યોબ 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹એ પછી અયૂબે પોતાનું મોં ખોલીને પોતાના જન્મના દિવસને શાપ આપ્યો. ²તેણે કહ્યું: ³“જે દિવસે હું જન્મ્યો તે દિવસ નાશ પામો, અને જે રાતે કહેવાયું, ‘દીકરો ગર્ભમાં આવ્યો છે.’ ⁴તે દિવસ—અંધકારમય થઈ જાઓ! ઉપર રહેલા ઈશ્વર તેની શોધ ન કરો, ને તેના પર પ્રકાશ ન પડો. ⁵અંધકાર તથા ગાઢ છાયા તેને પોતાનો કરી લો; તેના પર વાદળ છવાઈ જાઓ; દિવસની કાળાશ તેને ભયભીત કરો. ⁶તે રાત—ઘોર અંધકાર તેને પકડી લો; તે વર્ષના દિવસોમાં આનંદ ન કરો, ને મહિનાઓમાં તેની ગણતરી ન થાઓ. ⁷હા, તે રાત વાંઝણી થાઓ; તેમાં આનંદનો પોકાર ન સંભળાઓ. ⁸દિવસોને શાપ દેનારા તેને શાપ દો—જેઓ લિવ્યાથાનને જગાડવા તૈયાર છે. ^a a v8 પ્રાચીન જગતમાં એવું મનાતું કે વ્યાવસાયિક શાપ દેનારાઓને શુભ તથા અશુભ દિવસો પર અધિકાર હોય છે. ⁹તેની પરોઢના તારાઓ અંધકારમય થાઓ; તે પ્રકાશની આશા રાખો પણ કશું ન પામો, ને સવારના પહેલા કિરણો કદી ન જુઓ, ¹⁰કારણ, તેણે મારી માના ગર્ભનાં દ્વાર બંધ ન કર્યાં, ને મારી આંખોથી દુઃખ છુપાવ્યું નહિ. ¹¹જન્મતાંવેંત જ હું કેમ મરી ન ગયો, ગર્ભમાંથી બહાર આવીને કેમ પ્રાણ ન છોડ્યો? ¹²મને ઝીલવા ઘૂંટણ કેમ હતા, ને મને ધવડાવવા સ્તન કેમ હતાં? ^b b v12 પ્રાચીન નિકટ પૂર્વમાં નવજાત બાળકને સગાના ઘૂંટણ પર મૂકવું એ બાળકને સ્વીકારવાની ઔપચારિક ક્રિયા હતી. ¹³કેમ કે અત્યારે હું શાંતિમાં સૂતો હોત; હું ઊંઘતો ને વિશ્રામમાં હોત, ¹⁴પૃથ્વીના રાજાઓ તથા મંત્રીઓની સાથે, જેમણે પોતાને માટે ખંડેરો બાંધ્યાં, ¹⁵અથવા જેમની પાસે સોનું હતું એવા સરદારોની સાથે, જેમણે પોતાનાં ઘર ચાંદીથી ભર્યાં. ¹⁶અથવા દાટી દેવાયેલા મૃત જન્મેલા બાળકની જેમ હું કેમ ન થયો, જે બાળકોએ કદી પ્રકાશ જોયો નહિ, તેમના જેવો? ¹⁷ત્યાં દુષ્ટો ક્રોધ કરતા બંધ થાય છે, ને ત્યાં થાકેલાઓ વિશ્રામમાં છે. ¹⁸કેદીઓ એકસાથે નિરાંતે રહે છે; તેઓ હવે મજૂર કરાવનારનો અવાજ સાંભળતા નથી. ¹⁹નાના ને મોટા ત્યાં સરખા છે, ને દાસ પોતાના માલિકથી મુક્ત છે. ²⁰દુઃખીને પ્રકાશ કેમ અપાય છે, ને મનના કડવાશવાળાને જીવન કેમ અપાય છે, ²¹જેઓ મરણ ઝંખે છે પણ તે આવતું નથી, ને સંતાડેલા ખજાના કરતાં વધારે તેને માટે ખોદે છે, ²²જેઓ કબર પામીને આનંદથી કૂદે છે ને હરખાય છે? ²³જેનો માર્ગ છુપાયેલો છે એવા માણસને પ્રકાશ કેમ અપાય છે, જેને ઈશ્વરે ચોતરફથી ઘેરી લીધો છે? ²⁴કેમ કે મારા ખોરાક પહેલાં મારા નિસાસા આવે છે, ને મારા વિલાપ પાણીની જેમ વહે છે. ²⁵કેમ કે જેનાથી હું ભય પામતો હતો તે મારા પર આવી પડ્યું, ને જેની મને બીક હતી તે મને આવી વળગ્યું. ²⁶મને નિરાંત નથી, શાંતિ નથી, વિશ્રામ નથી—કેવળ વિટંબણા છે.”