Ayub Nyapa Poe Lahirna
Ayub megatkeun jempé ku nyumpahan poé kalahiranana. Manéhna hayang peuting éta dipupus tina kalénder, sarta sirik ka orok anu lahir maot jeung raja-raja anu geus maot, sabab sahenteuna kubur téh jempé. Naha, cenah, méré caang ka jalma anu ku Allah dikurung?
3 1Sanggeus kitu Ayub nyarita, nyapa poe lahirna. 2Pokna: 3“Sing cilaka poe basa kaula lahir, jeung peuting anu ngucap, ‘Geus ngandung orok lalaki.’ 4Poe eta—sing jadi poek! Muga ku Allah nu di luhur ulah dipaliré, jeung ulah disinaran ku caang. 5Sing dicangreud ku poek jeung angkeub nu mongkleng; sing kasaputan ku mega; sing kasieunan ku poekna beurang. 6Peuting eta—sing kacerek ku poek nu mongkleng; ulah milu bungah di antara poe-poe sataun, jeung ulah kaitung dina bulan-bulan. 7Enya, sing gabug peuting eta; 8Sing disapa ku jalma-jalma anu sok nyapa poe—anu sadia ngahudangkeun Lewiatan. a a v8 Dina jaman baheula tukang nyapa bayaran dipercaya boga kakawasaan ngatur poe nu hade jeung poe nu sial. 9Sing poek bentang-bentang balebat na; sing ngarep-ngarep caang tapi teu manggih, jeung ulah nenjo sinar panon poe nu pangheulana, 10lantaran teu nutupkeun panto beuteung indung kaula, jeung teu nyumputkeun karerepet tina panon kaula. 11Naha kaula henteu paeh waktu dilahirkeun, kaluar tina beuteung tuluy pegat nyawa? 12Naha aya tuur anu narima kaula, atawa pinareup pikeun diseuseup ku kaula? b b v12 Di Timur Deukeut jaman baheula, nempatkeun orok nu kakara lahir dina tuur baraya mangrupa tandaning narima eta budak sacara resmi. 13Sabab ayeuna kaula tangtu keur ngedeng kalawan tengtrem; kaula tangtu keur sare reureuh, 14babarengan jeung raja-raja jeung para panasehat di bumi anu ngadegkeun gedong-gedong anu geus jadi ruruntuhan pikeun dirina, 15atawa jeung para pangeran anu baroga emas, anu ngeusian imahna ku perak. 16Atawa naha kaula henteu jadi orok nu paeh dina kandungan tuluy dikubur, saperti orok-orok anu tacan nenjo caang? 17Di dinya jalma jahat eureun tina amukna, jeung di dinya nu palay reureuh. 18Babarengan tawanan jarareun tengtrem; maranehna geus teu ngadenge sora tukang ngagandeng. 19Nu laip jeung nu agung sarua aya di dinya, jeung badega bebas tina dununganana. 20Naha caang dibikeun ka jalma anu sangsara, jeung hirup ka jalma anu kapeurihan hatena, 21anu ngarep-ngarep pati tapi teu datang, jeung ngali-ngali eta leuwih ti ngali harta nu dikubur, 22anu luncat-luncat bungah jeung suka bungah lamun geus manggih kuburan? 23Naha caang dibikeun ka jalma anu jalanna disumputkeun, anu dipager ku Allah? 24Sabab kaula humsuhan samemeh dahar, jeung kaluhna kaula ngaburicak saperti cai. 25Sabab perkara anu dipikasieun ku kaula geus tumiba ka kaula, jeung anu dipikagimir ku kaula geus narajang kaula. 26Kaula teu boga katengtreman, teu boga katingtriman, teu boga reureuh—ngan aya karibedan.”