Πράξεις Αποστόλων 26 FHB Father's Heart Bible™

26 ¹Ο Αγρίππας είπε στον Παύλο: «Μπορείς να μιλήσεις για τον εαυτό σου». Τότε ο Παύλος άπλωσε το χέρι του κι άρχισε την απολογία του.

²Βασιλιά Αγρίππα, θεωρώ τον εαυτό μου ευτυχή που σήμερα θα απολογηθώ μπροστά σου για όλες τις κατηγορίες των Ιουδαίων, ³προπάντων επειδή γνωρίζεις καλά όλα τα έθιμα και τις διαφωνίες των Ιουδαίων· γι’ αυτό σε παρακαλώ να με ακούσεις με υπομονή.

⁴Όλοι οι Ιουδαίοι γνωρίζουν τη ζωή μου από τα νιάτα μου, που την έζησα από την αρχή ανάμεσα στο έθνος μου και στην Ιερουσαλήμ. ⁵Με ξέρουν από παλιά και, αν θέλουν να το μαρτυρήσουν, ότι έζησα σαν Φαρισαίος, σύμφωνα με την αυστηρότερη παράταξη της θρησκείας μας. ⁶Και τώρα στέκομαι σε δίκη για την ελπίδα στην υπόσχεση που έδωσε ο Πατέρας μας στους πατέρες μας. ⁷Οι δώδεκα φυλές μας ελπίζουν να φτάσουν σ’ αυτή την υπόσχεση, λατρεύοντάς τον με ζήλο νύχτα και μέρα. Γι’ αυτή την ελπίδα, βασιλιά, με κατηγορούν οι Ιουδαίοι. ⁸Γιατί θεωρείτε απίστευτο ότι ο Πατέρας μας ανασταίνει τους νεκρούς;

⁹Εγώ ο ίδιος νόμιζα πως έπρεπε να κάνω πολλά ενάντια στο όνομα του Ιησού του Ναζωραίου. ¹⁰Αυτό έκανα στην Ιερουσαλήμ: με εξουσία από τους αρχιερείς, έκλεισα πολλούς από τους αγίους στη φυλακή, και όταν τους θανάτωναν ψήφιζα εναντίον τους. ¹¹Σε κάθε συναγωγή τους τιμωρούσα συχνά, προσπαθώντας να τους αναγκάσω να μιλήσουν εναντίον του Θεού· εξοργισμένος εναντίον τους, τους καταδίωκα ακόμα και σε ξένες πόλεις.

¹²Σε ένα τέτοιο ταξίδι πήγα στη Δαμασκό με εξουσία και εντολή από τους αρχιερείς. ¹³Το μεσημέρι, βασιλιά, είδα στον δρόμο ένα φως από τον ουρανό, λαμπρότερο από τον ήλιο, που έλαμπε γύρω από μένα και τους συνοδοιπόρους μου.

¹⁴Πέσαμε όλοι στη γη, κι άκουσα μια φωνή να μου μιλάει στα εβραϊκά: «Σαούλ, Σαούλ, γιατί με καταδιώκεις; Σου είναι δύσκολο να κλοτσάς στα καρφιά». ^a a v14 Το «να κλοτσάς στα καρφιά» ήταν μια συνηθισμένη έκφραση για ένα πεισματάρικο βόδι που παλεύει με τη βουκέντρα του γεωργού—αντιστεκόμενος, μόνο τον εαυτό σου πληγώνεις.

¹⁵Ρώτησα: «Ποιος είσαι, Κύριε;» Ο Κύριος είπε: «Εγώ είμαι ο Ιησούς, που εσύ καταδιώκεις».

¹⁶«Αλλά σήκω, στάσου στα πόδια σου—γι’ αυτόν τον λόγο σου εμφανίστηκα: για να σε ορίσω υπηρέτη και μάρτυρα, τόσο γι’ αυτά που είδες από μένα όσο και γι’ αυτά που ακόμα θα σου φανερώσω, ¹⁷γλιτώνοντάς σε από τον λαό σου κι από τους εθνικούς—στους οποίους σε στέλνω, ¹⁸για να ανοίξεις τα μάτια τους, ώστε να στραφούν από το σκοτάδι στο φως κι από την εξουσία του Σατανά στον Πατέρα μας, και να λάβουν άφεση αμαρτιών και θέση ανάμεσα σ’ αυτούς που αγιάστηκαν με την πίστη σ’ εμένα».

¹⁹Γι’ αυτό, βασιλιά Αγρίππα, δεν υπήρξα ανυπάκουος στο ουράνιο όραμα, ²⁰αλλά κήρυξα πρώτα σ’ αυτούς που ήταν στη Δαμασκό, έπειτα στην Ιερουσαλήμ και σε όλη την περιοχή της Ιουδαίας, και στους εθνικούς επίσης, να μετανοήσουν και να στραφούν στον Πατέρα μας, κάνοντας έργα που ταιριάζουν στη μετάνοιά τους. ²¹Γι’ αυτόν τον λόγο οι Ιουδαίοι με έπιασαν στον ναό και προσπάθησαν να με σκοτώσουν. ²²Με τη βοήθεια του Πατέρα μας, στέκομαι μέχρι σήμερα δίνοντας μαρτυρία σε μικρούς και μεγάλους, χωρίς να λέω τίποτε περισσότερο από όσα είπαν οι προφήτες και ο Μωυσής ότι θα γίνουν: ²³ότι ο Χριστός έπρεπε να πάθει, και, πρώτος που θα αναστηθεί από τους νεκρούς, να κηρύξει το φως και στον λαό μας και στους εθνικούς.

²⁴Καθώς ο Παύλος απολογούνταν, ο Φήστος φώναξε: «Παύλε, είσαι τρελός! Η μεγάλη σου μάθηση σε οδηγεί στην τρέλα».

²⁵Ο Παύλος όμως είπε: «Δεν είμαι τρελός, εξοχότατε Φήστε· λέω λόγια αλήθειας και σωφροσύνης. ²⁶Ο βασιλιάς τα γνωρίζει αυτά—του μιλάω ελεύθερα. Είμαι βέβαιος ότι τίποτε απ’ αυτά δεν του ξέφυγε, γιατί δεν έγινε σε κάποια γωνιά. ²⁷Βασιλιά Αγρίππα, πιστεύεις στους προφήτες; Ξέρω ότι πιστεύεις».

²⁸Ο Αγρίππας είπε: «Τόσο γρήγορα θα με έπειθες να γίνω χριστιανός;»

²⁹Ο Παύλος είπε: «Είτε σε λίγο είτε σε πολύ, προσεύχομαι στον Πατέρα μας, όχι μόνο εσύ αλλά και όλοι όσοι με ακούν σήμερα να γίνουν σαν κι εμένα—εκτός από αυτές τις αλυσίδες».

³⁰Τότε σηκώθηκε ο βασιλιάς, και ο κυβερνήτης και η Βερνίκη και όσοι κάθονταν μαζί τους.

³¹Καθώς έφευγαν, έλεγαν μεταξύ τους: «Αυτός ο άνθρωπος δεν αξίζει ούτε θάνατο ούτε φυλάκιση».

³²Ο Αγρίππας είπε στον Φήστο: «Αυτός ο άνθρωπος θα μπορούσε να είχε αφεθεί ελεύθερος, αν δεν είχε επικαλεστεί τον Καίσαρα».