ਅੱਯੂਬ 3

3 ¹ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੱਯੂਬ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਦੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਸਰਾਪ ਦਿੱਤਾ। ²ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ³"ਉਹ ਦਿਨ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਜੰਮਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਰਾਤ ਵੀ ਜਿਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ‘ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪਿਆ।’ ⁴ਉਹ ਦਿਨ—ਉਹ ਹਨੇਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ! ਉੱਪਰੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਭਾਲੇ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਚਾਨਣ ਚਮਕੇ। ⁵ਹਨੇਰਾ ਅਤੇ ਘੁੱਪ ਪਰਛਾਵਾਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲੈਣ; ਬੱਦਲ ਉਸ ਉੱਤੇ ਛਾ ਜਾਵੇ; ਦਿਨ ਦੀ ਕਾਲਖ ਉਸ ਨੂੰ ਭੈਭੀਤ ਕਰੇ। ⁶ਉਹ ਰਾਤ—ਸੰਘਣਾ ਹਨੇਰਾ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਵੇ; ਉਹ ਵਰ੍ਹੇ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖ਼ੁਸ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਹੀ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣੀ ਜਾਵੇ। ⁷ਹਾਂ, ਉਹ ਰਾਤ ਬਾਂਝ ਹੋ ਜਾਵੇ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦੀ ਲਲਕਾਰ ਨਾ ਆਵੇ। ⁸ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਸਰਾਪ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਰਾਪ ਦੇਣ—ਉਹ ਜੋ ਲਿਵਯਾਥਾਨ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ। ^a a v8 ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਸਰਾਪ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ੁੱਭ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁੱਭ ਦਿਨਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਸ ਸੀ। ⁹ਉਸ ਦੀ ਪਹੁ-ਫੁਟਾਲੇ ਦੇ ਤਾਰੇ ਹਨੇਰੇ ਹੋ ਜਾਣ; ਉਹ ਚਾਨਣ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖੇ ਪਰ ਕੋਈ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਅਤੇ ਸਵੇਰ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਕਦੇ ਨਾ ਵੇਖੇ, ¹⁰ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਬੰਦ ਨਾ ਕੀਤੇ, ਨਾ ਹੀ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਦੁੱਖ ਲੁਕਾਇਆ। ¹¹ਮੈਂ ਜੰਮਦਿਆਂ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਮਰ ਗਿਆ, ਗਰਭ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਪ੍ਰਾਣ ਕਿਉਂ ਨਾ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੇ? ¹²ਮੈਨੂੰ ਲੈਣ ਲਈ ਗੋਡੇ ਕਿਉਂ ਸਨ, ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਚੁੰਘਣ ਲਈ ਛਾਤੀਆਂ ਕਿਉਂ ਸਨ? ^b b v12 ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਨੇੜਲੇ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ, ਨਵਜੰਮੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੇ ਗੋਡਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣਾ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਕ ਰਸਮੀ ਕਿਰਿਆ ਸੀ। ¹³ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਮੈਂ ਚੈਨ ਨਾਲ ਲੇਟਿਆ ਹੁੰਦਾ; ਮੈਂ ਸੁੱਤਾ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਅਰਾਮ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ, ¹⁴ਧਰਤੀ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਖੰਡਰ ਉਸਾਰੇ, ¹⁵ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨਾਲ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸੋਨਾ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਭਰ ਲਏ। ¹⁶ਜਾਂ ਮੈਂ ਦੱਬੇ ਹੋਏ ਮਰੇ-ਜੰਮੇ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਨਿਆਣਿਆਂ ਵਾਂਗ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਚਾਨਣ ਨਾ ਵੇਖਿਆ? ¹⁷ਉੱਥੇ ਦੁਸ਼ਟ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਹਲਚਲ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਅਰਾਮ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ¹⁸ਬੰਦੀ ਸਾਰੇ ਰਲ ਕੇ ਸੁਖ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਹੁਣ ਮਜ਼ਦੂਰ-ਹਾਕਮ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦੇ। ¹⁹ਛੋਟੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਉੱਥੇ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਗ਼ੁਲਾਮ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਤੋਂ ਅਜ਼ਾਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ²⁰ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪਏ ਹੋਏ ਨੂੰ ਚਾਨਣ ਕਿਉਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੌੜੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜੀਵਨ, ²¹ਜੋ ਮੌਤ ਦੀ ਤਾਂਘ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਪਰ ਉਹ ਆਉਂਦੀ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਟਦੇ ਹਨ, ²²ਜੋ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਛਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਨੰਦਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਬਰ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ? ²³ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਨਣ ਕਿਉਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਰਾਹ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਘੇਰ ਰੱਖਿਆ ਹੈ? ²⁴ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੇ ਹੌਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਆਹਾਂ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ²⁵ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਮੈਂ ਡਰਦਾ ਸੀ ਉਹੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆ ਪਈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਮੈਨੂੰ ਭੈ ਸੀ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆ ਫੜਿਆ। ²⁶ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਸੁਖ, ਨਾ ਚੈਨ, ਨਾ ਅਰਾਮ ਹੈ—ਸਿਰਫ਼ ਹਲਚਲ ਹੈ।"