چاپ شوی
کتاب

د فيلِکس په مخکښې الزام

يو کرايي خطيب پولس يوه وبا او د فتنې مشر بولي. پولس ځواب ورکوي چې هېڅوک هېڅ نه شي ثابتولی، او په حقيقت کې د قيامت پر سر محاکمه کېږي. فيلکس ځنډ کوي، کله چې خبرې قضاوت ته واوړي وېرېږي، او دوه کاله يې د بډې په هيله ساتي.

څپرکی 24.

پنځۀ ورځې پس اعلىٰ کاهن حنانياه د څو مشرانو او يو وکيل ترتُلس سره راغلو، او هغوئ د حاکم په مخکښې په پولُس باندې الزامونه ولګول. کله چې پولُس راوغوښتے شو، نو ترتُلس خپل الزام شروع کړو چې، ”ستا په وسيله مونږ لوئې سلامتۍ نه مزه اخلو، او ستا د دُور اندېشۍ په سبب دې قوم ته اصلاحات راغلى دى، اے لوئ عزتمنده فيلِکسه، مونږ دا په هر طريقه او هر ځائ کښې په ټول شُکر سره منو. خو دې دپاره چې تا نور زيات ونۀ ساتم، زۀ تا نه سوال کوم چې په خپل مهربانۍ سره زمونږ خبره په څو لفظونو کښې واورې. مونږ دا سړے يو آفت وموندلو، چې په ټوله دُنيا کښې د ټولو يهوديانو په مينځ کښې فساد جوړوى، او د ناصرى فرقې مشر دے. دۀ خو د بيت المقدس بې حُرمتى کولو هم کوشش وکړو، نو مونږ هغه ونيولو. a a v6 تر ټولو زاړۀ نسخو کښې دلته آيت 7 نشته؛ وروستو نقلونه دا زياتوى چې، ”خو لِسياس کماندار راغلو او په لوئ زور سره هغه زمونږ د لاسونو نه بوتلو،“ کۀ تۀ پخپله دۀ نه تحقيق وکړې، نو ته به هغه ټول څۀ معلوم شى چې مونږ يې په دۀ باندې الزام لګوو.“

يهوديانو هم په دې حمله کښې ونډه واخستله او په زور ووئيل چې دا خبرې داسې دى.

نو حاکم هغۀ ته اِشاره وکړه چې خبره وکړه. پولُس جواب ورکړو چې، ”زۀ پوهېږم چې تۀ د ډېرو کالو نه د دې قوم انصاف کوې، نو زۀ په خوشحالۍ سره خپله صفائى بيانوم. تۀ دا تصديق کولے شې چې مې يروشلم ته د عبادت دپاره تلو نه دوولس ورځې نه دى زياتې تېرې شوې. هغوئ زۀ له چا سره بحث کوونکے ونۀ موندلم، او نۀ مې خلق راپاروونکے، نۀ په بيت المقدس کښې، نۀ په عبادت خانو کښې او نۀ د ښار په کوم بل ځائ کښې. او نۀ هغوئ تا ته هغه الزامونه ثابتولے شى چې اوس يې په ما باندې لګوى. خو زۀ تا ته اِقرار کوم چې زۀ د هغه طريقې په مطابق چې دوئ يې فرقه بولى، د خپلو مشرانو خُدائ پاک عبادت کوم، او په هغه هر څۀ ايمان لرم چې د شريعت سره موافق دى او د نبيانو په کِتابونو کښې ليکلى دى. زۀ په خپل پلار باندې اُميد لرم، چې دا خلق يې هم لرى، چې صادقان او ناصادقان دواړه به ژوندى شى. نو ځکه زۀ تل کوشش کوم چې زما ضمير د خپل پلار په مخکښې او د خلقو په مخکښې صفا پاتې شى. د څو کالو پس زۀ راغلم چې د خپل قوم غريبانو دپاره د خيرات تحفې راوړم، او قربانۍ. په دې مينځ کښې، هغوئ زۀ په بيت المقدس کښې پاک شوے وموندلم، نۀ کومه ګڼه او نۀ شور شرابه. د آسيا نه څۀ يهوديان دلته ستا په مخکښې حاضر وُو چې الزام ولګوى، کۀ هغوئ زما خلاف کوم څۀ لرى. يا بيا دا خلق پخپله ووايى چې کله زۀ د مجلس په مخکښې ودرېدم نو هغوئ زما څۀ ګناه وموندله، خو بس دا يوه خبره چې ما د هغوئ په مينځ کښې ودرېدم او چغه کړه چې، ’د مړو د بيا ژوندى کېدو په حقله زۀ نن ستاسو په مخکښې عدالت ته راوستے شوے يم.‘“

فيلِکس، چې د دې طريقې ښۀ معلومات لرل، د هغوئ اورېدنه وځنډوله او وې وئيل چې، ”کله چې لِسياس کماندار راشى، نو زۀ به ستاسو د مقدمې فيصله وکړم.“ هغۀ صُوبېدار ته حُکم ورکړو چې په پولُس باندې پهره وساته خو هغۀ ته څۀ آزادى ورکوه، او د هغۀ هيڅ يو دوست دې د هغۀ خدمت کولو نه منع نۀ کوى.

څو ورځې پس فيلِکس د خپلې ښځې درُسِلا سره راغلو چې يوه يهودنۍ وه، او پولُس يې راوغوښتو او د مسيح عيسىٰ باندې د ايمان په حقله ترې واورېدل. کله چې پولُس د صداقت، د ځان قابو او د راتلونکى عدالت په حقله بيان کولو، نو فيلِکس ووېرېدو او وې وئيل چې، ”دا د اوس دپاره بس دى؛ لاړ شه. کله چې زما وخت وى، نو زۀ به دې راوغواړم.“ هغۀ دا هم اُميد لاره چې پولُس به هغۀ ته پېسې ورکوى، نو ځکه به يې هغه اکثر راغوښتو او ورسره به يې خبرې کولې.

د دوو کالو پس پورکيُس فيستُس د فيلِکس په ځائ کښې راغلو. فيلِکس چې غوښتل چې يهوديان راضى کړى، نو هغۀ پولُس په قيد کښې پرېښودو.