ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 26

26 ¹ਅਗ੍ਰਿੱਪਾ ਨੇ ਪੌਲੁਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਬੋਲਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਹੈ।” ਤਦ ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸਫ਼ਾਈ ਦੇਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।

²ਹੇ ਰਾਜਾ ਅਗ੍ਰਿੱਪਾ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭਾਗਵਾਨ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਅੱਜ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੀ ਸਫ਼ਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ³ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਅਤੇ ਝਗੜਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਸੋ ਮੈਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਸੁਣੋ।

⁴ਸਾਰੇ ਯਹੂਦੀ ਜਵਾਨੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਕੌਮ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਬੀਤਿਆ। ⁵ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਚਿਰੋਕਣੇ ਤੋਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁਣ, ਤਾਂ ਦੱਸ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਡੇ ਧਰਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸਖ਼ਤ ਪੰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਮੈਂ ਇੱਕ ਫ਼ਰੀਸੀ ਵਾਂਗ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕੀਤਾ। ⁶ਅਤੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਸ ਵਾਅਦੇ ਉੱਤੇ ਆਸ ਰੱਖਣ ਕਾਰਨ ਮੁਕੱਦਮੇ ਲਈ ਖੜ੍ਹਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਸਾਡੇ ਪਿਉ-ਦਾਦਿਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਸੀ। ⁷ਸਾਡੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਗੋਤ ਇਸ ਵਾਅਦੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਰਾਤ-ਦਿਨ ਦਿਲ ਲਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਸੇ ਆਸ ਕਾਰਨ ਯਹੂਦੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ⁸ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਕਿਉਂ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਮੁਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿਵਾਲਦਾ ਹੈ?

⁹ਮੈਂ ਆਪ ਸੋਚਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਨਾਸਰਤ ਦੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ¹⁰ਇਹੀ ਮੈਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ: ਪਰਧਾਨ ਜਾਜਕਾਂ ਤੋਂ ਅਧਿਕਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਕੈਦਖ਼ਾਨੇ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਘਾਟ ਉਤਾਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵੋਟ ਪਾਈ। ¹¹ਹਰੇਕ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਅਕਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬੋਲਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਭਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਦੂਜੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੱਕ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ।

¹²ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਫ਼ਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਪਰਧਾਨ ਜਾਜਕਾਂ ਤੋਂ ਅਧਿਕਾਰ ਅਤੇ ਹੁਕਮਨਾਮਾ ਲੈ ਕੇ ਦੰਮਿਸਕ ਨੂੰ ਗਿਆ। ¹³ਹੇ ਰਾਜਾ, ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਚਮਕੀਲਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਕਾਸ਼ੋਂ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਫ਼ਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਲੋਅ ਪਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।

¹⁴ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਅਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਜੋ ਇਬਰਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ: ‘ਸ਼ਾਊਲ, ਸ਼ਾਊਲ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਸਤਾਉਂਦਾ ਹੈਂ? ਤੇਰੇ ਲਈ ਪ੍ਰਾਣੀ ਦੀਆਂ ਆਰਾਂ ਉੱਤੇ ਲੱਤ ਮਾਰਨੀ ਔਖੀ ਹੈ।’ ^a a v14 “ਆਰਾਂ ਉੱਤੇ ਲੱਤ ਮਾਰਨੀ” ਇੱਕ ਆਮ ਕਹਾਵਤ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਜ਼ਿੱਦੀ ਬਲਦ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਜੋ ਕਿਸਾਨ ਦੀ ਆਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਦਾ ਹੈ — ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੀ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।

¹⁵ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ, ‘ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ?’ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਯਿਸੂ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਸਤਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।’

¹⁶ਪਰ ਉੱਠ, ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ—ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸੇ ਲਈ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ: ਤਾਂ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸੇਵਕ ਅਤੇ ਗਵਾਹ ਥਾਪਾਂ, ਦੋਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ—ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਮੈਂ ਅਗਾਂਹ ਤੈਨੂੰ ਵਿਖਾਵਾਂਗਾ, ¹⁷ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਅਤੇ ਪਰਾਈਆਂ ਕੌਮਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਵਾਂਗਾ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਘੱਲਦਾ ਹਾਂ, ¹⁸ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੇਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਚਾਨਣ ਵੱਲ ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲ ਮੁੜਨ, ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਮਾਫ਼ੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਪਾਉਣ ਜੋ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।’

¹⁹ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਾ ਅਗ੍ਰਿੱਪਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਸੁਰਗੀ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬੇਮੁਖ ਨਾ ਹੋਇਆ, ²⁰ਸਗੋਂ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੰਮਿਸਕ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਫਿਰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਅਤੇ ਯਹੂਦਿਯਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਪਰਾਈਆਂ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਤੋਬਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲ ਮੁੜਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਤੋਬਾ ਦੇ ਯੋਗ ਕੰਮ ਕਰਨ। ²¹ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹੈਕਲ ਵਿੱਚ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ²²ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੱਕ ਖੜ੍ਹਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਛੋਟੇ-ਵੱਡੇ ਦੋਹਾਂ ਅੱਗੇ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਆਖਦਾ ਜੋ ਨਬੀਆਂ ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਹੋਵੇਗਾ: ²³ਕਿ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਝੱਲਣੇ ਪੈਣਗੇ, ਅਤੇ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੀ ਉੱਠਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਪਰਾਈਆਂ ਕੌਮਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਚਾਨਣ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰੇਗਾ।

²⁴ਜਦੋਂ ਪੌਲੁਸ ਆਪਣੀ ਸਫ਼ਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਫ਼ੇਸਤੁਸ ਨੇ ਉੱਚੀ ਅਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, “ਪੌਲੁਸ, ਤੂੰ ਪਾਗਲ ਹੈਂ! ਤੇਰੀ ਬਹੁਤੀ ਵਿੱਦਿਆ ਤੈਨੂੰ ਸੁਦਾਈ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।”

²⁵ਪਰ ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਮਹਾਮਹਿਮ ਫ਼ੇਸਤੁਸ, ਮੈਂ ਪਾਗਲ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਸੱਚ ਅਤੇ ਸਿਆਣਪ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ। ²⁶ਰਾਜਾ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ—ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਪੱਕਾ ਯਕੀਨ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਗੱਲ ਉਸ ਤੋਂ ਲੁਕੀ ਨਹੀਂ ਰਹੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕਿਸੇ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ²⁷ਹੇ ਰਾਜਾ ਅਗ੍ਰਿੱਪਾ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਨਬੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋ।”

²⁸ਅਗ੍ਰਿੱਪਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਕੀ ਤੂੰ ਐਨੀ ਛੇਤੀ ਮੈਨੂੰ ਮਸੀਹੀ ਬਣਨ ਲਈ ਮਨਾ ਲਵੇਂਗਾ?”

²⁹ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਭਾਵੇਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਬਹੁਤੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਾਰੇ ਜੋ ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਸੁਣ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਬਣ ਜਾਣ ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਮੈਂ ਹਾਂ—ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜ਼ੰਜੀਰਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ।”

³⁰ਤਦ ਰਾਜਾ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਹਾਕਮ ਤੇ ਬਰਨੀਕੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਵੀ।

³¹ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਾਹਰ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਨਾ ਮੌਤ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ ਨਾ ਕੈਦ ਦੇ।”

³²ਅਗ੍ਰਿੱਪਾ ਨੇ ਫ਼ੇਸਤੁਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਜੇ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਕੈਸਰ ਅੱਗੇ ਅਪੀਲ ਨਾ ਕੀਤੀ ਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਛੁਡਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ।”