د يروشلم په لور سفر

په هر تمځای کې ورته خبرداری ورکول کېږي چې مخکې لاړ نه شي، او يو پېغمبر د پولس په کمربند خپل لاسونه تړي. پولس وايي چې هلته د مړينې لپاره چمتو دی. په يروشلم کې د معبد يوه ګڼه ګوڼه، په دې ګومان چې هغه يو يوناني دننه راوستی، نږدې تر مرګه يې وهي تر هغه چې عسکر يې راوباسي.

څپرکی 21.

کله چې مونږ د هغوئ نه په زور رُخصت شو، نو کشتۍ کښې سوَر شو او سيده کوس ته لاړو، بيا بل ورځ رودوس ته او د هغه ځائ نه پتارا ته لاړو. هلته مونږ يوه کشتۍ وموندله چې فينيکے ته روانه وه، نو په هغې کښې سوَر شو او روان شو. کله چې قبرص راڅرګند شو، نو هغه مو په کيڼ لاس پرېښودو او شام ته روان شو او صور ته پرېووتو، ځکه چې کشتۍ هلته خپل مال ښکته کولو. هلته مونږ مريدان وموندل او اوه ورځې ورسره پاتې شو. هغوئ د روحُ القُدس په وسيله پولوس ته وئيل چې يروشلم ته دې نۀ ځى. کله چې هلته زمونږ ورځې پوره شوې، نو مونږ لاړو او خپل سفر ته روان شو، او هغوئ ټول له خپلو ښځو او بچو سره د ښار نه بهر تر مونږ پورې راغلل. بيا مونږ د سمندر په غاړه ګونډې کېښودې او دُعا مو وکړله. او يو بل سره مو رُخصت واخستو. بيا مونږ کشتۍ کښې سوَر شو او هغوئ خپلو کورونو ته واپس لاړل.

کله چې مونږ د صور نه خپل سفر پوره کړو، نو پتوليميس ته ورسېدو او وروڼو ته مو سلام ووئيلو او يوه ورځ ورسره پاتې شو.

بل ورځ مونږ لاړو او قيصريه ته ورسېدو او د فيليپوس مبشر کور ته ننوتو چې د هغو اوو نه يو وو، او ورسره پاتې شو. د هغۀ څلور کنوارې لوڼه وې چې نبوت يې کولو. کله چې مونږ هلته ډېرې ورځې پاتې وو، نو يو نبى چې نوم يې اَګبوس وو، د يهوديه نه راغلو.

هغه مونږ ته راغلو او د پولوس پټکے يې واخستو او خپل پښې او لاسونه يې پرې وتړل او ووئيل يې چې، ”روحُ القُدس دا فرمائى چې، په يروشلم کښې به يهوديان د دې پټکى مالِک هم په دې شان وتړى او بيا به يې د غېر قومونو په لاسونو کښې حواله کوى.“

کله چې مونږ دا واورېدل، نو مونږ او د هغه ځائ خلقو پولوس ته منتونه وکړل چې يروشلم ته دې نۀ ځى. خو پولوس جواب ورکړو چې، ”تاسو ولې ژاړئ او زما زړۀ مات کوئ؟ زۀ خو تيار يم چې د مالِک عيسىٰ د نوم دپاره نۀ يواځې وتړلے شم بلکې په يروشلم کښې مرګ ته هم تيار يم.“ او کله چې هغه ونۀ منلو، نو مونږ چُپ شو او ومو وئيل چې، ”د مالِک رضا دې پوره شى.“

د دې ورځو نه پس مونږ تياره وکړله او يروشلم ته وختو. د قيصريه نه هم څو مريدان زمونږ سره لاړل او مونږ يې د مناسون کره بوتلو چې د ورسره پاتې کېدو دپاره وو، هغه د قبرص اوسېدونکے او زوړ مريد وو.

کله چې مونږ يروشلم ته ورسېدو، نو وروڼو په خوشحالۍ سره زمونږ هرکلے وکړو. بل ورځ پولوس زمونږ سره د يعقوب ليدو ته لاړو او ټول مشران حاضر وُو. هغۀ هغوئ ته سلام ووئيلو او بيا يې يو يو بيان کړل چې زمونږ پلار د هغۀ د خدمت په وسيله د غېر قومونو په مينځ کښې څۀ کړى وُو. کله چې هغوئ دا واورېدل، نو زمونږ د پلار ثنا يې وکړله او بيا يې هغۀ ته ووئيل چې، ”وروره، تۀ ګورې چې د يهوديانو څومره زرهاوو ايمان راوړے دے او ټول د شريعت دپاره جوش کوى. هغوئ ته وئيلى شوى دى چې تۀ د قومونو په مينځ کښې ټولو يهوديانو ته دا تعليم ورکوې چې د موسىٰ نه مخ واړوى او هغوئ ته وايې چې د خپلو بچو ختنه مۀ کوئ او زمونږ په دستورونو مۀ ګرځئ. نو مونږ به اوس څۀ کوو؟ هغوئ به ضرور واورى چې تۀ راغلے يې. نو کوم چې مونږ درته وايو، هم هغه وکړه. زمونږ سره څلور کسان دى چې يوه منت يې کړے دے. ^a دا کسان له ځان سره بوځه او ورسره پاک شه او د هغوئ خرچه ورکړه چې خپل سرونه وخرئى. بيا به ټولو ته پته ولګى چې ستا په حقله خبرې دروغ دى او تۀ پخپله د شريعت پابندى کوې. خو د هغو غېر قومونو په حقله چې ايمان يې راوړے دے، مونږ خو پخوا خپل فېصله وليکله چې د بتانو د قربانۍ د خوراک، د وينې، د غُنډل شوو ځناورو او د زنا نه ځان وساتى.“

نو پولوس هغه کسان واخستل او بل ورځ له هغوئ سره پاک شو او هيکل ته ننوتو او خبر يې ورکړو چې د پاکوالى ورځې به کله ختمېږى او د هر يو دپاره به قربانى کله وړاندې کيږى.

پولوس په هيکل کښې ونيولے شو

کله چې اوۀ ورځې ختمېدلې، نو د آسيا يهوديانو هغه په هيکل کښې وليدو او ټوله ګڼه ګوڼه يې راپاروله او هغه يې ونيولو، او چغې يې وهلې چې، ”اے د اِسرائيلو خلقو، مدد وکړئ! دا هغه سړے دے چې هر ځائ هر چا ته زمونږ د قوم، د شريعت او د دې ځائ خلاف تعليم ورکوى. او نور خو پرېږده، دې يونانيان هم هيکل ته راوستل او دا پاک ځائ يې ناپاک کړو.“ ځکه چې هغوئ مخکښې تروفيمس اِفسى د پولوس سره په ښار کښې ليدلے وو او دا ګمان يې کولو چې پولوس تروفيمس هيکل ته راوستے دے.

نو ټول ښار راوپاريدو او خلق راغونډ شو او پولوس يې ونيولو او د هيکل نه بهر يې راکش کړو او سمدستى دروازې بندې کړې شوې. کله چې هغوئ کوشش کولو چې هغه ووژنى، نو د فوجى پلټن سردار ته خبر ورسېدو چې ټول يروشلم کښې هنګامه ده. نو هغۀ سمدستى فوجيان او صوبدار واخستل او د هغوئ په لور ښکته وزغلو. کله چې هغوئ سردار او فوجيان وليدل، نو د پولوس وهل يې بند کړل. بيا سردار راغلو او هغه يې ونيولو او حُکم يې ورکړو چې په دوو زنځيرونو يې وتړى، بيا يې تپوس وکړو چې دا څوک دے او څۀ يې کړى دى. په ګڼه ګوڼه کښې ځنو يو شے چغې وهلې او ځنو بل شے. کله چې هغه د شور شرابې په وجه رښتيا شے معلوم کړې نۀ شو، نو حُکم يې ورکړو چې پولوس د فوج قلعې ته بوځى. کله چې پولوس زينو ته ورسېدو، نو د ګڼې ګوڼې د زورورۍ په وجه فوجيانو هغه اوچتول په کار وُو، ځکه چې ګڼه ګوڼه د هغۀ پسې روانه وه او چغې يې وهلې چې، ”دے له مينځه يوسئ!“

پولوس له ګڼې ګوڼې سره خبرې کوى

کله چې پولوس د فوج قلعې ته بوتلے کېدو، نو سردار ته يې ووئيل چې، ”زۀ تا ته يو څۀ ووايم؟“ هغۀ جواب ورکړو چې، ”تۀ يونانى ژبه پوهېږې؟

آيا تۀ هغه مصرى نۀ يې چې مخکښې يې بغاوت راپارولے وو او څلور زره قاتلان يې بيابان ته بوتلى وُو؟“

پولوس جواب ورکړو چې، ”زۀ يو يهودى يم چې د کيلکيا د ترسوس نه يم او د يو ناموره ښار اوسېدونکے يم. زۀ تا ته منت کوم چې ما ته اِجازت راکړه چې خلقو سره خبرې وکړم.“

کله چې اِجازت ورکړے شو، نو پولوس په زينو ودرېدو او په لاس يې خلقو ته اشاره وکړه. کله چې بالکل خاموشى شوه، نو هغۀ هغوئ سره په عبرانى ژبه خبرې وکړې چې،