ପ୍ରେରିତ 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹ଆପଲ୍ଲ କରିନ୍ଥରେ ଥିବା ସମୟରେ ପାଉଲ ଭିତର ଅଞ୍ଚଳ ଅତିକ୍ରମ କରି ଏଫିସରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ସେଠାରେ ସେ କେତେକ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ପାଇଲେ। ²ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ବିଶ୍ଵାସ କରିବା ସମୟରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ କି ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲ?” ସେମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ନା, ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଅଛନ୍ତି ବୋଲି ସୁଦ୍ଧା ଆମ୍ଭେମାନେ ଶୁଣି ନାହୁଁ।”

³ତେଣୁ ସେ ପଚାରିଲେ, “ତେବେ କେଉଁ ବାପ୍ତିସ୍ମରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ବାପ୍ତିଜିତ ହୋଇଥିଲ?” “ଯୋହନଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମରେ,” ବୋଲି ସେମାନେ କହିଲେ।

⁴ପାଉଲ କହିଲେ, “ଯୋହନ ତ ମନପରିବର୍ତ୍ତନର ବାପ୍ତିସ୍ମ ଦେଇ ଲୋକମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ଯେ ତାହାଙ୍କ ପଛେ ଆସୁଅଛନ୍ତି, ଅର୍ଥାତ୍‍ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ଵାସ କର।”

⁵ଏହା ଶୁଣି ସେମାନେ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ନାମରେ ବାପ୍ତିଜିତ ହେଲେ। ⁶ପୁଣି, ପାଉଲ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ହସ୍ତାର୍ପଣ କରନ୍ତେ, ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ସେମାନଙ୍କ ଉପରକୁ ଆସିଲେ; ଆଉ ସେମାନେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାଷାରେ କଥା କହିଲେ ଓ ଭାବବାଣୀ କହିଲେ। ⁷ସମୁଦାୟ ପ୍ରାୟ ବାର ଜଣ ପୁରୁଷ ଥିଲେ।

⁸ପାଉଲ ସମାଜଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କରି ତିନି ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାହସରେ କଥା କହି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ବିଷୟରେ ଯୁକ୍ତି ଓ ବୁଝାଇ ଦେଲେ। ⁹ମାତ୍ର କେତେକ ଲୋକ କଠିନ ହୋଇ ବିଶ୍ଵାସ କରିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ ଓ ଲୋକସମୂହ ସମ୍ମୁଖରେ ସେହି ମାର୍ଗର ନିନ୍ଦା କଲେ, ଏଣୁ ସେ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଲଗା ହୋଇ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନେଇ ତୁରାନ୍ନର ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପ୍ରତିଦିନ ଯୁକ୍ତି କଲେ। ¹⁰ଏହା ଦୁଇ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଲା, ଏଣୁ ଯିହୂଦୀ ଓ ଗ୍ରୀକ୍‍, ଆସିଆରେ ବାସ କରୁଥିବା ସମସ୍ତେ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣିଲେ।

¹¹ପୁଣି, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ପାଉଲଙ୍କ ହସ୍ତ ଦ୍ଵାରା ଅସାଧାରଣ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର୍ମ କଲେ, ¹²ଏପରିକି ତାହାଙ୍କ ଗାତ୍ର ସ୍ପର୍ଶ କରିଥିବା ରୁମାଲ ଓ ବସ୍ତ୍ର ପୀଡ଼ିତମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ନିଆଗଲା, ପୁଣି ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ରୋଗ ଦୂର ହେଲା ଓ ମନ୍ଦ ଆତ୍ମାମାନେ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ବାହାରିଗଲେ।

¹³ଆଉ ଭ୍ରମଣକାରୀ କେତେକ ଯିହୂଦୀ ଭୂତୁଡ଼ିଆ ମନ୍ଦ ଆତ୍ମାବିଷ୍ଟ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି କହିଲେ, “ପାଉଲ ଯେଉଁ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ପ୍ରଚାର କରୁଅଛନ୍ତି, ତାହାଙ୍କ ନାମରେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଉଅଛି।” ¹⁴ସ୍କେବା ନାମକ ଜଣେ ଯିହୂଦୀ ପ୍ରଧାନ ଯାଜକଙ୍କ ସାତ ପୁତ୍ର ଏହା କରୁଥିଲେ।

¹⁵କିନ୍ତୁ ମନ୍ଦ ଆତ୍ମା ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲା, “ଯୀଶୁଙ୍କୁ ମୁଁ ଜାଣେ, ପୁଣି ପାଉଲଙ୍କୁ ମୁଁ ଚିହ୍ନେ, ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭେମାନେ କିଏ?” ¹⁶ଆଉ ଯେଉଁ ଲୋକଠାରେ ମନ୍ଦ ଆତ୍ମା ଥିଲା, ସେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରକୁ ଡେଇଁପଡ଼ି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କଲା ଓ ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏପରି ଜୟଲାଭ କଲା ଯେ, ସେମାନେ ଉଲଗ୍ନ ଓ କ୍ଷତବିକ୍ଷତ ହୋଇ ସେହି ଗୃହରୁ ପଳାୟନ କଲେ। ¹⁷ଏଫିସରେ ବାସ କରୁଥିବା ସମସ୍ତ ଯିହୂଦୀ ଓ ଗ୍ରୀକ୍‍ ଏହା ଜାଣିଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଭୟଗ୍ରସ୍ତ ହେଲେ, ପୁଣି ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ନାମ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲା। ¹⁸ଆଉ ବିଶ୍ଵାସୀ ହୋଇଥିବା ଅନେକ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଆସି ଆପଣା ଆପଣା କର୍ମ ସ୍ୱୀକାର ଓ ପ୍ରକାଶ କଲେ। ¹⁹ପୁଣି, ଯାଦୁବିଦ୍ୟା ଅଭ୍ୟାସ କରିଥିବା ଅନେକ ଲୋକ ଆପଣା ଆପଣା ପୁସ୍ତକ ଏକତ୍ର କରି ସମସ୍ତଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଗ୍ଧ କଲେ। ସେମାନେ ସେହିସବୁର ମୂଲ୍ୟ ଗଣନା କରି ପଚାଶ ହଜାର ଦିନର ମଜୁରି ତୁଲ୍ୟ ବୋଲି ଦେଖିଲେ। ^a a v19 ପ୍ରତ୍ୟେକ ରୌପ୍ୟମୁଦ୍ରା ଏକ ଦ୍ରାକ୍‍ମା ଥିଲା — ପ୍ରାୟ ଜଣେ ଶ୍ରମିକର ଦିନକର ମଜୁରି। ଦଗ୍ଧ ହୋଇଥିବା ପୁସ୍ତକସବୁ ପ୍ରାୟ ପଚାଶ ହଜାର ଦିନର ମଜୁରି ତୁଲ୍ୟ ଥିଲା। ²⁰ଏହିପରି ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ପରାକ୍ରମରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ଜୟଯୁକ୍ତ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା।

²¹ଏହା ସମ୍ପନ୍ନ ହେଲା ଉତ୍ତାରେ, ପାଉଲ ମାକିଦନିଆ ଓ ଆଖାୟା ଦେଇ ଯିରୂଶାଲମକୁ ଯିବା ନିମନ୍ତେ ଆପଣା ଆତ୍ମାରେ ସ୍ଥିର କଲେ ଓ କହିଲେ, “ସେଠାରେ ରହିଲା ପରେ ମୋତେ ରୋମ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ହେବ।” ²²ପୁଣି, ସେ ଆପଣା ସେବକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତୀମଥି ଓ ଏରାଷ୍ଟ ଏହି ଦୁଇ ଜଣଙ୍କୁ ମାକିଦନିଆକୁ ପଠାଇ ନିଜେ କିଛି କାଳ ଆସିଆରେ ରହିଲେ। ²³ସେହି ସମୟରେ ସେହି ମାର୍ଗ ବିଷୟରେ ଏକ ମହା ଗଣ୍ଡଗୋଳ ଉଠିଲା। ²⁴କାରଣ ଦୀମୀତ୍ରିୟ ନାମକ ଜଣେ ରୌପ୍ୟକାର ଆର୍ତ୍ତେମୀ ଦେବୀଙ୍କ ରୌପ୍ୟମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରି ଶିଳ୍ପକାରମାନଙ୍କୁ ଅଳ୍ପ ଲାଭ ଦେଉ ନ ଥିଲା। ^b b v24 ଏଫିସର ଆର୍ତ୍ତେମୀ ସେହି ନଗରର ମହା ମାତୃଦେବୀ ଥିଲେ। ତାହାଙ୍କ ମନ୍ଦିର ପ୍ରାଚୀନ ଜଗତର ସପ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଓ ସେହି ନଗରର ଅର୍ଥନୀତିର କେନ୍ଦ୍ର ଥିଲା। ²⁵ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଓ ସେହି ପ୍ରକାର ବ୍ୟବସାୟର କର୍ମକାରୀମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରି କହିଲା, “ମହାଶୟମାନେ, ଆପଣମାନେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ, ଏହି ବ୍ୟବସାୟରୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଧନ ଆସୁଅଛି। ²⁶ଆଉ ଏହି ପାଉଲ ଯେ କେବଳ ଏଫିସରେ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ପ୍ରାୟ ସମୁଦାୟ ଆସିଆରେ ବହୁ ଲୋକଙ୍କୁ ବୁଝାଇ ଏ କଥା କହି ବିପଥଗାମୀ କରିଅଛି ଯେ, ହସ୍ତନିର୍ମିତ ଦେବତାମାନେ ଆଦୌ ଦେବତା ନୁହନ୍ତି, ଏହା ଆପଣମାନେ ଦେଖୁଅଛନ୍ତି ଓ ଶୁଣୁଅଛନ୍ତି। ²⁷ଏଥିରେ କେବଳ ଯେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ବ୍ୟବସାୟର ସୁନାମ ଯିବାର ଆଶଙ୍କା ତାହା ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ମହା ଦେବୀ ଆର୍ତ୍ତେମୀଙ୍କ ମନ୍ଦିର ତୁଚ୍ଛ ଗଣାଯିବ, ପୁଣି ସମୁଦାୟ ଆସିଆ ଓ ଜଗତ ଯାହାଙ୍କ ପୂଜା କରୁଅଛି, ତାହାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ଵ ଲୋପ ପାଇବ।”

²⁸ଏହା ଶୁଣି ସେମାନେ କ୍ରୋଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ, “ଏଫିସୀୟମାନଙ୍କ ଆର୍ତ୍ତେମୀ ମହାନ୍‍!” ²⁹ନଗର ଗଣ୍ଡଗୋଳରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା; ଆଉ ସେମାନେ ପାଉଲଙ୍କ ସଙ୍ଗୀ ମାକିଦନୀୟ ଗାୟ ଓ ଆରିସ୍ତାର୍ଖଙ୍କୁ ଧରି ଟାଣି ଏକ ଯୋଗରେ ରଙ୍ଗଭୂମିକୁ ଦୌଡ଼ିଗଲେ। ³⁰ଯେତେବେଳେ ପାଉଲ ଲୋକସମୂହ ମଧ୍ୟକୁ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ, ଶିଷ୍ୟମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଯିବାକୁ ଦେଲେ ନାହିଁ। ³¹ଏପରିକି ସେହି ପ୍ରଦେଶର କେତେକ ଅଧିକାରୀ, ଯେଉଁମାନେ ତାହାଙ୍କ ବନ୍ଧୁ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଲୋକ ପଠାଇ ରଙ୍ଗଭୂମିକୁ ନ ଯିବା ନିମନ୍ତେ ତାହାଙ୍କୁ ବିନତି କଲେ। ³²ଏହି ସମୟରେ କେହି କେହି ଗୋଟିଏ କଥା, ଅନ୍ୟମାନେ ଆଉ ଗୋଟିଏ କଥା ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ କହିଲେ — ସଭା ଗଣ୍ଡଗୋଳମୟ ଥିଲା, ପୁଣି ସେମାନେ କାହିଁକି ଏକତ୍ର ହୋଇଅଛନ୍ତି, ତାହା ଅଧିକାଂଶ ଲୋକ ଜାଣି ନ ଥିଲେ। ³³ଲୋକସମୂହ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକ ଆଲେକ୍‍ଜାଣ୍ଡାରଙ୍କୁ ବୁଝାଇ ଦେଲେ, ପୁଣି ଯିହୂଦୀମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଆଗକୁ ଠେଲି ଦେଲେ; ସେ ହସ୍ତରେ ସଙ୍କେତ କରି ଲୋକମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆପଣାର ପକ୍ଷ ସମର୍ଥନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ। ³⁴କିନ୍ତୁ ସେ ଜଣେ ଯିହୂଦୀ ବୋଲି ଜାଣି ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକ ସ୍ୱରରେ ପ୍ରାୟ ଦୁଇ ଘଣ୍ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ କହିଲେ, “ଏଫିସୀୟମାନଙ୍କ ଆର୍ତ୍ତେମୀ ମହାନ୍‍!”

³⁵ପରେ ନଗରର ଲେଖକ ଲୋକସମୂହକୁ ଶାନ୍ତ କରାଇ କହିଲା, “ହେ ଏଫିସୀୟ ଲୋକମାନେ, ଏଫିସୀୟମାନଙ୍କ ନଗର ଯେ ମହା ଆର୍ତ୍ତେମୀଙ୍କ ଓ ସ୍ଵର୍ଗରୁ ପତିତ ପ୍ରତିମାର ମନ୍ଦିରପାଳ, ଏହା କିଏ ନ ଜାଣେ? ^c c v35 ଅନେକେ ବିଶ୍ଵାସ କରୁଥିଲେ ଯେ, ଏହି ପବିତ୍ର ବସ୍ତୁ ଆକାଶରୁ ପତିତ ହୋଇଥିବା ଏକ ଉଲ୍କାପିଣ୍ଡ ଥିଲା — ଏହାକୁ ନଗର ଉପରେ ଆର୍ତ୍ତେମୀଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହର ପ୍ରମାଣ ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରାଯାଉଥିଲା। ³⁶ଏହିସବୁ କଥା ଅସ୍ୱୀକାର କରାଯାଇ ନ ପାରିବାରୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଶାନ୍ତ ରହିବା ଓ କୌଣସି ଅବିବେଚନାର କାର୍ଯ୍ୟ ନ କରିବା ଉଚିତ। ³⁷କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣିଅଛ, ଯେଉଁମାନେ ମନ୍ଦିରର ଦ୍ରବ୍ୟ ଚୋର ନୁହନ୍ତି କିମ୍ବା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଦେବୀଙ୍କ ନିନ୍ଦକ ନୁହନ୍ତି। ³⁸ଅତଏବ ଯଦି ଦୀମୀତ୍ରିୟ ଓ ତାହାର ସଙ୍ଗୀ ଶିଳ୍ପକାରମାନଙ୍କ କାହାରି ବିରୁଦ୍ଧରେ କିଛି ଅଭିଯୋଗ ଥାଏ, ତେବେ ବିଚାରାଳୟ ଖୋଲା ଅଛି ଓ ଦେଶାଧିପତିମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି — ସେମାନେ ସେଠାରେ ପରସ୍ପର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅଭିଯୋଗ କରନ୍ତୁ। ³⁹କିନ୍ତୁ ଯଦି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆଉ କିଛି ବିଷୟ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରୁଅଛ, ତେବେ ତାହା ନିୟମିତ ସଭାରେ ମୀମାଂସିତ ହେବ। ⁴⁰ଆଜିର ଏହି ଉତ୍ପାତ ବିଷୟରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅଭିଯୋଗ ହେବାର ଆଶଙ୍କା ଅଛି, କାରଣ ଏହି ଗଣ୍ଡଗୋଳର ସମର୍ଥନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର କୌଣସି କାରଣ ନାହିଁ।” ⁴¹ଆଉ ଏହା କହି ସେ ସଭା ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲା।