Elçilerin İşleri 26

26 ¹Agrippa Pavlus'a, «Kendini savunabilirsin» dedi. Bunun üzerine Pavlus elini uzatıp savunmasına başladı.

²Kral Agrippa, Yahudilerin bütün suçlamalarına karşı bugün senin önünde kendimi savunacağım için kendimi talihli sayıyorum; ³özellikle de bütün Yahudi göreneklerini ve tartışmalarını iyi bildiğin için. Bu yüzden senden beni sabırla dinlemeni rica ediyorum.

⁴Bütün Yahudiler, gençliğimden beri, en başından beri kendi ulusumun arasında ve Yeruşalim'de geçirdiğim yaşamı bilirler. ⁵Beni öteden beri tanırlar ve isterlerse, dinimizin en katı mezhebine uyarak bir Ferisi olarak yaşadığıma tanıklık edebilirler. ⁶Şimdi ise Babamız'ın atalarımıza verdiği vaade beslediğim umut yüzünden yargılanmak üzere burada duruyorum. ⁷On iki oymağımız gece gündüz Babamız'a candan tapınarak bu vaade erişmeyi umuyor. Ey kral, işte bu umut yüzünden Yahudiler beni suçluyorlar. ⁸Babamız'ın ölüleri diriltmesini neden hiçbiriniz inanılmaz sayıyorsunuz?

⁹Ben de Nasıralı İsa'nın adına karşı elimden geleni yapmam gerektiğini düşünmüştüm. ¹⁰Yeruşalim'de yaptığım da buydu: Başkâhinlerden aldığım yetkiyle kutsalların birçoğunu hapse attım; öldürülürlerken de aleyhlerinde oy kullandım. ¹¹Bütün havralarda onları sık sık cezalandırıp Tanrı'ya küfretmeye zorlamaya çalıştım; onlara öyle öfkelenmiştim ki, yabancı kentlere kadar kovuşturdum.

¹²Böyle bir yolculuk sırasında, başkâhinlerden aldığım yetki ve görevle Şam'a gidiyordum. ¹³Ey kral, öğle vakti yolda, gökten gelen, güneşten daha parlak bir ışığın çevremde ve yol arkadaşlarımın çevresinde parladığını gördüm.

¹⁴Hepimiz yere yıkıldık ve bana İbranice seslenen bir ses işittim: ‹Saul, Saul, neden bana zulmediyorsun? Üvendireye karşı tepmek sana zor gelir.› ^a a v14 «Üvendireye karşı tepmek», çiftçinin dürtme çubuğuna karşı direnen inatçı bir öküz için kullanılan yaygın bir deyişti — direnmek yalnızca kendini yaralar.

¹⁵‹Ey Efendim, sen kimsin?› diye sordum. Rab, ‹Ben senin zulmettiğin İsa'yım› dedi.

¹⁶‹Haydi, ayağa kalk. Şunun için sana göründüm: Seni bir hizmetkâr ve tanık olarak atayacağım; hem beni gördüğün şeylerin, hem de sana daha göstereceğim şeylerin tanığı olacaksın. ¹⁷Seni kendi halkından ve öteki uluslardan kurtaracağım. Seni onlara gönderiyorum; ¹⁸öyle ki, gözlerini açasın; karanlıktan ışığa, Şeytan'ın gücünden Babamız'a dönsünler; bana iman ederek günahlarının bağışlanmasına ve kutsal kılınanlar arasında yer almaya kavuşsunlar.›

¹⁹Bunun için, Kral Agrippa, o göksel görüme karşı gelmedim. ²⁰Tersine, önce Şam'dakilere, sonra Yeruşalim'e, bütün Yahudiye bölgesine ve öteki uluslara da, tövbe edip Babamız'a dönmelerini ve tövbelerine yaraşan işler yapmalarını bildirdim. ²¹İşte bu yüzden Yahudiler beni tapınakta yakalayıp öldürmeye çalıştılar. ²²Ama Babamız'ın yardımıyla bugüne dek ayakta durup küçük büyük herkese tanıklık ediyorum. Peygamberlerin ve Musa'nın olacağını söylediklerinin dışında hiçbir şey söylemiyorum: ²³Mesih'in acı çekeceğini ve ölümden dirilenlerin ilki olarak hem kendi halkına hem de öteki uluslara ışığı duyuracağını söylüyorum.

²⁴Pavlus bu şekilde savunmasını sürdürürken Festus yüksek sesle, «Pavlus, çıldırmışsın! Çok okumak seni delirtiyor» dedi.

²⁵Pavlus ise şöyle dedi: «Sayın Festus, ben çıldırmadım; gerçek ve sağduyulu sözler söylüyorum. ²⁶Kral bu olayları biliyor; onunla açıkça konuşuyorum. Bunların hiçbirinin onun gözünden kaçmadığından eminim; çünkü bu işler bir köşede olup bitmedi. ²⁷Kral Agrippa, peygamberlere inanıyor musun? İnandığını biliyorum.»

²⁸Agrippa Pavlus'a, «Beni bu kadar çabuk ikna edip Hıristiyan mı yapacaksın?» dedi.

²⁹Pavlus, «İster kısa ister uzun sürsün, Babamız'a dua ediyorum ki, yalnız sen değil, bugün beni dinleyen herkes bu zincirler dışında benim gibi olsun» dedi.

³⁰Bunun üzerine kral, vali, Berniki ve onlarla birlikte oturanlar ayağa kalktılar.

³¹Dışarı çıkarlarken birbirlerine, «Bu adam ölüme ya da hapse atılmayı hak edecek bir şey yapmamış» diyorlardı.

³²Agrippa da Festus'a, «Bu adam Sezar'a başvurmasaydı serbest bırakılabilirdi» dedi.