رسولن جا ڪم 26 FHB Father's Heart Bible™

26 ¹اگريپا پولس کي چيو تہ ”تو کي پنهنجي صفائي ۾ ڳالهائڻ جي اجازت آهي.“ تڏهن پولس هٿ ڊگهيرو ڪري پنهنجي صفائي پيش ڪرڻ شروع ڪئي.

²اي بادشاهه اگريپا، جيڪي الزام يهودين مون تي لڳايا آهن، انهن سڀني جي جواب ۾ اڄ اوهان جي اڳيان پنهنجي صفائي پيش ڪرڻ کي آءٌ پنهنجي خوش نصيبي ڳڻان ٿو، ³خاص ڪري جو اوهان يهودين جي سڀني رسمن ۽ تڪرارن کان چڱيءَ طرح واقف آهيو، تنهنڪري آءٌ عرض ڪريان ٿو تہ صبر سان منهنجي ڳالهه ٻڌو.

⁴منهنجي جوانيءَ کان وٺي، جيڪا شروع کان ئي پنهنجي قوم ۾ ۽ يروشلم ۾ گذري، منهنجي زندگيءَ کي سڀ يهودي ڄاڻن ٿا. ⁵اهي مون کي گهڻي عرصي کان ڄاڻن ٿا، ۽ جيڪڏهن شاهدي ڏيڻ لاءِ راضي هجن تہ ڏيئي سگهن ٿا تہ آءٌ اسان جي دين جي سڀ کان سخت فرقي موجب فريسي ٿي زندگي گذاريندو هوس. ⁶هاڻي انهيءَ واعدي جي اميد ڪري، جيڪو اسان جي پيءُ اسان جي ابن ڏاڏن سان ڪيو هو، مون تي مقدمو هلي ٿو. ⁷اسان جا ٻارهن قبيلا رات ڏينهن جوش سان سندس عبادت ڪندي انهيءَ واعدي تائين پهچڻ جي اميد رکن ٿا. اي بادشاهه، هن ئي اميد جي ڪري يهودي مون تي الزام هڻن ٿا. ⁸اوهان مان ڪنهن کي بہ اها ڳالهه ناقابلِ يقين ڇو ٿي لڳي تہ اسان جو پيءُ مئلن کي جيئرو ڪري ٿو؟

⁹مون پاڻ سمجهيو هو تہ مون کي ناصرت جي يسوع جي نالي جي خلاف گهڻو ڪجهه ڪرڻ گهرجي. ¹⁰يروشلم ۾ مون ائين ئي ڪيو: سردار ڪاهنن کان اختيار وٺي مون گهڻن پاڪ ماڻهن کي جيل ۾ بند ڪيو، ۽ جڏهن کين قتل ڪيو پئي ويو تڏهن مون سندن خلاف راءِ ڏني. ¹¹هر عبادتخاني ۾ مون کين گهڻو ڪري سزا ڏني، ۽ کين خدا جي خلاف ڳالهائڻ تي مجبور ڪرڻ جي ڪوشش ڪيم؛ سندن خلاف غضب ۾ اچي مون کين پرڏيهي شهرن تائين بہ ڳولي ڪڍيو.

¹²هڪ اهڙي سفر ۾ آءٌ سردار ڪاهنن جي اختيار ۽ حڪم سان دمشق ڏانهن ويس. ¹³اي بادشاهه، منجهند جو مون رستي تي آسمان کان هڪ روشني ڏٺي، جيڪا سج کان بہ وڌيڪ چمڪندڙ هئي، ۽ منهنجي ۽ منهنجن ساٿي مسافرن جي چوڌاري چمڪي رهي هئي.

¹⁴اسين سڀ زمين تي ڪري پياسين، ۽ مون هڪ آواز ٻڌو جيڪو عبراني زبان ۾ مون کي چيو تہ ’ساؤل، ساؤل، تون مون کي ڇو ستائين ٿو؟ ڪنڊيدار لٺن تي لت هڻڻ تو لاءِ ڏکيو آهي.‘ ^a a v14 ”ڪنڊيدار لٺن تي لت هڻڻ“ هڪ عام چوڻي هئي، جيڪا ضدي ڍڳي لاءِ چئبي هئي جيڪو هاريءَ جي ڪنڊيدار لٺ سان وڙهي ٿو — مزاحمت ڪرڻ سان رڳو پاڻ کي ئي زخم رسن ٿا.

¹⁵مون پڇيو تہ ’اي خداوند، تون ڪير آهين؟‘ خداوند فرمايو تہ ’آءٌ يسوع آهيان، جنهن کي تون ستائي رهيو آهين.

¹⁶پر اُٿ، پنهنجن پيرن تي بيهه—آءٌ هن سبب لاءِ تو تي ظاهر ٿيو آهيان تہ تو کي هڪ خادم ۽ شاهد مقرر ڪريان، انهن ڳالهين جو بہ جيڪي تو مون مان ڏٺيون آهن، ۽ انهن جو بہ جن لاءِ آءٌ تو تي اڃا ظاهر ٿيندس، ¹⁷تو کي تنهنجي قوم کان ۽ غير قومن کان بچائيندي—جن ڏانهن آءٌ تو کي موڪليان ٿو، ¹⁸تہ سندن اکيون کوليان، ته اهي اونداهيءَ کان روشنيءَ ڏانهن ۽ شيطان جي طاقت کان اسان جي پيءُ ڏانهن موٽن، ۽ مون تي ايمان آڻڻ جي وسيلي گناهن جي معافي ۽ پاڪ ڪيلن ۾ جاءِ حاصل ڪن.‘

¹⁹تنهنڪري اي بادشاهه اگريپا، آءٌ انهيءَ آسماني ڏيک جو نافرمان نہ ٿيس، ²⁰پر مون پهرين دمشق وارن کي، پوءِ يروشلم ۽ يهوديه جي سڄي علائقي ۾، ۽ غير قومن کي بہ اعلان ڪيو تہ توبهه ڪن ۽ اسان جي پيءُ ڏانهن موٽن، ۽ پنهنجي توبهه سان ٺهڪندڙ ڪم ڪن. ²¹انهيءَ ڪري يهودين مون کي هيڪل ۾ پڪڙي مارڻ جي ڪوشش ڪئي. ²²اسان جي پيءُ جي مدد سان آءٌ اڄ ڏينهن تائين بيٺو آهيان ۽ ننڍن وڏن ٻنهي کي شاهدي ڏيان ٿو، ۽ انهن ڳالهين کان سواءِ ٻيو ڪجهه نہ ٿو چوان جيڪي نبين ۽ موسيٰ چيون هيون تہ ٿينديون: ²³تہ مسيح کي ضرور ڏک سهڻو هو، ۽ مئلن مان جيئري ٿيڻ ۾ پهريون ٿي اسان جي قوم ۽ غير قومن ٻنهي کي روشنيءَ جي خوشخبري ٻڌائڻي هئي.

²⁴جڏهن پولس پنهنجي صفائي پيش ڪري رهيو هو تڏهن فيسٽس وڏي آواز سان چيو تہ ”پولس، تون چريو ٿي پيو آهين! تنهنجي گهڻي علم تو کي چريو ڪري ڇڏيو آهي.“

²⁵پر پولس چيو تہ ”اي معزز فيسٽس، آءٌ چريو ناهيان؛ آءٌ سچ ۽ صحيح سمجهه جون ڳالهيون ٿو ڪريان. ²⁶بادشاهه انهن ڳالهين کان واقف آهي—تنهنڪري آءٌ ساڻس کليل دل سان ڳالهايان ٿو. مون کي يقين آهي تہ انهن مان ڪابہ ڳالهه کانئس لڪل ناهي، ڇاڪاڻ تہ اها ڪنهن ڪنڊ ۾ نہ ٿي هئي. ²⁷اي بادشاهه اگريپا، ڇا اوهان نبين تي ايمان رکو ٿا؟ مون کي خبر آهي تہ اوهان ايمان رکو ٿا.“

²⁸اگريپا چيو تہ ”ايتري جلدي تون مون کي مسيحي ٿيڻ لاءِ قائل ڪرڻ چاهين ٿو؟“

²⁹پولس چيو تہ ”ٿورو وقت لڳي يا گهڻو، آءٌ اسان جي پيءُ کان دعا گهران ٿو تہ رڳو اوهان ئي نہ پر اڄ منهنجي ڳالهه ٻڌندڙ سڀئي مون جهڙا ٿي وڃن—سواءِ انهن زنجيرن جي.“

³⁰پوءِ بادشاهه اُٿي بيٺو، ۽ ساڻس گڏ گورنر ۽ برنيڪي ۽ انهن سان گڏ ويٺلا بہ اُٿيا.

³¹جڏهن اهي ٻاهر نڪتا تڏهن هڪ ٻئي کي چيائون تہ ”هي ماڻهو نہ موت جي لائق آهي نہ قيد جي.“

³²اگريپا فيسٽس کي چيو تہ ”جيڪڏهن هن قيصر کان اپيل نہ ڪئي هجي ها تہ هي ماڻهو آزاد ٿي سگهي ها.“