Rêwîtiya ber bi Orşelîmê ve
Her rawestgehek hişyariyekê tîne ku berdewam neke, û pêxemberek destên xwe bi kembera Pawlos girê dide. Pawlos dibêje ku ew amade ye li wir bimire. Li Orşelîmê elaleteke perestgehê, ku bawer dike wî Yewnaniyek anîye hundir, hema hema heta mirinê lê dixe berî ku leşker wî derxin.
21 1Piştî ku em ji wan qetiyan, em bi keştiyê rê ketin û rasterast çûn Kosê, roja din jî çûn Rodosê, ji wir jî çûn Patarayê. 2Me keştiyek dît ku diçû Fenîkiyayê, em lê siwar bûn û bi rê ketin. 3Me Qibris dît û em di aliyê wê yê çepê re derbas bûn, em çûn Sûriyeyê û li Sûrê peya bûn, çimkî keştiyê wê li wir barê xwe daxista. 4Me li wir şagird dîtin û em heft rojan li wir man. Bi Ruhê Pîroz, wan li Pawlos digot ku nekeve Orşelîmê. 5Gava wextê me yê li wir qediya, em derketin û em çûn, hemû bi jin û zarokên xwe ve heta derveyî bajêr bi me re hatin. Em li ber avê li ser çokan rûniştin û dua kir, 6û me li hev xatir xwest. Paşê em li keştiyê siwar bûn, ew jî vegeriyan malên xwe.
7Me rêwîtiya xwe ya ji Sûrê qedand, em gihîştin Ptolemayêsê, me silav li birayan kir û em rojekê bi wan re man.
8Roja din em derketin çûn Qeyseriyeyê û em ketin mala Filîpos ê mizgînvan, yê ku ji wan her heftan bû, û em bi wî re man. 9Çar keçên wî yên nezewicî hebûn ku pêxemberîtî dikirin. 10Gava em gelek rojan li wir diman, pêxemberek bi navê Agabos ji Cihûstanê hat xwarê.
11Ew hat ba me, kembera Pawlos stand, lingên xwe û destên xwe girêda û got: “Ruhê Pîroz vê yekê dibêje: Cihûyên li Orşelîmê wê xwediyê vê kemberê bi vî awayî girêbidin, paşê wî bidin destên miletan.”
12Gava me ev yek bihîst, hem em û hem jî xelkê wan deran li ber Pawlos lava kir ku neçe Orşelîmê. 13Pawlos bersiv da: “Hûn çima digirîn û dilê min dişkênin? Ez ne tenê amade me ku bêm girêdan, lê ez amade me ku li Orşelîmê jî bimirim, ji bo navê Xudan Îsa.” 14Û ji ber ku ew nedihat qanîkirin, em bêdeng man û me got: “Bila daxwaza Xudan bibe.”
15Piştî van rojan, me xwe amade kir û em hilkişiyan Orşelîmê. 16Hin şagirtên ji Qeyseriyeyê jî bi me re hatin, ew em birin ba Mînason ê Qibrisî û şagirtê kevn, ku em li mala wî bimînin.
17Gava em gihîştin Orşelîmê, birayan em bi dilşayî pêşwazî kirin. 18Roja din Pawlos bi me re çû ba Aqûb, û hemû rihspî li wir amade bûn. 19Wî silav li wan kir, paşê yeko yeko ragihand ka Bavê me bi rêya xizmeta wî di nav miletan de çi kiriye. 20Gava wan ev yek bihîst, wan pesnê Bavê me da, paşê ji wî re got: “Birayê min, tu dibînî, çend hezar Cihû bawerî anîne û hemû jî ji bo şerîetê dildar in. 21Ji wan re hatiye gotin ku tu hemû Cihûyên di nav miletan de hîn dikî ku dev ji Mûsa berdin, dibêjî wan ku zarokên xwe sinet nekin û li gorî adetên me neçin. 22Nexwe em çi bikin? Ew ê bê guman bibihîzin ku tu hatiyî. 23Loma tiştê ku em ji te re dibêjin bike. Li ba me çar mêr hene ku li ser soza xwe ne. a a v23 Van mêran soza Nazîrîtiyê dabû — soza demkî ya terxankirina xwe ku bi tiraşkirina serî û pêşkêşkirina qurbanekê li perestgehê bi dawî dibû. 24Van mêran bigire, xwe bi wan re paqij bike û lêçûnên wan bide, da ku ew karibin serên xwe bitiraşin. Hingê wê her kes zanibe ku xebera li ser te derew e, û ku tu bi xwe jî li gorî şerîetê dijî. 25Li ser miletên ku bawerî anîne, me jixwe biryara xwe nivîsandiye: Ji xwarina ku ji pûtan re hatiye pêşkêşkirin, ji xwînê, ji heywanên fetisandî û ji xerabiya cinsî dûr bisekinin.”
26Loma Pawlos ew mêr girtin û roja din, piştî ku xwe bi wan re paqij kir, ket perestgehê, û ragihand ka rojên paqijbûnê kengî wê biqedin û qurban wê ji bo her yekî ji wan bê dayîn.
Girtina Pawlos li Perestgehê
27Gava heft roj ber bi qedandinê ve diçûn, Cihûyên ji Asyayê ew li perestgehê dîtin, hemû elalet hilîn û ew girtin, 28û qîriyan: “Gelî mêrên Îsraêl, alîkariyê bikin! Ev mirov ew e ku li her derê her kesî li dijî gelê me, li dijî şerîetê û li dijî vê derê hîn dike. Wî heta Yewnanî jî anîne hundurê perestgehê û ev cihê pîroz nepak kiriye.” 29Wan berê Trofîmos ê Efesî bi Pawlos re li bajêr dîtibû û texmîn kiribû ku Pawlos Trofîmos aniye hundurê perestgehê.
30Tevahiya bajêr hildan; xelk bi hev re bezîn, Pawlos girtin, ew ji perestgehê kaş kirin der, û di cih de deriyên perestgehê hatin girtin. 31Gava wan dixwest ku wî bikujin, xeber gihîşt serfermandarê bölükê ku tevahiya Orşelîmê tevlihev bûye. 32Wî di cih de leşker û sedwer standin û bi ser wan de bezî. Gava elaletê serfermandar û leşker dîtin, wan dev ji lêdana Pawlos berda. 33Serfermandar hat, ew girt, emir da ku ew bi du zincîran bê girêdan, paşê pirsî ka ew kî ye û çi kiriye. 34Di nav elaletê de hinan tiştekî diqîrand, hinan tiştekî din. Ji ber qîjeqîjê wî nikaribû bizane ka rastî çi ye, loma wî emir da ku Pawlos bînin hundurê keleyê. 35Gava Pawlos gihîşt pêlekanan, ji ber hêrsa elaletê dîvabû leşkeran ew hildan, 36çimkî elaletê bi dû wî diket û diqîriya: “Wî ji holê rakin!”
Pawlos ji Elaletê re Dipeyive
37Gava Pawlos li ber ketina hundurê keleyê bû, wî ji serfermandar pirsî: “Ez dikarim tiştekî ji te re bibêjim?” Wî bersiv da: “Tu bi Yewnanî dizanî?
38Ma tu ne ew Misrî yî ku berê serhildanek rakir û çar hezar kujer anîn çolê?”
39Pawlos bersiv da: “Ez Cihûyek im, ji Tarsûsa li Qîlîkyayê, hemwelatiyê bajarekî ne biçûk. Ez ji te lava dikim, bihêle ku ez ji gel re bipeyivim.”
40Piştî ku destûr hat dayîn, Pawlos li ser pêlekanan sekinî û bi destê xwe îşaret li gel kir. Gava bêdengiyeke kûr çêbû, wî bi zimanê Îbranî ji wan re peyivî:
