား ဇဒ္ဒုကဲတို့က ထမြောက်ခြင်းမရှိ၊ ကောင်းကင်တမန်လည်းမရှိ၊ ဝိညာဉ်လည်းမရှိဟု ဆိုကြ၏။ ဖာရိရှဲတို့မူကား ထိုအလုံးစုံကို ဝန်ခံကြ၏။ ကျယ်လောင်သော အုတ်အော်သံ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ဖာရိရှဲတို့ဘက်မှ ကျမ်းတတ်ဆရာအချို့သည် ထ၍ ပြင်းထန်စွာ ငြင်းခုံလျက် “ဤသူ၌ အပြစ်တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ ငါတို့ မတွေ့ပါ။ ဝိညာဉ်သော်လည်းကောင်း၊ ကောင်းကင်တမန်သော်လည်းကောင်း သူ့အား ပြောဆိုခဲ့သည်ဆိုလျှင် အဘယ်သို့နည်း” ဟု ဆိုကြ၏။ အငြင်းပွားခြင်း ပြင်းထန်လာသောအခါ ပေါလုကို သူတို့ ဆွဲဖြဲကြမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် စစ်သူကြီးသည် စစ်သားတို့အား ဆင်းသွား၍ သူတို့အလယ်မှ ပေါလုကို အတင်းခေါ်ဆောင်ပြီးလျှင် တပ်ထဲသို့ ခေါ်သွင်းရန် အမိန့်ပေး၏။

နောက်တစ်နေ့ ည၌ ငါတို့၏သခင်ယေရှုသည် ပေါလုအနားတွင် ရပ်တော်မူလျက် “ရဲရင့်လော့။ ယေရုရှလင်မြို့၌ ငါ၏အကြောင်းကို သင်သက်သေခံသည့်နည်းတူ ရောမမြို့၌လည်း သက်သေခံရမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ပေါလု၏အသက်ကို ရန်ရှာကြံစည်ခြင်း

မိုးလင်းသောအခါ ယုဒလူတို့သည် လျှို့ဝှက်တိုင်ပင်၍ ပေါလုကို မသတ်မချင်း အစာရေစာ မသုံးဆောင်ပါဟု ကျိန်ဆိုကြ၏။ ဤအကြံအစည်တွင် ပါဝင်သူ လေးဆယ်ကျော် ရှိကြ၏။ ထိုသူတို့သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီးများနှင့် အကြီးအကဲများထံသို့ သွား၍ “အကျွန်ုပ်တို့သည် ပေါလုကို မသတ်မချင်း အဘယ်အရာကိုမျှ မမြည်းစမ်းပါဟု ကြပ်တည်းသောကျိန်စာဖြင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို ချည်နှောင်ထားကြပါပြီ။ သို့ဖြစ်၍ ယခု သင်တို့နှင့် လွှတ်တော်သည် သူ၏အမှုကို သာ၍ သေချာစွာ စစ်ဆေးမည့်ဟန်ဖြင့် ပေါလုကို သင်တို့ထံသို့ ခေါ်ဆောင်လာပေးရန် စစ်သူကြီးအား တောင်းဆိုကြပါ။ သူ မရောက်မီ သတ်ပစ်ရန် အကျွန်ုပ်တို့ အသင့်ရှိကြပါ၏” ဟု ဆိုကြ၏။

သို့ရာတွင် ပေါလု၏ နှမ၏သားသည် ထိုချောင်းမြောင်းချုပ်ဆီးမည့်အကြံကို ကြားသိသဖြင့် တပ်ထဲသို့ဝင်၍ ပေါလုအား ပြောပြ၏။ ပေါလုသည် တပ်မှူးတစ်ဦးကို ခေါ်၍ “ဤလူငယ်ကို စစ်သူကြီးထံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပါ။ သူ၌ လျှောက်ထားစရာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိပါသည်” ဟု ဆို၏။

ထို့ကြောင့် တပ်မှူးသည် ထိုသူငယ်ကို စစ်သူကြီးထံသို့ ခေါ်ဆောင်သွား၍ “အကျဉ်းသား ပေါလုသည် အကျွန်ုပ်ကိုခေါ်၍ အရှင့်ထံသို့ ဤလူငယ်ကို ခေါ်ဆောင်လာရန် တောင်းဆိုပါသည်။ သူ၌ အရှင့်အား လျှောက်ထားစရာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိပါသည်” ဟု ဆို၏။

စစ်သူကြီးသည် ထိုသူငယ်၏လက်ကိုဆွဲ၍ သီးခြားတစ်နေရာသို့ ခေါ်သွားပြီးလျှင် “သင်သည် ငါ့အား အဘယ်အရာ လျှောက်ထားစရာ ရှိသနည်း” ဟု မေး၏။

ထိုသူငယ်က “ယုဒလူတို့သည် ပေါလု၏အကြောင်းကို သာ၍ သေချာစွာ စစ်ဆေးမည့်ဟန်ဖြင့် နက်ဖြန် ပေါလုကို လွှတ်တော်သို့ ခေါ်ဆောင်လာပေးရန် အရှင့်အား တောင်းဆိုမည်ဟု သဘောတူ ထားကြပါပြီ။ သို့ရာတွင် သူတို့စကားကို အရှင် နားမထောင်ပါနှင့်။ အကြောင်းမူကား သူတို့ထဲမှ လူလေးဆယ်ကျော်သည် ပေါလုကို ချောင်းမြောင်းချုပ်ဆီးရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြပါသည်။ ထိုသူတို့သည် ပေါလုကို မသတ်မချင်း အစာရေစာ မသုံးဆောင်ပါဟု ကျိန်ဆိုလျက် မိမိတို့ကိုယ်ကို ချည်နှောင်ထားကြ၍ ယခု အရှင်၏ သဘောတူညီချက်ကို စောင့်မျှော်လျက် အသင့်ရှိနေကြပါပြီ” ဟု လျှောက်၏။

စစ်သူကြီးသည် “ဤအကြောင်းကို ငါ့အား လျှောက်ထားကြောင်း မည်သူ့အားမျှ မပြောနှင့်” ဟု ထိုသူငယ်အား မှာထား၍ လွှတ်လိုက်၏။

ခမည်းတော်သည် မိမိ၏သက်သေခံကို ကွယ်ကာစောင့်ရှောက်တော်မူခြင်း

ထို့နောက် စစ်သူကြီးသည် တပ်မှူးနှစ်ဦးကိုခေါ်၍ “ယနေ့ည ကိုးနာရီအချိန်တွင် ကဲသရိမြို့သို့ သွားရန် စစ်သားနှစ်ရာ၊ မြင်းစီးသူရဲ ခုနစ်ဆယ်နှင့် လှံကိုင်သူရဲ နှစ်ရာကို အသင့်ပြင်ဆင်ကြလော့” ဟု ဆို၏။ ပေါလုအတွက် မြင်းများကို အသင့်ပြင်ဆင်ပေး၍ ဘုရင်ခံ ဖေလဇ်ထံသို့ ဘေးကင်းစွာ ပို့ဆောင်ရန် စစ်သူကြီးက သူတို့အား မှာကြား၏။ ထို့နောက် အောက်ပါအတိုင်း ရေးသားထားသော စာတစ်စောင်ကို ရေးလိုက်၏။ “”

“ကလောဒိ လုသိ မှ အရှင်မြတ် ဘုရင်ခံ ဖေလဇ်ထံသို့။ နှုတ်ခွန်းဆက်သ အပ်ပါသည်။

ဤသူကို ယုဒလူတို့ ဖမ်းဆီး၍ သတ်မည်ပြုစဉ် သူသည် ရောမနိုင်ငံသားဖြစ်ကြောင်း အကျွန်ုပ် ကြားသိရသဖြင့် စစ်သားတို့နှင့်အတူ သွားရောက်၍ ကယ်ဆယ်ခဲ့ပါသည်။ သူ့ကို အဘယ်အပြစ်ဖြင့် စွဲချက်တင်ကြသည်ကို သိလိုသဖြင့် သူတို့၏လွှတ်တော်သို့ အကျွန်ုပ် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပါသည်။ သူသည် ထိုသူတို့၏ ပညတ်တရားဆိုင်ရာ ပြဿနာများနှင့် စပ်လျဉ်း၍ စွပ်စွဲခြင်းခံရသည်ကို အကျွန်ုပ် တွေ့ရှိရ၏။ သေဒဏ် သို့မဟုတ် ထောင်ဒဏ် ခံထိုက်သော အပြစ်တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိပါ။ ဤသူကို ဆန့်ကျင်၍ လျှို့ဝှက်ကြံစည်မှု ရှိကြောင်း အကျွန်ုပ် ကြားသိရသောအခါ အရှင့်ထံသို့ သူ့ကို ချက်ချင်း စေလွှတ်လိုက်ပါသည်။ သူ့ကို စွပ်စွဲသူတို့အားလည်း အရှင့်ရှေ့တော်တွင် သူ့ကိုဆန့်ကျင်သည့် အမှုကို လျှောက်ထားကြရန် အမိန့်ပေးလိုက်ပါသည်” ဟု ရေးသား၏။

သို့ဖြစ်၍ စစ်သားတို့သည် မိမိတို့ ရရှိသော အမိန့်အတိုင်း ပေါလုကိုခေါ်ဆောင်၍ ညအချိန်၌ အန္တိပတရိမြို့သို့ ပို့ဆောင်ကြ၏။ နောက်တစ်နေ့တွင် မြင်းစီးသူရဲတို့ကို ပေါလုနှင့်အတူ ဆက်လက်သွားစေ၍ ကျန်သူတို့မူကား တပ်သို့ ပြန်သွားကြ၏။ မြင်းစီးသူရဲတို့သည် ကဲသရိမြို့သို့ ရောက်ကြသောအခါ ဘုရင်ခံထံသို့ စာကို ပေးအပ်၍ ပေါလုကိုလည်း ဘုရင်ခံရှေ့တွင် ဆက်သကြ၏။ ဘုရင်ခံသည် ထိုစာကိုဖတ်ပြီးနောက် ပေါလုသည် အဘယ်ပြည်သားဖြစ်သည်ကို မေးမြန်းရာ ကိလိကိပြည်သား ဖြစ်ကြောင်း သိရသဖြင့်၊ “သင့်ကို စွပ်စွဲသူတို့ ရောက်လာသောအခါ သင်၏အမှုကို ငါ ကြားနာမည်” ဟု ဆို၍ ဟေရုဒ်မင်း၏ အိမ်တော်၌ ပေါလုကို အစောင့်နှင့် ချုပ်ထားစေ၏။