ପାଉଲ ଆଗ୍ରିପ୍ପାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୁଅନ୍ତି

ଜଣେ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ କହିବାର ସୁଯୋଗ ପାଇ ପାଉଲ ପୁଣି ଦମ୍ମେଶକ ବାଟର କଥା କୁହନ୍ତି: ସେହି ଆଲୋକ, ସେହି ସ୍ୱର, ଆଖି ଖୋଲିବାର ଦାୟିତ୍ୱ। ଫେଷ୍ଟସ ଚିତ୍କାର କରନ୍ତି ଯେ ବିଦ୍ୟା ତାଙ୍କୁ ପାଗଳ କରିଦେଇଛି। ଆଗ୍ରିପ୍ପା ପଚାରନ୍ତି ପାଉଲ କʼଣ ତାଙ୍କୁ ଏତେ ଶୀଘ୍ର ଜଣେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ କରିବାକୁ ଆଶା କରୁଛନ୍ତି, ତାʼପରେ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି ଯେ ସେ ମୁକ୍ତ ହୋଇପାରିଥାନ୍ତେ।

ଅଧ୍ୟାୟ 26।

ଆଗ୍ରିପ୍ପା ପାଉଲଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ପକ୍ଷରେ କହିପାର।” ସେଥିରେ ପାଉଲ ଆପଣା ହସ୍ତ ବିସ୍ତାର କରି ଆତ୍ମପକ୍ଷ ସମର୍ଥନ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।

ହେ ରାଜା ଆଗ୍ରିପ୍ପା, ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଅଭିଯୋଗ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆଜି ଆପଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆତ୍ମପକ୍ଷ ସମର୍ଥନ କରିବାକୁ ପାଇ ମୁଁ ଆପଣାକୁ ଭାଗ୍ୟବାନ ମନେ କରୁଅଛି, ବିଶେଷତଃ ଆପଣ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ରୀତିନୀତି ଓ ବିବାଦ ବିଷୟ ଉତ୍ତମ ରୂପେ ଜାଣିଥିବାରୁ, ମୁଁ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ମୋʼ କଥା ଶୁଣିବା ନିମନ୍ତେ ଆପଣଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଅଛି।

ବାଲ୍ୟକାଳରୁ ଆପଣା ଜାତି ମଧ୍ୟରେ ଓ ଯିରୂଶାଲମରେ କଟାଯାଇଥିବା ମୋହର ଜୀବନଯାପନ ପ୍ରଣାଳୀ ସମସ୍ତ ଯିହୂଦୀ ଜାଣନ୍ତି। ସେମାନେ ମୋତେ ବହୁକାଳରୁ ଜାଣନ୍ତି, ଆଉ ଯଦି ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ, ତେବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଧର୍ମର ସର୍ବାପେକ୍ଷା କଠୋର ଦଳ ଅନୁସାରେ ମୁଁ ଜଣେ ଫାରୂଶୀ ଭାବରେ ଜୀବନ କାଟିଅଛି। ପୁଣି ଏବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କ ନିକଟରେ କରିଥିବା ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଉପରେ ଭରସା ହେତୁ ମୁଁ ବିଚାର ନିମନ୍ତେ ଠିଆ ହୋଇଅଛି। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ବାର ଗୋଷ୍ଠୀ ଦିବାରାତ୍ର ଏକାନ୍ତ ଭାବରେ ତାହାଙ୍କ ଉପାସନା କରି ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞାର ଫଳ ପାଇବାକୁ ଭରସା କରନ୍ତି। ହେ ରାଜା, ଏହି ଭରସା ହେତୁ ମୁଁ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଅଭିଯୁକ୍ତ ହେଉଅଛି। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୃତମାନଙ୍କୁ ଉଠାନ୍ତି, ଏହା ଆପଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି କାହିଁକି ଅବିଶ୍ଵାସ୍ୟ ବୋଲି ବିଚାର କରୁଅଛନ୍ତି?

ନାସରତୀୟ ଯୀଶୁଙ୍କ ନାମ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମୋତେ ଅନେକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ହେବ ବୋଲି ମୁଁ ନିଜେ ମନେ କରିଥିଲି। ଯିରୂଶାଲମରେ ମୁଁ ତାହା ହିଁ କଲି; ପ୍ରଧାନ ଯାଜକମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକାର ପାଇ ମୁଁ ଅନେକ ସାଧୁଙ୍କୁ କାରାଗାରରେ ବନ୍ଦ କଲି, ପୁଣି ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କରାଯିବା ସମୟରେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମତ ଦେଲି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ସମାଜଗୃହରେ ମୁଁ ବାରମ୍ବାର ସେମାନଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦେଇ ସେମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ଵରନିନ୍ଦା କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲି; ପୁଣି ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧାନ୍ଵିତ ହୋଇ ବିଦେଶୀୟ ନଗର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୁଦ୍ଧା ସେମାନଙ୍କୁ ତାଡ଼ନା କଲି।

ଏହିପରି ଗୋଟିଏ ଯାତ୍ରାରେ ମୁଁ ପ୍ରଧାନ ଯାଜକମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକାର ଓ ଆଦେଶ ପାଇ ଦମ୍ମେଶକକୁ ଯାଉଥିଲି। ହେ ରାଜା, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ ମୁଁ ପଥ ମଧ୍ୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ତେଜଠାରୁ ଅଧିକ ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ ଏକ ଆଲୋକ ସ୍ଵର୍ଗରୁ ମୋʼ ଓ ମୋହର ସଙ୍ଗୀମାନଙ୍କ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବାର ଦେଖିଲି।

ଆମ୍ଭେମାନେ ସମସ୍ତେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲୁ, ପୁଣି ମୁଁ ଗୋଟିଏ ସ୍ଵର ଏବ୍ରୀ ଭାଷାରେ ମୋତେ କହୁଥିବା ଶୁଣିଲି, “ଶାଉଲ, ଶାଉଲ, କାହିଁକି ମୋତେ ତାଡ଼ନା କରୁଅଛ? ଅଙ୍କୁଶ ପ୍ରତି ଗୋଇଠା ମାରିବା ତୁମ୍ଭ ପକ୍ଷରେ କଠିନ।” ^a

ମୁଁ ପଚାରିଲି, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ କିଏ?” ପ୍ରଭୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ଯୀଶୁ, ଯାହାଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭେ ତାଡ଼ନା କରୁଅଛ।

ମାତ୍ର ଉଠ, ଆପଣା ପାଦରେ ଠିଆ ହୁଅ; କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ମୋହର ଯାହା ଦେଖିଅଛ ଓ ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ନିକଟରେ ଯାହା ଦେଖାଇବି, ସେହିସବୁ ବିଷୟର ସେବକ ଓ ସାକ୍ଷୀ ଭାବରେ ତୁମ୍ଭକୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା ନିମନ୍ତେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ନିକଟରେ ଦର୍ଶନ ଦେଇଅଛି, ତୁମ୍ଭ ନିଜ ଲୋକ ଓ ଅଣଯିହୂଦୀମାନଙ୍କଠାରୁ ତୁମ୍ଭକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି— ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ତୁମ୍ଭକୁ ପ୍ରେରଣ କରୁଅଛି, ସେମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଉନ୍ମୀଳନ କରିବା ନିମନ୍ତେ, ଯେପରି ସେମାନେ ଅନ୍ଧକାରରୁ ଆଲୋକକୁ ଓ ଶୟତାନର ଶକ୍ତିରୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଫେରନ୍ତି, ପୁଣି ପାପ କ୍ଷମା ଓ ମୋʼଠାରେ ବିଶ୍ଵାସ ଦ୍ଵାରା ପବିତ୍ରୀକୃତ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାନ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।”

ଅତଏବ, ହେ ରାଜା ଆଗ୍ରିପ୍ପା, ମୁଁ ସେହି ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ଦର୍ଶନ ପ୍ରତି ଅନାଜ୍ଞାବହ ହେଲି ନାହିଁ, ମାତ୍ର ପ୍ରଥମେ ଦମ୍ମେଶକରେ ଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ, ତତ୍ପରେ ଯିରୂଶାଲମ ଓ ସମଗ୍ର ଯିହୂଦା ପ୍ରଦେଶରେ, ପୁଣି ଅଣଯିହୂଦୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଘୋଷଣା କଲି ଯେ ସେମାନେ ମନପରିବର୍ତ୍ତନ କରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଫେରନ୍ତୁ ଓ ମନପରିବର୍ତ୍ତନର ଉପଯୁକ୍ତ କର୍ମ କରନ୍ତୁ। ଏହି କାରଣରୁ ଯିହୂଦୀମାନେ ମନ୍ଦିରରେ ମୋତେ ଧରି ବଧ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇ ମୁଁ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାନ ଓ ବଡ଼ ଉଭୟଙ୍କ ନିକଟରେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଉ ଠିଆ ହୋଇଅଛି, ଆଉ ଭାବବାଦୀମାନେ ଓ ମୋଶା ଯାହା ଘଟିବ ବୋଲି କହିଥିଲେ, ତାʼଠାରୁ ଅଧିକ କିଛି କହୁ ନାହିଁ; ଅର୍ଥାତ୍, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଦୁଃଖଭୋଗ କରିବାକୁ ହେବ, ପୁଣି ମୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମେ ଉତ୍ଥିତ ହୋଇ ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଲୋକ ଓ ଅଣଯିହୂଦୀ ଉଭୟଙ୍କ ନିକଟରେ ଆଲୋକ ଘୋଷଣା କରିବେ।

ପାଉଲ ଏହିପରି ଆତ୍ମପକ୍ଷ ସମର୍ଥନ କରୁଥିବା ସମୟରେ ଫେଷ୍ଟସ୍ ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ କହିଲେ, “ପାଉଲ, ତୁମ୍ଭେ ବାତୁଳ ହୋଇଅଛ! ତୁମ୍ଭର ବହୁ ବିଦ୍ୟା ତୁମ୍ଭକୁ ପାଗଳ କରୁଅଛି।”

ମାତ୍ର ପାଉଲ କହିଲେ, “ହେ ମହାମାନ୍ୟ ଫେଷ୍ଟସ୍, ମୁଁ ବାତୁଳ ନୁହେଁ; ମୁଁ ସତ୍ୟ ଓ ସୁବୋଧର ବାକ୍ୟ କହୁଅଛି। ରାଜା ଏହିସବୁ ବିଷୟ ଜାଣନ୍ତି, ତେଣୁ ମୁଁ ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନିର୍ଭୟରେ କହୁଅଛି। ଏହିସବୁ ବିଷୟ ମଧ୍ୟରୁ କୌଣସିଟି ତାହାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଲୁଚି ନାହିଁ ବୋଲି ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ, କାରଣ ଏହା କୌଣସି କୋଣରେ କରାଯାଇ ନ ଥିଲା। ହେ ରାଜା ଆଗ୍ରିପ୍ପା, ଆପଣ କି ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କ କଥାରେ ବିଶ୍ଵାସ କରନ୍ତି? ଆପଣ ଯେ ବିଶ୍ଵାସ କରନ୍ତି, ତାହା ମୁଁ ଜାଣେ।”

ଆଗ୍ରିପ୍ପା କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ଏତେ ଶୀଘ୍ର ମୋତେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ ହେବାକୁ ପ୍ରବର୍ତ୍ତାଉଅଛ?”

ପାଉଲ କହିଲେ, “ଅଳ୍ପ ସମୟରେ ହେଉ ବା ଅଧିକ ସମୟରେ ହେଉ, କେବଳ ଆପଣ ନୁହଁନ୍ତି, ମାତ୍ର ଆଜି ଯେଉଁମାନେ ମୋʼ କଥା ଶୁଣୁଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଯେପରି ମୋʼ ପରି ହୁଅନ୍ତି, ଏଥିପାଇଁ ମୁଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଅଛି— କେବଳ ଏହି ଶୃଙ୍ଖଳ ବ୍ୟତୀତ।”

ସେତେବେଳେ ରାଜା ଓ ଶାସନକର୍ତ୍ତା ପୁଣି ବର୍ଣ୍ଣୀକୀ ଓ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଉପବିଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ ଉଠିଲେ।

ସେମାନେ ବାହାରିଯାଇ ପରସ୍ପର କହାକହି ହେଲେ, “ଏହି ଲୋକ ପ୍ରାଣଦଣ୍ଡ କିମ୍ବା ବନ୍ଧନ ଯୋଗ୍ୟ କିଛି କରି ନାହିଁ।”

ଆଗ୍ରିପ୍ପା ଫେଷ୍ଟସ୍‍ଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏହି ଲୋକ ଯଦି କାଇସରଙ୍କ ନିକଟରେ ଆପିଲ କରି ନ ଥାʼନ୍ତା, ତେବେ ସେ ମୁକ୍ତ ହୋଇପାରିଥାʼନ୍ତା।”