Si Pablo sa Atubangan ni Agripa

Ginhatagan sang pagpamulong sa atubang sang hari, gintaltal liwat ni Pablo ang dalan sa Damasco: ang kapawa, ang tingog, ang pagpadala sa pagbukas sang mga mata. Nagsinggit si Festo nga ang kinaadman nagpaulol sa iya. Nagpamangkot si Agripa kon naglaum bala si Pablo nga himuon siya nga Cristiano sa gamay nga tion, dayon nagpanghimapos nga mahimo siya makagawas nga hilway.

Kapitulo 26.

Nagsiling si Agripa kay Pablo, “Ginatugutan ka nga magpamulong para sa imo kaugalingon.” Niyan gintuy-od ni Pablo ang iya kamot kag ginsugdan niya ang iya pangapin.

Hari Agripa, ginakabig ko ang akon kaugalingon nga palaran nga makapangapin ako sa imo atubangan karon nga adlaw batok sa tanan nga pagsumbong sang mga Judio, labi na gid kay maalam ka gid sa tanan nga kinabatasan kag mga pagbinais sang mga Judio; gani nagapangabay ako sa imo nga pamatian mo ako sing mapainubuson.

Nahibaluan sang tanan nga Judio ang akon kabuhi halin sa akon pagkabatan-on, nga gin-ugdang ko halin sa sinugdan sa tunga sang akon kaugalingon nga nasyon kag sa Jerusalem. Madugay na nila ako nga kilala, kag kon luyag sila magsaksi, nahibaluan nila nga suno sa pinakahigpit nga sekta sang aton relihion nagkabuhi ako subong isa ka Fariseo. Kag karon nagatindog ako diri nga ginahusay tungud sa paglaum sa saad nga ginhimo sang aton Amay sa aton mga katigulangan. Ini nga saad amo ang ginalauman nga matigayon sang aton napulo kag duha ka kabikahan, nga nagasimba sa iya sing mainit gab-i kag adlaw. Tungud sini nga paglaum, hari, ginasumbong ako sang mga Judio. Ngaa ginakabig sang bisan sin-o sa inyo nga indi patihan nga ginabanhaw sang aton Amay ang mga patay?

Ako mismo nagkabig nga kinahanglan maghimo ako sing madamo nga butang batok sa ngalan ni Jesus nga taga-Nazaret. Amo ini ang ginhimo ko sa Jerusalem: paagi sa awtoridad halin sa mga pangulo nga saserdote, ginbilanggo ko ang madamo sang mga balaan, kag sang ginapatay sila, ginhatag ko ang akon boto batok sa ila. Sa tagsa ka sinagoga sing makapila ko sila ginsilutan, kag gintinguhaan ko nga pilition sila nga magpamulong batok sa Dios; kag sa akon puwerte nga kaakig batok sa ila, ginlagas ko sila tubtub sa mga dumuluong nga siudad.

Sa isa sina nga paglakbay nagkadto ako sa Damasco nga may awtoridad kag sugo halin sa mga pangulo nga saserdote. Sang udto, O hari, nakita ko sa dalan ang isa ka kapawa halin sa langit, nga mas masanag pa sa adlaw, nga nagsiga sa palibot ko kag sang akon mga kaupod sa paglakat.

Nagkalatumba kami tanan sa duta, kag nabatian ko ang isa ka tingog nga nagapamulong sa akon sa Hebreo, ‘Saulo, Saulo, ngaa ginahingabot mo ako? Mabudlay sa imo ang pagsikad batok sa mga tusuk.’ ^a

Nagpamangkot ako, ‘Sin-o ka, Ginoo?’ Nagsiling ang Ginoo, ‘Ako si Jesus, nga imo ginahingabot.

Apang bangon ka, kag magtindog ka sa imo mga tiil—nagpakita ako sa imo tungud sini nga katuyoan: agud pilion ka subong alagad kag saksi sang imo nakita sa akon kag sang ipakita ko pa sa imo, nga ginaluwas ko ikaw sa imo katawohan kag sa mga Gentil—nga sa ila ginapadala ko ikaw, agud buksan ang ila mga mata, agud magliso sila halin sa dulum pakadto sa kapawa kag halin sa gahum ni Satanas pakadto sa aton Amay, kag makabaton sila sing kapatawaran sang mga sala kag sing duog upod sa mga ginpakabalaan paagi sa pagtuo sa akon.’

Busa, Hari Agripa, wala ako magsupak sa palanan-awon nga halin sa langit, kondi nagbantala ako anay sa mga yara sa Damasco, dayon sa Jerusalem kag sa bug-os nga kadutaan sang Judea, kag sa mga Gentil man, nga maghinulsol sila kag magbalik sa aton Amay, nga nagahimo sing mga buhat nga nagaangay sa ila paghinulsol. Tungud sini gindakup ako sang mga Judio sa templo kag gintinguhaan nila nga patyon ako. Paagi sa bulig sang aton Amay, nagatindog ako tubtub sini nga adlaw nga nagasaksi sa diutay kag sa daku, kag wala ako sing ginasiling nga labaw pa sa ginsiling sang mga manalagna kag ni Moises nga matabo: nga kinahanglan mag-antus ang Cristo, kag, subong nauna nga mabanhaw gikan sa mga patay, magabantala sia sing kapawa sa aton katawohan kag sa mga Gentil man.

Samtang nagapangapin si Pablo sang iya kaugalingon, nagsinggit si Festo, “Pablo, buang ka! Ang imo daku nga kaalam amo ang nagapabuang sa imo.”

Apang nagsiling si Pablo, “Indi ako buang, halangdon gid nga Festo; nagapamulong ako sang mga pulong sang kamatooran kag sang maayo nga panghunahuna. Nahibaluan sang hari ini nga mga butang—kag nagapamulong ako sa iya sing walay kahadlok. Napat-od ko nga wala sing bisan isa sini nga natago sa iya, kay wala ini matabo sa isa ka sulok. Hari Agripa, ginapatihan mo bala ang mga manalagna? Nahibaluan ko nga nagapati ka.”

Nagsiling si Agripa, “Sa diutay nga tion bala pagahaylohon mo ako nga mangin Cristohanon?”

Nagsiling si Pablo, “Sa diutay man ukon sa madugay, nagapangamuyo ako sa aton Amay nga indi lamang ikaw kondi ang tanan man nga nagapamati sa akon karon mangin subong sa akon—luwas lamang sining mga kadena.”

Niyan nagtindog ang hari, kag ang gobernador kag si Bernice kag ang mga nagapungko upod sa ila.

Sang naghalin sila, nagsilingan sila sa isa kag isa, “Ini nga tawo indi takus sa kamatayon ukon sa pagkabilanggo.”

Nagsiling si Agripa kay Festo, “Ini nga tawo nabuhian na kuntani kon wala sia magpanawagan kay Cesar.”