അപ്പോസ്തോലന്മാരുടെ പ്രവൃത്തികൾ 26 FHB Father's Heart Bible™

26 ¹അഗ്രിപ്പാ പൗലോസിനോടു പറഞ്ഞു: “നിനക്കുവേണ്ടി സംസാരിക്കാൻ അനുവാദമുണ്ട്.” അപ്പോൾ പൗലോസ് കൈനീട്ടി തന്റെ പ്രതിവാദം ആരംഭിച്ചു.

²അഗ്രിപ്പാ രാജാവേ, യെഹൂദർ എനിക്കെതിരേ ചുമത്തുന്ന എല്ലാ കുറ്റാരോപണങ്ങൾക്കും ഇന്ന് താങ്കളുടെ മുമ്പിൽ പ്രതിവാദം നടത്താൻ കഴിയുന്നതിനെ ഞാൻ ഭാഗ്യമായി കരുതുന്നു, ³യെഹൂദരുടെ എല്ലാ ആചാരങ്ങളെയും തർക്കങ്ങളെയും താങ്കൾ നന്നായി അറിയുന്നതുകൊണ്ട് വിശേഷാൽ, ക്ഷമയോടെ എന്റെ വാക്കു കേൾക്കണമെന്നു ഞാൻ താങ്കളോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു.

⁴ആരംഭംമുതൽ എന്റെ സ്വജനത്തിന്റെ ഇടയിലും ജറുസലേമിലും കഴിഞ്ഞ, യൗവനംമുതലുള്ള എന്റെ ജീവിതം എല്ലാ യെഹൂദരും അറിയുന്നു. ⁵നമ്മുടെ മതത്തിലെ ഏറ്റവും കർശനമായ വിഭാഗം അനുസരിച്ച് ഞാൻ ഒരു പരീശനായി ജീവിച്ചു എന്ന് അവർ വളരെക്കാലമായി എന്നെ അറിയുന്നു; സാക്ഷ്യം പറയാൻ മനസ്സുണ്ടെങ്കിൽ അവർ അതു പറയും. ⁶ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് നമ്മുടെ പിതാക്കന്മാരോടു ചെയ്ത വാഗ്ദാനത്തിലുള്ള പ്രത്യാശനിമിത്തം ഞാൻ വിചാരണ നേരിട്ടു നിൽക്കുന്നു. ⁷നമ്മുടെ പന്ത്രണ്ടു ഗോത്രങ്ങൾ രാവും പകലും ഉത്സാഹത്തോടെ അവിടുത്തെ ആരാധിച്ചുകൊണ്ട് ഈ വാഗ്ദാനത്തിൽ എത്തിച്ചേരാൻ പ്രത്യാശിക്കുന്നു. ഈ പ്രത്യാശനിമിത്തം, രാജാവേ, യെഹൂദർ എന്റെമേൽ കുറ്റം ചുമത്തുന്നു. ⁸നമ്മുടെ പിതാവ് മരിച്ചവരെ ഉയിർപ്പിക്കുന്നു എന്നത് നിങ്ങളിൽ ആരെങ്കിലും വിശ്വസിക്കാനാവാത്തതായി കരുതുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?

⁹നസറെത്തിലെ യേശുവിന്റെ നാമത്തിന് എതിരായി പലതും ചെയ്യണമെന്ന് ഞാൻതന്നെ വിചാരിച്ചിരുന്നു. ¹⁰ജറുസലേമിൽ ഞാൻ അതുതന്നെ ചെയ്തു: മുഖ്യപുരോഹിതന്മാരിൽനിന്നുള്ള അധികാരത്തോടെ വിശുദ്ധരിൽ പലരെയും ഞാൻ തടവിൽ അടച്ചു; അവർ കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ അവർക്കെതിരായി ഞാൻ വോട്ടു ചെയ്തു. ¹¹എല്ലാ പള്ളികളിലും ഞാൻ അവരെ പലപ്പോഴും ശിക്ഷിച്ചു, ദൈവത്തിന് എതിരായി സംസാരിക്കാൻ അവരെ നിർബന്ധിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു; അവരോട് ക്രോധം പൂണ്ട്, വിദേശനഗരങ്ങളോളം ഞാൻ അവരെ വേട്ടയാടി.

¹²അങ്ങനെയുള്ള ഒരു യാത്രയിൽ മുഖ്യപുരോഹിതന്മാരിൽനിന്നുള്ള അധികാരത്തോടും നിയോഗത്തോടുംകൂടി ഞാൻ ദമസ്കസിലേക്കു പോയി. ¹³രാജാവേ, നട്ടുച്ചയ്ക്ക് വഴിയിൽവച്ച് സൂര്യനെക്കാൾ ശോഭയുള്ള ഒരു വെളിച്ചം ആകാശത്തുനിന്ന് എന്നെയും എന്റെ സഹയാത്രികരെയും ചുറ്റി ജ്വലിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

¹⁴ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും നിലത്തു വീണു; എബ്രായഭാഷയിൽ എന്നോടു സംസാരിക്കുന്ന ഒരു ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു: “ശൗലേ, ശൗലേ, നീ എന്തിന് എന്നെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു? മുള്ളിന്റെ നേരേ ചവിട്ടുന്നത് നിനക്കു വിഷമമാകുന്നു.” ^a a v14 “മുള്ളിന്റെ നേരേ ചവിട്ടുക” എന്നത് കൃഷിക്കാരന്റെ മുൾമുനയോടു പൊരുതുന്ന ദുശ്ശാഠ്യമുള്ള കാളയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു സാധാരണ ചൊല്ലായിരുന്നു—ചെറുത്തുനിൽക്കുന്നത് നിന്നെത്തന്നെ മുറിവേൽപ്പിക്കുകമാത്രമേ ചെയ്യൂ.

¹⁵ഞാൻ ചോദിച്ചു: “കർത്താവേ, അങ്ങ് ആരാകുന്നു?” കർത്താവ് പറഞ്ഞു: “നീ പീഡിപ്പിക്കുന്ന യേശു ഞാൻതന്നെ.”

¹⁶“എന്നാൽ എഴുന്നേറ്റ് നിന്റെ കാലിൽ നിൽക്കുക—ഇതിനായി ഞാൻ നിനക്കു പ്രത്യക്ഷനായി: എന്നെക്കുറിച്ച് നീ കണ്ടതിനും ഞാൻ ഇനിയും നിനക്കു പ്രത്യക്ഷനാകുന്നതിനും സാക്ഷിയായും ശുശ്രൂഷകനായും നിന്നെ നിയമിക്കേണ്ടതിന്, ¹⁷നിന്റെ ജനത്തിൽനിന്നും വിജാതീയരിൽനിന്നും നിന്നെ വിടുവിച്ചുകൊണ്ട്—അവരുടെ അടുക്കലേക്കു ഞാൻ നിന്നെ അയയ്ക്കുന്നു, ¹⁸അവരുടെ കണ്ണുകൾ തുറക്കേണ്ടതിനും, അവർ ഇരുട്ടിൽനിന്നു വെളിച്ചത്തിലേക്കും സാത്താന്റെ ശക്തിയിൽനിന്ന് നമ്മുടെ പിതാവിങ്കലേക്കും തിരിയേണ്ടതിനും, പാപമോചനവും എന്നിലുള്ള വിശ്വാസത്താൽ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടവരുടെ ഇടയിൽ ഒരു സ്ഥാനവും പ്രാപിക്കേണ്ടതിനുംതന്നെ.”

¹⁹അതുകൊണ്ട്, അഗ്രിപ്പാ രാജാവേ, സ്വർഗീയദർശനത്തോട് ഞാൻ അനുസരണക്കേടു കാണിച്ചില്ല, ²⁰എന്നാൽ അനുതപിച്ച് നമ്മുടെ പിതാവിങ്കലേക്കു തിരിയാനും അനുതാപത്തിനു യോജിച്ച പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യാനും ഞാൻ ആദ്യം ദമസ്കസിലുള്ളവരോടും, പിന്നെ ജറുസലേമിലും യെഹൂദ്യദേശം മുഴുവനിലും, വിജാതീയരോടും പ്രസ്താവിച്ചു. ²¹ഇതുനിമിത്തം യെഹൂദർ ദൈവാലയത്തിൽവച്ച് എന്നെ പിടികൂടി കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചു. ²²നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ സഹായത്താൽ, ചെറിയവരോടും വലിയവരോടും സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഇന്നുവരെ ഞാൻ നിലനിൽക്കുന്നു; പ്രവാചകന്മാരും മോശയും സംഭവിക്കുമെന്നു പറഞ്ഞതിനപ്പുറം ഒന്നും ഞാൻ പറയുന്നില്ല: ²³ക്രിസ്തു കഷ്ടം അനുഭവിക്കേണ്ടിയിരുന്നു എന്നും, മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ആദ്യം ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റവനായി നമ്മുടെ ജനത്തോടും വിജാതീയരോടും വെളിച്ചം പ്രസംഗിക്കും എന്നുംതന്നെ.

²⁴പൗലോസ് ഇങ്ങനെ പ്രതിവാദം നടത്തുമ്പോൾ ഫെസ്തോസ് ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: “പൗലോസേ, നിനക്കു ഭ്രാന്തായിരിക്കുന്നു! നിന്റെ വിപുലമായ പാണ്ഡിത്യം നിന്നെ ഭ്രാന്തനാക്കുന്നു.”

²⁵എന്നാൽ പൗലോസ് പറഞ്ഞു: “ശ്രേഷ്ഠനായ ഫെസ്തോസേ, എനിക്കു ഭ്രാന്തില്ല; സത്യത്തിന്റെയും സുബോധത്തിന്റെയും വാക്കുകളാണ് ഞാൻ സംസാരിക്കുന്നത്. ²⁶രാജാവ് ഇക്കാര്യങ്ങൾ അറിയുന്നു—അദ്ദേഹത്തോടു ഞാൻ ധൈര്യമായി സംസാരിക്കുന്നു. ഇതൊന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രദ്ധയിൽനിന്നു മറഞ്ഞുപോയിട്ടില്ലെന്ന് എനിക്കുറപ്പുണ്ട്, എന്തെന്നാൽ ഇത് ഒരു മൂലയിൽ നടന്നതല്ല. ²⁷അഗ്രിപ്പാ രാജാവേ, പ്രവാചകന്മാരെ താങ്കൾ വിശ്വസിക്കുന്നുവോ? താങ്കൾ വിശ്വസിക്കുന്നു എന്ന് എനിക്കറിയാം.”

²⁸അഗ്രിപ്പാ പറഞ്ഞു: “ഇത്ര വേഗത്തിൽ എന്നെ ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിയാകാൻ നീ സമ്മതിപ്പിക്കുമോ?”

²⁹പൗലോസ് പറഞ്ഞു: “കുറഞ്ഞ സമയംകൊണ്ടായാലും ഏറെ സമയംകൊണ്ടായാലും, താങ്കൾ മാത്രമല്ല, ഇന്ന് എന്റെ വാക്കു കേൾക്കുന്ന എല്ലാവരും—ഈ ചങ്ങലകൾ ഒഴികെ—ഞാൻ ആയിരിക്കുന്നതുപോലെ ആയിത്തീരണമെന്ന് നമ്മുടെ പിതാവിനോടു ഞാൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു.”

³⁰അപ്പോൾ രാജാവും ദേശാധിപതിയും ബർന്നീക്കയും അവരോടുകൂടെ ഇരുന്നവരും എഴുന്നേറ്റു.

³¹അവർ പോകുമ്പോൾ പരസ്പരം പറഞ്ഞു: “ഈ മനുഷ്യൻ മരണത്തിനോ തടവിനോ യോഗ്യനല്ല.”

³²അഗ്രിപ്പാ ഫെസ്തോസിനോടു പറഞ്ഞു: “ഈ മനുഷ്യൻ കൈസരെ അഭയംചൊല്ലിയിരുന്നില്ലെങ്കിൽ അവനെ വിട്ടയയ്ക്കാമായിരുന്നു.”