တမန်တော်ဝတ္ထု 26 FHB Father's Heart Bible™

26 ¹အဂြိပ္ပမင်းက ပေါလုအား “သင့်ကိုယ်တိုင်အတွက် ပြောဆိုနိုင်၏” ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ ပေါလုသည် လက်ကိုဆန့်၍ မိမိအတွက် ချေပလျှောက်ထားခြင်းကို အစပြု၏။

²အဂြိပ္ပဘုရင်မင်းမြတ်၊ ယုဒလူမျိုးတို့၏ စွပ်စွဲချက်အလုံးစုံနှင့်စပ်လျဉ်း၍ ယနေ့ ကိုယ်တော်ရှေ့မှောက်၌ အကျွန်ုပ် ချေပလျှောက်ထားခွင့်ရသည်ကို ကံကောင်းသူဟု အကျွန်ုပ် မှတ်ယူပါ၏။ ³အထူးသဖြင့် ကိုယ်တော်သည် ယုဒလူမျိုးတို့၏ ထုံးတမ်းစဉ်လာများနှင့် အငြင်းပွားမှုအလုံးစုံကို ကောင်းစွာ သိတော်မူသောကြောင့် အကျွန်ုပ်၏စကားကို သည်းခံ၍ နားညောင်းတော်မူပါရန် အကျွန်ုပ် တောင်းပန်ပါ၏။

⁴ငယ်ရွယ်စဉ်မှစ၍ ကိုယ့်လူမျိုးအလယ်၌၎င်း၊ ယေရုရှလင်မြို့၌၎င်း ကုန်လွန်ခဲ့သော အကျွန်ုပ်၏ ဘဝအသက်တာကို ယုဒလူမျိုးအားလုံး သိကြပါ၏။ ⁵အကျွန်ုပ်သည် ငါတို့ဘာသာ၏ အတင်းကြပ်ဆုံးသော ဂိုဏ်းအတိုင်း ဖာရိရှဲတစ်ဦးအဖြစ် အသက်ရှင်ခဲ့ကြောင်းကို သူတို့သည် ရှေးမူလကပင် သိကြ၍ သက်သေခံလိုလျှင် ခံနိုင်ကြပါ၏။ ⁶ယခုတွင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ငါတို့၏ဘိုးဘေးတို့အား ပေးတော်မူသော ကတိတော်ကို မျှော်လင့်ခြင်းကြောင့် အကျွန်ုပ်သည် တရားစီရင်ခြင်းကို ခံရလျက် ရပ်နေရပါ၏။ ⁷ငါတို့၏ အမျိုးတစ်ဆယ့်နှစ်မျိုးတို့သည် ဤကတိတော်သို့ ရောက်ရှိရန် မျှော်လင့်လျက် နေ့ညမပြတ် ကိုယ်တော်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ကိုးကွယ်ဝတ်ပြုကြပါ၏။ အို မင်းကြီး၊ ဤမျှော်လင့်ခြင်းကြောင့် အကျွန်ုပ်သည် ယုဒလူမျိုးတို့၏ စွပ်စွဲခြင်းကို ခံရပါ၏။ ⁸ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သေသူတို့ကို ရှင်ပြန်ထမြောက်စေတော်မူသည်ကို ကိုယ်တော်တို့အထဲမှ မည်သူမဆို အဘယ်ကြောင့် မယုံနိုင်ဟု ထင်မှတ်ကြသနည်း။

⁹အကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင်ပင် နာဇရက်မြို့သား ယေရှု၏ နာမတော်ကို ဆန့်ကျင်၍ များစွာသော အမှုတို့ကို ပြုရမည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ပါ၏။ ¹⁰ထိုသို့ အကျွန်ုပ်သည် ယေရုရှလင်မြို့၌ ပြုခဲ့ပါ၏။ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းတို့ထံမှ အခွင့်အာဏာကို ရယူ၍ သန့်ရှင်းသူအများကို ထောင်ထဲ၌ လှောင်ထားခဲ့သည့်အပြင် သူတို့ကို သေဒဏ်ပေးကြသောအခါ အကျွန်ုပ်သည် ထောက်ခံမဲ ပေးခဲ့ပါ၏။ ¹¹တရားဇရပ်တိုင်း၌ အကျွန်ုပ်သည် သူတို့ကို အကြိမ်ကြိမ် ဒဏ်ပေး၍ ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားပြောဆိုစေရန် အတင်းအကြပ် ကြိုးစားခဲ့ပါ၏။ သူတို့ကို ပြင်းစွာ အမျက်ထွက်သဖြင့် တိုင်းတစ်ပါးမြို့များသို့ပင် လိုက်လံဖမ်းဆီးခဲ့ပါ၏။

¹²ထိုသို့သော ခရီးတစ်ခု၌ အကျွန်ုပ်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းတို့ထံမှ အခွင့်အာဏာနှင့် တာဝန်ကို ရယူ၍ ဒမာသက်မြို့သို့ သွားခဲ့ပါ၏။ ¹³အို မင်းကြီး၊ မွန်းတည့်ချိန်၌ လမ်းခရီးတွင် နေရောင်ထက်ပင် ထွန်းလင်းသော အလင်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်မှ ထွက်ပေါ်လာ၍ အကျွန်ုပ်နှင့် အဖော်ပါ ခရီးသည်တို့ ပတ်လည်၌ တောက်ပထွန်းလင်းလျက်ရှိသည်ကို အကျွန်ုပ် မြင်ခဲ့ပါ၏။

¹⁴အကျွန်ုပ်တို့အားလုံး မြေပေါ်သို့ လဲကျကြ၏။ ထိုအခါ “ရှောလု၊ ရှောလု၊ အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကို နှိပ်စက်ညှဉ်းဆဲသနည်း။ နှင်တံကို ခြေနှင့်ကျောက်ခြင်းသည် သင့်အတွက် ခက်ခဲလှ၏” ဟု ဟေဗြဲဘာသာစကားဖြင့် အကျွန်ုပ်အား မိန့်တော်မူသောအသံကို အကျွန်ုပ် ကြားရပါ၏။ ^a a v14 “နှင်တံကို ခြေနှင့်ကျောက်ခြင်း” ဟူသည် လယ်သမား၏ နှင်တံကို ဆန့်ကျင်တွန်းကန်သော ခေါင်းမာသည့် နွားကို ရည်ညွှန်းသည့် ထုံးစကားတစ်ခွန်းဖြစ်၍ ဆန့်ကျင်ခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကိုသာ ဒဏ်ရာရစေကြောင်း ဆိုလိုသည်။

¹⁵အကျွန်ုပ်က “သခင်၊ ကိုယ်တော်သည် မည်သူဖြစ်ပါသနည်း” ဟု မေးလျှောက်သော် သခင်က “ငါသည် သင်နှိပ်စက်ညှဉ်းဆဲနေသော ယေရှုဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹⁶“သို့ရာတွင် ထ၍ သင်၏ခြေဖြင့် မတ်တတ်ရပ်လော့။ သင်သည် ငါ့ကို ဖူးမြင်ခဲ့သည့်အရာများနှင့် နောင်တွင် ငါ သင့်အား ထင်ရှားပြဦးမည့်အရာများကို သက်သေခံသူ၊ အစေခံသူအဖြစ် သင့်ကို ခန့်အပ်ရန် ဤအကြောင်းကြောင့် ငါသည် သင့်အား ကိုယ်ထင်ပြခဲ့၏၊ ¹⁷သင်၏အမျိုးသားတို့ထံမှ၎င်း၊ လူမျိုးခြားတို့ထံမှ၎င်း သင့်ကို ကယ်နုတ်မည်။ ထိုသူတို့ထံသို့ သင့်ကို ငါ စေလွှတ်မည်၊ ¹⁸သူတို့သည် မှောင်မိုက်မှ အလင်းသို့၎င်း၊ စာတန်၏တန်ခိုးမှ ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံသို့၎င်း ပြန်လှည့်လာ၍ အပြစ်ပြေလွှတ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ ငါ့ကို ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေခြင်းခံရသူတို့အထဲ၌ အရိုက်အရာကိုလည်းကောင်း ခံစားရစေရန် သူတို့၏မျက်စိကို ဖွင့်ပေးခြင်းငှာ ဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹⁹ထို့ကြောင့် အဂြိပ္ပဘုရင်မင်းမြတ်၊ အကျွန်ုပ်သည် ကောင်းကင်ဆိုင်ရာ ဗျာဒိတ်ရူပါရုံကို မနာခံဘဲ မနေခဲ့ပါ။ ²⁰ဦးစွာ ဒမာသက်မြို့သားတို့အား၎င်း၊ ထို့နောက် ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ယုဒပြည်တစ်ခုလုံးရှိ လူတို့အား၎င်း၊ လူမျိုးခြားတို့အားပါ၎င်း နောင်တရ၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံသို့ ပြန်လှည့်လာကြရန်၊ နောင်တနှင့် ထိုက်တန်သော အကျင့်တို့ကို ကျင့်ကြရန် အကျွန်ုပ် ဟောပြောကြေညာခဲ့ပါ၏။ ²¹ဤအကြောင်းကြောင့် ယုဒလူမျိုးတို့သည် ဗိမာန်တော်ထဲ၌ အကျွန်ုပ်ကို ဖမ်းဆီး၍ သတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြပါ၏။ ²²ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ကူမတော်မူခြင်းကို ခံရသဖြင့် အကျွန်ုပ်သည် ယနေ့တိုင်အောင် ရပ်တည်လျက် အငယ်အကြီးမရွေး သက်သေခံနေပါ၏။ ပရောဖက်များနှင့် မောရှေတို့ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ဟောကြားခဲ့သည့်အရာမှလွဲ၍ အခြားတစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ အကျွန်ုပ် မပြောဆိုပါ။ ²³ထိုအရာကား ခရစ်တော်သည် အသေခံတော်မူရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ သေခြင်းမှ အဦးဆုံး ရှင်ပြန်ထမြောက်တော်မူ၍ ငါတို့အမျိုးသားတို့အားလည်းကောင်း၊ လူမျိုးခြားတို့အားလည်းကောင်း အလင်းကို ကြေညာတော်မူရမည်ဖြစ်ကြောင်းပင် ဖြစ်ပါ၏။

²⁴ပေါလု ဤသို့ ချေပလျှောက်ထားနေစဉ် ဖေတ္တုက “ပေါလု၊ သင်သည် ရူးသွပ်နေပြီ။ သင်၏ ကျယ်ပြန့်လှသော အတတ်ပညာသည် သင့်ကို ရူးသွပ်စေနေ၏” ဟု ကြီးစွာသောအသံဖြင့် ဟစ်အော်၍ ဆို၏။

²⁵သို့ရာတွင် ပေါလုက “အရှင်မြတ် ဖေတ္တု၊ အကျွန်ုပ်သည် ရူးသွပ်နေသည်မဟုတ်ပါ။ အကျွန်ုပ်သည် သမ္မာတရားနှင့် သမ္မာသတိဆိုင်ရာ စကားတို့ကိုသာ ပြောဆိုနေခြင်းဖြစ်ပါ၏။ ²⁶မင်းကြီးသည် ဤအကြောင်းအရာတို့ကို သိတော်မူသောကြောင့် အကျွန်ုပ်သည် မင်းကြီးထံ၌ ရဲဝံ့စွာ လျှောက်ထားပါ၏။ ဤအမှုအရာတို့ကို ထောင့်ကွယ်၌ ပြုလုပ်ခဲ့သည်မဟုတ်သောကြောင့် မင်းကြီး မသိဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့သော အရာတစ်စုံတစ်ခုမျှ မရှိဟု အကျွန်ုပ် ယုံကြည်ပါ၏။ ²⁷အဂြိပ္ပဘုရင်မင်းမြတ်၊ ကိုယ်တော်သည် ပရောဖက်တို့ကို ယုံကြည်တော်မူပါသလော။ ကိုယ်တော် ယုံကြည်တော်မူကြောင်း အကျွန်ုပ် သိပါ၏” ဟု ဆို၏။

²⁸အဂြိပ္ပမင်းက “ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ငါ့ကို ခရစ်ယာန်တစ်ဦး ဖြစ်စေရန် သင် ဖြားယောင်းသွေးဆောင်မည်လော” ဟု ဆို၏။

²⁹ပေါလုက “အချိန်တိုသည်ဖြစ်စေ၊ ကြာသည်ဖြစ်စေ၊ ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းမက ယနေ့ အကျွန်ုပ်၏စကားကို ကြားကြသူအပေါင်းတို့သည်ပါ ဤသံကြိုးများမှလွဲ၍ အကျွန်ုပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာကြပါစေဟု ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံ အကျွန်ုပ် ဆုတောင်းပါ၏” ဟု ဆို၏။

³⁰ထိုအခါ ဘုရင်မင်းမြတ်သည်လည်းကောင်း၊ ဘုရင်ခံနှင့် ဗေရနိတ်မှစ၍ သူတို့နှင့်အတူ ထိုင်နေကြသူတို့သည်လည်းကောင်း ထကြ၏။

³¹သူတို့သည် ထွက်ခွာသွားကြစဉ် “ဤသူသည် သေဒဏ်ဖြစ်စေ၊ ထောင်ဒဏ်ဖြစ်စေ ခံထိုက်သည်မဟုတ်” ဟု အချင်းချင်း ပြောဆိုကြ၏။

³²အဂြိပ္ပမင်းက ဖေတ္တုအား “ဤသူသည် ကဲသာဘုရင်ထံ အယူခံမဝင်ခဲ့လျှင် လွတ်မြောက်နိုင်ပေမည်” ဟု ဆို၏။