યોબ 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹ત્યારે તેમાની અલીફાઝે જવાબ આપ્યો: ²“જો કોઈ તારી સાથે વાત કરવાની હિંમત કરે, તો શું તું કંટાળી જઈશ? તોપણ બોલ્યા વિના કોણ રહી શકે? ³જો, તેં ઘણાને શિખામણ આપી છે, અને નબળા હાથોને મજબૂત કર્યા છે. ⁴તારા શબ્દોએ ઠોકર ખાનારને ઊભો કર્યો છે, અને ઢીલા પડતા ઘૂંટણોને તેં સ્થિર કર્યા છે. ⁵પણ હવે તે તારા પર આવ્યું છે, ત્યારે તું કંટાળી ગયો છે; તે તને સ્પર્શે છે, ત્યારે તું ગભરાઈ ગયો છે. ⁶શું ઈશ્વર પ્રત્યેનો તારો ભય તારો ભરોસો નથી, અને તારા માર્ગોની સંપૂર્ણતા તારી આશા નથી? ⁷હવે યાદ કર: નિર્દોષ હોવા છતાં કોણ કદી નાશ પામ્યું? પ્રામાણિકોનો કદી ક્યાં નાશ થયો? ⁸મેં જોયું છે તેમ, જેઓ અન્યાય ખેડે છે અને સંકટ વાવે છે તેઓ એ જ લણે છે. ⁹ઈશ્વરના શ્વાસથી તેઓ નાશ પામે છે, અને તેમના ક્રોધના ઝાપટાથી તેઓ ભસ્મ થાય છે. ¹⁰સિંહની ગર્જના, વિકરાળ સિંહનો અવાજ, જુવાન સિંહોના દાંત—તે ભાંગી જાય છે. ¹¹શિકારના અભાવે બળવાન સિંહ નાશ પામે છે, અને સિંહણનાં બચ્ચાં વિખેરાઈ જાય છે. ¹²હવે એક વાત છૂપી રીતે મારી પાસે લાવવામાં આવી; મારા કાને તેનો ધીમો ગણગણાટ ઝીલ્યો. ¹³રાતનાં સંદર્શનોથી ઊભા થતા વ્યાકુળ વિચારો વચ્ચે, જ્યારે લોકો પર ગાઢ નિદ્રા આવી પડે છે, ¹⁴મારા પર ભય આવી પડ્યો, અને ધ્રુજારી, અને તેણે મારાં સર્વ હાડકાંને કંપાવ્યાં. ¹⁵એક આત્મા મારા ચહેરા આગળથી સરકી ગયો; મારા શરીરના રૂંવાડાં ઊભાં થઈ ગયાં. ¹⁶તે સ્થિર ઊભો રહ્યો, પણ હું તેનો આકાર ઓળખી શક્યો નહિ. મારી આંખો આગળ એક આકૃતિ હતી; શાંતિ છવાઈ, પછી મેં એક અવાજ સાંભળ્યો: ¹⁷‘શું મનુષ્ય ઈશ્વર આગળ નેક હોઈ શકે? શું માણસ પોતાના સર્જનહાર આગળ શુદ્ધ હોઈ શકે? ^a a v17 અલીફાઝ ઈશ્વરને એક દૂરના ન્યાયાધીશ તરીકે રજૂ કરે છે, જેમની આગળ કોઈ મનુષ્ય ઊભો રહી શકે નહિ—આ એ જ ઢબ છે જેમાંથી ત્રણ મિત્રો કદી મુક્ત થશે નહિ, અને આ એ જ રજૂઆત છે જેને પુસ્તકના અંતિમ અધ્યાયો આપણા પિતાને ન ઓળખવા તરીકે ઉઘાડી પાડે છે. ¹⁸જો, તેઓ પોતાના સેવકો પર ભરોસો રાખતા નથી, અને પોતાના દૂતોને દોષિત ઠરાવે છે; ¹⁹તો જેઓ માટીનાં ઘરોમાં વસે છે, જેમનો પાયો ધૂળમાં છે, જેઓ કીડાની જેમ કચડાઈ જાય છે, તેમનું તો કેટલું વિશેષ! ²⁰સવાર અને સાંજની વચ્ચે તેઓ ભાંગી પડે છે; કોઈના ધ્યાનમાં આવ્યા વિના તેઓ સદાને માટે નાશ પામે છે. ²¹શું તેમનું તંબુનું દોરડું તેમની અંદર ખેંચી કઢાતું નથી? તેઓ કદી જ્ઞાન પામ્યા વિના મરી જાય છે.’” ^b b v21 તંબુના દોરડાનું ચિત્ર જીવનને એક તંબુ તરીકે દર્શાવે છે: જ્યારે દોરડું ખેંચી કઢાય છે, ત્યારે આખું માળખું તૂટી પડે છે અને જતું રહે છે.