Lelakone Para Rasul 25 FHB Father's Heart Bible™

25 ¹Bareng wis telung dina anggone Festus rawuh ing wilayah kono, panjenengane banjur tindak munggah menyang Yerusalem saka Kaisarea. ²Ana ing kono para pangareping imam lan para panggedhening wong Yahudi padha ngaturake dakwane marang Paulus, sarta tansah ndhesek panjenengane, ³lan padha nyuwun kamurahan supaya Festus karsa nimbali Paulus menyang Yerusalem; awit wong-wong mau wis masang pangadhang arep mateni Paulus ana ing dalan. ⁴Nanging Festus mangsuli, yen Paulus ditahan ana ing Kaisarea, lan panjenengane dhewe ora suwe maneh bakal kondur mrono. ⁵“Mulane,” pangandikane, “wong-wong ing antaramu kang padha duwe wewenang, becike padha melu aku mudhun mrana lan ndakwa wong iku, manawa pancen ana kaluputane.”

⁶Festus mung nginep wolu utawa sepuluh dina ana ing antarane wong-wong mau, banjur tindak mudhun menyang Kaisarea. Esuke panjenengane lenggah ing kursi pangadilan, lan dhawuh supaya Paulus digawa mlebu. ⁷Bareng Paulus teka, wong-wong Yahudi saka Yerusalem padha ngrubung dheweke, karo nggawa akeh dakwan kang abot, nanging ora bisa dibuktekake. ⁸Paulus mbelani prakarane, ature: “Kula boten nate nglampahi kalepatan, dhateng angger-anggering Yahudi, dhateng Padaleman Suci, utawi dhateng Kaisar.”

⁹Nanging Festus, kang kepengin gawe senenge wong Yahudi, banjur ndangu marang Paulus: “Apa kowe gelem munggah menyang Yerusalem, supaya prakara iki diadili ana ing kono ing ngarepku?”

¹⁰Ature Paulus: “Kula ngadeg wonten ing ngajenging pangadilanipun Kaisar, inggih ing ngriku papan anggen kula kedah dipunadili. Kula boten damel kalepatan punapa-punapa dhateng tiyang Yahudi, kadosdene ingkang sampun panjenengan mangertosi kanthi cetha piyambak. ¹¹Manawi kula kalepatan lan nglampahi prakawis ingkang pantes diukum pati, kula boten badhe nampik pejah. Nanging manawi dakwanipun tiyang-tiyang punika dhateng kula boten wonten dhasaripun, boten wonten tiyang ingkang saged masrahaken kula dhateng tiyang-tiyang wau. Kula nyuwun bela dhateng Kaisar.”

¹²Sawise rembugan karo para penasehate, Festus mangsuli: “Kowe wis njaluk bela marang Kaisar, mulane kowe bakal diadhepake marang Kaisar.”

¹³Sawise sawatara dina, Prabu Agripa lan Bernike rawuh ing Kaisarea, sarta ngaturi pakurmatan marang Festus. ¹⁴Sarehne wis pirang-pirang dina anggone ana ing kono, Festus banjur ngaturake prakarane Paulus marang Sang Prabu, pangandikane: “Wonten tiyang satunggal ingkang dipuntilar dening Feliks wonten ing ngriki, taksih dados tiyang tahanan. ¹⁵Nalika kula wonten ing Yerusalem, para pangareping imam saha para pinisepuhipun tiyang Yahudi sami nggugat tiyang punika, saha nyuwun dhateng kula supados piyambakipun kaukum. ¹⁶Kula mangsuli dhateng tiyang-tiyang wau, bilih sanes adatipun bangsa Rum masrahaken satunggaling tiyang, saderengipun ingkang kadakwa punika ngadhepi para ingkang nggugat piyambakan, saha angsal wewengan mbelani awakipun saking gugatan punika. ¹⁷Pramila, sareng sami nglempak wonten ing ngriki, kula boten ngulur wekdal; enjingipun kula lenggah wonten ing kursi pangadilan, saha prentah supados tiyang wau kairid mlebet. ¹⁸Nanging sareng para ingkang nggugat sami ngadeg, boten wonten dakwan piawon satunggal kemawon kados ingkang kula ajeng-ajeng badhe kaaturaken. ¹⁹Namung sami gadhah padudon kaliyan piyambakipun bab agaminipun piyambak, saha bab satunggaling tiyang pejah ingkang nami Yesus, ingkang miturut aturipun Paulus taksih gesang. ²⁰Sarehne kula boten mangertos kedah kadospundi anggen kula mriksa prakawis punika, kula lajeng pitaken, punapa piyambakipun purun kesah dhateng Yerusalem, supados dipunadili wonten ing ngriku bab dakwan-dakwan punika. ²¹Nanging sarehne Paulus nyuwun supados katahan ngantos wonten putusanipun Sang Nata Agung, kula lajeng prentah supados piyambakipun katahan, ngantos kula saged ngaturaken piyambakipun dhateng Kaisar.”

²²Pangandikane Prabu Agripa marang Festus: “Kula piyambak ugi kepengin mireng tiyang punika.” “Benjing enjing,” pangandikane Festus, “panjenengan badhe mireng piyambakipun.”

Paulus Ngadeg ing Ngarsane Prabu Agripa lan Bernike

²³Esuke Prabu Agripa lan Bernike rawuh kanthi kaagungan kang gedhe, banjur padha lumebu ing bangsal pasewakan bebarengan karo para panggedhening prajurit lan para wong kang kajen keringan ing kutha kono. Awit saka dhawuhe Festus, Paulus banjur digawa mlebu. ²⁴Pangandikane Festus: “Dhuh Prabu Agripa, saha panjenengan sadaya ingkang sami tumut wonten ing ngriki, panjenengan sami mirsani tiyang punika. Sakehing bangsa Yahudi sampun munjuk dhateng kula bab tiyang punika, sae wonten ing Yerusalem punapadene wonten ing ngriki, kanthi bengok-bengok bilih tiyang punika sampun boten kenging gesang malih. ²⁵Nanging kula boten manggih prakawis ingkang pantes diukum pati; saha sarehne piyambakipun piyambak sampun nyuwun bela dhateng Sang Nata Agung, kula lajeng mutusaken badhe ngaturaken piyambakipun mrika. ²⁶Kula boten gadhah katrangan ingkang pesthi badhe kula aturaken dhateng gusti kula bab tiyang punika. Pramila kula ngadhepaken piyambakipun wonten ing ngajeng panjenengan sadaya, mliginipun wonten ing ngajeng panjenengan, dhuh Prabu Agripa, supados sasampunipun pamriksan punika kula gadhah bab ingkang kenging kula serat. ²⁷Awit tumrap kula, boten mathuk ngaturaken satunggaling tiyang tahanan tanpa nedahaken dakwan-dakwan ingkang katujokaken dhateng piyambakipun.”