Πράξεις Αποστόλων 25 FHB Father's Heart Bible™

25 ¹Τρεις μέρες αφότου ο Φήστος έφτασε στην επαρχία, ανέβηκε από την Καισάρεια στα Ιεροσόλυμα. ²Εκεί οι αρχιερείς και οι άρχοντες των Ιουδαίων παρουσίασαν τις κατηγορίες τους εναντίον του Παύλου και τον παρακαλούσαν επίμονα, ³ζητώντας του τη χάρη να μεταφέρει τον Παύλο στα Ιεροσόλυμα· σχεδίαζαν ενέδρα για να τον σκοτώσουν στον δρόμο. ⁴Ο Φήστος όμως απάντησε ότι ο Παύλος κρατιόταν στην Καισάρεια και ότι ο ίδιος θα έφευγε σύντομα. ⁵«Λοιπόν», είπε, «όσοι από σας μπορούν, ας κατεβούν μαζί μου και ας κατηγορήσουν τον άνθρωπο, αν υπάρχει κάτι το κακό σ’ αυτόν».

⁶Ο Φήστος δεν έμεινε μαζί τους περισσότερες από οχτώ ή δέκα μέρες και μετά κατέβηκε στην Καισάρεια. Την άλλη μέρα κάθισε στο δικαστικό έδρανο και διέταξε να φέρουν τον Παύλο. ⁷Όταν ήρθε ο Παύλος, οι Ιουδαίοι που είχαν κατεβεί από τα Ιεροσόλυμα τον περικύκλωσαν, φέρνοντας πολλές και βαριές κατηγορίες που δεν μπορούσαν να αποδείξουν. ⁸Ο Παύλος απολογήθηκε: «Δεν έχω κάνει κανένα κακό ούτε στον νόμο των Ιουδαίων ούτε στον ναό ούτε στον Καίσαρα».

⁹Ο Φήστος όμως, θέλοντας να ευχαριστήσει τους Ιουδαίους, ρώτησε τον Παύλο: «Θέλεις να ανέβεις στα Ιεροσόλυμα και να δικαστείς εκεί μπροστά μου γι’ αυτές τις κατηγορίες;»

¹⁰Ο Παύλος είπε: «Στέκομαι μπροστά στο δικαστήριο του Καίσαρα, όπου πρέπει να δικαστώ. Στους Ιουδαίους δεν έκανα κανένα κακό, όπως κι εσύ ο ίδιος το ξέρεις πολύ καλά. ¹¹Αν έχω κάνει κακό, αν έχω κάνει κάτι που αξίζει θάνατο, δεν αρνούμαι να πεθάνω. Αν όμως οι κατηγορίες αυτών των ανθρώπων εναντίον μου είναι αβάσιμες, κανείς δεν μπορεί να με παραδώσει σ’ αυτούς. Κάνω έφεση στον Καίσαρα».

¹²Τότε ο Φήστος, αφού συσκέφθηκε με το συμβούλιό του, απάντησε: «Στον Καίσαρα έκανες έφεση, στον Καίσαρα θα πας».

¹³Ύστερα από μερικές μέρες, ο βασιλιάς Αγρίππας και η Βερνίκη ήρθαν στην Καισάρεια και χαιρέτησαν τον Φήστο. ¹⁴Καθώς έμειναν εκεί πολλές μέρες, ο Φήστος παρουσίασε στον βασιλιά την υπόθεση του Παύλου: «Υπάρχει εδώ ένας άνθρωπος που ο Φήλικας τον άφησε φυλακισμένο. ¹⁵Όταν ήμουν στα Ιεροσόλυμα, οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι των Ιουδαίων τον κατηγόρησαν, ζητώντας μου την καταδίκη του. ¹⁶Τους είπα ότι δεν είναι συνήθεια των Ρωμαίων να παραδίνουν κανέναν προτού ο κατηγορούμενος βρεθεί πρόσωπο με πρόσωπο με τους κατηγόρους του και πάρει την ευκαιρία να απολογηθεί για την κατηγορία. ¹⁷Έτσι, όταν συγκεντρώθηκαν εδώ, δεν ανέβαλα τίποτε· την άλλη μέρα κάθισα στο δικαστικό έδρανο και διέταξα να φέρουν τον άνθρωπο. ¹⁸Όταν σηκώθηκαν οι κατήγοροί του, δεν πρόβαλαν καμία από τις εγκληματικές κατηγορίες που περίμενα. ¹⁹Αντίθετα, είχαν μαζί του κάποιες διαφωνίες για τη δική τους θρησκεία και για κάποιον πεθαμένο ονόματι Ιησού, που ο Παύλος επέμενε ότι ζει. ²⁰Μην ξέροντας πώς να ερευνήσω αυτό το ζήτημα, ρώτησα αν ήθελε να πάει στα Ιεροσόλυμα και να δικαστεί εκεί γι’ αυτές τις κατηγορίες. ²¹Επειδή όμως ο Παύλος έκανε έφεση να κρατηθεί για την απόφαση του αυτοκράτορα, διέταξα να κρατηθεί μέχρι να μπορέσω να τον στείλω στον Καίσαρα».

²²Ο Αγρίππας είπε στον Φήστο: «Θα ήθελα κι εγώ ο ίδιος να ακούσω αυτόν τον άνθρωπο». «Αύριο», είπε ο Φήστος, «θα τον ακούσεις».

Ο Παύλος μπροστά στον Αγρίππα και τη Βερνίκη

²³Την άλλη μέρα ο Αγρίππας και η Βερνίκη ήρθαν με μεγάλη επισημότητα και μπήκαν στην αίθουσα μαζί με τους στρατιωτικούς διοικητές και τους επιφανείς άντρες της πόλης. Με διαταγή του Φήστου, έφεραν τον Παύλο. ²⁴Ο Φήστος είπε: «Βασιλιά Αγρίππα και όλοι εσείς που είστε εδώ μαζί μας, βλέπετε αυτόν τον άνθρωπο. Όλο το πλήθος των Ιουδαίων μου ζήτησε γι’ αυτόν, τόσο στα Ιεροσόλυμα όσο κι εδώ, φωνάζοντας ότι δεν πρέπει να ζει πια. ²⁵Εγώ όμως, μη βρίσκοντας τίποτε που να αξίζει θάνατο, και επειδή ο ίδιος έκανε έφεση στον αυτοκράτορα, αποφάσισα να τον στείλω. ²⁶Δεν έχω όμως τίποτε βέβαιο να γράψω για αυτόν στον κύριό μου· γι’ αυτό τον έφερα μπροστά σε όλους σας, και ιδιαίτερα μπροστά σ’ εσένα, βασιλιά Αγρίππα, ώστε μετά απ’ αυτή την ανάκριση να έχω κάτι να γράψω. ²⁷Γιατί μου φαίνεται παράλογο να στείλω έναν φυλακισμένο χωρίς να δηλώσω τις κατηγορίες εναντίον του».