Karên Şandiyan 22 FHB Father's Heart Bible™

22 ¹“Birano û bavno, niha guhdariya parastina min li ber we bikin.” ²Gava wan bihîst ku ew bi Îbranî bi wan re diaxive, hê bêtir bêdeng bûn. Û wî got:

³“Ez Cihûyek im, li Tarsûsa Kîlîkyayê ji dayik bûme, li vî bajarî mezin bûme, li ber lingên Gamaliêl di şerîeta hişk a bav û kalên me de hatime perwerdekirin, çawa ku hûn hemû îro ne, ez jî ewqas ji bo Xwedê bi xîret bûm.

⁴Min ev Rê heta mirinê çewisand, hem mêr hem jin girêdan û radestî zindanê kirin, ⁵wek ku serokkahîn û tevahiya meclisa rihspiyan dikarin şahidiyê bidin. Min ji wan name ji bo birayên li Şamê wergirtin û çûm ku yên li wir wek dîlan ji bo cezakirinê bînim Orşelîmê.”

⁶“Dema ku ez di rê de bûm û nêzîkî Şamê bûm, nêzîkî nîvro, ji nişka ve ronahiyeke mezin ji ezmên li dora min çirisî.”

⁷Ez ketim erdê û min dengek bihîst ku ji min re digot: “Şawûl, Şawûl, çima tu min diçewisînî?”

⁸Min bersiv da: “Tu kî yî, ya Xudan?” Wî bersiv da: “Ez Îsayê Nasirî me, yê ku tu diçewisînî.”

⁹“Yên ku bi min re bûn ronahî dîtin, lê dengê yê ku bi min re diaxivî fêm nekirin.”

¹⁰Min got: “Divê ez çi bikim, ya Xudan?” Xudan bersiv da: “Rabe û here Şamê. Li wir wê her tiştê ku ji bo te hatiye diyarkirin ku bikî, ji te re bê gotin.”

¹¹“Ji ber ku ronahiya wê rohniyê çavên min kor kirin, hevrêyên min ji destê min girtin û ez birim Şamê.”

¹²“Mirovek bi navê Ananyas, ku li gorî şerîetê dîndar bû û hemû Cihûyên ku li wir dijiyan qenciya wî digotin, ¹³hat û li ba min sekinî û got: ‘Birayê Şawûl, bila çavên te vebin.’ Di wê saetê de min nêrî jor û ew dît.”

¹⁴“Wî got: ‘Xwedayê bav û kalên me tu tayîn kirî ku tu daxwaza wî bizanî, Yê Rast bibînî û dengekî ji devê wî bibihîzî; ^a a v14 “Yê Rast” yek ji navên Peymana Nû ye ji bo Îsa — yê bêguneh ê ku Pawlos li ser riya Şamê pê re rûbirû bû. ¹⁵çimkî tê bibî şahidê wî li ber her kesî li ser tiştê ku te dîtiye û bihîstiye. ¹⁶Û niha, çima tu li bendê yî? Rabe, bê imadkirin, gunehên xwe bişo û navê wî bang bike.’”

¹⁷“Gava ez vegeriyabûm Orşelîmê û li Perestgehê dua dikir, ez ketim nav halê wehiyê,”

¹⁸û min dît ku ew ji min re dibêje: “Lezê bike û zû ji Orşelîmê derkeve, çimkî ew ê şahidiya te ya li ser min qebûl nekin.”

¹⁹Min got: “Ya Xudan, ew bi xwe dizanin ku ez ji kinîştê bo kinîştê diçûm û yên ku bi te bawer dikirin dixistin zindanê û dikutan. ²⁰Gava xwîna şahidê te Stefanos dirijiya, ez li wir sekinîbûm, min erê dikir û kincên yên ku wî dikuştin diparastin.’”

²¹“Û wî ji min re got: ‘Here, çimkî ezê te bişînim cihekî dûr, ba miletan.’”

²²Heta wê gavê wan guhdarî dikir, paşê wan dengê xwe bilind kirin û bang kirin: “Mirovekî wiha ji rûyê erdê rake! Nabe ku ew bijî!”

²³Û dema ku ew diqêriyan û kincên xwe diavêtin û toz diavêtin hewayê, ²⁴fermandar emir da ku ew bibin hundirê qereqolê û bi qamçî lê bixin, da ku bizanibe çima ew wiha li dijî wî diqêriyan.

²⁵Gava ku ew ji bo qamçiyan ew dirêj kirin, Pawlos ji sedkarê ku li wir sekinî bû re got: “Ma rewa ye ku hûn hemwelatiyekî Romayî yê ku hê nehatiye sûcdarkirin bi qamçî bixin?”

²⁶Gava sedkar ev bihîst, çû ba fermandar û jê re ragihand: “Tuyê çi bikî? Ev mirov hemwelatiyekî Romayî ye.”

²⁷Loma fermandar hat û pirsî: “Ji min re bêje, ma tu hemwelatiyekî Romayî yî?” Wî got: “Erê.”

²⁸Fermandar got: “Min ji bo vê hemwelatiyê pereyekî gelek dan.” Lê Pawlos got: “Ez hemwelatî ji dayik bûme.”

²⁹Loma yên ku wê wî bipirsiyana di cih de jê dûr ketin; fermandar tirsiya, çimkî fêm kir ku wî hemwelatiyekî Romayî girêdaye. ³⁰Roja din, ji ber ku dixwest tam bizanibe çima Cihûyan ew sûcdar dikir, fermandar Pawlos azad kir, emir da ku serokkahîn û tevahiya meclisê kom bibin, Pawlos anî jêr û ew li ber wan rawestand.