ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 21

21 ¹ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਿਛੋੜ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਜਹਾਜ਼ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਸਿੱਧੇ ਕੋਸ ਨੂੰ ਗਏ, ਫਿਰ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਰੁਦੁਸ ਨੂੰ, ਫਿਰ ਉੱਥੋਂ ਪਾਤਰਾ ਨੂੰ। ²ਇੱਕ ਜਹਾਜ਼ ਲੱਭ ਕੇ ਜੋ ਫੈਨੀਕੇ ਨੂੰ ਪਾਰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਜਹਾਜ਼ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ³ਕੁਪ੍ਰੁਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਸੁਰਿਯਾ ਨੂੰ ਗਏ ਅਤੇ ਸੂਰ ਵਿੱਚ ਉਤਰੇ, ਜਿੱਥੇ ਜਹਾਜ਼ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਾਲ ਉਤਾਰਨਾ ਸੀ। ⁴ਅਸੀਂ ਉੱਥੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ ਅਤੇ ਸੱਤ ਦਿਨ ਠਹਿਰੇ। ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਪੌਲੁਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਹਿੰਦੇ ਰਹੇ ਕਿ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਪੈਰ ਨਾ ਪਾਵੇ। ⁵ਜਦੋਂ ਉੱਥੇ ਸਾਡਾ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਵਿਦਾ ਹੋ ਕੇ ਅੱਗੇ ਤੁਰ ਪਏ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਤੱਕ ਤੁਰ ਕੇ ਆਏ। ਅਸੀਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਗੋਡੇ ਟੇਕ ਕੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, ⁶ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲਈ। ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਜਹਾਜ਼ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਏ।

⁷ਸੂਰ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਸਫ਼ਰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਪਤੁਲਿਮਾਇਸ ਪਹੁੰਚੇ, ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦਿਨ ਠਹਿਰੇ।

⁸ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਅਸੀਂ ਕੈਸਰਿਯਾ ਨੂੰ ਤੁਰ ਪਏ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਿੱਪੁਸ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਦੇ ਘਰ ਗਏ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਠਹਿਰੇ। ⁹ਉਸ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਕੁਆਰੀਆਂ ਧੀਆਂ ਸਨ ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ। ¹⁰ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉੱਥੇ ਕਈ ਦਿਨ ਠਹਿਰੇ ਹੋਏ ਸੀ, ਤਾਂ ਯਹੂਦਿਯਾ ਤੋਂ ਅਗਬੁਸ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਨਬੀ ਆਇਆ।

¹¹ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਪੌਲੁਸ ਦਾ ਪਟਕਾ ਲਿਆ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਪੈਰ ਅਤੇ ਹੱਥ ਬੰਨ੍ਹੇ, ਅਤੇ ਆਖਿਆ, “ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਇਉਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਯਹੂਦੀ ਇਸ ਪਟਕੇ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਨ੍ਹਣਗੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਾਈ ਕੌਮ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸੌਂਪ ਦੇਣਗੇ।”

¹²ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਹ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਅਤੇ ਉੱਥੋਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪੌਲੁਸ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਵੇ। ¹³ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਰੋਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਤੋੜਦੇ ਹੋ? ਮੈਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਦੇ ਨਾਮ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਬੰਨ੍ਹੇ ਜਾਣ ਲਈ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਮਰਨ ਲਈ ਵੀ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।” ¹⁴ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਾ ਮੰਨਿਆ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, “ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ।”

¹⁵ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਅਸੀਂ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ¹⁶ਕੈਸਰਿਯਾ ਤੋਂ ਕੁਝ ਚੇਲੇ ਵੀ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਮਨਾਸੋਨ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਗਏ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉੱਥੇ ਠਹਿਰੀਏ, ਜੋ ਕੁਪ੍ਰੁਸ ਦਾ ਵਾਸੀ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਚੇਲਾ ਸੀ।

¹⁷ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਨੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਸੁਆਗਤ ਕੀਤਾ। ¹⁸ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਪੌਲੁਸ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਯਾਕੂਬ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ। ¹⁹ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰ ਕੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਪਰਾਈਆਂ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀ-ਕੀ ਕੀਤਾ ਸੀ। ²⁰ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਭਰਾ, ਤੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਰਾ ਲਈ ਜੋਸ਼ੀਲੇ ਹਨ। ²¹ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਾਰੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਸੁੰਨਤ ਨਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸਾਡੇ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ। ²²ਸੋ ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ? ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਸੁਣ ਲੈਣਗੇ ਕਿ ਤੂੰ ਆ ਗਿਆ ਹੈਂ। ²³ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ ਸੋ ਕਰ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਚਾਰ ਆਦਮੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁੱਖਣਾ ਸੁੱਖੀ ਹੋਈ ਹੈ। ^a a v23 ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਦਮੀਆਂ ਨੇ ਨਜ਼ੀਰ ਦੀ ਸੁੱਖਣਾ ਸੁੱਖੀ ਹੋਈ ਸੀ — ਇਹ ਭਗਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਥੋੜ੍ਹ-ਚਿਰਾ ਪ੍ਰਣ ਸੀ ਜੋ ਸਿਰ ਮੁਨਾਉਣ ਅਤੇ ਹੈਕਲ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ²⁴ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਖ਼ਰਚ ਭਰ ਦੇ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਮੁਨਾ ਸਕਣ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਜਾਣ ਲੈਣਗੇ ਕਿ ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਝੂਠੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਤੂੰ ਆਪ ਵੀ ਸ਼ਰਾ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ²⁵ਜਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਰਾਈਆਂ ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਲਿਖ ਭੇਜਿਆ ਹੈ: ਕਿ ਉਹ ਮੂਰਤਾਂ ਅੱਗੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਭੋਜਨ, ਲਹੂ, ਗਲ ਘੁੱਟ ਕੇ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਪਸ਼ੂਆਂ, ਅਤੇ ਹਰਾਮਕਾਰੀ ਤੋਂ ਬਚੇ ਰਹਿਣ।”

²⁶ਸੋ ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰ ਕੇ, ਹੈਕਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦੇ ਦਿਨ ਕਦੋਂ ਪੂਰੇ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਭੇਟ ਕਦੋਂ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਵੇਗੀ।

ਪੌਲੁਸ ਹੈਕਲ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ ਗਿਆ

²⁷ਜਦੋਂ ਸੱਤ ਦਿਨ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਅਸਿਯਾ ਦੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੈਕਲ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਸਾਰੀ ਭੀੜ ਨੂੰ ਭੜਕਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ²⁸ਅਤੇ ਚੀਕ ਕੇ ਬੋਲੇ, “ਹੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਆਦਮੀਓ, ਮਦਦ ਕਰੋ! ਇਹ ਉਹੀ ਆਦਮੀ ਹੈ ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ, ਸ਼ਰਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਥਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੇ ਤਾਂ ਯੂਨਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹੈਕਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਕੇ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।” ²⁹(ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰੋਫ਼ਿਮੁਸ ਅਫ਼ਸੀ ਨੂੰ ਪੌਲੁਸ ਦੇ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਮਝ ਲਿਆ ਕਿ ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਤ੍ਰੋਫ਼ਿਮੁਸ ਨੂੰ ਹੈਕਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਹੈ।)

³⁰ਸਾਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਭੜਕ ਉੱਠਿਆ; ਲੋਕ ਦੌੜ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਪੌਲੁਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਹੈਕਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਲੈ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ³¹ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਪਲਟਣ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਤੱਕ ਖ਼ਬਰ ਪਹੁੰਚੀ ਕਿ ਸਾਰਾ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਹਲਚਲ ਵਿੱਚ ਹੈ। ³²ਉਸ ਨੇ ਝੱਟ ਸਿਪਾਹੀ ਅਤੇ ਸੂਬੇਦਾਰ ਲਏ ਅਤੇ ਦੌੜ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਸਰਦਾਰ ਅਤੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭੀੜ ਨੇ ਪੌਲੁਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ³³ਸਰਦਾਰ ਨੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਦੋ ਸੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ ਹੈ। ³⁴ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਕੁਝ ਚੀਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਕੁਝ ਕੁਝ ਹੋਰ। ਰੌਲੇ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੱਚ ਦਾ ਪਤਾ ਨਾ ਲਾ ਸਕਣ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਪੌਲੁਸ ਨੂੰ ਕਿਲੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਇਆ ਜਾਵੇ। ³⁵ਜਦੋਂ ਪੌਲੁਸ ਪੌੜੀਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਭੀੜ ਦੀ ਹਿੰਸਾ ਕਾਰਨ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲੈ ਜਾਣਾ ਪਿਆ, ³⁶ਕਿਉਂਕਿ ਭੀੜ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੀ ਹੋਈ ਚੀਕਦੀ ਰਹੀ, “ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਓ!”

ਪੌਲੁਸ ਭੀੜ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ

³⁷ਜਦੋਂ ਪੌਲੁਸ ਨੂੰ ਕਿਲੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਸਰਦਾਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਕੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੁਝ ਆਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?” ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਕੀ ਤੂੰ ਯੂਨਾਨੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ?

³⁸ਕੀ ਤੂੰ ਉਹ ਮਿਸਰੀ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬਗ਼ਾਵਤ ਭੜਕਾਈ ਅਤੇ 4,000 ਖ਼ੂਨੀਆਂ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ?”

³⁹ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਮੈਂ ਇੱਕ ਯਹੂਦੀ ਹਾਂ, ਕਿਲਕਿਯਾ ਦੇ ਤਰਸੁਸ ਦਾ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਵਾਸੀ ਜੋ ਮਾਮੂਲੀ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੇ।”

⁴⁰ਜਦੋਂ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲ ਗਈ, ਤਾਂ ਪੌਲੁਸ ਪੌੜੀਆਂ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਡੂੰਘੀ ਚੁੱਪ ਛਾ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਇਬਰਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ: