اعمال 26 FHB Father's Heart Bible™

26 ¹اګرِپا پولوس ته ووئيل چې، ”تۀ خپله خبره کولے شې.“ نو پولوس خپل لاس اوږد کړو او خپله صفائى يې شروع کړله.

²اے بادشاه اګرِپا، زۀ خپل ځان خوش قسمت ګڼم چې نن ستا په مخکښې د يهوديانو د ټولو اِلزامونو نه د خپل ځان صفائى کوم، ³خصوصاً ځکه چې تۀ د يهوديانو ټول رواجونه او جګړې ښۀ پېژنې، نو زۀ درته عرض کوم چې زما خبره په صبر سره واورې.

⁴زما ژوند د ځوانۍ نه ټولو يهوديانو ته معلوم دے، چې د شروع نه مې په خپل قوم کښې او په يروشلم کښې تېر کړو. ⁵هغوئ ما له ډېر وخت نه پېژنى، او کۀ غواړى نو ګواهى ورکولے شى چې زمونږ د دين د تر ټولو سختې فرقې مطابق زۀ د فريسيانو په شان اوسېدلم. ⁶او اوس زۀ په دې اُميد باندې د عدالت په مخکښې ولاړ يم چې زمونږ پلار زمونږ پلرونو سره وکړو. ⁷زمونږ دولس قبيلې هيله کوى چې دې وعدې ته ورسيږى، او شپه او ورځ په جوش سره د هغۀ عبادت کوى. اے بادشاه، د همدې اُميد دپاره يهوديان په ما باندې اِلزام لګوى. ⁸تاسو کښې څوک دا خبره ولې د باور نۀ وړ ګڼى چې زمونږ پلار مړى بيا ژوندى کوى؟

⁹ما خپله فکر کولو چې ما له پکار دى چې د ناصرت د عيسىٰ د نوم په خلاف ډېر کارونه وکړم. ¹⁰همدا زۀ په يروشلم کښې کولو: د مشرانو کاهنانو نه مې اِختيار واخستو او ما ډېر مقدس خلق په قيدخانه کښې بند کړل، او کله چې هغوئ وژلے کېدل نو ما د هغوئ په خلاف رائے ورکوله. ¹¹ما په هره عبادت خانه کښې هغوئ له اکثر سزا ورکوله او کوشش مې کولو چې هغوئ مجبور کړم چې د خُدائ پاک په خلاف خبرې وکړى؛ په هغوئ باندې مې دومره غصه وه چې تردې پورې مې د پردو ښارونو کښې هم ورپسې لټول.

¹²په يوه داسې سفر کښې زۀ د مشرانو کاهنانو نه د اِختيار او اِجازت سره دمشق ته روان شوم. ¹³اے بادشاه، د غرمې په وخت کښې ما په لار کښې د آسمان نه يو رڼا وليدله چې د لمر نه هم تيزه وه او زما او زما د ملګرو مسافرو نه چاپېره وځلېده.

¹⁴مونږ ټول په زمکه پرېووتو، او ما يو اواز واورېدو چې په عبرانى ژبه کښې ما ته وئيل يې چې، ’اے ساؤل، اے ساؤل، تۀ ولې ما له تکليف رسوې؟ لغته وهل ستا دپاره ګران دى.‘ ^a a v14 ”د لغتو په خلاف لغته وهل“ يو عام مثال وو د هغه سرکش غوايى دپاره چې د بزګر د رمبى په خلاف جنګيږى — مقابله کول يواځې خپل ځان ژوبلوى.

¹⁵ما تپوس وکړو، ’اے مالِکه، تۀ څوک يې؟‘ مالِک وفرمائيل، ’زۀ عيسىٰ يم چې تۀ ورته تکليف رسوې.‘

¹⁶خو پاڅه او په خپلو پښو ودرېږه—زۀ تا ته د دې دپاره ښکاره شوم چې تا خپل خادم او ګواه مقرر کړم، د هغه څۀ چې تا زما په حقله ليدلى دى او د هغه څۀ چې زۀ به لا تا ته ښکاره کوم، ¹⁷زۀ به تا د خپل قوم او د غېر يهوديانو نه بچ کوم—چې هغوئ ته زۀ تا لېږم، ¹⁸دې دپاره چې د هغوئ سترګې پرانيزې، نو هغوئ د تيارې نه رڼا ته او د شيطان د طاقت نه زمونږ پلار ته راوګرځى، او د ګناهونو معافى ومومى او د هغه خلقو په منځ کښې ځائ ومومى چې په ما باندې د ايمان په وسيله پاک کړى شوى دى.‘

¹⁹نو اے بادشاه اګرِپا، ما د آسمانى روئيا نافرمانى ونۀ کړله، ²⁰بلکې ما اول هغه خلقو ته چې په دمشق کښې وُو، بيا په يروشلم کښې او د يهوديه په ټول علاقه کښې، او غېر يهوديانو ته هم اِعلان وکړو چې توبه وباسى او زمونږ پلار ته راوګرځى او داسې کارونه وکړى چې د هغوئ توبې سره مطابقت ولرى. ²¹د همدې سبب يهوديانو زۀ په هيکل کښې ونيولم او کوشش يې وکړو چې ما ووژنى. ²²د زمونږ پلار په مدد سره زۀ تر ننه پورې ولاړ يم او واړۀ او غټ ته ګواهى ورکوم، او د هغه څۀ نه بغېر بله هيڅ خبره نۀ کوم چې نبيانو او موسىٰ وئيلى وُو چې دا به کيږى: ²³چې مسيح له تکليف ګالل پکار دى، او چې هغه به د مړو نه د اول ژوندى شوى، خپل قوم او غېر يهوديانو ته به د رڼا اِعلان کوى.

²⁴کله چې پولوس د خپل ځان صفائى کوله نو فيستُس چغه کړله چې، ”اے پولوسه، تۀ ليونے يې! ستا ډېر علم تا ليونے کوى.“

²⁵خو پولوس ووئيل چې، ”اے عزتمنده فيستُسه، زۀ ليونے نۀ يم؛ زۀ د حق او صحيح عقل خبرې کوم. ²⁶بادشاه دا خبرې پېژنى—زۀ ورته بې ويرې خبرې کوم. زۀ يقين لرم چې د دې نه هيڅ شے د هغۀ نه پټ نۀ دے، ځکه چې دا په کوم ګوټ کښې نۀ وو شوى. ²⁷اے بادشاه اګرِپا، آيا تۀ په نبيانو ايمان لرې؟ زۀ پوهيږم چې تۀ ايمان لرې.“

²⁸اګرِپا ووئيل چې، ”تۀ دومره په تيزۍ ما له قائلوې چې مسيحى شم؟“

²⁹پولوس ووئيل چې، ”که لږ وى که ډېر، زۀ زمونږ پلار ته دُعا کوم چې نۀ يواځې تۀ، بلکې هغه ټول چې نن زما خبرې اورى، زما په شان شى—خو د دې زنځيرونو نه بغېر.“

³⁰نو بادشاه پاڅېدو، او حاکم او برنيکى او هغه کسان چې د هغوئ سره ناست وُو.

³¹کله چې هغوئ روان شول نو يو بل ته يې ووئيل چې، ”دا سړے نۀ د مرګ او نۀ د قيد لائق دے.“

³²اګرِپا فيستُس ته ووئيل چې، ”کۀ دې سړى د قيصر نه فرياد نۀ وئ کړے نو خلاصېدے به شو.“